Sunday, 16 February 2020

'நா' காக்க ஆக்கம் உறுதி!

'நா' காக்க ஆக்கம் உறுதி! By முனைவர் சொ.அருணன்  |   மனிதனின் உடல் உறுப்புகளில் மிகவும் இன்றியமையாததும் மிகக் கவனமாகக் கையாளப்பட வேண்டியதுமாகிய உறுப்பு நாக்கு. ஐம்புலன்களின் வரிசையில் இரண்டாவது இடத்தைப் பெற்றபோதும் காக்கவேண்டிய உறுப்புகளில் இதற்குத்தான் முதலிடம் தரவேண்டும். எலும்பே இல்லாத தசையாலான இந்தச் சிறு உறுப்புத்தான் ஒரு மனிதனின் முழுநிலையை இந்த உலகுக்குப் புலப்படுத்துகிறது.

அடிப்படையில் புறஉணர்வின் மூலமாகிய சுவைகளை இது தன் கட்டுப்பாட்டில்தான் வைத்திருக்கிறது. உண்ணுகிற உணவைச் சரியாக மெல்லுவதற்கும் அதனை உமிழ் நீரோடு முறையாகக் கரைப்பதற்கும் இது உதவி புரிகிறது. நம் கட்டுப்பாட்டில் இருக்கிற வரையில் இது நமக்குக் கட்டுப்படும். மாறாக, இதன் இச்சைக்கு நாம் அடிபணிந்து விட்டால் அதோகதிதான். உணவில் மட்டுமன்று, உணர்விலும் கூட  அப்படித்தான்.ஐம்புலன்களுள் ஒன்றாக இருந்தபோதும் ஏனைய நான்கு புலன்களின் இயக்க வெளிப்பாடாக இருப்பது இந்த நாக்குத்தான். முன்னையது புறம் என்றால் இது நாக்கின் அகம். கண்ணால் கண்டதை, காதால் கேட்டதை, உள்ளத்தால் உடலால் உணர்ந்தவற்றை, மூளையால் எண்ணுவதை என எல்லாவற்றையும் இந்த நாக்குத்தான் உலகுக்கு அறிவிக்கிறது.

மொழிகளின் பிறப்பில் நாக்குக்கு முக்கிய இடமுண்டு. ஒலிகள் உடலின் பல உறுப்புகளின்வழி எங்கு தோன்றினாலும் அது மொழியாவது நாக்கின் உதவி கொண்டே ஆகும். செந்தமிழே நாப்பழக்கம்தானே. குழந்தை தோன்றிய காலந்தொட்டே நாக்கின் பெருமை உணர்த்தப்படுகிறது. தாலாட்டு என்பதே நாவசைத்த இசைதானே.

நாக்குக்கு இன்னொரு அகமும் உண்டு. சுவையைப் போலவே சொல்லிலும் இதனைக் கட்டுப்படுத்த வேண்டும். அவ்வாறு செய்யாவிட்டால் என்ன நேரும் என்பதைத்தான் திருவள்ளுவர், "யாகாவாராயினும்...' என்று எச்சரித்துள்ளார். உடல், உள்ளம் என்ற வரிசையில் ஏனைய புலன்களைக் கூடக் காத்துக் கொள்ளத் தெரியாதவர்கள் நாக்கு என்ற இந்த ஒற்றை உறுப்பையாவது ஒழுங்காகக் காத்துக் கொள்ள வேண்டும் என்பது அவர் குறிப்பிடும் நாக்கின் இன்னொரு அகத்தைத் தெளிவாகச் சுட்டுகிறது.

நாக்கினால் நன்மைகளும் உண்டு. பெரிதும் தீமைகளும் உண்டு. பொன்போன்ற இனித்த மொழியை உருவாக்கும் கவிவல்லமை பெற்றவர்களை நாவன்மை உடையவர் என்பது வழக்கு. ஒüவையார் குறிப்பிடுகிற நான்கு கோடிகளுள் பெருங்கோடியாகத் திகழ்வது இந்த நாக்கினைக் காப்பதால் பெறுகிற கோடியைத்தான். "கோடானுகோடி கொடுப்பினும் தன்னுடைநாக் கோடாமை கோடி பெறும்' என்கிறார்.உழவர்கள் கலப்பையைக் கொண்டு விளைச்சலுக்காக நெற்களத்தை உழுகிறார்கள். இவர்கள் நெல்லேர் உழவர்கள். வீரர்கள் தங்கள் வில்லைக் கொண்டு வெற்றிக்காகப் போர்க்களத்தை உழுகிறார்கள்.

அவர்கள் வில்லேர் உழவர்கள். கற்றறிந்த புலவர்கள் தங்கள் நாவன்மையால் உலக மேன்மைக்காகச் சொல்லை உழுகிறார்கள். இவர்கள் சொல்லேருழவர்கள்.வில்லைக் கருவியாக வைத்திருக்கிற வில்லேருழவர் பகை கொண்டாலும் பிழைத்து விடலாம். சொல்லைக் கருவியாகக் கொண்டிருக்கிற சொல்லேருழவரைப் பகைத்துக் கொள்ளாதே என்று திருவள்ளுவர் தந்திருக்கிற சிறப்பு நாவன்மைக்கே உரியது. போர்க்களத்தில் பல்லாயிரக்கணக்கான விற்களுக்கும் வாட்களுக்கும் அஞ்சாத பெருவீரம் படைத்த வேந்தர்கள்கூடப் புலவர்களின் ஒற்றைச் சொல்லுக்கு அஞ்சியிருக்கின்றனர் என்றால், அது நாவின் சிறப்புத்தானே. இதையே "வாயுள்ள பிள்ளை பிழைக்கும்' என்று கிராமத்தில் பழமொழியாக்கிக் கூறுகிறார்கள். இதில் வாய் என்பது நாக்கையே முன்னிறுத்துகிறது.

நாக்கின் புறம் மிகவும் தீமையானது. இனிய மொழிகளைத் தன்மூலம் நாக்கு வெளிப்படுத்தும்போது கனியைப் போன்ற தன்மையைப் பெறுகிறது. ஆனால், கொடிய மொழிகளை வெளிப்படுத்தும்போது அதுவே காயாகித் துவர்க்கிறது. "நரம்பில்லா நாக்கு இப்படியும் பேசும் அப்படியும் பேசும்' என்று  போகிற போக்கில் சொல்லி வைத்த கிராமத்துப் பழமொழி திருக்குறளின் சாறு.இந்த நாக்குக்கு இன்னும் கொடுந்தன்மை உண்டு. அது தீயினை விடவும் வெம்மை உடையது. இதையும் திருவள்ளுவர் உணர்த்தி எச்சரிக்கிறார். "தீயினால் சுட்டபுண் கூட ஆறிப் போய்விடும். ஆனால் நாவினால் ஒருவரைச் சொல்லால் சுடுகின்ற புண் எக்காலத்தும் ஆறாது' என்பதே அது. இந்த நாக்குக்குத்தான் எத்தனை பரிமாணம்?

"நா'விலிருந்துதான்  "நான்' என்னும் செருக்கே தோன்றுகிறது என்றறிந்த ஞானிகள் நாவடக்கமாகத் தன்னை எப்போதும் நான் என்று சொல்ல அஞ்சி யான் என்றோ, இவன் என்றோதான் குறிப்பிட்டுக் கொள்வார்கள். மேடைப் பேச்சுக்கும் நாகாத்தல் மிக முக்கியம். உடலும் உள்ளமும் ஒன்றாக இணைந்து இந்த நாக்கின் மூலமாகத்தான் பேச்சு நிகழ்கிறது. அதனால்தான் நாகாக்க முடியாமல் பலரும் தடுமாறிப் போகிறார்கள்.


நிறைவாகத் திருவள்ளுவர் இப்படிச் சொல்லுகிறார்.
நாச்செற்று விக்குள்மேல் வாராமுன் நல்வினை
மேற்சென்று செய்யப் படும்.

"நாக்கு அடங்கிப் போய் இறுதியான விக்கல் வரும் மரணத் தறுவாய் நெருங்குவதற்கு முன்னால் நல்லறச் செயல்களை விரைந்து செய்து விடுங்கள்' என்கிறார். நாவை அசைத்து எழும் தாலாட்டில் தொடங்குகிற வாழ்க்கை அதே நாக்கில் அடங்கிப் போவதை எத்தனை நுட்பமாகக் காட்டியுள்ளார் திருவள்ளுவர்.போக்கினால் கெட்ட மனிதரைக் காட்டிலும் நாக்கினால் கெட்ட மனிதர்களே இந்தப் புவியில் அதிகம். ஆக்கம் வேண்டுமெனில் திருவள்ளுவர் அறிவுறுத்திய மந்திரம் போன்ற சொல்லாகிய "நாகாக்க' என்பதைப் போற்றிக் கொள்வோம்.
விரிவாக படிக்க இங்கே கிளிக் செய்யுங்கள் | READ MORE | CLICK HERE

நான் 'தலித்' அல்ல!

நான் 'தலித்' அல்ல! By கே.பி. மாரிக்குமார்  |   இன்று அனைத்துத் தளங்களிலும் எந்தவிதக்  குற்ற உணர்வுமின்றி  சட்டத்துக்கு விரோதமான "தலித்' என்ற சொல் பரவலாகப்  பயன்படுத்தப்படுகிறது; சுதந்திரம் பெற்று 72 ஆண்டுகள் கடந்துவிட்ட பிறகும், நம் நாட்டின் கால் பங்குக்கும் மேலானோர் இன்னும் விடுதலை பெறவில்லை என்பதை இது பறைசாற்றுகிறது.
காட்சி ஒன்று: நான் "தலித்'அல்ல!
மத்திய அரசுத் தேர்வாணையம் நடத்திய தேர்வு ஒன்றில் வெற்றி பெற்று நேர்முகத் தேர்வுக்கு செல்வதற்கு முன், மாதிரி நேர்முகத் தேர்வில் அவரின் ஜாதி குறித்து  நாம் கேட்ட கேள்விக்கு, இந்திரமதி (பெயர் மாற்றப்பட்டுள்ளது) அளித்த பதில் இது.

சார்! என் ஜாதி பட்டியலினத்தில் வருகிறது. அந்த வகையில் எனது இடஒதுக்கீட்டு வகைமை(Category)  எஸ்.சி., அப்புறம் ஏன் சார் "நீ "தலித்'தான்னு என்னை கேட்டீங்க?
இல்லம்மா.... அப்படித்தானே நடைமுறையில இருக்கு?'
"நடைமுறையில் இருக்கா, சட்டத்தில் இருக்கா?... என் அடையாளத்தை மறைச்சு, என் ஜாதிப் பெயரை மாத்துற அதிகாரத்தை யாரு சார் உங்களுக்குக் கொடுத்தது?, சீறினாள் இந்திரமதி.

காட்சி இரண்டு: அவர் ஒரு பிரபல பத்திரிகையாளர்.
"ஏன் அரசியலமைப்புச் சட்டத்தில் எங்குமே இடம்பெறாத "தலித்' என்கிற வார்த்தையால்  பட்டியலினத்தவரை அடையாளப்படுத்துகிறீர்கள்' என்பது கேள்வி.
"பட்டியலினம், ஒடுக்கப்பட்டவர்கள், தாழ்த்தப்பட்டவர்கள் என்றெல்லாம் எழுதினால் ரொம்பப் பெரிசா இருக்கு சார். "தலித்' மூன்றே எழுத்து...ரொம்ப எளிதாக இருக்கு' என்று  சாமர்த்தியமான பதில் ஒன்றை அளித்தார்.
இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் முகப்புரை(Preamble), ஓர் இந்தியனுக்கு கொடுத்திருக்கிற  சுதந்திரத்தையும் கண்ணியத்தையும், இந்த "தலித்' என்கிற சொல்லுக்கான பொருளோடு ஒப்பிட்டுப் பார்த்துவிட்டு இந்திரமதியின் கேள்விகளால் விளைந்த இந்தக் கட்டுரையின் நோக்கத்தை நாம் உள்வாங்குவதே சரியாக இருக்கும்.

"தலித்' என்கிற சொல்லின் பொருள், "நொறுக்கப்பட்டவன்', "நசுக்கப்பட்டவன்',  "அமுக்கப்பட்டவன்' என்கிற அர்த்தத்தில் நீள்கிறது.
இன்று பட்டியலினத்தவர்களுக்கான மாற்றுப் பெயராக புரிந்துகொள்ளப்படும் இந்தச்சொல்லுக்கு சம்ஸ்கிருத வார்த்தையான "தல' என்பதே வேர்ச்சொல் என்றும், இல்லை இது ஹிந்தி வார்த்தை என்றும், அரேபிய வார்த்தை என்றும், ஒரு சிலரால் மராத்திய வார்த்தை என்றும் சொல்லப்படுகிறது.

இந்தச் சொல் முதன்முதலாக ஜோதிபாய் புலேவால் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது என்கிற கருத்தும் உண்டு. இந்திய அரசியல் அமைப்புச் சட்டப் பிரிவு 336 உட்பிரிவு  24-இல் அட்டவணை ஜாதியினர் (S.C. - Scheduled Caste)பற்றி விளக்கம் அளிக்கப்பட்டுள்ளது. பிரிவு 341 (1) யாரெல்லாம் பட்டியல் இனமாகக் கருதப்படலாம் என்பதை முடிவு செய்வதில் குடியரசுத் தலைவருக்கு உள்ள அதிகாரத்தை விவரித்துள்ளது.

மத்திய சட்ட அமைச்சகம் தங்களது 3-5-2006 தேதியிட்ட கடிதத்தின் மூலம் ( எண் 10432/08/ADV. "A' ) "தலித்' என்கிற சொல் அரசியலமைப்புச் சட்டத்தில் இல்லை என்று  உறுதியாகக் கூறியுள்ளது. தேசிய அட்டவணை ஜாதியினருக்கான ஆணையம் (NCSC) தங்களது 27-11-2007 /எண் 6/6/NCSCஇ /2007 இ. இந்தக் கடிதத்தின் மூலம் மத்திய, மாநில அரசு அலுவலகங்களில் "தலித்' என்கிற சொல், பட்டியல் இனத்தவரைக் குறிப்பிடுவதற்கு மாற்றாக பயன்படுத்தக்கூடாது என்று வலியுறுத்தியுள்ளது.

தமிழக அரசு தனது 24-1-2007 தேதியிட்ட அரசாணை (2D) எண் : 2  மூலம் தேசிய அட்டவணை ஜாதியினருக்கான ஆணையத்தின் கருத்தையே தமிழக அளவில் வலியுறுத்தியுள்ளது.
அரசியலமைப்புச் சட்டத்தில் எங்குமே பட்டியலினத்தவர்கள்  "தாழ்த்தப்பட்டவர்கள்' என்று அடையாளப்படுத்தப்படவில்லை. "எஸ்.சி'(SC -  Schedule Caste)  என்பதை "அட்டவணைப் பிரிவினர்' அல்லது "பட்டியலினம்' என்று தமிழ்ப்படுத்தலாமே தவிர,  "தாழ்த்தப்பட்ட ஜாதி' என்று மொழிபெயர்த்துச் சுட்டுவதில் என்ன மொழி அறிவும், நேர்மையும் இருக்க முடியும்?

"ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் தலைவர்களே இந்த வார்த்தையைப் பயன்படுத்துகின்றனரே' என்று வினா எழுப்புபவர்கள் ஒன்றைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். தமிழக அட்டவணை ஜாதிப் பட்டியலில் மொத்தம்  76 ஜாதிகளும், அகில இந்திய அளவில் 1,289  ஜாதிகளும் உள்ளன. இத்தனை ஜாதிகளையும் முழுவதுமாக பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிற ஏகபோக தலைமையும், அமைப்பும் இந்தத் தேசத்தில் இருக்கிறதா என்ன?
மனித உரிமைகளை மீட்பதாகவும், ஜாதிகளை ஒழிக்கும் போராளிகளாகவும்  சுயப் பிரகடனம் செய்துகொள்ளும் பலர், "தலித்' என்கிற பெயரை விரும்பாத இந்திரமதிகள்,  சமூகங்கள் மீதும் அதைத் திணிப்பது எந்த வகையில் மனித உரிமையைக் காப்பதாகும்?

ஒரு ஜாதியின் விருப்பத்தையும் மீறி அவர்களை "தலித்' என்கிற சொல்லால் அழைப்பேன் என்பது  இந்தத் தேசத்தில்  தீண்டாமை ஒழிக்கப்பட்டுவிட்டதாக வலியுறுத்துகிற அரசியலமைப்புச்  சட்டம் (Art)17 மற்றும் இதன் ஷரத்துகளுக்கு செயல்வடிவம் கொடுக்கிற சட்டங்களான குடியுரிமைகள் பாதுகாப்புச் சட்டம் (Protection of Civil Rights Act 1955),  பட்டியலின பழங்குடியினருக்கான வன்கொடுமைத் தடுப்புச் சட்டம் (Prevention of Atrocities Act1959)ஆகியவற்றை  மீறுகிற செயலாகும்.

தான் "தலித்' என்கிற சொல்லால் இழிவுபடுத்தப்படுவதாய் கருதுகிற எந்தவொரு பட்டியலினத்தவரும், தன் மீது இந்தச் சொல்லைப் பயன்படுத்துபவர் மீது வன்கொடுமைத் தடுப்புச் சட்டத்தின் (PCR Act) கீழ் வழக்குத் தொடுக்க முகாந்திரம் உள்ளது.

இந்தத் தேசத்தில் இருக்கிற 1,300 வரையிலான பட்டியலினத்தவர் அனைவரின் ஒப்புதலோடும் இந்த வார்த்தை பயன்படுத்தப்படவில்லை என்பதற்கு சாட்சியே இந்திரமதிகளும்,  இந்திரமதிகளின் ரத்தச் சொந்தங்கள் அண்மையில் நிகழ்த்திய நான்குநேரி சட்டப்பேரவை இடைதேர்தல் புறக்கணிப்பு பரபரப்புகளும்.

"தலித்' என்ற பெயர் எங்களுக்குத் தேவையில்லை. பட்டியலினத்தில் இருப்பதால் எங்களுக்குக் கிடைப்பதாகச் சொல்லப்படும் இட ஒதுக்கீட்டுச் சலுகையும் எங்களுக்குத் தேவையில்லை' என்று நான்குநேரி சட்டப்பேரவை இடைத்தேர்தலில் அரங்கேற்றப்பட்ட இந்தத் "தன்மான மீட்புப் பிரகடனம்' இந்தத் தேசத்தின்  ஜாதிய வரலாற்றில் என்றும், எங்குமில்லாத முன்மாதிரி.
தமிழக அளவில்   பிற்படுத்தப்பட்டோர் ஜாதிப் பட்டியலில் மொத்தம் 248 ஜாதிகளும், அகில இந்திய அளவில் இதர பிற்படுத்தப்பட்டோர் பட்டியலில் 2,479 ஜாதிகளும் இருக்கின்றன. இங்கு இடஒதுக்கீடு காரணங்களுக்காக ஒரே வகைமையாக(Category: BC) அழைக்கப்படும் நேரம்போக, வேறு தனிப்பெயரில் பிற்படுத்தப்பட்டவர்கள் அழைக்கப்படவில்லை என்பதை நாம் கவனிக்க வேண்டும்.

தமிழகத்தில் பட்டியலின மக்களுக்கான அமைச்சரவையும், நலத் துறையும் "ஆதிதிராவிடர்' நலத் துறை என்று இன்றும் அழைக்கப்படுவதன் பின்னணியில் உள்ள அரசியல்  போன்றதே, இந்திய அளவில் "தலித்' என்கிற பெயரில் நடந்தேறும் அரசியலும். "தலித்' அரசியல் பேசுபவர்களில் பலர் ஜாதித் தோலும், "தலித்' முகமூடியும் அணிந்தவர்கள். இவர்களது நோக்கம் அடையாள மறுப்பு அல்ல; அடையாள மறைப்பு. "தலித்' சொல்லாடலை தூக்கிப் பிடிப்பதால் கிடைக்கும் அனுகூலங்கள், புரட்சியாளர் ஒளிவட்டத்தையும் இழக்க விரும்பாதவர்கள். ஒளிவட்டம் கரைந்து, அனுகூலங்கள் தடைபட்டதும் ஜாதித் தோலுடன் வெளிவரக் காத்திருக்கும் மிகச் சாதாரண ஜாதியவாதிகள்.
புது தில்லியைச் சேர்ந்த "டினா டாபி'  என்ற மாணவி 2015 - ஆம் ஆண்டும், ராஜஸ்தான் மாநிலத்தைச் சேர்ந்த "கனிஷக்' கட்டாரியா என்ற மாணவர் கடந்த ஆண்டும் (2019), மத்திய தேர்வாணையத்தின் அகில இந்திய குடிமையியல் பணிக்கான தேர்வில் அகில இந்திய அளவில் முதலிடம் பெற்றனர்.  இவர்கள் பட்டியலினத்தவர்கள். தன்னார்வத் தொண்டர்களின் எழுச்சி வார்த்தையில் சொல்வதென்றால் இவர்கள் "தலித்'துகள். இந்தச் செய்தியை எந்த  "தலித்'தியவாதியும் பேசவில்லை; கொண்டாடவில்லை என்பதில் இருக்கிறது "தலித்'தியத்தின் கமுக்க அரசியல்.

"தலித்' என்ற பெயரில் எங்காவது, யாருக்காவது ஜாதிச் சான்றிதழ் உள்ளதா?  "தலித்' நசுக்கப்பட்டவன் என்றால், இந்தத் தேசத்தின் குடிமக்களை  நசுக்குபவன் அண்டை நாட்டுக்காரரா? நொறுக்கப்பட்டவன், நொறுக்குபவன் இருவருமே  இந்தியர்கள்தானா? அண்டை  நாடுகளின் அத்துமீறலிலிருந்து தன் நாட்டு மக்களைப் பாதுகாத்துக் கொள்ள ராணுவத்தைக் கட்டமைத்து வைத்திருக்கின்ற பாரத தேசம், அதன் கால் பங்கு குடிமக்களை ஒடுக்குபவர்களிடமிருந்து காப்பாற்ற முடியவில்லையா?
தன் குடிமக்களை அரசும், அரசின் பிரதிநிதிகளும் இப்படியொரு சொல்லைக்கொண்டு அடையாளப்படுத்துவது இந்தத் தேசத்தின் இறையாண்மையைக் கேலிக்கூத்தாக்கவில்லையா? இந்திய இறையாண்மைக்கு எதிரான இந்தச் சொல்லுக்கு உடனடியாகத் தடை விதித்து, "தலித்' என்கிற பெயரில் நாட்டமுடைய தலித்தியவாதிகள், "தலித்' என்கிற பெயரிலேயே புதிதாக ஜாதிச் சான்றிதழ் பெற்றுக்கொள்ள அனுமதியும் கொடுக்கவேண்டும்.

நான் இந்தியராக, மதத்தால் ஹிந்துவாக, மொழியால்.. இனத்தால் தமிழராக, பிறப்பால் ஜாதியால் இந்திய அரசு ஆவணத்தின்படி பட்டியலினத்தின் உள்ள ஏதோ ஒரு ஜாதியாக, ஏன்... அடிப்படையில் வெறும் மனிதராகக்கூட இருந்துவிட்டுப் போகிறேன். நான் "தலித்'தாக இருக்க விரும்பவில்லை என்று நெஞ்சை  நிமிர்த்திச் சொல்லும் இந்திரமதிகளுக்கு மத்திய அரசும், ஜனநாயகத்தில் நம்பிக்கையுள்ள நாமும் எப்படி, என்ன பதில் சொல்லப் போகிறோம்?


கட்டுரையாளர்:
பத்திரிகையாளர்
விரிவாக படிக்க இங்கே கிளிக் செய்யுங்கள் | READ MORE | CLICK HERE

வேகம் பெறட்டும் தென் மாவட்ட ரெயில்கள்!

வேகம் பெறட்டும் தென் மாவட்ட ரெயில்கள்! பாஸ்கரன் கிருஷ்ணமூர்த்தி, வருமான வரிதுறை அலுவலர். ரெயில் பயணம் தொடர்பாக, ஒரே நாளில் இரண்டு செய்திகள் வந்துள்ளன. இரண்டுக்கும் இடையே எத்தனை முரண்பாடு...? ஏன் இந்த பாகுபாடு..? சென்னை-பெங்களூரு-மைசூரு இடையே, 300 கி.மீ. வேகத்தில் ரெயில்! இதற்கான சாத்தியக் கூறுகளை ஆய்வு செய்கிற பணி ஒப்பந்தங்களுக்கு விண்ணப்பங்களை வரவேற்கிறது ‘தேசிய உயர் வேக ரெயில் நிறுவனம்’. இந்த ரெயில் செயல்பாட்டுக்கு வந்தால், இரண்டு மணி நேரத்தில், சென்னையில் இருந்து 435 கி.மீ. கடந்து மைசூருக்கு சென்று விடலாம்! ஆய்வுகள் நல்லபடியாக நடந்து முடிந்து விரைவில், அதிவேக ரெயில் பயணம் கிட்டினால் மகிழ்ச்சிதான். அதே சமயம், தென்னக ரெயில்வே வெளியிட்டு இருக்கும் பிறிதொரு அறிவிப்பு, நம்மை பெரிதும் வருத்தப்பட வைக்கிறது. பிப்ரவரி 14 முதல் மார்ச் 27 வரை இடைப்பட்ட காலத்தில் 7 நாட்களுக்கு வார இறுதி நெரிசலை சமாளிப்பதற்காக சிறப்பு ரெயில்கள் விடப்படும்.

சென்னை-திருநெல்வேலி சிறப்பு கட்டண ரெயில் சென்னை எழும்பூரில் இருந்து மாலை 6.50-க்கு புறப்பட்டு மறுநாள் காலை 7 மணிக்கு திருநெல்வேலி சென்று அடையும். கூடுதலாக தாமதம் ஏதும் இல்லை என்றால், சென்னை-நெல்லை இடையே உள்ள சுமார் 620 கி.மீ. தூரம் செல்ல 12 மணி நேரத்துக்கு மேல் ஆகும். சராசரி வேகம் சுமார் 52 கி.மீ. இத்துடன், ‘சிறப்பு ரெயில்’ என்பதால், ‘சிறப்பு கட்டணம்’ வேறு. என்னதான் நடக்கிறது நம் நாட்டில்..?

அறிவியல் தொழில்நுட்பத்தில் இந்தியா, உலகின் முன்னணி நாடாக உயர்ந்து நிற்கிறது.ஆனால், இன்னமும் 50 கி.மீ. வேகத்தில்தான் செல்கிறது ‘விரைவு ரெயில்’. நன்றாகவா இருக்கிறது..?சற்று ‘சிரமப்பட்டு’, 10 கி.மீ. வேகம் கூட்டினால், இரண்டு மணி நேரப் பயணம் குறையுமே..! ஒரு ரெயிலில் 2,ஆயிரம் பேர் பயணிக்கிறார்கள் என்றால், 4,ஆயிரம் மனித நேரம் மிச்சம் ஆகுமே...! இது எத்தனை விலை மதிப்பற்றது..? இதை ஏன் ரெயில்வே நிர்வாகம் புரிந்து கொள்ள மறுக்கிறது...? சராசரி வேகத்தில் 10 கி.மீ. அளவுக்குக்கூட அதிகரிக்க முடியாத நிலையிலா, நமது தொழில்நுட்ப வசதிகள் மோசமாக உள்ளன..? ஆயிரம்தான் ‘டெக்னிக்கல்’ காரணங்கள் இருக்கட்டும்; சரி செய்ய இயலாதா என்ன...?மற்றொரு கோணத்திலும் பார்க்கலாம். ரெயில் பயணத்தில் இரண்டு மணி நேரம் குறைந்தால், என்னவாகும்..? 6 மணிக்கு கிளம்புகிற ரெயில், 8 மணிக்கு புறப்படலாம்; இது, பயணிகளுக்கு மிகுந்த ‘நிவாரணம்’ தருவதாக இருக்கும். குறிப்பாக, உடல் நலிவுற்றோர் இதனால் பெறும் பயன்கள் ஏராளம். ஏன் முயற்சிக்கக்கூடாது..?

வயதில் மூத்தவர்கள் பலரை கேட்டுப்பார்த்தால் நமக்கே ஆச்சரியமாக இருக்கிறது. நினைவு தெரிஞ்ச நாள்ல இருந்தே ‘இப்படித்தான்’ ‘பன்னெண்டு மணி நேரம் ஆயிரும்.. அதுக்கு மேல தாமதம் ஆவாம இருந்தா சரி..’ ஆனா... ‘பஸ் பிரயாணம்’ முன்ன போல இல்லை.

சீக்கிரம் போயிர முடியுது... நாளுக்கு நாள் சாலை போக்குவரத்து கூடிக்கொண்டே போகிறது. விடுமுறை நாட்களில் தாம்பரம்-வண்டலூர் இடையே சுமார் 5 கி.மீ. தூரத்தை கடப்பதற்கே இரண்டு மணி நேரம் ஆகி விடுகிறது.

இத்தனை நெரிசலான போக்குவரத்துக்கு இடையிலும், நீண்ட தூரப் பேருந்துகள், மேலும் மேலும் பயண நேரத்தை குறைத்துக்கொண்டே வருகின்றன இந்தியா போன்ற நாட்டில், ஆபத்தில்லாப் பயணம் வேண்டுவோர் உண்மையில் என்ன செய்ய வேண்டும்..? சாலைப்போக்குவரத்தில் வேகத்தை கட்டுப்படுத்த வேண்டும். ரெயில் போக்குவரத்தில் வேகத்தை அதிகரிக்க வேண்டும். இங்கே ஆனால், நேர்மாறாக அல்லவா இருக்கிறது...? புதிய ரெயில் தடங்கள் இல்லை; நவீனத் தொழில்நுட்பம் உடனுக்குடன் அறிமுகம் ஆவது இல்லை; பயணிகளுக்கு பல வசதிகள் முழுமையாகக் கிடைப்பதில்லை; குடிநீரில் இருந்து உணவுப்பண்டங்கள் வரை ஒவ்வொன்றிலும் குறைந்த தரமும் கூடுதல் விலையும் ரெயில் பயணத்தின் அடையாளங்கள் ஆகி விட்டன.

(‘காலம் காலமாக’ நீண்ட தூர இரவு ரெயில்களில், காலை நேரத்தில், கழிவறைகளில் தண்ணீர் வரத்து இருப்பதே இல்லை; இந்தியாவின், தீர்க்கப்பட முடியாத பிரச்சினைப் பட்டியலில் இது நிரந்தர இடம் பிடித்து விட்டது.)

யாரேனும் யோசித்துப் பார்த்தார்களா..? மாலை 6.50-க்கு புறப்படுகிற ரெயிலில் பயணிக்கிற மக்கள், தமது இரவு உணவை ரெயிலில்தானே எடுத்துக்கொள்ள வேண்டி இருக்கிறது..? இது அவர்கள் மீது சுமத்தப்படும் மறைமுக கட்டணமா இல்லையா...? சற்றே வேகத்தைக் கூட்டி, புறப்படும் நேரத்தைச் சற்றே மாற்றி அமைத்தால், எத்தனை பேருக்கு எத்தனை பயனுள்ளதாக இருக்கும்..? பணியாளர்கள், தொழிலாளர்கள், முதியோர், உடல் நலிவுற்றோர் என்று அத்தனை பேருக்கும் மகிழ்ச்சியாக இருக்குமே...!

எப்போதுமே, தமிழ்நாட்டில் இருந்து செல்லும் மக்களவை உறுப்பினர்கள் அனைவரும் நாடாளுமன்றத்தில் சிறப்பாகப் பணியாற்றி வருவதைப் பார்க்கிறோம். அவர்கள் இந்த பட்ஜெட் கூட்டத்தொடரில், தீவிரமாக குரல் கொடுத்தால், தென் மாவட்ட ரெயில் பயணத்தில் நாம் கோரும் மாற்றங்கள் நேரிடலாம். ‘காரணங்கள்’, ‘விளக்கங்கள்’, ‘பதிலுரைகள்’... இவை எல்லாம் வேண்டிய மட்டும் பெற்று விட்டோம்.

நமக்கு வேண்டிய நடவடிக்கைத்தான் வந்த பாடில்லை. சாத்தியம் அற்ற எதையும் நாம் கேட்டு விடவில்லை. 70 ஆண்டு கால சுதந்திர இந்தியாவின் அறிவியல் முன்னேற்றத்தால், நீண்ட தூர ரெயில் வேகத்தை குறைந்தது 10 கி.மீ. அதிகரிக்க முடியாதா...? தென் மாவட்டங்களுக்கு செல்லும் ரெயில்களின் வேகத்தைச் சற்றேனும் கூட்டுங்கள்; பல மணி நேரப் பயணத்தை சற்றேனும் குறையுங்கள். நமது ‘முன்னேற்றம்’, ‘சாதனை’ சாமானியர்களை எட்ட வேண்டும்; அவர்களுக்குப் பயன் தரவேண்டும். இதுவன்றி ‘வளர்ச்சி’க்கு அளவுகோல் ஏது..?
விரிவாக படிக்க இங்கே கிளிக் செய்யுங்கள் | READ MORE | CLICK HERE

இந்திய சினிமாவின் தந்தை “பால்கே”

இந்திய சினிமாவின் தந்தை “பால்கே” சபீதாஜோசப், எழுத்தாளர், இன்று (பிப்ரவரி 16-ந்தேதி) தாதா சாகேப் பால்கே நினைவுநாள். இந்திய அரசு ஒவ்வொரு ஆண்டும் திரைப்படத் துறையில் வாழ்நாள் சாதனை புரிந்தோரை கவுரவிக்கும் விதமாக “தாதா சாகேப் பால்கே விருது” வழங்குகிறது, 1969- ம் ஆண்டு முதல் இந்த விருது உருவாக்கப்பட்டது. சிவாஜிகணேசன், திலிப்குமார், அமிதாப் பச்சன், கே.பாலசந்தர் என்று இது வரை 50 திரைப்பட சிறந்த ஆளுமைகளுக்கு இந்த விருது வழங்கப்பட்டுள்ளது.

1913-ம் ஆண்டு மே 3-ந்தேதி மும்பை நகரில் காரனேஷன் அரங்கத்தில் இந்தியரின் முதல் திரைப்படம் “ராஜா ஹரீஷ் சந்திரா” திரையிடப்பட்டது. இதனைத் தயாரித்து இயக்கியவர். அடுத்த தலைமுறைக்கு சினிமாவை அறிமுகப்படுத்திய “இந்திய சினிமாவின் தந்தை” என்று போற்றப்படும் தாதா சாகேப் பால்கே! அவர் தயாரித்து வெளியிட்ட அந்த படம் ராஜா ஹரீஷ் சந்திரா ஒரு ஊமைப்படம். இந்த படத்தில் அன்றைக்கு நடிக்க ஆள் கிடைக்காததால் ஒரு சமையல்காரர் கதாநாயகியாக நடித்தார், மற்றும் பால்கேயின் மனைவி, மகள் ஆகியோரும் நடித்திருக்கிறார்கள் .

1870-ம் ஆண்டு ஏப்ரல் 30-ந் தேதி மராட்டிய மாநிலத்தைச் சேர்ந்த நாசிக் அருகிலுள்ள ஒரு சிறிய கிராமத்தில் பால்கே பிறந்தார். உள்ளூர் திண்ணைப் பள்ளியில் ஆரம்ப படிப்பை முடித்தார். பின்னர் பம்பாய் ஜே ஜே கலைக் கல்லூரியில் சேர்ந்தார். கல்லூரியில் நடைபெற்ற நாடகங்களில் கலந்து கொண்டார். அவருக்குள் இருந்த கலை ஆர்வம் மேலும் வளர்ந்தது. பின்னர் பரோடா கலாபவனில் தமது படிப்பை மேற்கொண்டார். கல்லூரி படிப்பை முடித்து வெளியே வந்த பின் பால்கே திரைப்படம் சார்ந்த தொழில்களையே செய்து வந்தார். அதாவது ஒரு புகைப்பட கலைஞராகவும், நாடக அரங்கிற்கான திரைச்சேலை ஓவியராகவும், இந்திய தொல்பொருள் ஆய்வு நிலையத்தின் வரைபடத் தயாரிப்பாளராகவும், அச்சகத்திற்கு தேவையான ப்ளாக் உருவாக்கிக் கொடுப்பவராகவும். அச்சு பணியாளராகவும் இப்படிப் பன்முக ஆளுமை கொண்டவராக தாதா சாகேப் பால்கே இருந்தார்.

இப்படி நாடகம், கூத்து, என்று கலைதுறையைச் சுற்றியே அவரது வாழ்வின், ஒவ்வொரு நிகழ்வும் இருந்தது. அவருடைய நாற்பதாம் வயதில் ஒரு திருப்பம் நிகழ்ந்தது, அவர் பார்த்த “கிறிஸ்துவின் வாழ்க்கை” என்ற ஒரு ஆங்கிலப் படம் அவருக்குள் சினிமாவுக்கான விதையை, ஆர்வத்தை ஏற்படுத்தியது. சினிமாவின் நுட்பங்களை அறிந்து கொள்ள, பலதடவைசென்று படம் பார்த்தார், திரைமொழியில் கதையை எப்படி நகர்த்துவது உள்ளிட்ட பல தொழில்நுட்ப விஷயங்களை தெரிந்து கொண்டார்.

இந்த கோணத்தில் நம்முடைய இந்திய புராண, இதிகாச கேரக்டர்களை வைத்து படமெடுக்கலாமே என்று முடிவுக்கு வந்தார். அதற்கு பணம் முக்கியம் அல்லவா, தமது சொத்துகளை எல்லாம் விற்று ஒரு ரீல் படத்தைத் தயாரித்தார். அதை மக்கள் பிரமிப்புடன் ரசித்தனர். அது கொடுத்த உற்சாகமான வரவேற்பால் மகிழ்ச்சி அடைந்த பால்கே சினிமாவுக்கான கருவிகளை வாங்க இங்கிலாந்து சென்றுவந்தார்.

அதன் பின் தன்னுடைய மனைவி, மகன், மகளை நடிக்க வைத்து ஒரு திரைப்படத் துணுக்கு (அன்றைய குறும்படம்) எடுத்து, அதனை சில தயாரிப்பாளர்களுக்கு போட்டு காண்பித்தார். இதற்காக தன் மனைவியின் நகைகளை அடகு வைத்து கடன் வாங்கியிருந்தார்.

அந்த காலத்தில் நடிப்பை தொழிலாக கொண்ட நடிகர்கள் அதிலும் குறிப்பாக நடிகைகள் கிடைப்பது குதிரை கொம்பாக இருந்தது. நடிக்க ஆட்களைத் தேடி அலைந்தார் பால்கே., விளம்பரமும் கொடுத்தார். எங்கு தேடியும் ஹீரோயின் கிடைக்காததால் ஒரு சமையல்காரனை பிடித்து அவனுக்கு கதாநாயகியாக வேடம் போட்டு நடிக்க வைத்தார். அந்த படத்தின் கதை, வசனம், நடிப்பு சொல்லி தருதல் காட்சியை படமாக்குவது வரை எல்லாவேலைகளும் அவரே செய்தார். அன்றைக்கு சினிமாவை ஒரு தொழிலாக மேற்கொள்ள பலரும் தயங்கிய கால கட்டம். அதுமட்டுமல்ல அன்றைக்கு தொழில்முறை படப்பிடிப்பு நிலையங்கள் இல்லாதிருந்த காலம். எனவே தன்னுடைய வீட்டையே படப்பிடிப்பு தளமாக மாற்றி, அங்கேயே ராஜா ஹரீஷ் சந்திர என்ற முதல் முழு நீள சினிமா தயாரித்தார்.

டாகுமென்டரி படங்களையும், காமெடி குறும்படங்களும் தயாரித்தார். ஆனாலும் முதலீடு செய்ய ஆட்கள் கிடைப்பதும், பணம் கடன் கிடைப்பதும் பெரும் பிரச்சினையாக இருந்தது. அதற்காக முதலாளிகளை தேடி அலைந்தார். ஒருவர் கிடைக்க “ராஜா ஹரீஷ் சந்திரா” வை புதுப்பித்தும், “லங்காதகனம்” என்ற படத்தையும் உருவாக்கினார். அவரது அந்த இரண்டு படங்களும் பெரும் வரவேற்பு பெற்றதோடு வசூலை அள்ளி கொட்டியது. (ரூ.30 ஆயிரம் வசூலானது)

அதன்பின் ஹிந்துஸ்தான் பிலிம் நிறுவனத்துடன் இணைந்து ஸ்ரீகிருஷ்ண ஜனனம் “காளிங்க நர்த்தனம்” படங்களை வெளியிட்டார். அதில் கிடைத்த லாபத்தில் தமது ஊரில் ஒரு படப்பிடிப்பு நிலையம் திறந்தார். இப்படி சினிமாவுக்காகவே தன் வாழ்நாளை செலவிட்ட இந்திய சினிமாவின் தந்தை கடைசி காலத்தில் நோயும், வறுமையும் கொண்டு தனது இறுதி காலத்தை கஷ்டமுடனே கழித்தார். இன்றுஅவரது பெயரில் விருது வழங்கப் படுகிறது. ஆனால் அன்றைக்கு அவரது புது முயற்சியை, சினிமா சாதனையை அங்கீகரித்து பாராட்டு, பரிசுகள் வழங்கியதாக தெரியவில்லை. 1944 பிப்ரவரி 16-ந் தேதி பால்கே காலமானார்.
விரிவாக படிக்க இங்கே கிளிக் செய்யுங்கள் | READ MORE | CLICK HERE

Friday, 14 February 2020

சங்ககாலக் காதலும் நவீன காதலும்

சங்ககாலக் காதலும் நவீன காதலும் By போற்றி ராஜா  |   சங்க இலக்கியங்களை இரண்டு வகையாகப் பிரிக்கலாம். ஒன்று, அகம் சார்ந்த இலக்கியங்கள். அதாவது, ஓர் ஆணும் பெண்ணும் தம் உள்ள உணர்வுகளால் ஒன்றுபட்டு, பின் காதல் வயப்பட்டு தங்களின் உணர்வுகளையும், தங்களுக்குள் நடந்த ஊடல்களையும், கூடல்களையும் பிறருக்கு வெளிப்படையாகக் கூற முடியாது; இவை பொதுவாக அகம் சார்ந்த இலக்கியங்கள் என்று வழங்கப்படுகின்றன. ஒரு மன்னனின் வீரம், படைபலம், ஆட்சி, கொடை முதலியவை குறித்துப் பேசுவது புறம் சார்ந்த இலக்கியங்கள் ஆகும்.

இவற்றுள் நற்றிணை, குறுந்தொகை, ஐங்குறுநூறு, அகநானூறு, கலித்தொகை ஆகிய ஐந்து நூல்கள் அகம் சார்ந்த இலக்கியங்கள் ஆகும். சங்க இலக்கியங்களில் புற நூல்களைக் காட்டிலும் அக நூல்கள்தான் அதிகம். இதிலிருந்து சங்க காலத்தில் காதலுக்கு அளிக்கப்பட்ட முக்கியத்துவத்தை நம்மால் உணர முடிகிறது.

சங்க இலக்கியங்களில் காதல் உணர்வுகள் மிகைப்படுத்தப் பட்டிருப்பதாக சிலர் வாதிடலாம். ஆனால், இன்றைய பெரும்பாலான இலக்கியங்கள் நம் சமகால வாழ்க்கையைப் பிரதிபலிப்பவையாகவே இருக்கின்றன. அதேபோல அன்றைய இலக்கியங்களும் இருந்திருக்கும் என்று நாம் தீர்க்கமாக நம்பலாம்.எடுத்துக்காட்டாக, இன்றைய நவீன காதலில் ஒருவரை முதன்முதலாகப் பார்த்த மாத்திரத்திலேயே தோன்றும் காதலை ("லவ் அட் ஃபர்ஸ்ட் சைட்'), அந்தக் காலத்தில் "இயற்கைப் புணர்ச்சி அல்லது தெய்வீகப் புணர்ச்சி' என்று கூறினர். அவ்வாறு காதல் வயப்பட்ட பின்பு ஒருவரை ஒருவர் மீண்டும் சந்திக்க பெரும்பாலான காதலர்கள் தாங்கள் முதலில் சந்தித்துக் கொண்ட இடத்தையே தேர்வு செய்வர்.அதை சங்க காலத்தில் "இடந்தலைப்பாடு' என்று வழங்கியுள்ளனர்.

தேர்வு செய்யப்பட்ட அந்தக் குறிப்பிட்ட  இடத்துக்குப் பெரும்பாலும் ஆண்களே முதலில் வருவர். அவ்வாறு வந்தவுடன் தாங்கள் வந்ததை காதலியிடம் தெரிவிப்பதற்காக இக்காலத்தில் செல்லிடப்பேசியைப் பயன்படுத்துகின்றனர்;  ஆனால், சங்க காலத்தில் காதலன் ஒருவன் தனது வருகையைத் தெரியப்படுத்த அந்த இடத்தில் இருக்கும் மரத்தின் மீது கல் எறிகிறான்; உடனே, மரத்தில் இருக்கும் பறவைகள் ஓசை எழுப்பிக் கொண்டு நாலா புறமும் பறந்து செல்கின்றன. அந்தப் பறவைகளின் ஓசையை தன் காதலன் வந்ததற்கான குறியீடாகக் காதலி கருதுகிறாள். இந்தக் குறியீட்டை "இரவுக் குறி" என்று அந்தக் காலத்தில் வழங்கியுள்ளனர்.

ஒரு வேளை அந்தக் குறிப்பிட்ட இடத்துக்குக் காதலன் வரவில்லை என்றால் இன்று பிரளயமே ஏற்பட்டுவிடும்.  காதலன் வராததால் வரும் இந்த ஏமாற்றத்தையும் அதனால் காதலி ஒருவர் புலம்பித் தவிக்கும் நிலையையும் அந்தக் காலத்தில் "அல்லக் குறி'படுதல் என்று வழங்கியுள்ளனர்.பொதுவாக காதலிப்பது எளிது. ஆனால், காதலிக்கும் விஷயத்தை இடம் பொருள் ஏவல் அறிந்து, சமயம் பார்த்து பெற்றோரிடம் தெரிவிப்பது சவாலான ஒன்று. இன்றும் பெரும்பாலான காதலர்கள், தங்களின் உள்ள உணர்வுகளைப் பெற்றோரிடம் தெரிவிக்க மனதுக்குள் ஒரு போராட்டமே நடக்கும். ஒரு வேளை நேரடியாகக் கூற முடியவில்லையெனில், பெற்றோருக்கு அபிமானமான ஓர் உறவினரின் மூலம் மத்தியஸ்தம் செய்யலாம். நண்பர்கள் பெரும்பாலும் இது போன்ற விஷயங்களில் பெற்றோரிடம் மத்தியஸ்தம் செய்வதில்லை. ஆனால், சங்க காலத்தில் பெண்கள் தங்களின் காதலை தோழி மூலம் பெற்றோருக்குத் தெரியப்படுத்தினர். அவ்வாறு  தோழி எடுத்துரைப்பதை "அறத்தொடு நிற்றல்' என்று வழங்கினர்.

ஒரு வேளை காதலைப் பெற்றோர்கள் ஏற்கவில்லை எனில், காதலர்கள் தங்களின் வீட்டை விட்டு வெளியேறி ஏதேனும் காவல் நிலையத்திலோ அல்லது நண்பர்களின் புடைசூழ ஏதேனும் கோயிலிலோ இன்று திருமணம் செய்கின்றனர். சங்க காலத்தில் காதலின் பொருட்டு ஒரு பெண் இவ்வாறு வீட்டை விட்டு வெளியேறுவதை "உடன் போக்கு' என்று கூறினர்.

"சாதல் அஞ்சேன் அஞ்சுவல் சாவேன்
பிறப்புப் பிறிது ஆகுவதாயின்
மறக்குவேன் கொல் என் காதல் எனவே'


அதாவது, தலைவனைப் பிரிந்த தலைவி ஒருத்தி, தன் தோழியிடம் "நான்  சாவதற்கு அஞ்சவில்லை; ஒரு வேளை நான் இறந்துவிட்டால் மறுபிறவியில் நான் பிறக்கக் கூடும். அவ்வாறு பிறக்கும்போது என் காதலனை மறந்து விடுவேனோ என்றுதான் அஞ்சுகிறேன்' என்று ஒரு நற்றிணை பாடல் ஒரு காதலின் ஆழம் எவ்வாறு இருக்க வேண்டும் என்பதை உணர்த்துகிறது.அறிவியலிலும் தொழில்நுட்பத்திலும் நாம் உச்சத்தைத் தொட்டாலும் மனித உயிர்கள் பரிணமிக்க அடிப்படை ஆதாரமாக இருக்கும் இது போன்ற உன்னதமான காதல் உணர்வுகளால்தான் இந்த உலகமே இயங்கிக் கொண்டிருக்கிறது.சங்க காலத்திலும் சரி இன்றைய காலத்திலும் சரி காதல் என்ற உணர்வு ஒன்றுதான். அதை வெளிப்படுத்தும் கருவிகள் மட்டுமே மாறியிருக்கின்றன.

காதல் என்பது ஒருவரின் மேல் ஏற்படும் அற்புதமான உணர்வு. அது  காமம், மரியாதை, இனம் புரியாத ஈர்ப்பு, அவரின்பால் உள்ள நம்பிக்கை என்று எத்தனையோ கூறுகளை உள்ளடக்கியது.  பெண்களும் சரி, ஆண்களும் சரி அப்படிப்பட்ட காதல் உணர்வை  பரஸ்பரம் நயமாக வெளிப்படுத்தத் தெரிந்திருக்க வேண்டும். ஒருவர் ஒரு முறை தீர்க்கமாக மறுத்து விட்டால் மீண்டும் மீண்டும் தன்னைக் காதலிக்க வற்புறுத்துவது அறியாமை. இதைச் சங்க இலக்கியத்தில் "கைக்கிளை' (ஒருதலைக் காதல்) என்று கூறினர்.

அதே போல ஒருவர் தனக்குக் காதல் கடிதம் கொடுத்து விட்டாலோ அல்லது அவர்களின் காதலை வேறு விதமாக நயமாகச் சொன்னாலோ அந்தக் காதலை அவர் நம் மீது வைத்திருக்கும் அளவற்ற மரியாதையாக எண்ண வேண்டுமே ஒழிய அது தன் அழகுக்கோ திறமைக்கோ கிடைத்த உச்சபட்ச அங்கீகாரமாக எண்ணி மனதளவில் கர்வம் கொள்வது அதைவிட அறியாமை.காதலை வெளிப்படுத்துவது எவ்வளவு  நயமாக இருக்க வேண்டுமோ, அதைவிட காதலை மறுப்பதும், கோபப்படாமல் அதை ஏற்றுக் கொள்வதும் நயமாக இருப்பது முக்கியம்.
விரிவாக படிக்க இங்கே கிளிக் செய்யுங்கள் | READ MORE | CLICK HERE

மனுதர்மமும் சில மாயைகளும்

மனுதர்மமும் சில மாயைகளும் By கோதை ஜோதிலட்சுமி  |   ஆச்சார்யரைவிட தந்தை நூறு மடங்கு உயர்ந்தவர், தந்தையைவிட தாய் ஆயிரம் மடங்கு உயர்ந்தவர்,

"உபாத்யாயாந் தஷாசார்யா ஆச்சர்யாணாம் ஷதம் பிதா
சஹஸ்ரம்து பித்ருநாத்மா கெளரவேணாதி  ரிச்யதே'

என்கிறது மனுஸ்ம்ருதி. இதோடு மட்டுமல்ல, தந்தையுடன் பிறந்தவள், பெரியதாய், தமக்கை ஆகியோரிடம் தாயிடம் காட்டுவது போன்ற கெளரவத்தைக் காட்ட வேண்டும். இவர்கள் அனைவரை விடவும் தாய் பூஜிக்கத் தக்கவள் என்றும் தாயைப் பெருமைப்படுத்துகிறது. இப்படி தாயின் உயர்வைச் சொல்லும் மனுஸ்ம்ருதிதான் பெண்ணை இழிவுபடுத்துவதாக அதிகம் பேசப்படுகிறது. முழுமையாக மனுஸ்ம்ருதியைப் படித்தவர்கள் இது அறம் சொல்லும் நீதி நூல் என்று கொண்டாடுகிறார்கள். மனுஸ்ம்ருதி, அதைச் சுற்றியுள்ள மாயைகள் குறித்துத் தெளிவு பெறுதல் அவசியம்.
ஸ்ருதிகள், ஸ்ம்ருதிகள் என்று இரு வகைகள் உண்டு.

ஸ்ருதிகளில் சொல்லப்பட்டிருக்கும் நீதி எக்காலத்திலும் மாறாதது. வேதங்களும் உபநிஷதங்களும் ஸ்ருதிகள்; அவை நிலையானவை; மாற்றம் அடையாதவை. ஆனால், ஸ்ம்ருதிகள் காலமாற்றத்துக்கு ஏற்ப மாற்றி அமைக்கப்படுபவை; ஏட்டில் பதிவு செய்யப்பட்ட விதிமுறைகள்; அதாவது, தர்ம சாஸ்திரங்கள்.  மனுநீதி, மனுதர்ம சாஸ்திரம் என்றெல்லாம் சொல்லப்படும் மனுஸ்ம்ருதி, எழுதப்பட்ட காலத்தின் தேவைகளுக்கும் சமூக கட்டமைப்புக்கும் ஏற்பவே இருக்கும் என்பதைப் புரிந்து கொள்வது இப்போது எளிதாகும். மனுநீதி என்பது நூலா அல்லது சட்ட நூலா என்ற கேள்வியும் உண்டு; இரண்டுமே என்று சொல்வதற்கும் இடமுண்டு.

மொத்தம் 18 ஸ்ம்ருதிகள் இருக்கின்றன. ஆனால், மனுஸ்ம்ருதியே மக்களிடம் அதிக அளவில் பழக்கப்பட்டிருக்கிறது. அதே நேரத்தில், அதிக விமர்சனங்களுக்கு உள்ளாகியிருப்பதும் அதுவே. பொதுவாக இரு பெரும் குற்றச்சாட்டுகள் மனுவின் மீது வைக்கப்படுகின்றன. வர்ணக் கட்டமைப்பை உருவாக்கி சமூகத்தில் ஏற்றத்தாழ்வை உண்டாக்குவது; மற்றொன்று, பெண்களை இழிவுபடுத்தும் நூல் என்ற குற்றச்சாட்டு.  பெண்கள் தொடர்பாக மனு என்ன சொல்கிறது என்பதை கவனித்தால், அது குறித்து இங்கே உருவாக்கப்பட்டிருக்கும் மாயையை ஓரளவுக்குப் புரிந்துகொள்ள முடியும்.
இந்திய அரசமைப்புச் சட்டம் எழுதப்பட்டு 70 ஆண்டுகள் நிறைவடைந்துள்ளன. சட்டம் இயற்றப்பட்டதிலிருந்து இந்த 70 ஆண்டுகளுக்குள் நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட திருத்தங்கள் மேற்கொள்ளப்பட்டிருக்கின்றன. தேவையானபோது காலத்துக்கேற்ப மாற்றங்களை ஏற்றுக் கொள்வது ஆரோக்கியமான செயல்பாடுதான்.

இந்தப் பார்வையை சற்றே விரிவுபடுத்திக் கொண்டு நம்முடைய ஸ்மிருதிகளைப் பார்க்கலாம் அப்போது அது சொல்லும் கருத்துகளை நடுநிலையோடு புரிந்துகொள்வது சுலபமாக இருக்கும். ஸ்மிருதிக்கும் ஸ்ருதிக்கும் இடையே வேறுபாடு தோன்றுமேயானால் ஸ்ருதியில் சொல்லப்பட்டிருப்பதைத்தான் சரியென்று கொள்ளவேண்டும் என மனுஸ்மிருதியே தெளிவாகக் குறிப்பிடுகிறது.

இறை மறுப்பாளர்களே தற்போது பெருமளவில் இந்த மனுஸ்ம்ருதியை எதிர்மறையாக விமர்சிக்கிறார்கள். எந்த ஒரு நூலையும் முழுமையாகப் படிக்காமல் அது குறித்து ஒரு முடிவுக்கு வருவது அறிவுடைமையாகாது. ஆங்கிலேயர் ஆட்சிக் காலத்தில் மதம் பரப்ப வந்தவர்களே இங்கு மொழியைக் கற்றுக்கொண்டு நூல்களுக்கு விமர்சனங்களும் வைத்தார்கள். அவர்களின் நோக்கம் மதம் பரப்புவதே அன்றி நம் நீதி நூல்களுக்கும் சமய நூல்களுக்கும் விளக்க உரையும் விமர்சனமும் தருவதன்று. எனினும், அதை அவர்கள் எதன் பொருட்டு செய்தனர்? இருக்கும் நடைமுறை தவறானது என்ற பிம்பத்தை ஏற்படுத்திவிட்டால் தங்கள் பணி சுலபமாகும் என்பது அவர்கள் கையாண்ட அணுகுமுறை.

மனுஸ்ம்ருதி எப்போது எழுதப்பட்டது என்பதற்குச் சான்றுகள் ஏதும் இல்லை. எத்தனை காலங்களாக இந்த நீதி இங்கே பின்பற்றப்பட்டு வருகிறது என்பதையும் அறுதியிட்டுச் சொல்ல முடியாது. இன்றளவும் மக்களின் வாழ்வில் பல கருத்துகள் கடைப்பிடிக்கப்பட்டு வருகின்றன என்பதிலும் மாற்றுக் கருத்து இல்லை.
இதில் 2,031 ஸ்லோகங்கள் இருக்கின்றன. அவை உலக உருவாக்கம் தொடங்கி அறிவியல், வானியல் உளவியல் என பலவற்றைப் பற்றியும் பேசுகின்றன. தனி நபர் பின்பற்ற வேண்டிய நெறிகள், குடும்பத்திற்கான ஒழுக்க விதிகள், ஒரு சமூக ஒழுங்குக்கான சட்ட திட்டங்கள், ஒரு தேசத்தின் அமைதிக்கும் வளத்திற்குமான தேவைகள், அவை எப்படி கடைப்பிடிக்கப்பட வேண்டும் என்பதற்கான நடைமுறைகள், அவை மீறப்படும்போது ஏற்படும் குற்றங்களுக்கான தண்டனைகள் இவற்றை விரிவாக மனுஸ்ம்ருதி பேசுகிறது.
திருமணம் குறித்து மனு சொல்வதைப் பார்த்தால், நம் தேசத்தில் பெண்களுக்கு இருந்த மரியாதையை அறியலாம். பெண்ணுக்கு ஏற்ற மணமகனை தந்தை உரிய காலத்தில் கண்டு அவளுக்கு மணம் செய்விக்க வேண்டும். அப்படி தந்தை செய்யாதபோது,  தானே தன் துணையை பெண் தேடிக் கொள்வதற்கான உரிமை கொண்டவர். மணம் முடித்து வரும் அண்ணன் மனைவியின் பாதங்களில் அன்றாடம் விழுந்து வணங்க வேண்டும்; அவர் தாய்க்குச் சமமானவர்.

மணம் புரிந்த பெண்ணிடம் இடையறாத அன்புடன் அவளோடு கூடி வாழ வேண்டும் என்று ஆணுக்கு அறிவுறுத்தும் மனு,பெண்ணின் கைகளில் குடும்பம் பேணுவதற்கான பொறுப்பு வழங்கப்பட வேண்டும் என்றும் வலியுறுத்துகிறது. பிள்ளை பெறுபவளும் பெண்தான்; பெற்ற பிள்ளைகளை பேணி வளர்ப்பவரும் பெண்தான்; ஒரு குடும்பத்தை கட்டுக்கோப்பாக நடத்திச் செல்பவர்களும் பெண்கள்தான்; உலக வாழ்க்கையின் அஸ்திவாரமே பெண்கள்தான்.

உத்பாதநமபத்யஸ்ய ஜாதஸ்ய பரிபாலனம்
ப்ரத்யஹம் லோகயாத்ராயா: ப்ரத்யக்ஷம்   ஸ்திரி நிபந்தநம்
உத்பாதநமபத்யஸ்ய ஜாதஸ்ய பரிபாலனம்

என்று போற்றுவதோடு நின்று விடவில்லை.


"ப்ரஜநார்தம் மஹாபாஹா: பூஜாஅர்ஹா    கிருஹ தீப்தய:
ஸ்த்ரிய: க்ஷியஷ் ச கேஷேஷுந விசேஷா   அஸ்தி கஷ்சந'


அதாவது, வீட்டை விளங்கச் செய்து சந்ததிகளை உருவாக்குவது பெண்களே என்பதால் அவர்கள் மிகவும் போற்றுதலுக்குரியவர்கள். அவர்கள் வீட்டில் இருக்கும் லக்ஷ்மிகள். இதற்கு மேல் அவர்களைப் போற்ற வார்த்தைகள் ஏது  என்று மலைத்துப் போகிறது; இத்தகைய பெருமை மிக்க பெண்களைக் கொண்டாடச் சொல்கிறது.

 பெண்களுக்கு சொத்துரிமையை உறுதி செய்கிறது. பெண் சீதனமாகக் கொண்டுவந்த சொத்தை அழிக்க ஆணுக்கு உரிமை இல்லை. அந்தச் சொத்தினை தான் விரும்பியபடி நிர்வகித்துக் கொள்ளும் உரிமை பெற்றவர் பெண். அத்துடன் பெண்களுக்கும் பெற்றோரின் சொத்தில் பங்கு உண்டு. இந்தச் செய்தி பெண்ணின் சுதந்திரமான செயல்பாட்டை உறுதி செய்வதுதானே?
 பெண்களை மிக உயர்வாகப் போற்றும் மனுஸ்மிருதி, "மகிழ்ச்சியில்லாத மனைவி இருக்கிற குடும்பமும் மகிழ்ச்சியாக இருக்காது' என்கிறது. பெண்கள் மதிக்கப்படுகின்ற குடும்பங்களிலும் சமுதாயத்திலும்தான் சிறந்த மனிதர்கள் தோன்றுவார்கள்; பெண்களை மதிக்காத சமுதாயத்தில் நல்ல நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்பட்டாலும் அவற்றால் பயன் விளையாது என்றும் அறிவுறுத்துகிறது. பிறந்த வீடும் புகுந்த வீடும் அவளை மகிழ்ச்சியோடு வைத்துக் கொள்ள வேண்டியது கட்டாயம்; இல்லையேல் குலம் நசிந்து போகும் என்றும் எச்சரிக்கிறது. பெண்ணைக் காக்கத் தவறும் தந்தை, கணவன், மகன் இவர்கள் பாவிகள் என்றும் வசைபாடுகிறது.

பெண்ணின் மீது அபாண்டமாகக் குற்றம் சுமத்தி அதை நிரூபிக்கத் தவறுவோருக்கு தண்டனை விதிக்கப்படும். அதோடு மட்டுமல்லாது கற்புடைய அப்பாவியான பெண்ணைக் கடத்திச் செல்பவருக்கு மரண தண்டனையை உறுதி செய்கிறது மனுஸ்ம்ருதி. குற்றங்களுக்கான தண்டனைகளை நீதி நூல் வகைப்படுத்திக் கூறும்போது, குற்றம் இழைக்கும் பெண்களுக்கும் தண்டனைகளை விதித்திருக்கிறது; இதை மட்டும் எடுத்துக் கொண்டு பெண் இழிவுபடுத்தப்பட்டதாகக் கூறுவது அறிவுடைமையாகாது.

போர்களையும் அதன் வழிமுறைகளையும் விஸ்தாரமாகப் பேசும் மனுஸ்ம்ருதியால் ஓர் உண்மை புலப்படுகிறது. மனுஸ்ம்ருதியின் காலம் போர்கள் நிறைந்த காலம். அத்தகைய காலத்தில் பெண் தனித்து இயங்குவது பாதுகாப்பற்றது என்பதால், பெண்கள் தனித்து இயங்குவதை மனு மறுக்கிறது என்பதும் புரிந்துகொள்ளக் கூடியதே.

உளவியல் குறித்துப் பேசுமிடத்துக் கூறும் கருத்துகளையும் பொத்தாம் பொதுவில் அனைத்துப் பெண்களையும் கூறுவதாக சித்தரிப்பது உள்நோக்கமே அன்றி உண்மையாகாது. இதையே சனாதன மறுப்பாளர்களும் மதம் பரப்ப வந்த வெளிநாட்டினரும் தொடர்ந்து செய்து வந்தனர். இதை நம்பும் ஒரு தலைமுறை உருவாகி விட்டது வருத்தத்துக்குரியது.
ஓர் ஆணுக்குச் சந்ததி இல்லாமல் மோக்ஷம் இல்லை என்றும், தவங்களால் ஆண் மோக்ஷம் அடைகிறான் என்றும் சொல்கிறது மனுஸ்ம்ருதி; அதே நேரத்தில் பெண்ணைப் பொருத்தவரை சந்ததி அற்றவராக இருந்தாலும் தன் கடமைகளில் தவறாது நேர்மையுடன் வாழ்ந்திருப்பாரானால் அவர் மோக்ஷம் அடைகிறார் என்று ஒரு படி உயர்த்தியே பிடிக்கிறது.

 கண்களை மூடிக் கொண்டு அந்நியர் உருவாக்கிய மாய பிம்பங்களை நம்பிக் கொண்டிருப்பதை விடுத்து அறிவுசார் பொக்கிஷங்களைப் பாதுகாத்து, காலத்துக்கேற்ப அவற்றைப் பயன்படுத்திக் கொள்வதும், அடுத்த தலைமுறையினரிடம் அவற்றைச் சேர்ப்பதும் அறிவுடை சமூகத்தின் பொறுப்பு.
கட்டுரையாளர்:
ஊடகவியலாளர்
விரிவாக படிக்க இங்கே கிளிக் செய்யுங்கள் | READ MORE | CLICK HERE

காலமெல்லாம் காதல் வாழ்க!

காலமெல்லாம் காதல் வாழ்க! கவிஞர் தியாரூ, தமிழக அரசின் பாவேந்தர் பாரதிதாசன் விருது பெற்றவர். உலகமெங்கும் வியாபித்திருக்கின்ற ஓர் மந்திர சக்தி காதல். ஆதி முதற்கொண்டு இன்றுவரை காதல் கதைகள் பல கோடி; கவிதைகள் பத்துகோடி; கலைகளும், காவியங்களும் எண்ணிலடங்காதவை. ஒவ்வொருவரும் காதலை ஒவ்வொரு விதமாகப் பாடியிருக்கிறார்கள்; வர்ணித்திருக்கிறார்கள். ஒவ்வொன்றும் அற்புத சுவையாக மனதைக் கிள்ளுகிறது. காதல் கனவுகளிலும், நினைவுகளிலும் மனது மயங்குகிறது.

காதல் சுவையானது. சுமையாகத் தோன்றினாலும் அது சுகமானது. அபார சக்தி கொண்டது. அது கோழையை வீரனாக்கும். வீராதி வீரனை பசுவைப் போல் சாதுவாக்கும். ஆண்டியை அரசனாக்கும், அரசனை அடிமையாக்கும். காதலால் வாழ்வில் ஏற்றங்களும் ஏற்படலாம். ஏமாற்றங்களும் ஏற்படலாம். எனினும் காதல் அற்புதமானது. அது எல்லோருக்கும் வாய்ப்பதில்லை.

அதனால்தான் காதலின் புகழ் பாட விரும்பிய பாரதி, ‘காதலினால் மானுடருக்குக் கவிதையுண்டாம், கானமுண்டாம், சிற்பமுதற் கலைகளுண்டாம். ஆதலினால் காதல் செய்வீர் உலகத்தீரே’ என்று பாடினார்.காவியங்கள் அனைத்தும் காதலைப் பற்றி சுவைபடப்பேசுகின்றன. காதலனை தன் நெஞ்சுக்குள் வைத்திருக்கும் காதலி ஒருத்தி, அவள் சூடாக எதையுமே உண்ணுவதில்லையாம். ‘ஏனடி’ என்று தோழி கேட்க, ‘நெஞ்சத்தார் காதலராக வெய்துண்டல் அஞ்சுதும் வேபாக்கு அறிந்து’ என்று அவள் பதில் சொல்வதாக ‘காதற் சிறப்புரைத்தல்’ அதிகாரத்தில் வள்ளுவன் நயம்படக் கூறுகிறார் மனிதர்களுக்கு மட்டுமல்ல. அனைத்து ஜீவராசிகளுக்கும் காதல் உணர்வுகள் இருக்கின்றன. சிலவகைப் பறவைகளையும். விலங்குகளையும் உற்று கவனித்தால் தெரியும்.

அவை காதலுற்றுக் கூடிக் கலந்து இனவிருத்தி செய்கின்றன. அவ்வளவுதான். ஆனால் மனித சமூகத்தில் காதல் என்பது எத்தனையோ விஷயங்களை நிகழ்த்துகிறது. ஒருவன் ஒரு பெண்ணைக் காதலிக்கத் தொடங்கிவிட்டால், அவனுடைய பேச்சில் நடை, உடை, பாவனையில் மெருகேறிவிடுகின்றது. தனித்திறமைகளை வெளிப்படுத்துவதற்கு வேகம் பிறக்கிறது. புதிய உற்சாகமும் உத்வேகமும் வாழ்க்கையை விறுவிறுப்பாக்கிவிடுகின்றன.

தனிமனித வளர்ச்சி, சாதனைகள், ஒட்டுமொத்த உலக முன்னேற்றம் அனைத்திற்கும் காதல்தானே மையப்புள்ளியாக இருக்கிறது. அந்தப்புள்ளிதான் புதுப்புது ஜனனங்களின் ஊற்றுக்கண். அதுவே உலக வரலாற்று நீட்சியின் ஆதாரம்.

காதல் அற்புதமானது. ஒரு சிலருக்குத்தான் அது வாய்க்கிறது. அவர்களில் மிகச்சிலர்தான் அதில் முழுமையான வெற்றியினைப் பெறுகின்றனர். பெரும்பாலானோரின் காதல் பாதியிலேயே கரைந்து விடுகிறது.

காதல் தெய்வீகமானது, புனிதமானது என்றெல்லாம் சொல்கிறோமே. இருந்தும் ஏன் சிலரின் காதல் வாழ்வில் பிரச்சினைகள், போராட்டங்கள், பிரிவினைகள்!

அவர்களிடம் சரியான புரிதல் இல்லை. நாளடைவில் ஒருவர் மீது ஒருவருக்கு சந்தேகம் கிளம்புகிறது. எடுத்ததற்கெல்லாம் வாக்குவாதங்கள் கோபம், கொந்தளிப்பு, ஏமாற்றம், சலிப்பு போன்ற பொல்லாத உணர்வுகள் அவர்களின் இதயத்தை அழுத்துகின்றன.அதனால்தான் தற்கொலைகள், விவாகரத்து வழக்குகள். அவர்களுக்குக் காதலும் புரியவில்லை; கருத்தொருமித்தக் காதல் வாழ்வின் மேன்மைகளும் தெரியவில்லை.

காதல் என்பதை உடல் சார்ந்ததாக மட்டுமே பார்க்கிற கண்ணுக்கும், நெஞ்சுக்கும் அதன் உள்ளார்ந்த அழகும் அர்த்தமும் புலப்படுவதில்லை. உடல்கடந்து உள்ளத்திற்குள் புகுந்து காதலைக் கொண்டாடுவோரின் வாழ்வில் இறுதி மூச்சுவரை இன்பத்திற்குப் பஞ்சமில்லை.காதல் என்பது கண்களின் தேடல் அல்ல; உள்ளத்தின் தேடல், உயிரின் தேடல்.

இன்று பலர், காதலை ஏதோ விளையாட்டாக எடுத்துக் கொள்கிறார்கள். நிறையபேர் அதை ஒரு வியாபாரமாகப் பார்க்கிறார்கள்.பொருத்தமற்ற வயதில் நெறிகெட்ட வழியில் அலைகின்ற இளவட்டங்கள் அழகைப் பார்த்து, வீட்டின் வசதிகளைப் பார்த்து, காதல் என்ற பெயரில் ஏமாற்று வித்தைகளை காட்டித் தொற்றிக் கொள்ளத் திட்டமிட்டுத் திரிகின்ற மோசடிப் பேர் வழிகள்; வெறும் மயக்கத்தில் தெருத்தெருவாக அலைபவர்கள். இப்படிப்பட்டவர்களால் காதலுக்கு அவமானம்; நம்பியவர்களுக்கு ஏமாற்றம்.

கெட்ட சிந்தனைகள் இருக்கின்ற உள்ளத்தில் நல்ல காதல் இருக்காது. அற்ப சுகங்களுக்காக மட்டுமே வருகின்ற காதல் யாருடைய வாழ்விலும் நிலைக்காது.

இன்றைய காலகட்டத்தில் தொடர்பு கொள்ளுதல் என்பது மிகமிக எளிதாகிவிட்டது. அதிநவீன வசதிகள் பெருகிவிட்டன. ஆனால் கருத்தொற்றுமையும், அன்பின் பிடிப்பும் இல்லாத காரணத்தால், பெரும்பாலானோரின் காதலில் இடைவெளி ஏற்பட்டுவிடுகிறது. அதுவே நிரந்தரப் பிரிவை ஏற்படுத்திவிடுவதுமுண்டு. கருத்தொருமித்து, உள்ளம் கலந்து, உயிர்கலந்து தொடர்கின்ற காதலில் பிரிவு என்ற பேச்சுக்கே இடமில்லை. கண்கள்தான் காதலின் தலைவாயில்; அங்கிருந்துதான் காதல் ஆரம்பமாகிறது. ஆனால் கண்களில் தொடங்கிய காதல், உள்ளத்திற்குள் இறங்கி உயிரில் கலக்க வேண்டும்.

ராமனும் சீதையும் ஒருவரை ஒருவர் கண்களால் பருகினார்களாம். ‘கண்ணொடு கண்ணினைக் கவ்வி’ என்று கம்பன் பாடும் பாடலில், உணர்வும் ஒன்றிட என்று அவன் சுட்டுகின்ற உன்னத காதலின் அடையாளத்தை நாம் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும்.

சபலத்தின் உணர்ச்சிக் கொந்தளிப்பில் ஏற்படுகின்ற மயக்கம் காதலல்ல. அதற்கு வேறு பெயர் உண்டு. கண்வழி பிறந்து உயிரில் இரண்டறக் கலந்து உள்ளத்தில் நிறைவதுதான் காதல். காதலன் காதலி உறவென்றாலும், கடவுள் பக்தி என்றாலும் உள்ளமுருகி ஒன்றிச் சேர்வதுதான் உறவின் உச்சநிலை.

இறை நாட்டத்தால் காதலாகிக் கசிந்து, பாடிப் பரவசமடைந்த பக்தர்கள் ஏராளம். ‘அம்மையே அப்பா ஒப்பிலா மணியே அன்பினில் விளைந்த ஆரமுதே’ என்றார் மாணிக்கவாசகர். ‘அன்பெனும் பிடியுள் அகப்படும் மலையே, அன்பெனும் குடில் புகும் அரசே’ என்றார் வள்ளலார்.

இவையெல்லாம் இறையுணர்வால் தோன்றும் காதலின் மேன்மையைக் குறிக்கின்றன.

கருத்தொருமித்த காதல் வெற்றி பெறுகிறது. ஈருடல் ஓருயிரான உறவுதான் கடைசிவரை தொடர்கிறது. தூய்மையான காதல், ஒருவர் நலனில் ஒருவர் அக்கறை கொள்ளச் செய்கிறது. ஒருவரை ஒருவர் சார்ந்திருக்கக் செய்கிறது. எனவே காதல் என்னும் கோவிலில் அன்பென்னும் தீபம் ஏற்றுங்கள். வாழ்க்கையைக் காதலியுங்கள். குடும்பத்தைக் காதலியுங்கள். நட்பைக் காதலியுங்கள். காலமெல்லாம் காதலை கொண்டாடுங்கள்.
விரிவாக படிக்க இங்கே கிளிக் செய்யுங்கள் | READ MORE | CLICK HERE

எல்.ஐ.சி. பங்குகள் விற்பனை ஏன்?

எல்.ஐ.சி. பங்குகள் விற்பனை ஏன்? டாக்டர் சோம வள்ளியப்பன் | 2020-21-ம் ஆண்டுக்கான பட்ஜெட் உரையில் நிதிமந்திரி நிர்மலா சீதாராமன், மத்திய அரசின் ஆயுள் காப்பீட்டு நிறுவனமான எல்.ஐ.சி.யின் பங்குகள் தனியாருக்கு விற்கப்படும் என்று தெரிவித்தார். தொழிற்சங்கங்கள் விற்பனையை எதிர்த்து போராட்டங்கள் ஆரம்பித்து இருக்கிறார்கள். எதிர்க்கட்சியான காங்கிரஸ், இது குறித்து கட்சிக்குள் விவாதித்து கருத்து சொல்வதாக தெரிவித்து இருக்கிறார்கள்.

இந்தியாவில் இருக்கும் மிகச்சிறந்த நிறுவனங்களில் ஒன்று எல்.ஐ.சி. 1956-ம் ஆண்டு அப்போது இயங்கிக்கொண்டிருந்த 154 தனியார் காப்பீட்டு நிறுவனங்கள், 6 வெளிநாட்டு காப்பீட்டு நிறுவனங்கள் உள்ளிட்ட 245 நிறுவனங்களை, எல்.ஐ.சி. சட்டம் 1956 என்பதன் மூலம் ஒருங்கிணைத்து உருவாகிய அமைப்புதான், எல்.ஐ.சி.

2000-ம் ஆண்டு காப்பீட்டுத் துறையில் தனியார் நிறுவனங்களை மீண்டும் அனுமதிக்கும் வரையிலும், இந்திய காப்பீட்டுத் துறையில் தனியொரு நிறுவனமாக கோலோச்சி கொண்டிருந்த எல்.ஐ.சி., அதன் பின்பும், தனியார் மற்றும் பன்னாட்டு நிறுவனங்களின் போட்டியை சமாளித்து, இன்றும் இந்திய காப்பீட்டுச் சந்தையில் முக்கால் பங்கை தன் வசம் வைத்திருக்கும் ‘இன்டஸ்டிரி லீடர்’.

எல்.ஐ.சி.ஹவுசிங் பைனான்ஸ், எல்.ஐ.சி. பென்சன், எல்.ஐ.சி இன்டர்னேஷனல், எல்.ஐ.சி. கார்ட்ஸ், எல்.ஐ.சி. மியூச்சுவல் பண்ட் என்று பல உபநிறுவனங்களைக் கொண்டிருக்கும், ஒரு லட்சத்து 12 ஆயிரம் ஊழியர்கள் மற்றும் 15 லட்சம் முகவர்களுடன், 2,048 கிளைகள் மூலம் நாடு முழுக்க, 64 ஆண்டுகளாக, 30 கோடி பாலிசிகள் வழங்கி சேவை செய்துகொண்டிருக்கும் ஒரு மாபெரும் அமைப்பு.

புதிய பாலிசிகள் சேர்ப்பு போன்றவற்றிலும் மற்ற தனியார் நிறுவனங்களை விட சிறப்பான ஆண்டு வளர்ச்சி காணும், லாபமீட்டும், அரசுக்கு நல்ல வருமானம் டிவிடெண்ட் தரும் ஆரோக்கியமான அரசு அமைப்பு. இந்திய ‘பிராண்ட்’களில் அதிக மதிப்புள்ளதாக பல ஆண்டுகள் முன்னணியில் இருந்த/ இருக்கும் நிறுவனம்.

இப்படிப்பட்ட நிறுவனத்தின் இப்போதைய ‘சந்தை பண மதிப்பு’ என்னவென்று இன்னும் சரியாக கணக்கிடப்படவில்லை. ஆனால், மற்ற நிறுவனங்களின் சந்தை மதிப்போடு ஒப்பிட்டால், எல்.ஐ.சி. நிறுவனத்தின் மொத்த சந்தை மதிப்பு, சுமார் ரூ.10 லட்சம் கோடியாக இருக்கலாம் என்கிறார்கள். அதில் பத்து சதவீத பங்குகளை வெளிச்சந்தையில் விற்க அரசு முடிவு செய்திருக்கிறது. இந்த கணிப்புகளின்படி, அரசுக்கு எல்.ஐ.சி. பங்குகள் விற்பதன் மூலம் ஒரு லட்சம் கோடி ரூபாய் கிடைக்கலாம். அரசு அதன் நிறுவனங்களை இரண்டு விதங்களில் விற்கிறது. முதலாவது ‘ஸ்டிராடிஜிக் சேல்’. இந்த முறையில் அரசு வசம் இருக்கும் பங்குகளில் 50 சதவீதம் வரை விற்கப்பட்டுவிடும். அதனால், அந்த நிறுவனத்தின் நிர்வாக அதிகாரம் அரசிடம் இருந்து போய்விடும். மற்றொரு வழி, ‘டிஸ்இன்வெஸ்ட்மென்ட்’. இந்த முறையில் ஓரளவு பங்குகள் மட்டுமே விற்கப்படும். அப்படி விற்ற பின்பும் அரசே பாதிக்கும் கூடுதலான பங்குகளையும், நிறுவனத்தை நிர்வகிக்கும் அதிகாரத்தையும் வைத்திருக்கும். எல்.ஐ.சி., இரண்டாவது முறையான ‘டிஸ்இன்வெஸ்ட்மென்ட்’படி 10 சதவீத பங்குகளை மட்டும் தனியாருக்கு விற்க இருக்கிறது. இதற்கு நாடாளுமன்றத்தில் எல்.ஐ.சி. சட்டம் 1956-ஐத் திருத்த வேண்டும். அதன்பின்பு, செபியின் ஒப்புதலுடன் 2020 செப்டம்பருக்குப் பின்னால், ஐ.பி.ஓ மூலம் பங்குகள் விற்பனைக்கு வரும்.

மிக நல்ல நிறுவனம் என்பதால் விலை அதிகமிருக்கும், இருந்தாலும் வாங்குவதற்கு பலத்த போட்டியும் இருக்கும். சமீபத்தில் சவுதி அரேபியா அரசு அதன் ஆராம்கோ நிறுவனத்தின் பங்குகள் வெளியிட்டதற்கு ஒப்பான ஒரு வெளியீடாக இருக்கும் என்கிற எதிர்பார்ப்பு நிலவுகிறது. எல்.ஐ.சி.யின் ஊழியர்களுக்கு, விலையிலோ, ஒதுக்கீட்டிலோ சலுகைகள், முன்னுரிமை இருக்கலாம்.

இது போல அரசு அதன் 33 நிறுவனங்களின் ஓரளவு பங்குகளை ‘டிஸ்இன்வெஸ்ட்மென்ட்’ செய்திருக்கிறது. ஏர் இந்தியா, ஷிப்பிங் கார்ப்பரேஷன் போன்ற சிலவற்றை இந்த ஆண்டு செய்யவிருக்கிறது. எந்த நிறுவனங்களை இப்படிச் செய்யலாம் என்பதை நிதிஆயோக் முடிவுசெய்கிறது.

நஷ்டம் ஏற்படுத்தும் பொதுத்துறை நிறுவனங்களைத் தானே விற்கவேண்டும்? நல்ல லாபம் ஈட்டும் நிறுவனங்களை ஏன் விற்கவேண்டும் என்ற கேள்வி வரலாம். ஏர் இந்தியா போன்ற நிறுவனங்களை விற்க இயலவில்லை. நல்ல நிறுவனங்களுக்குத்தான் சந்தையில் தேவை இருக்கிறது; விலை கிடைக்கிறது.

‘யோகக்க்ஷேமம் வஹாம்யஹம்’ என்பது எல்.ஐ.சி.யின் தாரகமந்திரம். அதன் பொருள், ‘உலக நலம் எங்கள் பொறுப்பு’. அரசு நிறுவனம் என்ற நம்பிக்கையில்தானே இதில் பாலிசிகள் எடுத்தோம்! இனி எங்கள் பாலிசிகளுக்கு அரசின் உத்தரவாதம் இல்லையா? என்ற அச்சமும் வர ஆரம்பித்திருப்பதாக முகவர்கள் சொல்கிறார்கள். அதற்கு நிதி மந்திரி, நிச்சயம் அரசின் உத்தரவாதம் உண்டு என்று உறுதியளித்திருக்கிறார். பத்து சதவீதப் பங்குகளை விற்றபின்பும், அது அரசு நிறுவனம் போலதான்.

பொதுத்துறை நிறுவனங்கள் பலவும் இப்படித்தான் இயங்கிக்கொண்டிருக்கின்றன. உதாரணத்திற்கு பாரத ஸ்டேட் வங்கியின் மொத்தப்பங்குகளில், 42 சதவீதம் அரசு வசம் இல்லை. தனியார்களிடம் தான் இருக்கிறது. அரசு 58 சதவீத பங்குகள் மட்டுமே வைத்துக்கொண்டு நிர்வாகம் செய்கிறது. இந்துஸ்தான் பெட்ரோலிய நிறுவனத்தின் 51 சதவீத பங்குகள் மட்டுமே அரசு வசம். மீதமெல்லாம் தனியார் வசம். பாரதமின்மிகு நிறுவனம் 37 சதவீதப்பங்குகள் தனியார் வசம். இப்படியாக பல்வேறு பொதுத்துறை நிறுவனங்கள் மற்றும் வங்கிகளின் பங்குகள் தனியார்களுக்கு விற்கப்பட்டிருக்கின்றன.

தாக்கல் செய்யப்பட்டிருக்கும் பட்ஜெட்படி, 2020-21-ம் நிதி ஆண்டில் மத்திய அரசு செலவு செய்ய திட்டமிருக்கும் மொத்தத் தொகை, சுமார் 30 லட்சம் கோடி ரூபாய்கள். வரி வருமானம் உட்பட எதிர்பார்க்கும் மொத்த வருமானம், 20 லட்சம் கோடி ரூபாய்கள் மட்டுமே. நிகரமாக, 10 லட்சம் கோடி பற்றாக்குறை. இந்த பத்து லட்சம் கோடி ரூபாயையும் அரசால் கடன் வாங்கி சமாளிக்க இயலாது. காரணம், அடுத்த நிதி ஆண்டில், ஏற்கனவே வாங்கிய கடன்களுக்கு கொடுக்க வேண்டிய வட்டி மட்டும் ஏழு லட்சம் கோடி ரூபாய்கள். வேறு வழிகளில் நிதி திரட்டாவிட்டால், இந்த ஆண்டு புதிய கடன்கள் மட்டும் ரூ.10 லட்சம் கோடி ஆகிவிடும்.

அரசால் செலவுகளை குறைக்கவோ, கட்டுப்படுத்தவோ இயலவில்லை. தேவைகள் அதிகரிக்கின்றன. அதன் வருவாய்க்காக வரி போடுகிறது. ஆனால், அந்த வரி வருவாய் போதவில்லை. அதனால் அது ஏனைய வழிகளில் நிதி திரட்ட முயல்கிறது. ஸ்பெக்ட்ரம் ஏலம் போன்றவை மற்ற வழிகள். அவற்றில் ஒரு வழி அதன் நிறுவனப்பங்குகளை/ பங்குகளின் ஒரு பகுதியை விற்பது. அதனால், இந்த 2020-21-ம் ஆண்டு பற்றாக்குறையின் ஒரு பகுதியை ஈடுகட்ட, அரசு அதன் நிறுவனங்களான எல்.ஐ.சி., போன்ற நிறுவனங்களின் ஓரளவு பங்குகளை விற்று, அதன் மூலம் 2.1 லட்சம் கோடி திரட்டி, மீதிப் பற்றாக்குறையான, 7.96 லட்சம் கோடி ரூபாயை கடன் வாங்கத் திட்டமிட்டிருக்கிறது.

ஒரு லட்சம் கோடி ரூபாய் அளவு சந்தையில் இருந்து திரட்டப்பட்டால் சந்தையில் பணப்புழக்கம் குறையும், புதிய பங்குதாரர்கள் வருவதால் நிறுவனத்தின் செயல்பாடுகள் மற்றும் தகவல் தெரிவிப்பில் வெளிப்படைத்தன்மை அதிகரிக்கும் என்றெல்லாம் எதிர்பார்ப்பவர்கள் இருக் கிறார்கள். அதே சமயம் புதிய பங்குதாரர்கள் நிர்வாகத்தில் மாற்றங்கள் கொண்டுவருவார்கள் என்கிற அச்சமும், இந்த 10 சதவீதம் என்பது ஆரம்பம்தான். போகப் போக மேலும் அதிக சதவீதப்பங்குகளை அரசு விற்கும் என்ற சந்தேகங்களும் ஊழியர்கள் மத்தியில் இருக்கிறது.
விரிவாக படிக்க இங்கே கிளிக் செய்யுங்கள் | READ MORE | CLICK HERE

Thursday, 13 February 2020

ஊடகங்களின் முன்னோடி!

ஊடகங்களின் முன்னோடி! By பொ. ஜெயச்சந்திரன்  |   வாய் ஓயாமல் எல்லோரிடமும் பேசி செய்திகளைச் சொல்லித் திரியும் இயல்புள்ள மனிதர்களை "ஆல் இண்டியா ரேடியோ' என அழைக்கும் கிண்டல் இன்னும் பல இடங்களில் ஒலிக்கிறது. அப்படிப்பட்ட வானொலியை நாம் நினைத்துப் பார்த்தால் நமக்குள் ஓர் இன்ப அதிர்ச்சி உண்டாகும்.அமெரிக்காவிலுள்ள பிட்ஸ்பர்க் நகரில் 1920-ஆம் ஆண்டு முறையான வானொலி சேவை தொடங்கியது. இங்கிலாந்தில் 1922-இல் பிரிட்டிஷ் ஒலிபரப்பு நிறுவனம் என்ற அமைப்பு வானொலி நிலையத்தை அமைத்தது.

வானொலி வரலாற்றின் முதல் பக்கத்தில் இந்தியாவுக்கும் இடம் உண்டு. ஏனெனில், பம்பாயில் 1921-ஆம் ஆண்டு இந்திய அஞ்சல் - தந்தி துறையுடன்  "டைம்ஸ் ஆப் இந்தியா' நிறுவனம் இணைந்து ஒலிபரப்பினை நிகழ்த்திக் காட்டியது. அன்றைய பம்பாய் மாகாண ஆளுநர் "சர்' ஜார்ஜ் லாயிடின் நேயர் விருப்பமாக சிறப்பு இசை நிகழ்ச்சி ஒன்று ஒலிபரப்பாக, அருகில் உள்ள புணேவிலிருந்து ஜார்ஜ் லாயிடு நிகழ்ச்சியைக் கேட்டு ரசித்தாராம்.கல்கத்தா நகரில் நவம்பர் 1923-இல் "வங்க வானொலி மன்றம்' என்ற அமைப்பு சிறிய மார்க்கோனி ஒலிபரப்பியுடன் வானொலி சேவையைத் தொடங்கியது. வானொலி வரைபடத்தில் சென்னைக்கு இடம் கிடைத்த நாள் 1924-ஆம் ஆண்டு ஜூலை மாதம் 31-ஆம் தேதி. இந்தப் பணியினை முனைப்புடன் மேற்கொண்டவர் சி.வி.கிருஷ்ணசாமி செட்டி என்னும் வானொலி ஆர்வலர். சென்னை மாகாண வானொலி மன்றம் அவரின் முயற்சியால் தொடங்கப்பட்டது.

இந்த மன்றம் நிதி நெருக்கடியால் 1927-இல் செயலிழந்தது. அந்த அமைப்பிடமிருந்து ஒலிபரப்பு உரிமையைப் பெற்றுக் கொண்ட சென்னை மாநகராட்சி 1930-ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் 1-ஆம் தேதி முதல் வானொலி சேவையை மீண்டும் தொடங்கியது. தினம் மாலையில் இரண்டு மணி நேரம் வானொலி நிகழ்ச்சிகளை மக்கள் கேட்டு மகிழ, மெரினா கடற்கரை உள்பட 6 இடங்களில் ஒலிபெருக்கிகள் அமைக்கப்பட்டன. பள்ளி நாள்களில் மாலை நான்கு மணிக்குக் கல்வி ஒலிபரப்பு உண்டு. சென்னை மாநகராட்சியின் இந்த சேவை 1938-ஆம் ஆண்டு வரை நீடித்தது.

அதே ஆண்டு ஜூன் 16-ஆம் நாள்"ஆல் இண்டியா ரேடியோ' சென்னையில் காலூன்றியது. மத்திய அலை - சிற்றலை ஒலிபரப்புகள் அன்று தொடங்கப்பட்டன. 1936-ஆம் ஆண்டு ஆங்கிலப் புத்தாண்டு தினத்தன்று தில்லி வானொலி நிலையம் தொடங்கியது. இந்தியா விடுதலை அடைந்தபோது தில்லி, பம்பாய், கல்கத்தா, சென்னை, திருச்சிராப்பள்ளி, லக்னௌ ஆகிய 6 இடங்களில் மட்டுமே வானொலி நிலையங்கள் இருந்தன. இந்திய நிலப்பரப்பில் 2.5 சதவீத பரப்பளவையும், மக்கள்தொகையில் 11 சதவீத அளவையும் மட்டுமே வானொலி ஒலிபரப்பு சென்றடைந்து கொண்டிருந்தது. விடுதலைக்குப் பிறகு ஏற்பட்ட வேகமான வளர்ச்சியால் இந்தியாவில் 2010-ஆம் ஆண்டு வரை 231வானொலி நிலையங்கள் செயல்பட்டன. வானொலி ஒலிபரப்பு 91.79 சதவீத நிலப்பரப்பையும், 99.14 சதவீத மக்களையும் சென்றடைந்தது.

ஆனால், இந்த 2020-ஆம் ஆண்டில் இந்தியாவில் 220-க்கும் மேற்பட்ட வானொலி நிலையங்களில் 400-க்கும் மேற்பட்ட பண்பலைகள் உள்ளன. அதில் தமிழகத்தில் 11வானொலி நிலையங்களில் 11 பண்பலைகள் உள்ளன.
தமிழகத்தில் விடுதலைக்குப் பின்னர் திருநெல்வேலி (1963), கோயம்புத்தூர் (1966), நாகர்கோவில் (1984), மதுரை (1987), ஊட்டி (1994), தூத்துக்குடி (1994) என மேலும் 6  வானொலி நிலையங்கள் தொடங்கப்பட்டன.

வானொலி நிகழ்ச்சிகளை வெளியிடுவதற்காக 1938-ஆம் ஆண்டு ஜூன் 16-ஆம் தேதி "வானொலி' என்ற பத்திரிகை வெளிவரத் தொடங்கியது. ஆனால், அது பல ஆண்டுகளுக்கு முன்பு நிறுத்தப்பட்டு விட்டது. தில்லி வானொலி நிலையம் 1938, அக்டோபர் 16-ஆம் தேதி கிராம நிகழ்ச்சியினை ஒலிபரப்பவே, திருச்சி வானொலியிலும் விவசாய நிகழ்ச்சிகள் இடம்பெற்றன. எனினும், 1959-ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் 17 முதல் முறையான  வானொலி வேளாண்மை ஒலிபரப்பு திட்டமிட்ட வகையில் தொடங்கி நடைபெற்று வருகிறது.

ஒரு நாட்டின் எதிர்காலம் இளைஞர்கள் கையில் என்ற கருத்துக்கு ஏற்ப வானொலியில் தனியாக இளைஞர்கள் நிகழ்ச்சிக்கான அலைவரிசை 1969-ஆம் ஆண்டு தில்லியில் தொடங்கப்பட்டதை அடுத்து சென்னை வானொலியிலும் உடனே இளையபாரதம் என்ற ஒலிபரப்பைத் தொடங்கினர். இந்தியாவில் வானொலித் துறை 1990-களின் இறுதியில் தனியார்மயமாக்கப்பட்டது. எனினும் இரண்டாம் கட்டமாக பண்பலை வானொலிகளைத் தொடங்குவதற்கு உரிமம் வழங்கப்பட்ட பிறகுதான் இந்தத் துறையில் வளர்ச்சி ஏற்பட்டது.தொடக்கத்தில் வானொலிகளின் மூலமாகவே வானொலி நிகழ்ச்சிகளைக் கேட்க முடியும் என்ற நிலை இருந்தது. ஆனால், செல்லிடப்பேசிகளில் பண்பலைகளைக் கேட்பதற்கான வசதிகள் ஏற்படுத்தப்பட்ட பிறகு, வானொலி சேவை அதிகரிக்கத் தொடங்கியது.

தமிழ் இலக்கிய உலகில் புகழ்பெற்ற பலர் வானொலியை அலங்கரித்தவர்களாக இருந்திருக்கிறார்கள். சாகித்ய அகாதெமி விருதாளர்களான தி.ஜானகிராமன், மீ.ப.சோமு, அகிலன் (இவர் ஞானபீட பரிசும் பெற்றவர்) அ.ச.ஞானசம்பந்தன், சு.சமுத்திரம் ஆகியோர் அவர்களுள் சிலர்.வானொலியின் ஒலிக்களஞ்சியங்களைக் குறுந்தகடுகளாக்கி மக்களிடம் சேர்க்கும் திட்டத்தை இந்தியா முழுவதும் 2000-களில் வானொலி தொடங்கியது. அதன் ஓர் அம்சமாக 2005-இல் எம்.எஸ்.சுப்புலட்சுமியின் இசைக் குறுந்தகடு வெளியீடு, விற்பனை சென்னை மியூசிக் அகாதெமியில் நடைபெற்றது. டி.டி.கே. சாலை முழுவதும் நீண்ட வரிசையில் அவற்றைக் காசு கொடுத்து வாங்க மக்கள் காத்து நின்றனர்.

அதே போன்று 2006-ஆம் ஆண்டு காமராஜர் நினைவு அரங்கத்தில் நிகழ்ந்த எம்.எஸ்.விஸ்வநாதன் பங்கேற்ற நிகழ்ச்சிக்கு வந்த பெருந்திரள் கூட்டமும் குறிப்பிடத்தக்கது. நவீன உலகில் தகவல் தொடர்பு சாதனங்கள், தொலைக்காட்சி, அறிதிறன் பேசி, ஐபேட், இண்டர்நெட் எனப் பல வழிகளில் தகவல் தொடர்பு அதிகரித்துவிட்ட போதிலும் வெகுஜன ஊடகத்தின் முன்னோடி வானொலிதான்.
(இன்று உலக வானொலி தினம்)
விரிவாக படிக்க இங்கே கிளிக் செய்யுங்கள் | READ MORE | CLICK HERE

தேவை அறுவை சிகிச்சை!

தேவை அறுவை சிகிச்சை! By எஸ். புஷ்பவனம்  |   ஜனவரி 20-ஆம் தேதி நடந்த  நாடாளுமன்ற ரயில்வே நிலைக் குழு கூட்டத்தில் 2030-ஆம் ஆண்டு வரை அனுமதித்த திட்டங்களை நிறைவேற்ற ரூ.50 லட்சம் கோடி தேவைப்படும் என்றும், அத்திட்டங்களை நிறைவேற்ற  பல பத்தாண்டுகள் ஆகும் என்றும் ரயில்வே அமைச்சகம் தெரிவித்துள்ளது.

மூலதன நிதியாக 2019-20-இல் ரூ.1.6 லட்சம் கோடியையும், 2020-21-இல் ரூ.1.4 லட்சம் கோடியையும்  மத்திய அரசு ஒதுக்கியிருக்கிறது.ரயில்வேயின் இயக்க விகிதம் 98.4 சதவீதமாக இருக்கிறது. ரூ.100 சம்பாதிக்க ரூ.98.40 செலவழிக்கிறார்கள். இது திறமையின்மையின் உச்சம். ரயில்வே இயக்கத்தினால் எந்த நிதியும் திரட்ட முடியாது. ரயில்வே சுய சார்பு வணிக முறை, பொதுத் துறை சேவையாக மாற ஆழமான, பரவலான அறுவை சிகிச்சை அவசியம்.

முதலாவதாக, வாரிய உறுப்பினர்களாக நிதி நிபுணர்கள், தொழில்நுட்ப வல்லுநர்கள், மேலாண்மை வல்லுநர்கள் நியமிக்கப்பட வேண்டும். உலகிலேயே எந்த நிறுவனத்திலும்  இல்லாதவாறு இந்திய ரயில்வே வாரிய உறுப்பினர்கள் அனைவருமே ரயில்வே ஊழியர்கள்தான். இது பரவியிருக்கும் சுயநலத்தின் ஊற்றுக்கண். அதே போலவே "ரயில்வே சேஃப்டி கமிஷனில்' வெளி நிபுணர்களை அமர்த்த வேண்டும். தற்போது அதில் அனைவருமே ரயில்வே அதிகாரிகள்.

இரண்டாவதாக, கவனிக்கப்பட வேண்டியது, ஊழியர்களின் எண்ணிக்கை. அமெரிக்க ரயில்வே நம் நாட்டைவிட அதிக நீளமுடையது. சேவை என்று எடுத்துக்கொண்டாலும், எல்லா நிலையிலும் நம்மைவிடத் திறமையானது. ஆனால், வேலை செய்பவர்கள் மொத்தமே ஒரு லட்சத்து எழுபதாயிரம் பேர்தான். இது நம்முடைய ஊழியர் பலத்தில் 18.5%தான்.

நவீன மயமாக்கம், கணினி மயமாக்கம், மின் மயமாக்கம், பயணிகளே பயணச் சீட்டை அச்சடித்துக் கொள்வது முதலானவை வந்த பிறகும்கூட, 10 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு ரயில்வே துறையில் எவ்வளவு பேர் வேலை பார்த்தார்களோ, கிட்டத்தட்ட அதே அளவு தற்போதும் வேலை பார்க்கிறார்கள். 2000-01-இல் 15,49,385 பேர், 2009-10-இல் 13,37,533 பேர், 2019-இல் 13,50,000 க்கு மேல். அனுமதிக்கப்பட்ட பதவிகள் 15,06,598. இதைத் தவிர தற்கால ஊழியர்கள் 2 லட்சம் பேர். செலவினத்தில் 50%-க்கும் மேல் ஊழியர் சம்பளம். அடுத்த 5 ஆண்டுகளில் ஆண்டுக்கு 1 லட்சம் வீதம் தேவையற்ற ஊழியர்களை பணி நீக்கம், கட்டாய ஓய்வு, விருப்ப ஓய்வு மூலம் குறைத்தால் மட்டுமே, ரயில்வே துறை வளர்ச்சி காண முடியும்.

விவேக் தேப்ராய் கமிட்டியின்படி 9 மண்டலங்களை (2010) 16 மண்டலங்களாக (தற்போது 18) ஆக்கியதினால் திறன் 1%கூட அதிகரிக்கவில்லை. அதிகாரிகளின் சொகுசு கூடியது. அத்தனை புதிய பொது துணை / உதவி வணிக இயக்க, இன்னும் பல மேலாளர்கள், அதிகாரிகள், உதவியாளர்கள் பதவிகள் ஏற்படுத்தப்பட்டன. பல நூறு கோடிக்கணக்கில் வரிப் பணம் விரயமாகிறது. இவற்றை மறுபடியும் 9 மண்டலங்களாகச் சீரமைக்க வேண்டும்.

 2013-14-இல் ரயில்வே நாடாளுமன்ற நிலைக் குழு தனது பரிந்துரையின் மேல் எடுத்த நடவடிக்கை அறிக்கையில் ("எஸ்சிஆர் 188 ஆஃப் 2013-14') இதற்கு முந்தைய இரு ஆண்டுகளில் பாதுகாப்புக்காக ஒதுக்கப்பட்ட நிதியில் 40 சதவீதத்துக்கும் குறைவாக ரயில்வே துறை செலவு செய்துள்ளது எனக் கூறுகிறது. ஒருபுறம், தேவையில்லா செலவினங்கள்; இன்னொருபுறம், பாதுகாப்புக்காகச் செலவிட வேண்டிய ஒதுக்கீட்டைக்கூட செலவு செய்யாமல் இருப்பது. எந்த அளவுக்குத் திறமையாக ரயில்வே நிர்வாகம் செயல்படுகிறது என்பதற்கு இதைவிடச் சிறந்த எடுத்துக்காட்டு தேவையில்லை.

ஜனவரி 21-ஆம் தேதி செய்தியின்படி, ரயில்வே பாதுகாப்புத் துறை, படிவம் நிரப்பாமல் கணினியில் பயணச் சீட்டு அடித்து வரும் கும்பலைப் பிடித்திருக்கிறது. ஊழியர் ஒத்துழைப்பில்லாமல் இது சாத்தியமாகாது. மத்திய லஞ்ச ஒழிப்பு ஆணையம் ஆண்டுதோறும் ரயில்வே துறை மீதுதான் அதிக புகார்கள் வருவதாகக் கூறுகிறது. ஊழல் புரையோடியிருக்கிறது. போர்டு உறுப்பினரான அமைச்சரின் மருமகனுக்கு ரூ.10 கோடி லஞ்சம் கொடுக்க முன்வந்தது (மே 2013) பரபரப்பான தலைப்புச் செய்தியாக ஊடகங்களில் வெளிவந்தது. ஆனால், இதில் யாரும் சிறைக்குப் போகவில்லை என்பதுதான் வேடிக்கை. நடவடிக்கை முடக்கப்பட்டுவிட்டது.

முன்பு பள்ளியில்லா இடங்களுக்கு ரயில் சென்றது. அதனால், அந்தத் துறையில் பணிபுரியும் ஊழியர்களுக்காக ரயில்வே பள்ளிகள் தேவைப்பட்டன. இப்போது ரயில்வே பள்ளிகளுக்கு என்ன தேவை இருக்கிறது? யாருக்காக இவை நடத்தப்பட வேண்டும்? சுமார் 220 ஹெக்டேரில் உள்ள 80 பள்ளிகள், சுமார் 800 ஹெக்டேரில் உள்ள 250 மருத்துவமனைகள், 2,755.36 ஹெக்டேரில் உள்ள 5,57,174 குடியிருப்புகள் ஆகியவற்றை விற்றால் குறைந்தபட்சம் சுமார் ரூ.1.3 லட்சம் கோடி கிடைக்கும். இந்தப் புள்ளிவிவரங்கள் ரயில்வே ஊழியர் சங்கங்களைக் கோபப்படுத்தும் என்பது நிச்சயம். அதே நேரத்தில், வரி செலுத்துவோரின் பார்வையில், இதெல்லாம் அநாவசியம். ரயில்வே ஊழியர்களுக்கென்று இதுபோன்ற சிறப்புச் சலுகை. இது வழங்க அவர்கள் காவல் துறையினரோ, ராணுவத்தினரோ அல்லவே...

ஒதுக்கீடு மற்றும் ஒதுக்கீடு இல்லாத பயணச் சீட்டுகள் கணினிமயமாக்கப்பட்டு 10 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகிறது. தற்போது ஆதார் காண்பித்தால் போதும். ஆனால், 2018-ஆம் ஆண்டு வரை 14 டிக்கெட் அச்சடிக்கும் அச்சகங்கள் செயல்பட்டுக் கொண்டிருந்தன. அவை இப்போது ஐந்தாகக் குறைக்கப்பட்டுவிட்டன. இவையும்கூட, ஊழியர்களை அகற்ற முடியாது என்பதால் இயங்குகின்றன. ரயில்வேயின் கட்டண வருவாயும், நமது வரி வருவாயும் அதற்காகச் செலவிடப்படுகின்றன.பைகுலா அச்சகத்தில் இன்றைக்கும் 350 பேர் "வேலை' செய்து கொண்டிருக்கிறார்கள். இவ்வளவு சுயநலம் மிக்கவர்களை மீறித்தான் அறுவை சிகிச்சை செய்ய வேண்டும்.

அனைத்து இலவச பயணச் சலுகை அனுமதியையும் (பாஸ்) ரத்து செய்ய வேண்டும். பயணச் சீட்டு பரிசோதகர்கள் சக ஊழியர்களின் பாஸ்களை பல சமயங்களில் பஞ்ச் செய்வதில்லை.  பயணச் சலுகை அனுமதி (பாஸ்) காரணமாக 30 சதவீத வருவாயை ரயில்வே துறை இழக்க நேரிடுகிறது என  ஓர் ஆய்வு சொல்கிறது. இதர பொதுத் துறை ஊழியர்களைப் போலவே, ரயில்வே ஊழியர்களும் ஆண்டுக்கு ஒரு முறை பயணச் சீட்டு வாங்கி பயணம் செய்து பணத்தைத் திரும்பப் பெறும் விதியை அறிமுகப்படுத்த வேண்டும்."சலூன்கள்' எனப்படும் சொகுசுப் பெட்டி, 2 படுக்கை அறை மற்றும் பல அறைகள் கொண்டது. இளநிலை அதிகாரிகள் முதல் வாரியத் தலைவர் வரை அதிகாரிகள் பயணிக்கவும், தங்கவும் பயன்படுத்துகின்றனர். இது சொகுசாக வாழ்ந்த ஆங்கிலேயர் காலத்து நடைமுறை. இன்றும் அது தொடர்கிறது. தற்போதுள்ள 250 "சலூன்கள்' ஒவ்வொன்றையும் 36 பெர்த்துகள் கொண்ட முதல் ஏஸி வகுப்புப் பெட்டியாக மாற்றினால் ஆண்டு வருவாய் ரூ.2,000 கோடிக்கு மேல் வரும். அதிகாரிகள் விமானத்தில் பயணிக்கலாம்.

விவேக் தேப்ராய் கமிட்டி பரிந்துரைத்தது போல சலுகைகளை அந்தந்த அமைச்சகமே ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும். எடுத்துக்காட்டாக உடல் ஊனமுற்றவர் சலுகையை சமூக நல அமைச்சகமும், மாணவர் சலுகையை மனித வள மேம்பாட்டு அமைச்சகமும், ராணுவத்தினால் ஏற்படும் செலவுகளை ராணுவ அமைச்சகமும் ஏற்க வேண்டும்.ஷேக்ஸ்பியர் தனது நாடகமான ஹாம்லெட்டில் கூறியிருப்பதுபோல, கடைசியில் எல்லோரும் கொலை செய்யப்படும் வரை தாமதப்படுத்துவது அல்லது ஆழ்ந்த பரவலான அறுவை சிகிச்சை மூலம் ரயில்வே துறையைக் காப்பாற்றுவது என்ற இரண்டில் ஒன்றை ரயில்வே துறை, நிதி அமைச்சர்கள் தேர்ந்தெடுக்கும் நேரம் வந்து விட்டது. தாமதிக்கும் ஒவ்வொரு நிமிஷமும் மக்கள் வரிப்பணம் விரயமாகிக் கொண்டிருக்கிறது.

ரயில்வேயின் பிரச்னைக்குத் தீர்வு தனியார்மயமாகத்தான் இருக்க வேண்டும் என்பதில்லை. ஊழியர்களின் நலனை மட்டுமே முன்னிறுத்தி செயல்படாமல் ரயில்வேயின் நலனை முன்னிலைப்படுத்தி இயங்கும் ரயில்வே தொழிற்சங்கங்களும், அதிகாரிகளின், ஆட்சியாளர்களின் நலனை மட்டுமே கருதாமல், கட்டணம் செலுத்திப் பயணிக்கும் மக்களின் வரிப் பணத்தையும் கருத்தில் கொண்டு இயங்கும் அரசும் ஒற்றைக் கோட்டில் இணைந்து செயல்பட்டால், ரயில்வே துறை தடம் புரளாமல் இயங்கும். இல்லையென்றால்...


கட்டுரையாளர்:செயலர், தமிழ்நாடு நுகர்வோர் பாதுகாப்பு கவுன்சில்.
விரிவாக படிக்க இங்கே கிளிக் செய்யுங்கள் | READ MORE | CLICK HERE

எம்.ஜி.ஆரைக் கவர்ந்த கவிஞர் மருதகாசி

எம்.ஜி.ஆரைக் கவர்ந்த கவிஞர் மருதகாசி | கவிஞர் முத்துலிங்கம்,| முன்னாள் அரசவைக் கவிஞர். இன்று (பிப்ரவரி 13-ந் தேதி) கவிஞர் மருதகாசியின் 100-வது பிறந்தநாள். திரையுலகில் குறிப்பிடத்தக்க பத்துக் கவிஞர்களில் மருதகாசி மிக மிக குறிப்பிடத்தக்கவர். கண்ணதாசன், பட்டுக்கோட்டை கல்யாண சுந்தரம் போன்றவர்களுக்கெல்லாம் வழிகாட்டியாகவும், முன்னோடியாகவும் விளங்கியவர் மருதகாசி என்றால் மிகையல்ல. எழுதுகின்ற பாடலுக்குப் பொருள் கிடைக்க வேண்டும் என்று எண்ணும் கவிஞர்களில் எழுதுகின்ற பாடலிலும் பொருள் இருக்க வேண்டும் என்று எண்ணிய கவிஞர் இவர்.

மாடர்ன் தியேட்டர்ஸ் தயாரித்த டி.ஆர். மகாலிங்கம், அஞ்சலிதேவி நடித்த மாயாவதி என்ற படத்திற்குத்தான் ஜி.ராமநாதன் இசையில் முதன்முதல் பாடல் எழுதி திரைப்படப் பாடலாசிரியராக மருதகாசி அறிமுகம் ஆனார்.

1949-ல் வெளிவந்த மாயாவதி படத்திலிருந்து 1983-ல் வெளிவந்த “தூங்காத கண்ணின்று ஒன்று” என்ற படம் வரை மூவாயிரம் பாடல்களுக்கு மேல் எழுதிய கவிஞர் மருதகாசி. கே.வி. மகாதேவன் இசையில் தூங்காத கண்ணின்று ஒன்று இந்த படத்தில் மருதகாசியுடன் நானும் பாடல் எழுதி இருக்கிறேன். மந்திரி குமாரி படத்தில் இவர் எழுதிய “வாராய் நீ வாராய் போகுமிடம் வெகுதூரமில்லை” என்ற பாடல். “உலவும் தென்றல் காற்றினிலே ஓடமிதே நாம் மகிழ ஊஞ்சல் ஆடுதே” என்ற பாடல் இவையிரண்டும் நம் நெஞ்சில் நீங்கா இடம்பெற்ற பாடல்கள்.

வாராய் நீ வாராய் என்ற பாடலில் மாதுரிதேவியை எஸ்.ஏ.நடராஜன் கொல்லப்போகிறார் என்பதை மறைமுகமான வார்த்தைகளில் மருதகாசி எழுதியிருப்பார். “புலியெனைத் தொடர்ந்து புதுமான் நீயே வாராய்” என்று அந்தப் பாட்டு முடியும். இந்தப் படத்தைப் பார்த்தவர்களுக்குத்தான் இந்த பாடலின் அருமை புரியும்.

அதைப்போல “உலவும் தென்றல் காற்றினிலே” என்ற பாடலில் “உயர்ந்த மலையும் உமது அன்பின் உயர்வைக் காட்டுதே“ என்று மாதுரிதேவி பாட, “இதயம் அந்த மலைக்கு ஏது அன்பைக் காட்டவே” என்று எஸ்.ஏ.நடராஜன் பாடுவார். “குதர்க்கம் பேசி என்னை மயக்க எங்கு கற்றீரோ”என்று அந்தப் பெண்பாட “உனது கடைக்கண் பார்வை காட்டும் பாடம் தன்னிலே” என்று இவர் முடிப்பார். இந்தப் பாடலின் கற்பனை வளத்தை அன்று பாராட்டாதவர்களே இல்லை.

எம்.ஜி.ஆர். நடித்த “நினைத்ததை முடிப்பவன்” என்ற படத்தில் பாடல் எழுத முதன்முதல் எம்.ஜி.ஆர் அழைத்துவரச் சொன்னார் என்று டைரக்டர் நீலகண்டன், அ.தி.மு.க. தலைமைக் கழகத்தில் இருந்த ஒரு நண்பரை என்னிடம் அனுப்பியிருந்தார். அப்போது எனக்கு அம்மை போட்டிருந்ததால் என்னால் போக முடியவில்லை. அதனால் பிரபலமான இரண்டு கவிஞர்களை வைத்து எழுதினார்கள். எம்.ஜி.ஆருக்கு அவர்கள் எழுதியது பிடிக்கவில்லை. உடனே மருதகாசியை அழைத்து எழுதச் சொல்லியிருக்கிறார் எம்.ஜி.ஆர். மருதகாசி எழுதியது எம்.ஜி.ஆருக்கு மிகவும் பிடித்துவிட்டது. அந்தப் பாடல்தான் “கண்ணை நம்பாதே. உன்னை ஏமாற்றும்” என்ற பாடல். எம்.ஜி.ஆர் விரும்பிய கவிஞர்களில் மருதகாசியும் ஒருவர் என்பதை எம்.ஜி.ஆர். சில நேரம் பாடல்கள் பற்றி எங்களிடம் பேசும்போது அறிந்திருக்கிறோம்.

மருதகாசி திரையுலகில் நுழைந்த காலத்தில்தான் கண்ணதாசனும் நுழைந்தார். விரைவாக மெட்டுக்குப் பாட்டெழுதக் கூடியவர் அந்தக் காலத்தில் மருதகாசி என்பதால் பல படங்களில் எல்லாப் பாடல்களையும் எழுதக் கூடிய வாய்ப்பு மருதகாசிக்குக் கிடைத்தது.

கண்ணதாசன் கதைவசனம் எழுதிய படங்களில் “மன்னாதி மன்னன்” என்ற படமும் ஒன்று. அதில் நாட்டியப் பேரொளி பத்மினி ஆடுகிற காட்சிக்கு கண்ணதாசன் எழுதிய பாடல் படத்தின் தயாரிப்பாளரும், இயக்குனருமான எம்.நடேசனுக்கும் மனநிறைவைத் தரவில்லை. அதனால் கண்ணதாசன் அனுமதியோடும், எம்.ஜி.ஆரின் அனுமதியோடும் மருதகாசியை அழைத்துப் பாடல் எழுத வைத்தார். அப்படி மருதகாசி எழுதிய பாடல்தான் “ஆடாத மனமும் உண்டோ”என்ற பாடல். அதே படத்தில் “ஆடும் மயிலே அழகு நிலாவே வாடா மலரே வருக” என்ற பாடலையும் மருதகாசிதான் எழுதினார். மருதகாசி கொடிகட்டிப் பறந்த காலம் அது.

வாலி எழுதிய சில பாடல்களைக் கண்ணதாசன் எழுதியது என்று தவறாகச் சிலர் சொல்லிக் கொண்டிருப்பதைப்போல், மருதகாசி எழுதிய பாடல்களைக் கண்ணதாசன் எழுதியது என்றும், கல்யாணசுந்தரம் எழுதியது என்றும் சிலர் தவறாகச் சொல்லிக்கொண்டிருக்கிறார்கள். பட்டுக்கோட்டையின் முதல் பாடல் தொகுதியில் மருதகாசியின் சில பாடல்கள் இடம்பெற்றிருந்தன.

இயற்கை, சமூகம், தத்துவம், காதல், தாலாட்டு, பக்தி என்று எதைப்பற்றி எழுதினாலும், அதில் தனி முத்திரை பதித்தவர் மருதகாசி. மங்கையர்திலகம் படத்தில் “நீலவண்ண கண்ணாவாடா நீ ஒரு முத்தம் தாடா” என்ற மருதகாசியின் பாடலை யாராவது மறக்க முடியுமா? “முல்லை மலர் மேலே மொய்க்கும் வண்டு போலே” என்று உத்தமபுத்திரன் படத்தில் இவர் எழுதிய பாடல் இன்னும் நம் நெஞ்சில் ரீங்காரம் இட்டுக் கொண்டிருக்கிறது.

ஏர்முனைக்கு நேர் இங்கு எதுவுமே இல்லை (பிள்ளைக்கனியமுது). கடவுள் என்னும் முதலாளி (விவசாயி). வருவேன் நான் உனது மாளிகையின் வாசலுக்கே(மல்லிகா). காவியமா? நெஞ்சில் ஓவியமா? (பாவைவிளக்கு). சத்தியமே லட்சியமாய் கொள்ளடா(நீலமலைத்திருடன்). மனுஷனை மனுஷன் சாப்பிடுராண்டா தம்பிப் பயலே(தாய்க்குப்பின்தாரம்). மணப்பாறை மாடுகட்டி, மாயவரம் ஏறுபூட்டி(மக்களைப்பெற்ற மகராசி). எடுத்துக் காட்டுக்கு ஒன்றிரண்டைச் சொல்கிறேனே தவிர சொல்வதற்கு நிறைய இருக்கின்றன.

எம்.ஜி.ஆர். நடித்த நல்லவன் வாழ்வான் என்ற படத்தில் வாலியின் பாடல் இடம் பெறக்காரணமே மருதகாசிதான். எம்.ஜி.ஆர். படங்களில் வாலிக்கு அதுதான் முதல் படம். சில நண்பர்களுடன் சேர்ந்து ‘அல்லி பெற்ற பிள்ளை’ என்ற படத்தை மருதகாசி தயாரித்தார். அதற்காக சென்னை நுங்கம்பாக்கத்தில் இருந்த தன் வீட்டை அடமானமாக வைத்தார். படம் தோல்வி. அதனால் அந்த வீடு ஏலத்திற்கு வந்தது. போனால் போகட்டும் என்று கவலைப்படாமல் ஊருக்குப் போய்விட்டார். விவரம் கேள்விப்பட்ட எம்.ஜி.ஆர் வீடு ஏலத்திற்குப் போகாமல் இரண்டு லட்சம் ரூபாய் கொடுத்து வீட்டை மீட்டு பத்திரத்தை வைத்துக் கொண்டார்.

மருதகாசி மீண்டும் சென்னைக்கு வந்ததும் அவரை அழைத்து, படம் எடுக்கிற வேலை உங்களுக்கு ஏன்? என்றுசொல்லி வீட்டு பத்திரத்தை மருதகாசியிடம் கொடுத்து, இதற்காக நீங்கள் எனக்குப் பணம் கொடுக்கவேண்டியதில்லை, பாடல் எழுதுவதில் மட்டும் கவனம் செலுத்துங்கள் என்றுசொல்லியிருக்கிறார்.

அதற்கு மருதகாசி, “அண்ணே, இந்தப் படத்தின் மூலம் பல பாடங்கள் கற்றுக்கொண்டேன். நம்பியவர்கள் என்னை ஏமாற்றிவிட்டார்கள். அதனால் வீடு போனால் போகட்டும் என்றுதான் ஊருக்குச் சென்று விட்டேன். நீங்களும் மக்களுக்குப் பாடல் மூலம் படிப்பினை சொல்வீர்கள், இந்தப் படத்தில் நான் பெற்ற படிப்பினைக்காக இந்த வீடு தங்களிடமே தங்களுடையதாக இருக்கட்டும் என்றுகொடுத்த பத்திரத்தை திருப்பிக் கொடுத்துவிட்டார். எம்.ஜி.ஆரைப் போன்றவர்களையும், மருதகாசி போன்ற பெருந்தன்மையுள்ள கவிஞர்களையும் இன்று பார்க்க முடியுமா?
விரிவாக படிக்க இங்கே கிளிக் செய்யுங்கள் | READ MORE | CLICK HERE

வானொலி, தெவிட்டாத தேனொலி

வானொலி, தெவிட்டாத தேனொலி  | முனைவர் சேயோன் | முன்னாள் இயக்குனர், சென்னை வானொலி. இன்று(பிப்ரவரி13-ந்தேதி) உலக வானொலி தினம். வானொலி தேனொலியாய் நம் அன்றாட வாழ்வில் என்றும் நீக்கமற நீடித்திருக்கும் மின்னணு ஊடகம்! வானொலியை ஆகாய அசரீரி என்றே சொல்லலாம். அதனால்தான் வானொலியை இரண்டாவது இறைவன் என வர்ணித்துள்ளார் அமெரிக்க நாட்டின் மக்கள் தெரிவிப்பியல் வல்லுனர் டோனி சுட்சுவர்ட்சு.

நீண்ட நேரம் பார்த்தால் கண் வலிக்கும்! பேசினால் வாய் வலிக்கும்! முகர்ந்தால் மூக்கு வலிக்கும்! நடந்தால் கால் வலிக்கும்! எழுதினால் கை வலிக்கும்! ஆனால் எவ்வளவு நேரம் கேட்டாலும், காது வலிக்காது! ஏனெனில் அது வலிமையுடையது. மனிதனின் இரண்டு காதுகளும் இரு வேறு திசைகளை நோக்கி இறைவன் படைத்திருப்பதன் நோக்கமே நல்ல செய்திகளையும், தகவல்களையும், அருளுரைகளையும், இனிய பாடல்களையும், எளிய உரையாடல்களையும் உள்வாங்கி மூளைக் கணினியில் பதிவு செய்ய வேண்டும் என்பதற்காகத்தான்! மனித மூளை மிகுந்த திறன் மிக்க ஒரு சூப்பர் கம்ப்யூட்டர், அறிவியல் அறிஞர்கள் உருவாக்கிய அனைத்து மின்னணுக் கணினிகளைக் காட்டிலும் திறன்மிகக் கொண்டது. எனவேதான் வேண்டும் பொழுதெல்லாம், நம் நினைவில் தோன்றி நம்மை எழுதவும், பேசவும் நம் உள்ளக் கருத்தைத் தெள்ளத் தெளிவாக உரைக்கவும் தகவல்களைத் தரவல்லது. அத்தகைய திறன்மிகு மூளைக் கணினிக்குத் தேவையான தகவல்களை வழங்க வல்ல ஐம்புலன்களில் இன்றியமையாதது காது! காது வழிக் கருத்துகளைக் கேட்கும் வகையில் வழங்க வல்லதுதான் ஊடகங்களின் மணிமுடியாகத் திகழும் வானொலி!

எண்ணற்ற மக்களின் தனிமையைப் போக்கும் உற்ற நண்பனாக, அறிவுரை அருளும் ஆசானாக, மகிழ்வூட்டும் பல்வகை நிகழ்ச்சிகளைக் கிள்ளிக் கொடுக்காமல் அள்ளிக் கொடுக்கும் கலைஞனாக, பன்னாட்டுச் செய்திகளையும், தகவல்களையும், பல்வேறு நிகழ்வுகளையும் உடனுக்குடன் வழங்கும் தெரிவிப்பியல் வல்லுனராக, பல்பொருள்களின் தரத்தையும், திறத்தையும் அறியும் வகையில் எளிய நடையில், இனிய முறையில் எடுத்துச் சொல்லும் பன்முகப் பரிமாணம் மிக்க பல்கலை வித்தகனாக விளங்குவதுதான் வானொலி! அறிவுக்களஞ்சியமாகவும், அறிவியல் களஞ்சியமாகவும் திகழ்வது வானொலி!

ஊடகங்களின் தாயாக, மணிமகுடமாகத் திகழ்வது வானொலி! மின்னணு ஊடகங்களில் மிகவும் எளிய விலையில் பெறுவதற்கு ஏற்றது. அரிய கருத்துகளைப் பாமரரும் புரியும் வகையில் வழங்க வல்லது. வேறு எந்த ஊடகங்களாலும் நுழைய முடியாத குக்கிராமங்களிலும் காற்றுப் போல் நுழைய வல்ல ஊடகம் தான் வானொலி! வெள்ளப்பெருக்கு, கடல் கொந்தளிப்பு, சுனாமி, புயல் முதலான இயற்கைச் சீற்றங்களினால் மக்கள் அவதிப்படும்போது அவர்களுக்கு நம்பிக்கை நட்சத்திரமாக ஒளிர்வது வானொலி.

வானொலியின் இன்றியமையாத நோக்கமே மக்களின் மனமகிழ்ச்சிக்கும், உடல் நலத்திற்கும், உள்ள வளர்ச்சிக்கும், மலர்ச்சிக்கும், புத்தெழுச்சிக்கும் பல்வகை நிகழ்ச்சிகளைப் பாங்குடன் வழங்க வேண்டும் என்பதுதான். அதேபோல் ஒரு தேசத்தின் குரலாக, நாட்டின் குரலாகச் செயல்படும் ஒப்பற்ற ஊடகமே வானொலி! அதன் இன்றியமையை உணர்ந்துதான், பிரதமர் மோடி அரசு ஊடகமாய் ஒளிரும் அகில இந்திய வானொலி மூலம் மனதின் குரலாய் ஒலி உலா வருவதைப் பலரும் கேட்டிருக்கலாம். வானொலியின் இன்றியமையாச் செயல்பாடுகள் ஐந்து:

1. மகிழ்வூட்டல், 2. அறிவூட்டல், 3. அறிவுறுத்தல், 4. தெரிவித்தல், 5. விலையாக்கல். வானொலியின் இன்றியமையா இலக்குகள் நான்கு:

1. செய்திகளையும் தகவல்களையும் உடனுக்குடன் வழங்குவது, 2. ஆதாரபூர்வமான தகவல்களை, கருத்துகளை அறிவிப்பது, 3. விருப்பு வெறுப்பற்ற நடுநிலைத் தன்மையானவற்றைத் தருவது, 4. நம்பகத் தன்மை மிக்க செய்திகளை, தகவல்களை ஒலிபரப்புவது வானொலி வழங்கும் நிகழ்ச்சிகள் கேட்பவர்களை நேயர்கள் என அழைப்பது வழக்கம். நேயர் என்னும் சொல்லை நம் பக்தி இலக்கியங்கள் பல இடங்களில் பாங்குடன் பகிர்ந்துள்ளன. நேயம் என்றால் அன்பு என்று பொருள். அன்புள்ளம் கொண்டவர்கள் தானே எதனையும் விரும்பிக் கேட்பர். எனவே வானொலிக் கலைஞர்கள் அனைவரும் நிகழ்ச்சியைத் தொடங்கும்போது, வணக்கம் நேயர்களே என விளிப்பார்கள் சொல்வார்கள்.

வானொலி கேட்கும் நேயர்களை இரு வகையாகக் கூறலாம். பொது நேயர், சிறப்பு நேயர். குறிப்பாகச் சிறப்பு நேயர் என்பது விவசாயிகள், தொழிலாளர்கள், ராணுவ வீரர்கள், மாற்றுத் திறனாளிகள், குடும்ப நலம், குழந்தைகள், மகளிர், இளைஞர், முதியோர் முதலானோரைச் சொல்லலாம். அகில இந்திய வானொலி மேற்சொன்ன அனைத்துச் சிறப்பு நேயர்களுக்கும் தொடர்ந்து நிகழ்ச்சிகளை வழங்கி வருகிறது. இதன் நோக்கமே அவரவர்களுக்குத் தகுந்த நிகழ்ச்சிகளை அவர்களின் திறன் மேம்பாட்டிற்கும், வாழ்வியல் பயன்களுக்கும் என அந்தத் துறை வல்லுனர்களால் வழங்கப்படும் நிகழ்ச்சிகள் இடம் பெறும். வானொலி நெல், வானொலி வாழை முதலானவை மக்கள் மத்தியில் பரவலாகி இருப்பதற்குக் காரணமே வானொலி வழங்கும் விவசாயிகள் நிகழ்ச்சிதான். அதேபோல் இன்றைக்கு நாட்டின் பல்வேறு துறைகளின் நம்பிக்கை நட்சத்திரங்களாய் ஒளிர்பவர்களில் பலர் வானொலியின் குழந்தை, இளைஞர், மகளிர் போன்ற நிகழ்ச்சிகளின் தாக்கம் என்றால் அது மிகையன்று.

ஆம், இன்று இதனை நாம் ஏன் நினைக்கிறோம். இன்று உலக வானொலி நாள்! இதனை ஐக்கிய நாடுகளின் யுனெஸ்கோ நிறுவனம் 1946-ம் ஆண்டு பிப்ரவரி 13-ந் தேதியை உலக வானொலி நாளாகக் கொண்டாட வேண்டும் என அறிவித்தது. காரணம் அன்றுதான் ஐக்கிய நாடுகளின் யுனெஸ்கோ நிறுவனத்தில் முதல் வானொலி அலை வரிசை தொடங்கப்பட்டது. இன்றைக்கு வானொலியின் மிகப்பெரிய வளர்ச்சி பண்பலை ஒலிபரப்புத் தான். அதன்வழி நிறைய இளைஞர்கள் ஒலிப்பரப்புக் கலைஞர்களாக ஒளிர்கிறார்கள். தொலைபேசி மூலம் பல நேயர்களுடன் உரையாடி திரை இசைப் பாடல்களையும் தொடர்ந்து வழங்குகிறார்கள். எனவே வானொலி காதில் ஒலிக்கும் தெவிட்டாத் தேனொலி மட்டுமின்று, நம் வாழ்வில் என்றும் நின்றொளிரும் இரண்டாவது இறைவன் எனில் மிகையன்றே!
விரிவாக படிக்க இங்கே கிளிக் செய்யுங்கள் | READ MORE | CLICK HERE

Wednesday, 12 February 2020

அரிசி கொடுத்து அக்கா உறவா?

அரிசி கொடுத்து அக்கா உறவா? By டி.எஸ்.ஆர். வேங்கடரமணா  |   ஜனவரி 25, 2020 அன்று செய்தித் தாள்களில், நதிநீர்ப் பிரச்னை - முதல்வரைச் சந்திக்க கேரள முதல்வர் விரைவில் சென்னை வருகை, அமைச்சர் கே.சி.கருப்பணன் தகவல்' என்ற தலைப்புடனும் ஒரு புகைப்படத்துடனும் வெளியான செய்தியைப் பார்த்தவுடன் வியப்பு மேலிட்டது. கேரள முதல்வரின் திடீர் மனமாற்றத்துக்கு என்னதான் காரணம் இருக்கும் என்கிற நியாயமான யோசனை மேலிட்டது.

ஒரு பொய்யைத் திரும்பத் திரும்பச் சொன்னால் மக்கள் அதை உண்மையென்று நம்பிவிடுவார்கள் என்ற கோயபல்ஸின் தத்துவத்தின் அடிப்படையில் முல்லைப் பெரியாறு அணை பலவீனமாக இருக்கிறது என்ற பல்லவியை முதலில் பாட ஆரம்பித்தது கேரள அரசு. கேரள அரசியல்வாதிகளின் மத, ஜாதி, அரசியல் பேதம் எல்லாம் மாயமாயின. அணைப் பாதுகாப்பை எங்களிடம் தாருங்கள்' என்றது கேரளம். தலையாட்டியது தமிழகம். மீன் வளர்ப்பு உரிமையைத் தாருங்கள்' என்றது கேரளம். வெள்ளந்தியாக சம்மதித்தது தமிழகம். அணை உடையும் என்று செய்த பிரசாரங்களின் உச்சமாக டேம்'  என்ற படம் எடுத்து அணை உடைவது போலவும், மக்கள் மாள்வது போலவும் மக்களை மூளைச் சலவை செய்து அவர்களைப் பயத்தின் உச்சிக்குத் தள்ளினர்.

அணையை உடைக்கக் கிளம்பிய அவர்களைத் தடுத்தது உச்ச நீதிமன்ற ஆணை. உச்ச நீதிமன்ற ஆணையை வேறு வழியில்லாமல் மதித்தது மத்திய காங்கிரஸ் அரசு. ஆனால், உலகத் தொழிலாளர்களை ஒன்றுபடுத்த நினைக்கும் கேரள கம்யூனிஸ்டுகள், தமிழக விவசாயிகளுக்குத் தண்ணீர் தராமல் வஞ்சிக்கின்றனர். தங்கத் தாரகையின் கடைக்கண் பார்வைக்காகக் காத்துக் கிடந்த பா.ஜ.க. அரசு, அணையின் உயரத்தைக் கூட்ட உத்தரவிட்டது. ஆனாலும், தமிழக ஆட்சியா அல்லது கேரள ஆட்சியா என்ற அரசியல் பகடை ஆட்டத்தில் அணையின் முழு உயரமும் இன்னமும் எட்டப்படாமல் வைகையின் கடைமடைப் பாசனங்கள் வறண்டு கிடக்கின்றன. 

இந்தப் பின்னணியில்தான் கேரள முதல்வர் பினராயி விஜயன் தண்ணீர் பிரச்னையை விவாதிக்கத் தமிழகம் வருவதாகச் செய்தி வெளியானது. ஏதோ இப்போதாவது கேரள அரசுக்கு நல்ல புத்தி வந்து, தமிழகத்துடன் முல்லைப் பெரியாறு அணைப் பிரச்னையையும், ஏனைய நதிநீர்ப் பிரச்னைகளையும் சுமுகமாகப் பேசித் தீர்க்க முடிவெடுத்திருக்கிறதே என்று எண்ணி மகிழ்ந்தாலும், எல்லாமே வெறும் மாயத் தோற்றம் என்று இப்போது தெரிகிறது. நதிநீர்த் தலைப்புக்கு விரோதமாக அமைச்சர் கருப்பணன் உண்மையை உடைத்தார். கன்னியாகுமரியில் ரூ.15 கோடியில் விருந்தினர் மாளிகை கட்ட கேரள அரசு திட்டமிட்டுள்ளது. இதற்கு ஒரு மாதத்துக்குள் சுற்றுச்சூழல் அனுமதி அளிப்பது தொடர்பாக ஆலோசனை நடத்தப்பட்டுள்ளது' என்றார் அவர்.

கேரள முதல்வர் பினராயி விஜயன் சென்னை வரும்போது கண்ணகி கோயிலுக்கு நல்ல வழித்தடத்தைப் பெற்று அதைச் சுற்றுலாத் தலமாக மாற்ற கோரிக்கை விடப்பட்டுள்ளது' என்றும் அமைச்சர் பாண்டியராஜன் அறிவித்தார். ஆனால், கேரள சுற்றுலாத் துறை அமைச்சர் கடகம்பள்ளி சுரேந்திரன் தன் பங்குக்கு, கேரளத்துக்கு தமிழக அரசு பல உதவிகளைச் செய்து வருகிறது. இரு மாநிலத்துக்கும் இடையேயும் சகோதர உறவு நிலவுகிறது. கீழடி ஆய்வைப் போன்று மிகவும் தொன்மை வாய்ந்த இடமாக உள்ள முசிறி அருகே உள்ள பட்டினம் என்ற ஊரில் நடக்கும் வரலாற்று ஆய்வைச் சொல்லி, தமிழகத்தின் பலவீனமான பண்டைய பெருமை என்ற பலாப்பழத்தை உரித்துக் கீழடிக்கும் முசிறிக்கும் தொல்லியல் ஆராய்ச்சி தொடர்பு வேண்டும் எனத் திருவாய் மலர்ந்தார்.

அதே சமயம் நாசுக்காக, கேரளத்திலுள்ள கண்ணகி கோயில் தொல்லியல் முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது என்றும் கோயில் வழிப்பாதையில் பல பிரச்னைகள் உள்ளதால் ஆலோசனை மேற்கொண்டோம் என்றவர், அனுமதி குறித்துப் பேசாமல் தமிழர்களின் விருப்பத்தை முளையிலேயே கிள்ளிவிட்டார். கண்ணகி கோயில் பாதையில் செண்பகவல்லி சுவர் கட்ட 40 ஆண்டுகளாக மறுத்து வரும் கேரளம், கன்னியாகுமரியில் விருந்தினர் மாளிகை கட்ட ஒரு மாதத்தில் அனுமதி வேண்டுமென வேண்டி நிற்கிறது.

முல்லைப் பெரியாறு பிரச்னை உச்சநீதிமன்றத்தில் இருக்கிறது. ஆனால், 1980-ஆம் ஆண்டுக்கு முன்பிருந்தே செண்பகவல்லி தடுப்புச்  சுவர் பிரச்னை அனுமார் வாலாக நீண்டு கொண்டே இருக்கிறது. ராயகிரிக்கு மேற்கேயுள்ள மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையில் செண்பகவல்லி ஆற்றுக்கு திருவிதாங்கூர் மன்னர் ஒரு தடுப்புச் சுவர் கட்டி மலையில் வீணாகும் மழை நீரையும் செண்பகவல்லி நதியின் தண்ணீரையும் சிவகிரி, சங்கரன்கோவில் தாலுகாக்கள் பயன்பெறத் திருப்பி விட்டார். இந்தத் தண்ணீர், மலையின் கீழ்ப்புறத்தில் இருப்பதால் கேரளத்துக்கு ஒரு சொட்டுக்கூட பலன் தராது.1952-ஆம் ஆண்டு வெள்ளத்தில் இந்த தடுப்புச் சுவர் சிதிலமடைய சங்கரன்கோவில், கோவில்பட்டி கரிசல் காடுகள் தண்ணீரில்லாமல் துயருற்றன. 1960-ஆம் ஆண்டு காமராஜரின் அரசு அந்தச் சுவரை ரூ.3.25 லட்சத்தில் மீண்டும் கட்டியது. இதற்கான கல்வெட்டும் அங்கே இருக்கிறது. சுமார் 1,450 மீட்டர் பயணித்து இந்தத் தண்ணீர் தமிழகம் வந்தது. 1972-ஆம் ஆண்டு இந்தச் சுவரில் 930 அடி தொலைவு தமிழகத்துக்குத் தண்ணீர் தர விரும்பாத விஷமிகளால் உடைக்கப்பட்டது.

சுவரைக் கட்ட வேண்டுமென்று தமிழக அரசு வலியுறுத்தியபோது, பணம் தாருங்கள் நாங்களே கட்டுகிறோம்' என்று கேரள அரசு வலை விரித்தது. தமிழக அரசின் அரசாணை 234 நாள்: 26.02.1985-இன்படி சுவர் கட்ட ரூ.10.3 லட்சம் தேவையென ஒப்புக்கொண்டு ரூ.5.15 லட்சத்தை  கேரளத்துக்கு முன்பணமாக அனுப்பியது.தமிழக அரசு அனுப்பும் தொகையை ஏதாவது ஒரு காரணத்தைச் சொல்லி திருப்பி அனுப்புகிறது கேரளம். இந்தத் தண்ணீர் வந்தால் சுமார் 25,000 ஏக்கர் நஞ்சை நில பாசன விவசாயம் உறுதி செய்யப்படும். உபரித் தண்ணீர் சிவகிரி தொடங்கி சங்கரன்கோவில் தாலுகா, சாத்தூர், இருக்கன்குடி அணைக்கட்டு பகுதி வரை நீர் அமுதாகச் செல்லும்.  இந்த இடம்  கேரளத்திலிருந்தாலும் தமிழகத்திலிருந்து விரைவில் சென்று சுவர் கட்டலாம்.

ஆனால், வைக்கப்போரில் படுத்த நாய் வைக்கோலைத் தானும் சாப்பிடாமல் அதைச் சாப்பிடும் மாட்டையும் விரட்டுவதுபோல, தனக்குச் சிறிதும் உபயோகமில்லாத தண்ணீரைத் தமிழகத்துக்குத் தர கேரள அரசு மறுக்கிறது.1986-ஆம் ஆண்டு சட்டப்பேரவை உறுப்பினராக இந்தக் கட்டுரையாளர் இருந்தபோது, சிவகிரி விவசாயிகளின் கோரிக்கையை ஏற்று அன்றைய கேரள ஆளுநர் பா. ராமச்சந்திரனைச் சந்தித்து சுவர் கட்ட கோரிக்கை விடுக்கப்பட்டது. அவர் முதல்வரை நோக்கிக் கை காட்டினார். மிகப் பெரிய காத்திருப்புக் கூட்டம் இருந்தபோதும்கூட, தமிழக சட்டப்பேரவை உறுப்பினர் வந்திருக்கிறார்' என்று கூறியவுடன், உள்ளே வருமாறு அழைத்தார் முதல்வர் கருணாகரன். விஷயத்தைக் கேட்ட பிறகு, அவருடைய மனமும், முகமும் மாறி விட்டது. நீர்வளத் துறைச் செயலாளரைப் பார்க்குமாறு என்னை (கட்டுரையாளர்) மடை மாற்றினார். நான் போவதற்குள் தகவலை அறிந்துகொண்ட அந்தச் செயலாளர் நீண்ட காத்திருப்புக்குப் பின்னரும் என்னைச் சந்திக்கவில்லை.

அந்தத் தண்ணீருக்காக தமிழகம் இன்றும்கூட காத்திருக்கிறது. 40 ஆண்டுகளாகியும் அந்தச் சுவர் கட்டப்படவில்லை. அதாவது, 40 ஆண்டுகளுக்கு மேல் 1 மீட்டர் உயரம், 1,450 மீட்டர் நீளம், ரூ.10 லட்சம் செலவில் கட்ட வேண்டிய ஒரு சுவரைக் கட்ட அனுமதி அளிக்காத கேரள அரசு, அதனால் தமிழகத்தில் ஆயிரக்கணக்கான விவசாயத் தோழர்கள் வேலையில்லாமலும் லட்சக்கணக்கான மக்கள் விளைச்சல் இல்லாமலும் இருப்பதைக் கருத்தில் கொள்ளாத கேரள அரசு, கன்னியாகுமரிக்கு வரும் பயணிகளின் பணத்தில் கண் வைத்து விருந்தினர் மாளிகை கட்டத் தமிழக அரசிடம் இப்போது கை கட்டி நிற்கிறது.

சுவரைக் கட்ட வைகோவும், வழக்குரைஞர் கே.எஸ். ராதாகிருஷ்ணனும், ஆமாத்தூர் ராஜேந்திரனும் விடுத்த தொடர் குரலுக்கு இதுவரை விடை இல்லை. தமிழக காவிரி தொழில்நுட்பக் குழுமம், பன்மாநில நதிநீர்ப் பிரிவு துறை 28.11.2018-இல் அனுப்பிய பதிலில், செண்பகவல்லி அணை (இதை அணை என்று கூறுவது தவறு, இது செண்பகவல்லி தடுப்புச்சுவர் மட்டுமே) எளிதில் செல்ல முடியாத கேரளத்தின் வனப் பகுதியான பெரியாறு புலிகள் சரணாலயத்தின் பகுதியில் அமைந்திருப்பதால், இந்த அணையை குடிமராமத்து முறையில் பழுது நீக்கம் செய்ய அனுமதிக்க முடியாது' என கேரள அரசு தெரிவித்து வருகிறது.

அப்படியானால், 500 மீட்டர் கடற்பகுதி பாதுகாப்பு நிலத்துக்குள் எந்தக் கட்டடமும் கட்டக் கூடாது என விதி  இருக்கும்போது  கேரள அரசு எவ்வாறு கன்னியாகுமரி கடல் அருகே கட்டடம் கட்ட முடியும்? முல்லைப் பெரியாறு அணையை உடைத்து அந்தத் தண்ணீரை கீழ்மட்டத்தில் தான் கட்டியுள்ள அணைக்குக் கொண்டுசெல்லக் கூடாது என்கிற உச்ச நீதிமன்ற தீர்ப்புக்குப் பின்னும் கேரள அரசு செயல்பட்டு வருகிறது.அரிசி கொடுத்து அக்கா உறவு எதற்கு' என்ற பழமொழி தென்காசி வட்டாரத்தில் பிரபலம். சகோதர உறவு என்று சொல்லிக் கொண்டு கண்ணகி கோயிலுக்குப் பாதையையும் சிவகிரி, சங்கரன்கோவில் பகுதிக்கு வழக்கமான தண்ணீரையும் தர மறுக்கும் கேரளத்துக்கு,  கன்னியாகுமரியில் விருந்தினர் மாளிகை கட்ட நாம் அனுமதி கொடுக்க வேண்டிய அவசியமில்லை.

1,450 மீட்டர் நீளத்தில் ஒரு தடுப்புச்சுவர் கட்டுவதால் புலிகளுக்கு எந்த அச்சுறுத்தலும் இல்லை. அந்தச் சுவர் இருந்தால் சிறிய புலிக்குட்டிகள் மலைச் சரிவில் தவறி விழுந்து மாய்ந்து போகும் விபத்து தடுக்கப்படலாம். ஆனால், கடற்கரையில் கட்டடம் கட்டுவதால் கன்னியாகுமரி ஊருக்குள் வரும் கடற்காற்று தடுக்கப்படும் என்பது உறுதி.

கண்ணகி கோயிலுக்குப் பாதையும் செண்பகவல்லி தடுப்புச் சுவரையும் கட்ட அனுமதியும் தர மறுத்து, விருந்தினர் மாளிகை கட்ட நினைக்கும் கேரள அரசுக்கு விதியை மீறிக் கட்டடம் கட்ட அனுமதி தர வேண்டுமா என்ற கேள்வியை ஒவ்வொரு தமிழனும் உரத்த குரலில் எழுப்ப வேண்டும். காளைகளுக்காகப் போராடிய தமிழ்க் காளைகள், கண்ணகிக்காகவும் கண்ணீரில் மிதக்கும் கரிசல் விவசாயிகளுக்காகவும் என்ன செய்யப் போகிறார்கள் என்பதுதான் கேள்வி.


கட்டுரையாளர்:
மூத்த வழக்குரைஞர்
விரிவாக படிக்க இங்கே கிளிக் செய்யுங்கள் | READ MORE | CLICK HERE

முதுமைக்கேற்ற உணவுகள்

முதுமைக்கேற்ற உணவுகள் டாக்டர் வி.எஸ்.நடராஜன், முதியோர் நல மருத்துவர்,சென்னை.வயதான காலத்தில் ‘உண்ணும் அளவு குறைந்துவிட்டதே’ என்று கவலைப்படத் தேவையில்லை. குறைவான உணவாக இருந்தாலும் அது நிறைவான, சத்துள்ள உணவாக இருக்க வேண்டும். எளிதில் கிடைக்கக் கூடியதாகவும், விரைவில் செரிக்கக் கூடியதாகவும், விலையும் சற்று மலிவாகவும் இருந்தால் மிகவும் நல்லது. முதியவர்கள் தங்களது தினசரி உணவு முறைகளில் பின்வருவனவற்றை கடைப்பிடிக்கலாம்.

புரதச்சத்து குறைவாக உள்ள உணவை உட்கொள்ளும் முதியவருக்கு சதை பலவீனம் அடைந்து, உடல் இளைத்ததுபோல் காணப்படும். இதை தவிர்க்க புரதச்சத்து அதிகம் உள்ள உணவு தேவைப்படுகிறது. பருப்பு வகை உணவுகளில் புரதச்சத்து அதிகம் உள்ளது. உதாரணம்:- கடலை பருப்பு, துவரம் பருப்பு, உளுத்தம் பருப்பு, பாசிப் பருப்பு, கொத்துக் கடலை போன்றவைகள்.

காளான் ஓரு நல்ல சத்துள்ள உணவு. நீரிழிவு நோய் உள்ளவர்களுக்கும், உயர் ரத்த அழுத்தம் உள்ளவர்களுக்கும் இது சிறந்த உணவாகும். முதுமையில் உணவில் சோயாவை சற்று அதிகம் பயன்படுத்திக் கொள்வது நல்லது. சோயாவில் புரதச்சத்தும், சுண்ணாம்புச் சத்தும் அதிகமாக உள்ளது. தினமும் முட்டையின் மஞ்சள் கருவை நீக்கிவிட்டு வெள்ளைக் கருவை மட்டும் உண்ணலாம். இதில் கொழுப்புச்சத்து இல்லை. புரதம் அதிகம் உள்ளது.

நாற்பது வயதிற்கு மேல் எலும்பு தன் வலிமையை இழக்கிறது. ஆகையால் முதியவர்கள் சற்று கீழே விழுந்தாலும் எலும்பு முறிவுகள் ஏற்பட வாய்ப்புண்டு. அதைத் தவிர்க்க சுண்ணாம்புச் சத்துள்ள உணவுகளைச் சற்று அதிகமாகச் சாப்பிட வேண்டும். பால், கேழ்வரகு, முருங்கைக் கீரை, வெந்தயக்கீரை, அகத்திக்கீரை, கருவேப்பிலை, மீன், நண்டு, இறால், சுறா ஆகியவற்றில் சுண்ணாம்புச் சத்து நிறைய உள்ளது. பால் ஓத்துகொள்ளாதவர்கள் உணவில் தயிரைச் சேர்த்துக் கொள்ளவேண்டும்.

வயதான காலத்தில் மலச்சிக்கல் தவிர்க்க இயலாத ஓன்றாகும். அதைத் தவிர்க்க நார்ச்சத்து அதிகம் உள்ள உணவை சேர்த்துக் கொள்ள வேண்டும். உதாரணம்:- கேழ்வரகு, கோதுமை, கொள்ளு, கீரை, வாழைத்தண்டு, முட்டைக்கோஸ், காலிபிளவர், புடலங்காய், பாகற்காய், பேரீச்சம்பழம், மாம்பழம், அத்திப்பழம், கொய்யாப்பழம், மிளகு, கொத்தமல்லி, மிளகாய், வெந்தயம் போன்றவைகள்.

நம் நாட்டில் எட்டு வகையான மில்லட் என்னும் தானியங்கள் உள்ளன. உதாரணம்:- கொள்ளு, ராகி, சோளம், கம்பு, தினை போன்றவை. முதுமைக்கேற்ற எல்லாவித சத்துக்களும் சிலதானியங்களில் இருக்கின்றன. குறைந்தது வாரத்திற்கு இரண்டு அல்லது மூன்று முறை சிறுதானிய உணவுகளைச் சேர்த்துக் கொள்ளவும்.

நார்ச்சத்து அதிகம் இருப்பதால் மலச்சிக்கலைத் தடுக்கிறது. சுண்ணாம்புச் சத்து அதிகம் உள்ளதால் பல்லையும், எலும்பையும் உறுதிப்படுத்துகிறது, அதிக கலோரிச் சத்து கிடைக்கிறது. குடலிலிருந்து சர்க்கரை மெதுவாக உறிஞ்சப்படுவதால் ரத்தத்தில் சர்க்கரையின் அளவு குறைகிறது, ரத்தத்தில் உள்ள கொழுப்புச்சத்து குறைகிறது. ஓரு சில புற்று நோய்களை வராமல் தடுக்கிறது (உதாரணம்: குடல் புற்று நோய்), அதிக எடையைக் குறைக்கிறது. கம்பு, ராகி போன்றவைகளின் கஞ்சி, கோடையில் உடல் வெப்பத்தைக் குறைக்க உதவுகிறது.

மாவுச்சத்தும், கொழுப்புச்சத்தும் நம் அன்றாடம் உணவில் இட்லி, தோசை, பொங்கல், சாதம் என காலை, மதியம், இரவு மூன்று வேளைகளும் அரிசியையே அதிகமாக உண்ணுகிறோம். மாவுச்சத்து அதிகம் உள்ள அரிசியை முடிந்த அளவுக்குக் குறைத்துக் கொள்ள வேண்டும். மாவுச்சத்து அதிகம் உள்ள கிழங்கு வகைகளை குறைத்தல் நல்லது. ஏன் என்றால் இது எடையை அதிகரிக்கும். இதைப் போலவே கொழுப்புச்சத்து அதிகம் உள்ள எண்ணெய், நெய், வெண்ணெய் போன்ற வகைகளை குறைப்பதும் நல்லது. இதில் புரதச்சத்தோ, சுண்ணாம்புச்சத்தோ சிறிதும் இல்லை. இதுவும் எடையை அதிகரிப்பதோடு, ரத்தத்தில் உள்ள கொழுப்புச்சத்தையும் அதிகரிக்கும். சீனிச்சர்க்கரையை அறவே தவிர்க்கவேண்டும். அதற்கு பதிலாக நாட்டுச் சர்க்கரை அல்லது கருப்பட்டியை பயன்படுத்தலாம்.

உப்பின் அளவு அதிகரித்தால் அது உடலுக்கு கேடு விளைவிக்கும். உதாரணம்:- உப்பை அளவுக்கு அதிகமாக உண்ணும் சில முதியவர்களுக்கு உயர்ரத்த அழுத்தம் வர வாய்ப்பு உண்டு. ஆகையால், உடலில் எந்த நோய் இல்லாமல் இருந்தாலும் உப்பின் அளவை சிறிது குறைத்து உண்பது நல்லது. உப்பின் அளவை குறைப்பது எப்படி? சற்று குறைவான உப்பையே சமையலுக்கு உபயோகிக்கலாம். முதியவர்கள் அன்றாடம் எடுத்துக் கொள்ளும் உணவு வகைகளில் மேற்கண்ட ஓரு சில மாற்றங்களை தவறாமல் பின்பற்றினாலே நலமுடன் நீண்ட நாள் வாழ்வது உறுதி.
விரிவாக படிக்க இங்கே கிளிக் செய்யுங்கள் | READ MORE | CLICK HERE

வெற்றியின் அடையாளம் ஆபிரகாம் லிங்கன்!

வெற்றியின் அடையாளம் ஆபிரகாம் லிங்கன்! முனைவர் இரா. வெங்கடேஷ், உதவி பேராசிரியர், சென்னை பல்கலைக்கழகம். இ ன்று (பிப்ரவரி 12-ந்தேதி) ஆபிரகாம் லிங்கன் பிறந்த தினம். தோல்வி கண்டு துவளாத மனவலிமை, அயராத உழைப்பு, விடா முயற்சி போன்ற சீரிய குணங்களால் தான் அடைய வேண்டிய சிகரத்தை மட்டுமல்லாமல் தன்னிகரற்ற டாலர் தேசத்தின் வரலாற்றையே மாற்றியமைத்த வல்லமை பொருந்திய ஒரு மகத்தான சமூகப் போராளி ஆபிரகாம் லிங்கன்.

1809-ம் ஆண்டு பிப்ரவரி மாதம் இதே நாளில் அமெரிக்காவின் கெண்டகி மாநிலத்தைச் சேர்ந்த ஹாட்ஜன்வில் என்ற பகுதியில் உள்ள ஹார்டின் எனும் சிற்றூரில் குடிசையொன்றில் ஒடுக்கப்பட்ட இனத்தின் விடுதலை நாயகனைப் பெற்றெடுத்தாள் நேன்சி எனும் தாய். செவ்விந்தியர்களால் படுகொலை செய்யப்பட்ட இவருடைய தாத்தாவின் நினைவாக தந்தை தாமஸ் இவருக்கு ஆபிரகாம் லிங்கன் என்று பெயர் சூட்டினார்.

வறுமையே வாழ்க்கையாகிப்போன குடும்பம்; கல்விப் பின்புலம் இல்லாத பெற்றோர்கள்; சிறு வயதிலேயே தாயின் பரிவையும், பாசத்தையும் இழந்த கொடுமை. இவற்றால் லிங்கனால் சரியாகப் படிக்க இயலவில்லை. தாயை இழந்தாலும் சிறு வயது முதலே வயதுக்கு மீறிய உயரத்தோடும், வலிமையோடும் திகழ்ந்தார். 7 வயதிலேயே துப்பாக்கியால் குறிபார்த்துச் சுடும் ஆற்றல் பெற்றிருந்தார். அவரது தாய் பைபிள் வாசிக்கக் கற்றுக் கொடுத்தார். வறுமையில் வாடிய போதும், வருமானம் குறைந்த போதும் கற்பதை மட்டும் நிறுத்தவில்லை. எனவே இளமைப் பருவத்தில் புத்தகங்களைத் தேடித் தேடிப் படிப்பதில் தனி ஆர்வம் காட்டினார். இதன் மூலம் தனது அறிவாற்றலை வளர்த்துக் கொண்டார்.

தனது 22-வது வயதில் ஒருஅலுவலகத்தில் குமாஸ்தாவாக வேலைக்குச் சேர்ந்தார். பின்னர் கடன் வாங்கி வியாபாரம் செய்தார். அடுத்து தபால்காரர் ஆனார். அதன் பிறகு தாமாகவே சட்டப் புத்தகங்களைப் படித்துச் சட்டம் பற்றிய நுணுக்கங்களையும் கற்று வழக்கறிஞரானார். வழக்கறிஞராக தொழிலை வெற்றிகரமாக நடத்தியதுடன் மக்கள் மத்தியிலும் சமூகப் பிரச்சினைகள் குறித்து அடிக்கடி சொற்பொழிவாற்றத் தவறியதில்லை.

வழக்குகளுக்கான கட்டணத்தில் பிடிவாதம் காட்டாமல் கட்சிக்காரர்கள் கொடுப்பதை வாங்கிக்கொள்வார். ஏன் குறைவாகக் கட்டணம் வாங்குகின்றீர்கள்? என மனைவி கேள்வி கேட்கும் போதெல்லாம் என் கட்சிக்காரர்கள் என்னை போல ஏழைகள் தான். அவர்களிடம் கட்டணம் கேட்டு வாங்குவதற்கு என் மனது இடம் கொடுப்பதில்லை என்று பதில் தருவார்.

நியூ ஆர்லியான்ஸ் நகரில் வசித்த போது அடிமைகள் என்ற பெயரில் கறுப்பின மக்கள் விலைக்கு விற்கப்படுவதையும், சொல்லொணாக் கொடுமைகளுக்கு ஆளாக்கப்படுவதையும் கண்டு மனம் வெதும்பினார். 15-வது வயதில் அடிமைத்தனத்தை எப்படியாவது ஒழிக்க வேண்டும் என்று முடிவெடுத்தார். இதற்கு அரசியல் அதிகாரம் தேவை என்பதை உணர்ந்து 25-வது வயதில் இல்லினாய்ஸ் மாநில சட்டமன்ற பதவிக்குப் போட்டியிட்டு வெற்றி பெற்றார். தொடர்ந்து 8 ஆண்டுகள் உறுப்பினராக இருந்த அவர் அரசியலை விட்டு விலகி தனியார் துறையில் வழக்கறிஞராகப் பணியாற்றினார். அடிமைத்தனத்தை ஒழிக்க வேண்டும் என்ற சிந்தனை மனதை உறுத்திக் கொண்டேயிருந்ததால் மீண்டும் அரசியலுக்குள் அடியெடுத்து வைத்தார். அரசியலில் வெற்றிபெற கடுமையாக உழைத்தார்.

1859-ம் ஆண்டு நீங்கள் ஏன் அமெரிக்க அதிபர் பதவிக்குப் போட்டியிடக் கூடாது? என நண்பர் ஒருவர் கேட்ட போது அதற்கான தகுதி எனக்கில்லை என்று பணிவுடன் கூறி மறுத்தார். ஆனால் காலமும் சூழலும் மக்களும் அதை ஏற்க மறுத்தனர். அதன் விளைவு தான் அடுத்த ஆண்டே அமெரிக்காவின் 16-வது அதிபராகக் குடியரசுக் கட்சியின் சார்பில் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். தான் அடைய நினைத்த உச்சத்தை அடைந்து விட்ட மகிழ்ச்சி முகத்தில் தெரிந்தாலும் 15 வயதில் தாம் எடுத்த தீர்மானத்தை நிறைவேற்றும் தருணம் வந்து விட்டதாக அவர் மனது உரக்கச் சொன்னது.

அமெரிக்க அதிபராக பதவியேற்ற இரண்டே ஆண்டுகளில் அனைத்து அடிமைகளும் விடுவிக்கப்பட்டு அடிமைத்தனம் ஒழிக்கப்படும் என்ற வரலாற்றுச் சிறப்பு மிக்க பிரகடனத்தை அறிவித்தார் ஆபிரகாம் லிங்கன். இதனைச் செயல்படுத்தும் வகையில் தெற்கு மற்றும் மேற்கு மாநிலங்களுக்கிடையிலான உள்நாட்டுப் போரை முடிவிற்கு கொண்டுவந்து அடிமைத்தனத்தை ஒட்டு மொத்தமாக ஒழிக்க வேண்டும் என்ற தீர்மானத்தை அமெரிக்க மக்களவையில் மூன்றில் இரண்டு பங்கு பெரும்பான்மையுடன் நிறைவேற்றி பெருமை சேர்த்தார்.

ஒரு நாள் அதிபர் மாளிகையில் உள்ள படிப்பக அறையில் படித்துக் கொண்டிருந்தார். ஊழியர் ஒருவர் அவரிடம் சென்று தங்களைச் சந்திக்க பாதிரியார் வந்திருப்பதாகச் சொன்னார். சந்திக்க அனுமதி தந்த அதிபர், அவருடன் உரையாடிக் கொண்டிருக்கையில், தாங்கள் எந்த விதமான மதச் சடங்குகளிலும் ஈடுபடுவதில்லையே? அப்படியெனில் மதம் பற்றிய தங்கள் கருத்து என்ன? என்ற கேள்வியை முன் வைத்தார். இந்தக் கேள்வியைச் சற்றும் எதிர்பாராத அதிபர் “நல்லதைச் செய்யும் போது எனக்கு மகிழ்ச்சி ஏற்படுகிறது. கெட்டதைச் செய்யும் போது எனக்கு கவலை ஏற்படுகிறது. அதுதான் எனது மதம்“ என்றாராம்.

கெட்டிஸ்பர்க் நகரில் அவர் ஆற்றிய உரை அவரை மீண்டும் அதிபராகத் தேர்ந்தெடுக்க வழிவகுத்தது. அடிமை விலங்கறுத்து சமூகமும், மக்களும் சுதந்திரக் காற்றை முழுமையாகச் சுவாசிக்க வேண்டும் என்ற பெருங்கனவு கொண்ட லிங்கன் அதை பெருமையாக நினைக்கவில்லை. மாறாக “முட்புதர்களை அகற்றி முள்கள் இருந்த இடத்தில் மலர்களை மலரச் செய்தான் லிங்கன்” என்று வரலாறு என்னைக் குறிப்பிட்டாலே போதும் என்றார். ஆனால் வரலாற்றின் பார்வை வேறாக இருந்தது. இரண்டாவது முறை அதிபராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அதே ஆண்டு ஆகஸ்டு 14-ம் நாள் தனது மனைவியுடன் நாடகம் பார்த்துக்கொண்டிருந்த போது ஜான் பூத் எனும் நாடக நடிகன் அதிபர் லிங்கனைச் சுட்டுக் கொன்றான்.

ஆபிரகாம் லிங்கன் என்ற தனி மனிதன் பெற்ற வெற்றிகளைக் காட்டிலும் சந்தித்த தோல்விகள் ஏராளம். குடும்பம், வாழ்க்கை, தொழில், அரசியல் என அனைத்திலும் தொடர்ந்து பல தோல்விகளைச் சந்தித்தவராகவும், ஒரு கட்டத்தில் தற்கொலை எண்ணம் கொண்டவராகவும், உடல், மனம் சார்ந்த பிரச்சினைகளை எதிர் கொண்டவராகவும் அறியப்பட்ட ஆபிரகாம் லிங்கன் தான் வலிகளை மறைத்து சிரித்துக் கொண்டே சிகரம் தொட்டதற்கு அவரின் வலிமை மிக்க எண்ணங்களும் மன உறுதியும் தான் காரணம் என்றால் அது மிகையில்லை.

பலமுறை வெற்றி அவரைக் கைவிட்டாலும் ஒரு முறை கூட முயற்சியைக் கைவிடாத உன்னத மனிதர் அவர். ஆகவேதான் தன் மகனின் ஆசிரியருக்கு கடிதம் எழுதுகையில் “எல்லாவற்றிற்கும் மேல் அவனுக்குத் தோற்கவும் கற்றுக் கொடுங்கள். ஏமாற்றுவதை விட தோற்றுப்போவது எவ்வளவோ உயர்ந்தது என்பதை அவனுக்கு உணர்த்துங்கள்“ என்று எழுதினார்.

மனித குலத்தின் ஏற்றத்தாழ்வான அடிமைத்தனத்தை அகற்றுவதில் லிங்கனின் பங்கு அளப்பரியது. எல்லோரும் போல் தாமும் வாழ்ந்து விட்டுப் போகலாம் என நினைத்திருந்தால் டாலர் தேசத்தின் வரலாற்றில் அவர் இடம் பிடித்திருக்க முடியாது.

தோல்விகள் துரத்திய போதும் அது பற்றிச் சிறிதும் கவலைப்படாமல் நமக்கான வாய்ப்பு வரும் என்று தன் கடமையைத் தொடர்ந்து செய்து கொண்டிருந்த ஆபிரகாம் லிங்கன் இல்லாது போயிருந்தால் கறுப்பினத்தவர்கள் சுயமரியாதை பெற்றிருக்க முடியாது என்பதை விட அமெரிக்கா ஒரு சுதந்திர தேசம் என்ற மாபெரும் சிறப்பை இழந்திருக்கும். அதற்கு வித்திட்ட விடுதலை நாயகன் லிங்கனின் வரலாற்றுச்சிறப்புகளை எண்ணி பெருமிதம் கொள்வோம்.
விரிவாக படிக்க இங்கே கிளிக் செய்யுங்கள் | READ MORE | CLICK HERE

Tuesday, 11 February 2020

பயண இலக்கிய ஞாயிறு!

பயண இலக்கிய ஞாயிறு! By இலக்கிய வீதி இனியவன்  |   "இந்திய இலக்கியச் சிற்பிகள்' வரிசையில் அமரர் "சோமலெ'ஆகச்சிறப்பான அங்கம் வகிப்பவர். சோமசுந்தரம் லெட்சுமணன் எழுத்தாளர் "சோமலெ' ஆனது சுவாரஸ்யமான வரலாறு. 11.2.1921-இல் பிறந்த சோமலெயின் பிறந்த நூற்றாண்டு தொடங்குகிறது.

சென்னை மாநிலக் கல்லூரியில் இளங்கலைப் பட்டம் பெற்றவர். பத்திரிகைத் துறை படிப்பில் ஆர்வம் கொண்டார். எனவே, மும்பை ஹாரிமன் இதழியல் கல்லூரியில் சேர்ந்து "பட்டயப் பயிற்சி'யை நிறைவு செய்தார். என்றாலும், கற்ற கல்வி சார்ந்த பணி தேடாமல் விவசாயம் மீது விருப்பம் கொண்டார். நவீன முறையில் கலப்புப் பண்ணையம் நிறுவ விரிவான திட்டங்கள் வகுத்தார்.

வேளாண்மை விழைவால் ஏற்பட்ட பெரும் பொருளிழப்பைச் சரிசெய்ய, இல்லத்தார் நடத்திவந்த ஏற்றுமதி-இறக்குமதி வணிகத்தில் ஈடுபட முடிவு செய்தார் சோமலெ.  ஆறு மாதம் உலக உலா நிகழ்த்தினார். அங்கே கற்றதும் பெற்றதுமாக மீண்ட சோமலெ, ""வணிகனாகப் போனேன்... எழுத்தாளனாகத் திரும்பியிருக்கிறேன்'' என உவகையுடன் உரைக்கலானார்.

எழுத்துலகில் பலரும் படைப்பிலக்கிய நாட்டம் உடையவர்களாகவே இருப்பார்கள். ஆனால் இவரோ, பயண இலக்கிய ஆளுமையால் தம்மை நிலைநிறுத்திக் கொண்டார். இவருக்கு, "முன்மாதிரி' ஏ.கே.செட்டியார். உலக நாடுகள் பற்றி அவர் எழுதிய சில நூல்கள் உருவாக்கிய உந்துதலே, இவரை அவர் வழியில் பாதம் பதிக்க வைத்தது.

தமிழ்கூறும் நல்லுலகில் ""சோமலெ' என்றால், "தெரியலெ' என எவரும் சொல்ல மாட்டார்கள்'' என்பார் பிரபல எழுத்தாளர் சாவி.
ஆனந்த விகடனிலும் இதைப் பதிவு செய்திருக்கிறார். அந்தக் காலத்தில் அறுதிப் பெரும்பான்மையான பத்திரிகை ஆசிரியர்கள் இவரது கட்டுரையைக் கேட்டு வாங்கி வெளியிடுவார்கள். சோமலெ "எழுத்து' இல்லாத பொங்கல், தீபாவளி மலர்களைக் காண்பதே அரிது.

"அமெரிக்காவைப் பார்' என்பது இவருடைய முதல் நூல். பயண நூல்களில்  பெரும்பாலும் தேவையற்ற புள்ளிவிவரங்கள் பொதிந்திருக்கும். சுயபுராணம் சூழ்ந்திருக்கும். வந்தநாடு தந்த மயக்கத்தால் அதைப் புகழ்ந்தும், சொந்த நாட்டை இகழ்ந்தும் பேசும் போக்கு மிகுந்திருக்கும். ஆனால், சோமலெயின் விவரிப்பில் விவேகம் இருந்தது. நிறை - குறைகளைச் சுட்டும் கண்ணோட்டத்தில் நடுவுநிலைமை பளிச்சிட்டது.

"அமெரிக்காவைப் பார்' நூலை அடுத்து, "ஆஸ்திரேலியாவில் ஒரு மாதம்' எனும் நூல் வெளியாயிற்று. அதைத் தொடர்ந்து, "உலக நாடுகள் வரிசை' என, மேலும் பத்து நூல்களுக்கு ஆசிரியரானார், சோமலெ.

"நடமாடும் தகவல் களஞ்சியம்' என, அறிஞர் உலகம் இவரை  வியந்து பாராட்டியது. எனவேதான், "ஆப்பிரிக்க நாடுகள் வரிசை'யில் பன்னிரண்டு நூல்களை இயற்றி, இன்னொருவர் செய்ய முடியாத சாதனையை இவரால் செய்ய முடிந்தது. இவற்றைத் தவிர, ஆய்வறிக்கைகளாக, கட்டுரைத் தொகுப்புகளாக, சிறுசிறு நூல்களாக சோமலெ படைத்துள்ள "உலகப் பயண' நூல்கள் மட்டுமே நாற்பதை நெருங்கும். கிட்டத்தட்ட இவர் எழுதிய மொத்தப் புத்தக எண்ணிக்கை சுமார் எழுபது இருக்கலாம்.

வாழ்நாள் முழுவதும் சுதந்திர எழுத்தாளராக விளங்கிய சோமலெவுக்கு, எதிர்பாராமல் சில பொறுப்புகள் கிட்டின. அண்ணாமலைப் பல்கலைக்கழக "மக்கள் தொடர்பு அலுவலர்', அழகப்பா தொழில் நுட்பக் கல்லூரி "தாளாளர்',சென்னைப் பல்கலைக்கழக "ஆட்சிக் குழு உறுப்பினர்', மதுரை காமராசர் பல்கலைக்கழக "ஆட்சிப் பேரவை உறுப்பினர்' என, பல நிலைகளில் நின்று சிறப்புற்றார்.

1996-இல் தொடங்கப்பட்ட மதுரை காமராசர் பல்கலைக்கழகத்தில், 1965 முதல் 1971வரை "சர்வகலாசாலை', "ரிஜிஸ்ட்ரார்' போன்ற அயல்மொழிச் சொற்களையே நிர்வாகம் பயன்படுத்தி வந்தது.

அப்போதைய துணை வேந்தர், தன்னிகரில்லாத தமிழறிஞர் தெ.பொ.மீனாட்சிசுந்தரம். "அவர் காலத்தில் இந்த நிலையா?' என நெஞ்சம் கொதித்து, கிளர்ச்சி செய்யவும் சோமலெ ஆயத்தமானார். இதை அறிந்த தெ.பொ.மீ., இவருக்கு இசைவாக ஆணை பிறப்பித்தார். "பல்கலைக்கழகம்', "பதிவாளர்' எனும் தூய தமிழ்ச் சொற்கள் உடனே நடைமுறைக்கு வந்தன.

இதழியல், அரசியல், சமயவியல், தொழிலியல், மொழி ஆய்வு, நகரத்தார் இயல் ஆய்வு, அரிய பெரிய ஆளுமைகளின் வாழ்க்கை வரலாறு, பல்கலைக்கழக வரலாறு, கோயில் குடமுழுக்கு விழா மலர்கள், பல்சுவைக் கட்டுரைகள், சிறுவர்க்குச் சில கதைகள் என சோமலெ பல்வேறு தலைப்புகளில், பல்வேறு துறைகளில் தோய்ந்து ஏராளமாக, அதே சமயம் ஏற்றம் துலங்க எழுதினார். பல நூல்களைத் தமிழிலும், சில நூல்களை ஆங்கிலத்திலும் எழுதிப் புகழ் குவித்தார்.

இவர் எழுதியவற்றுள், "தமிழக மாவட்ட வரிசை' தொகுப்புகளைத் தவிர்க்கவே இயலாது. "உலக நாடுகள் குறித்து எழுதியதைவிட, உள்ளூர்கள் பற்றி எழுத அரும்பாடு படவேண்டியதாயிற்று' எனும் சோமலெ, மேலும் இப்படி விவரிக்கிறார்:

""மாவட்டத்தின் பல பகுதிகளில் அலைந்தேன். அறிஞர் பலரைப் பார்த்துப் பேசினேன். பாமரரிடமும் தகவல் திரட்டினேன். எல்லா நூலகங்களுக்கும் போய்த் தரவுகள் தேடினேன். தொன்மையான புத்தகங்களை அலசினேன். பல ஆண்டுகளுக்கு முன் நிகழ்ந்த மாநாட்டு அறிக்கைகள், கல்லூரி ஆண்டு மலர்கள் என எதையும் விடவில்லை. பழைய புத்தகக் கடைகளையும் பாக்கி வைக்கவில்லை. ஆகப் பழைய ரயில்வே அட்டவணையும் இவற்றுள் அடங்கும்.
இந்த அடிப்படை முயற்சிகளோடு அந்த மாவட்டத் தலைமை ஆசிரியர்கள், கல்லூரி முதல்வர்கள், அரசு அலுவலர்கள், அரசியல்வாதிகள், கல்வியாளர்கள், எழுத்தாளர்கள், சமுதாய அக்கறையுடைய ஊர்ப் பிரமுகர்கள் என, ஆயிரத்துக்கும் மேற்பட்டவர்களுக்குக் கடிதமும் அனுப்பினேன். கல்லில் நாரெடுக்கும் முயற்சிதான்...

1961-இல் எடுத்த பணி 1980-இல்தான் முழுமையாயிற்று. பத்து மாவட்டங்கள் பற்றி எழுதி நிறைவு செய்ய இருபது ஆண்டுகள் தேவைப்பட்டன. ஆரம்பத்தில் அலுப்பாக இருந்தாலும், எழுத்துப்பணி முடித்தவுடன், எல்லையில்லாத மனநிறைவு கிட்டியது''-என முத்தாய்ப்பை எட்டுகிறார்.

சோமலெ, பத்து மாவட்ட நூல்களுக்கும் அந்தந்தப் பகுதி சார்ந்த அறிஞர் களிடம் அணிந்துரை வாங்கியிருப்பது நல்ல உத்தி. செங்கல்பட்டு மாவட்டத்துக்கு - தெ.பொ.மீனாட்சிசுந்தரம்; வடஆர்க்காடு மாவட்டம் - மு.வரதராசன்; தென் ஆர்க்காடு மாவட்டம் - அ.சிதம்பரநாதன்; சேலம் மாவட்டம்  - மேனாள் மத்திய அமைச்சர் ப.சுப்பராமன்; கோவை மாவட்டம் - மேனாள் மத்திய அமைச்சர் சி.சுப்பிரமணியம்; இராமநாதபுரம் மாவட்டம் - மன்னர் சேதுபதி என, இப்படி வரிசை நீளும்.

வடார்க்காடு மாவட்ட நூலுக்கான அணிந்துரையில், ""அயல் நாடுகள் பற்றி மிகுதியாக எழுதிய சோமலெயின் எழுதுகோல் தமிழ்நாட்டைப் பற்றியும் எழுத முன்வந்திருப்பது மகிழத்தக்கது''
என உவகையுடன் உரைத்திருக்கிறார் டாக்டர் மு.வ.ஒரு தந்தைக்கு வள்ளுவர் வகுத்த இலக்கணப்படி வாழ்ந்தவர் சோமலெ. இவருடைய தனயன் சோமசுந்தரமோ குறள் கூறும் இலக்கியமாகத் திகழ்ந்து கொண்டிருப்பவர். வேளாண் விஞ்ஞானியான இவருக்கு, அமெரிக்காவில் பணி. சோமலெ அமரரான ஆண்டு, அவர் பிறந்த மண்ணான "நெற்குப்பை' பெருமை கொள்ளும்வண்ணம், அவர் பெயரில் நவீன வசதிகளுடன் கூடிய நூலகம் நிறுவி, தந்தையின் உருவச் சிலை வைத்து, ஊர் மக்கள் என்றென்றும் உளங்கொள்ளுமாறு செய்திருக்கிறார் சோமசுந்தரம்.
11.2.2020-இல் "சோமலெ நூற்றாண்டு' தொடங்கி, 11.2.2021-இல் நிறைவுறுகிறது.


கட்டுரையாளர்:
செயலர், சென்னை கம்பன் கழகம்.
விரிவாக படிக்க இங்கே கிளிக் செய்யுங்கள் | READ MORE | CLICK HERE

அறிவியல் மகளிரை ஊக்குவிப்போம்

அறிவியல் மகளிரை ஊக்குவிப்போம் By இரா. கதிரவன்  |  ஒரு நாட்டின்  நீடித்த  வளர்ச்சி  என்பது அதன் சமூக, பொருளாதார, சுற்றுச்சூழல் ஆகியவற்றின்  இடையறாத வளர்ச்சியை அடிப்படையாகக் கொண்டதாகும்  என வல்லுநர்கள் கூறுகிறார்கள். வளர்ச்சி என்பது மாற்றம் என்பதை அடித்தளமாகக் கொண்டது. மாற்றங்கள் என்பன அறிவியல் சார்ந்த ஆராய்ச்சிகளின் வெளிப்பாடு ஆகும்.

இன்னொரு கோணத்தில் மக்களில் பெண்கள் சரிபாதி இருப்பதால், வளர்ச்சி என்பது பெண்கள் முழுமையாக அதிகாரம் பெற்று அனைத்துத் துறைகளிலும் பங்களிப்பு தரும்போதுதான் ஏற்படும்.
பெண்கள் பங்களிப்பு  குறைவாக இருக்கும் நாடுகள் சமூக, பொருளாதார முன்னேற்றக்  குறியீடுகளில் பின்தங்கி உள்ளதை யுனெஸ்கோ அமைப்பு சுட்டிக்காட்டுகிறது. எனவே, குறிப்பாக, பெண்களின்  பங்கேற்பும் பங்களிப்பும்   பணி  முடிவெடுத்தல் உள்ளிட்ட அதிகார அமைப்பு ஆகிய துறைகளிலும் இருப்பதை உறுதி செய்தல் அவசியம். அதற்கான முக்கியமான கருவியாக அமைவது, பெண்களுக்கான அறிவியல் கல்வியாகும். அதிலும் குறிப்பாக, அறிவியல் ஆராய்ச்சித் துறையில்  அவர்கள் பங்குபெறுவதும், பரிணமிப்பதும் மிக அவசியம் எனக் கருதப்படுகிறது.

இந்த அடிப்படையில், பெண்கள் முன்னேற்றம், அறிவியல்  என இந்த இரு தளங்களையும் ஒருங்கிணைத்து, "உலக நாடுகளின்  பெண்கள் - மாணவியர் அறிவியல் தினம்' என ஆண்டுதோறும் பிப்ரவரி 11-ஆம் தேதி யுனெஸ்கோ கொண்டாடுகிறது.

பல்வேறு நாடுகளின் அரசுகள், அரசு சாராத நிறுவனங்கள், கல்வி நிறுவனங்கள், பல்கலைக்கழகங்கள் முதலானவை  பெண்களின் உயர் கல்வி, அறிவியல் துறையில் ஈடுபடுவது குறித்த   விழிப்புணர்வை மக்களிடையே ஏற்படுத்தவும், அறிவியல் துறையில்   பெண்களின்  நிலை - பங்களிப்பு குறித்து அலசுவதற்கும்  ஏதுவாக  இந்த நாள் பயன்படுத்தப்படுகிறது.
இந்தப் பின்னணியில் நமது நாட்டில் பெண்கள் சார்ந்த  அறிவியல் கல்வி, அவர்களது ஆராய்ச்சித் துறையில் பங்களிப்பினை நோக்குவோம்:
இந்தியாவில் கல்வி கற்போர்  விகிதம் ஆண்களில் 81 சதவீதமாகவும்,  பெண்களில் 65சதவீதமாகவும் உள்ளது. கடந்த காலங்களைவிட, இவை நிச்சயமாக அதிகம் என்றாலும், பெண்கள் கல்வி இன்னும் அதிகரிக்க வேண்டியது என்பதை மறுப்பதற்கில்லை.

அடுத்தகட்டமாக, கல்லூரிக் கல்வி பயின்றவர்களில் 0.25 சதவீதத்துக்கும் குறைவானவர்களே மேற்படிப்பினைத் தொடர்ந்து  ஆராய்ச்சித் துறைக்குள் நுழைகின்றனர். அவர்களிலும் விகித அளவு ஆண்கள் 65 சதவீதமாகவும், பெண்கள் 35 சதவீதமாகவும் உள்ளது. இடைநிற்றல் உள்ளிட்ட பல்வேறு காரணங்களால் பெண்கள் ஆய்வைமுடிக்காமல் இருப்பதும் கவனிக்கத்தக்கது.
மேலை நாடுகளில் குறிப்பாக அமெரிக்காவில், கல்லூரிக் கல்வி பயின்றவர்களில் ஐந்து சதவீதத்துக்கும் அதிகமானோர்  ஆராய்ச்சிகளில் ஈடுபடுகின்றனர்; அவர்களில் பெண்கள்  சரி பாதியாக இருப்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

நம் நாட்டில், அறிவியல் ஆராய்ச்சியில் பெண்கள் குறைவாக ஈடுபடுவதன் காரணங்களையும், அவர்கள் எண்ணிக்கை அதிகரிக்க என்ன செய்ய முடியும் என்பதை நோக்குவோம். பல்கலைக்கழகங்களின் பார்வை, மாணவர்கள்' வேலைவாய்ப்பு' என்பதை நோக்கமாக இருப்பது என்ற நிலையை மாற்றி, ஆராய்ச்சியை நோக்கி மாணவர்களைத் திருப்ப வேண்டும். கல்வி பயில்வோரும் வேலை தேடுவதைத் தாண்டி பரந்த பார்வையுடன் கல்வியை அணுக வேண்டும்.

தவிர, பெண்கள் உயர்  கல்வி, மற்றும் ஆராய்ச்சி சார்ந்த கல்வியில் ஈடுபடுவதை ஊக்கப்படுத்துவதில் பெற்றோருக்கு மிக முக்கியப் பங்கு உண்டு. சமூகம் ஏற்படுத்திய சில கட்டுப்பாடுகள், தவறான நம்பிக்கைகள் முதலானவை, பெண்களின் ஆராய்ச்சி சார்ந்த  கல்விக்குப் பெரும் தடையாக விளங்குகின்றன. எடுத்துக்காட்டு: குறிப்பிட்ட வயதுக்குள் பெண்களின் திருமணம், குழந்தைகளைப் பராமரித்தல், பெண்கள்  கணவனைச் சார்ந்திருக்க வேண்டும் என்ற கோட்பாடுகள் முதலானவை.

இவற்றைக் கடந்து  பெண்கள் ஆராய்ச்சிக்குள் நுழைந்தாலும், அவர்களுக்கு கணிசமான  உதவித்தொகை வழங்கப்பட்டாலும், ஆராய்ச்சி என்பது காலை 9 மணியிலிருந்து மாலை 6 மணிக்கான பணி அல்ல; மாறாக, நேர வரையறையற்ற ஒன்றாகும். இதுவும் பெண்களுக்கு ஒரு முக்கிய தடைக்கல். இவை காரணமாக ஆராய்ச்சி சார்ந்த  கல்வியில் ஈடுபட பெரும்பாலான பெண்கள்   தயங்குகின்றனர்.
இவற்றைக் கருத்தில் கொண்டு, சமுதாயத்தில் பெண்களின் மேல்படிப்பு  குறித்த  அணுகுமுறையில்  மாற்றத்தை ஏற்படுத்துவதில்  மகளிர் அமைப்பு உள்ளிட்ட அனைத்து அமைப்புகளும்   ஈடுபட வேண்டும்.

பெண் அறிவியலாளர்கள், அவர்களது சாதனைகள் போன்றவை, அவர்கள் எந்த நாட்டைச் சேர்ந்தவராக இருந்தாலும் பொது வெளியில் அதிகம் கொண்டாடப்படும் சூழல் நிலவ வேண்டும்; அது நம் நாட்டு மாணவியர்களுக்கு ஊக்கமாக அமையும்.
ஆராய்ச்சிப் பணிகளில் பெண்கள்  ஈடுபடும்போது,  குடும்பம் - குறிப்பாக குழந்தைகள் குறித்த கவலை தோன்றாதிருக்க, பல  பன்னாட்டு நிறுவனங்கள்  ஆய்வு வளாகத்தில் மழலையர் காப்பகங்களை  நிறுவுகின்றன. இதை இங்குள்ள பல்கலைக்கழகங்களும் செயல்படுத்தலாம்.

பெண்கள் ஆராய்ச்சி செய்யும் பல்கலைக்கழகங்கள் அமைந்திருக்கும் ஊரிலோ அல்லது அதற்கு மிக அருகிலோ அவர்களின் கணவருக்குப் பணியிட மாற்றம், குழந்தைகளுக்குப் பள்ளிக்கூடத்தில் சேர்க்கும் முன்னுரிமை எனத்  தனியார் - அரசுத் துறை ஆகியவை உறுதி செய்ய வேண்டும்.
இது போன்ற ஊக்கங்கள் தரப்படும்போது, பெண்கள் தம்மைச் சுற்றி ஏற்படுத்தப்பட்டிருக்கும் தடைகளைத் தகர்த்து மேன்மேலும் உயர் கல்வி, ஆராய்ச்சித் துறையில் ஈடுபட முன்வருவர். இதன் பலனாக  அதிக முனைவர்கள் உருவாவது மட்டுமின்றி நாட்டு மக்களிடையே அறிவியல் நோக்கு அதிகரிப்பதும் உறுதி.

குறிப்பாக,  தாய்மார்களின் அரவணைப்பில் குழந்தைகள் வளர்வதால், சிறு வயதிலேயிருந்தே குழந்தைகளுக்கு அறிவியல் நோக்கு விசாலப்படும் . இவை  எல்லாவற்றையும்விட, நம்  நாட்டு மக்களிடையே சுதந்திரம் கலந்த தன்னம்பிக்கை  உணர்வு வலுப்பெறும் என்பதும்  உறுதி.
விரிவாக படிக்க இங்கே கிளிக் செய்யுங்கள் | READ MORE | CLICK HERE

Popular Posts