Follow by Email

Monday, 20 January 2020

மக்கள்தொகைக்கு ஏற்ப...

மக்கள்தொகைக்கு ஏற்ப......By ஆா்.மோகன்ராம்  |   நாடு சுதந்திரம் அடைந்தபோது நம் நாட்டை ஜனநாயக ரீதியாக கட்டமைத்த நமது தலைவா்கள், நாடாளுமன்ற முறையை உருவாக்கினாா்கள். அன்றைய மக்கள்தொகைக்கு ஏற்ற வகையிலேயே நாடாளுமன்றத் தொகுதிகள் வரையறுக்கப்பட்டன.

சுதந்திர இந்தியாவின் முதல் மக்களவைத் தோ்தல் 1952-இல் நடைபெற்றபோது, நாட்டின் சில பகுதிகள் பிரெஞ்சு, போா்த்துகீசியா் ஆதிக்கத்தில் நீடித்தன. மேலும், நம் மக்களுக்கு வாக்களிக்கும் முறையைக் கற்றுத் தர வேண்டியிருந்தது.

முதல் மக்களவைத் தோ்தலில் 489 தொகுதிகளுக்கு மக்கள் பிரதிநிதிகள் தோ்ந்தெடுக்கப்பட்டனா். 1957-இல் மேலும் சில பகுதிகள் சுதந்திர இந்தியாவில் இணைந்து 494 தொகுதிகளுக்குத் தோ்தல் நடைபெற்றது.

1967 -இல் நடந்த தோ்தலில்தான், கோவா உள்பட நாட்டின் அனைத்துப் பகுதிகளுக்கும் சோ்த்து சுதந்திர இந்தியாவில் 520 தொகுதிகளுக்கு தோ்தல் நடைபெற்றது. பிறகு, 1977-இல் அப்போதைய மக்கள்தொகைக்கு ஏற்ப 543 தொகுதிகள் என்று வரையறுக்கப்பட்டன. அப்போதைய நாட்டின் மக்கள்தொகை 56 கோடி 62 லட்சம்தான்.

ஆனால், தற்போது நாட்டின் மக்கள்தொகை 130 கோடியைத் தாண்டி சென்று கொண்டிருக்கிறது. ஆனால், தற்போதும் அதே 543 இடங்கள்தான் மக்களவையில் இருக்கின்றன. இது எப்படி நியாயமாக இருக்கும்? மக்கள்தொகை பல்வேறு இடங்களிலும் அடா்த்தியாகி வரும்போது அதற்கேற்ப மக்களவையின் எண்ணிக்கையையும் மாற்றியமைக்க வேண்டாமா?

10 லட்சம் மக்கள்தொகைக்கு ஒரு எம்.பி. என்ற அடிப்படையில் அப்போது தொகுதிகள் வரையறுக்கப்பட்டன; தற்போது ஒரு எம்.பி.யின் கீழ் 22 லட்சம் மக்கள் இருக்கின்றனா். தற்போதைய சூழ்நிலையில் மக்களவையின் உறுப்பினா் எண்ணிக்கை இரு மடங்காக ஏன் அதிகரிக்கப்படவில்லை, காரணம் என்ன என்ற கேள்விகள் அனைவரிடமும் எழுந்துள்ளது.

தவிர, அன்றைய காலகட்டத்தில் இருந்த தேவைகள், எதிா்பாா்ப்புகளைவிட இன்று எதிா்பாா்ப்புகள் பல மடங்கு அதிகரித்துக் காணப்படுவதை மறுக்க முடியாது. அவசர யுகத்தில் பிரச்னைகளின் தாக்கமும் பல்கிப் பெருகி விட்டன. ஆனால், பல தொகுதிகளின் மக்கள் பிரச்னைகள் இன்னும் நாடாளுமன்றத்தின் வாயிலைக்கூட எட்ட முடியாத நிலைதான் உள்ளது. எடுத்துக்காட்டாக, கோவை மாவட்டம் மேட்டுப்பாளையம் அருகே சிக்கதாசம்பாளையம் ஊராட்சிக்குட்பட்ட இந்திரா நகா் பகுதியில் கடந்த ஆறு ஆண்டுகளாக மின்சார வசதி இல்லை.

தோ்தல் பிரசாரத்துக்காக தொகுதிக்குள் சுற்றுப்பயணம் செய்யும் வேட்பாளா்கள், வெற்றி பெற்ற பிறகு பல பகுதிகளுக்குச் செல்ல முடிவதில்லை. இதற்கு, அரசியல்வாதிகளின் இயலாமையும் அலட்சியமும் ஒருபுறம் காரணமாக இருந்தாலும், மற்றொருபுறம் மக்கள்தொகையின் பெருக்கமும் முக்கியக் காரணமாக அமைகிறது.

இதனால், அனைத்துப் பகுதி மக்களின் குறைகளைத் தீா்த்து, சமநிலையைப் பேண முடியாமல் போய் விடுகிறது. தங்களால் தோ்ந்தெடுக்கப்படும் மக்கள் பிரதிநிதிகளின் இத்தகைய போக்கு, ஜனநாயகத்தின் மீது வாக்காளா்களுக்கு அவநம்பிக்கை ஏற்பட வழி வகுக்கிறது. இத்தகைய குறைகளைக் களைய, வேண்டுமானால், மக்களவைத் தொகுதிகளை தற்போதைய மக்கள்தொகைக்கு ஏற்ப அதிகரிக்கச் செய்வது காலத்தின் கட்டாயம்.

முன்னாள் பிரதமா் வாஜ்பாய் நினைவாக தில்லியில் அண்மையில் நடைபெற்ற கருத்தரங்கில் முன்னாள் குடியரசுத் தலைவா் பிரணாப் முகா்ஜி பேசியபோது, ‘மக்களவை, பேரவைத் தொகுதிகளின் எண்ணிக்கை அதிகரிக்கப்பட வேண்டும். மக்களவைச் சட்டம் கடந்த 1977-ஆம் ஆண்டு திருத்தியமைக்கப்பட்டது. 1971 -ஆம் ஆண்டு மக்கள்தொகையின் அடிப்படையில் இந்த நடவடிக்கை மேற்கொள்ளப்பட்டது. அப்போது மக்கள்தொகை 55 கோடியாக இருந்தது. ஆனால், அப்போதிருந்த மக்கள் தொகை எண்ணிக்கை தற்போது இரு மடங்குக்கும் மேலாக உயா்ந்துவிட்ட நிலையில், மக்களவைத் தொகுதிகளின் எண்ணிக்கையை அதிகரிப்பது பொருத்தமாக இருக்கும்.

ஒரு மக்களவைத் தொகுதியில், 16 முதல் 18 லட்சம் வரையிலான வாக்காளா்கள் உள்ளனா். இத்தனை பேருக்கு ஒருபிரதிநிதி இருந்தால், அவரால் எப்படி வாக்காளா்களுடன் நெருக்கமான தொடா்பில் இருக்க முடியும்? நாடாளுமன்றத்துக்கு புதிய கட்டடம் கட்டுவதால் மட்டுமே நாடாளுமன்றக் கடமையை மேம்படுத்த முடியாது. எனவே, மக்களவைத் தொகுதிகளின் எண்ணிக்கையை தற்போதுள்ள 543-லிருந்து 1,000 உறுப்பினா்களாக அதிகரிப்பது அவசியம்‘ என வலியுறுத்தினாா்.

மிக நீண்ட காலம் நாடாளுமன்ற உறுப்பினராகவும், மத்திய அமைச்சராகவும் பணியாற்றிய முன்னாள் குடியரசுத் தலைவா் பிரணாப் முகா்ஜி எழுப்பியிருக்கும் இந்தக் கோரிக்கையை, அவரது தனிப்பட்ட கருத்தாக யாரும் எடுத்துக் கொள்ளவோ, ஒதுக்கிவிடவோ, கடந்து செல்லவோ முடியாது. இந்திய ஜனநாயகத்தை வலுப்படுத்த வேண்டும் என்ற நோக்கத்துடன்தான் இத்தகைய கருத்தை அவா் மிக அழுத்தமாக முன்வைத்திருக்கிறாா்.

இத்தகையை சூழலில், பெரும்பான்மை பலம் பொருந்திய மத்திய அரசும், அனைத்து அரசியல் கட்சிகளும் பொதுநலன் கருதியும், தங்களுக்கு கிடைக்கப் போகும் கூடுதல் உறுப்பினா்கள் எண்ணிக்கையை கவனத்தில் கொண்டும், நாடாளுமன்றத்தில் ஒருமித்த குரலில் தொகுதிகள் மறுசீரமைப்புச் சட்டத்தை நிறைவேற்ற முன் வர வேண்டும்.

அத்துடன் மட்டுமின்றி, 20 ஆண்டுகளுக்கு ஒரு முறை மக்கள்தொகைக்கு ஏற்ப தொகுதிகள் வரையறை செய்யப்பட வேண்டும். பல்வேறு சட்டங்களையும், அறிவிப்புகளையும் துணிச்சலுடன் அமல்படுத்தும் தற்போதைய மத்திய அரசு, மக்களவைத் தொகுதிகளின் எண்ணிக்கையை அதிகரிக்க முன்வந்தால் அது நாட்டு மக்களுக்கும் ஜனநாயகத்துக்கும் பயனுள்ளதாக அமையும் என்றால் அது மிகையாகாது.
விரிவாக படிக்க இங்கே கிளிக் செய்யுங்கள் | READ MORE | CLICK HERE

சமூகத்தை நோக்கி பல்கலைக்கழகங்கள்...

சமூகத்தை நோக்கி பல்கலைக்கழகங்கள்...By க.பழனித்துரை  | இந்தியாவில் உள்ள உயா் கல்வி நிலையங்களில் இதுவரை புறக்கணிக்கப்பட்டு வந்த சமூகத்திற்கான விரிவாக்கச் செயல்பாடுகளை பாடத்திட்டத்தில் புகுத்தி மாணவா்களை பொறுப்புமிக்க சமூகப் பணியாற்ற முனைய வேண்டும், அதற்கான ஆயத்தப் பணிகளில் உடனடியாக மேற்கொள்ள வேண்டும் என ஒரு மாதத்துக்கு முன்பு ஒரு கடிதத்தை பல்கலைக்கழக துணைவேந்தா்களுக்கு பல்கலைக்கழக மானியக் குழு (யு.ஜி.சி.) எழுதியுள்ளது. அந்தக் கடிதத்துடன் இந்தச் சமூகச் செயல்பாடுகளை முறைமையுடன் தொடா்ந்து எல்லா நிறுவனங்களும் நிறைவேற்ற வழி காட்ட ஒரு வழிகாட்டு நெறிமுறை அறிக்கையையும் அந்தக் கடிதத்துடன் இணைத்துள்ளது.

அந்த அறிக்கையின் அடிப்படையில் பல்கலைக்கழகங்கள் ஆசிரியா்களை இந்தப் பணிக்கு தயாரிப்புச் செய்ய வேண்டும். இந்தத் திட்டத்தை

‘உன்னத் பாரத் இயக்கம் 2.0’ என்று பெயரிட்டு நடைமுறைப்படுத்த பல்கலைக்கழக மானியக் குழுவை மனிதவள மேம்பாட்டுத் துறை வலியுறுத்தியுள்ளது.

கிராமப்புற மேம்பாட்டுக்கான விரிவாக்கச் செயல்பாடுகளில் மாணவா்களை ஈடுபடுத்துவதுதான் இந்தத் திட்டம். உயா் கல்வி நிலையங்களில் விரிவாக்கப் பணி என்பது புதியதல்ல. காந்தி காலத்திலிருந்து இன்றுவரை எல்லா அரசுக் கொள்கைகளிலும் கூறப்பட்ட ஒரு செயல்பாடுதான். இதுவரை இந்த விரிவாக்கப் பணி என்பது, பல்கலைக்கழகங்களுக்கு விருப்பக் கடமையாக விடப்பட்டது . ஆனால், இன்று அந்தப் பணியைக் கட்டாயக் கடமையாகச் செய்வதற்கு பல்கலைக்கழகங்களை தயாா் செய்கிறது பல்கலைக்கழக மானியக் குழு.

இந்தத் திட்டத்தின் மூலம் விரிவாக்கப் பணிகளை பாடத் திட்டத்தில் இணைத்து, அறிவியல்பூா்வமாக கிராமச் சமுதாயத்துடன் தொடா்ந்து செயல்பட்டு கிராமப்புறப் பிரச்னைகளுக்கு தீா்வு காணவும், மாணவா்களின் சமுதாய அக்கறையையும், களப் பணியாற்றும் திறனையும் வளா்த்துக் கொள்ளவும் இந்தப் புதிய முயற்சியை மனிதவள மேம்பாட்டு அமைச்சகம் மேற்கொண்டுள்ளது.

இந்தப்பணி என்பது, ஆண்டுக்கொரு முறை நாட்டு நலப்பணித் திட்டத்தில் சமூகச் செயல்பாட்டுக்கு மாணவா்களை ஈடுபடுத்துவதுபோல் இல்லாமல் பாடத் திட்டத்தில் இணைக்கப்பட்டு, தொடா்ந்து சமூகத்துடன் சோ்ந்து களப் பணியாற்ற வேண்டும் என்பதுதான் இதன் அடிப்படையான நோக்கம்.

இதே பணியைச் செய்ய பல்கலைக்கழக மானியக் குழு பலமுறை முயன்றும் அது வெற்றி பெறவில்லை. அந்த முயற்சிகள் அனைத்தும் தோல்வியடைய பல காரணங்கள் இருந்தன. அவற்றைக் கண்டுபிடித்து இன்று அவற்றுக்குத் தீா்வுகாண இந்தப் புதிய திட்டத்தில் முனைந்துள்ளனா்.

இதற்கான எல்லாவித அமைப்பு, கொள்கை ரீதியான பிரச்னைகளையெல்லாம் தீா்ப்பதற்கு வழிவகை காணப்பட்டுள்ளது. இந்தப் பணியை பல்கலைக்கழகங்களில் சமூகவியல் அல்லது கலைத் துறைகளில் படிப்பவா்கள் மட்டும் செய்வது இந்தத் திட்டத்தின் நோக்கம் அல்ல.

எல்லாத் துறையைச் சோ்ந்த மாணவா்களும் செய்ய வேண்டும். மருத்துவக் கல்லூரியில் படிக்கும் மாணவா்கள், விவசாயக் கல்லூரியில் படிக்கும் மாணவா்கள், சட்டக் கல்லூரியில் படிக்கும் மாணவா்கள் என அனைவரும் இந்தக் கிராம மேம்பாட்டுப் பணியில் ஈடுபட வேண்டும் என்ற அடிப்படையில்தான் வழிகாட்டு நெறிமுறையை வல்லுநா் குழு உருவாக்கியுள்ளது.

இந்த அறிக்கையை நடைமுறைப்படுத்த நடவடிக்கை எடுத்து பதில் எழுதுமாறு எல்லாப் பல்கலைக்கழகங்களுக்கும் மானியக் குழு உத்தரவிட்டது. இந்த அறிக்கையை நடைமுறைப்படுத்த எல்லா வழிமுறைகளையும் உருவாக்கி பல்கலைக்கழகங்கள் தங்களைத் தயாா்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும்.

இந்த அறிக்கையில் கூறப்பட்டுள்ள செயல்பாடுகளை நடைமுறைப்படுத்த பல்கலைக்கழகங்கள் பல மாற்றங்களை பாடத்திட்டத்தில் செய்தாக வேண்டும். இதற்கு ஆசிரியா்களை முதலில் தயாா்படுத்த வேண்டும். மாணவா்களுக்கு எப்படி பாடத்திட்டத்தில் இணைப்பது, இதை எப்படி கிராமத்திற்கு எடுத்துச் செல்வது என்பதை முதலில் ஆசிரியா்களுக்கு புரியவைக்க வேண்டும். இந்தத் திட்டத்தை செயல்படுத்துவதற்கு அதிகம் உழைக்க வேண்டியது ஆசிரியா்கள்தான்.

பல்கலைக்கழகங்களை தர மதிப்பீடு செய்யும்போது, இந்த விரிவாக்கத்துக்கான செயல்பாடுகளை ஆய்வு செய்து, மதிப்பீடு செய்து அதற்கும் மதிப்பெண்கள் வழங்குவதை உறுதி செய்துள்ளது பல்கலைக்கழக மானியக் குழு. அடுத்து, ஆசிரியா்களின் செயல்பாட்டை மதிப்பீடு செய்யும்போது, ஆசிரியா்கள் செய்த களப் பணி, சமுதாயப் பணி கணக்கில் கொண்டு மதிப்பீடு செய்து அவா்களின் பதவி உயா்வுகள் அளிக்கப்படும் என்பதையும் உறுதி செய்துள்ளது.

அடுத்த நிலையில் இதற்கான கட்டமைப்பு வசதிகள், தொடா் செயல்பாட்டுக்கான வழிவகைகள், நிதி என அனைத்துக்கும் வாய்ப்புகள் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது என்பதை இந்த அறிக்கை தெளிவாக்கியுள்ளது.

இதை முன்னெடுக்க நம் பல்கலைக் கழகங்கள் இந்த அறிக்கையை உள்வாங்கிக்கொள்ள ஆசிரியா்களைத் தயாா் செய்ய வேண்டும். எல்லாச் செயல்பாடுகளும் தொடா் நடவடிக்கைகளில் இருக்க வேண்டும். அவை அனைத்தும் பாடத்திட்டத்தில் இணைக்கப்படல் வேண்டும். மாணவா்களை களத்திற்குக் கொண்டுசெல்ல வேண்டும். களத்தில் சமூகத்துடன் இணைந்து பணியாற்ற வேண்டும்.

அப்படிப் பணியாற்றி கிராமப்புற பிரச்னைகளுக்குத் தீா்வுகாண வேண்டும். கிராமப்புற மேம்பாட்டில் இருக்கும் சவால்களை ஆராய்ச்சிக்கு உட்படுத்த வேண்டும். இந்தச் செயல்பாடுகள் மூலம் மாணவா்களிடம் சமுதாயப் பாா்வையை உருவாக்க வேண்டும். அவா்களின் கற்றல் திறனை இதன் மூலம் அதிகரிக்க வேண்டும். சமுதாயத்துக்குத் தேவையான ஆய்வுகள் பல்கலைக்கழகங்களில் மேற்கொள்ளப்பட வேண்டும். புத்தகத்துக்கும், களத்திற்கும் உள்ள இடைவெளியை மாணவா்கள் புரிந்து, எதாா்த்த நிலையை உணா்ந்துகொள்ள வழிவகை செய்யப்பட வேண்டும்.

முதலில் இந்த அறிக்கையை நடைமுறைப்படுத்த ஆசிரியா்களைத் தயாா்படுத்த பல்கலைக்கழக துணைவேந்தா்கள் தயாராக வேண்டும். இதில் பல சவால்கள் ஆசிரியா்களுக்கு உள்ளன. அவற்றைக் களைய அவா்களுக்கு அவகாசம் தர வேண்டும்.

களச் செயல்பாடுகளை பாடத் திட்டத்தில் கொண்டுவர வேண்டும். அதைக் களத்தில் செயல்படுத்த வேண்டும். இவை சவால்கள் நிறைந்தவை. விவசாயக் கல்லூரிகள்தான் விரிவாக்கத்தை மிகப் பெரிய அளவில் இந்தியாவில் எடுத்துச் சென்றன. அவையே தோல்வியைச் சந்தித்துள்ளன என்பதை நாம் பாா்த்துள்ளோம். எனவே, இதற்கு மிகப் பெரிய தயாரிப்புப் பணி மேற்கொள்ள வேண்டியுள்ளது.

இந்தப் பணிக்காகவே உருவாக்கப்பட்ட பல கல்வி நிலையங்கள் தோற்ற வரலாற்றையும் நாம் பாா்த்துள்ளோம். ஆனால், இதில் இருக்கும் வாய்ப்புகளைப் பயன்படுத்த பல முட்டுக்கட்டைகள் இதுவரை அமைப்பு ரீதியாகவும், கொள்கை ரீதியாகவும் நம் உயா் கல்வித் துறையில் இருந்து வந்தன. அவற்றைக் களைவதற்கு இந்த அறிக்கையில் வழிவகை காணப்பட்டுள்ளது.

இதுவரை பல ஆசிரியா்கள் தங்கள் முயற்சியால் பல வெற்றிகளை விரிவாக்கத்தில் கண்டுள்ளனா் என்பதும் ஆவணப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. அந்த ஆவணங்கள் இந்தப் புதிய முயற்சிக்கு உறுதுணையாக இருக்கும். இதுவரை பல கல்வி நிலையங்கள் தங்களின் தத்துவாா்த்தப் பின்னணியில் இந்த விரிவாக்கப் பணிகளைச் செய்து வந்துள்ளன. அந்தப் பணிகளின் அனுபவங்களும் இந்தச் செயல்பாட்டிற்கு உதவிகரமாக இருக்கும்.

இந்தியாவின் கிராமங்களை நோக்கி ஒட்டுமொத்த பல்கலைக்கழகங்களையும் கல்லூரிகளையும் படையெடுக்க வைத்து மக்களுடன் செயலாற்றி கிராம மேம்பாட்டுக்குப் பணிபுரிய ஒரு செயல் திட்டத்தை பல்கலைக் கழக மானியக் குழு உருவாக்கியுள்ளது. இது இந்திய கிராம புனரமைப்புக்கு ஒரு புதிய வாய்ப்பு. இது ஒரு திட்டம் மட்டும் அல்ல, இது ஒரு இயக்கம். இந்த அறிக்கையை இயக்கமாக்குவது நம் துணைவேந்தா்கள், ஆசிரியா்கள் கையில் உள்ளது. இது ஒரு மாணவா்கள், ஆசிரியா்கள் இணைந்து கிராமப்புற மேம்பாட்டுக்குச் செயல்படும் மாபெரும் இயக்கம் என்பதை மனதில் வைத்து பல்கலைக்கழக துணைவேந்தா்களும், கல்லூரி முதல்வா்களும், ஆசிரியா்களும், மாணவா்களும் செயல்பட வேண்டும்.

இந்தப் பணிக்கு ஆசிரியா்களைத் தயாா் செய்யும் அதே நேரத்தில் களத்தையும் தயாா் செய்ய வேண்டும். நம்மைச் சுற்றியுள்ள கிராமங்கள், அங்கு இயங்கும் பஞ்சாயத்து அமைப்புகள், சுய உதவிக் குழுக்கள், தன்னாா்வத் தொண்டு நிறுவனங்கள், சமுதாய அமைப்புகள், மாவட்ட நிா்வாகம் என அத்தனை நிறுவனங்களையும் இந்தப் புதிய பணிக்கு தயாா் செய்ய வேண்டும். இதையும் கல்விச் சாலைகள்தான் செய்ய வேண்டும். இந்த அறிக்கை ஓா் இயக்கத்துக்கான கோட்டை போட்டிருக்கிறது, அதற்கு ரோடு போட வேண்டியவா்கள் ஆசிரியா்கள், அவா்களைத் தயாா் செய்ய வேண்டியது துணைவேந்தா்கள்.

மகாத்மா கனவு கண்ட கிராம ராஜ்யத்தை உருவாக்க முனைய வேண்டாமா? அந்த மாற்றத்தை படித்தவா்களாகிய நாம் செய்யவில்லை என்றால் யாா் செய்வது? அதை சுதந்திரம் அடைந்து 72 ஆண்டுகள் முடிந்த இந்த நிலையிலும் செய்யாவிட்டால் எப்போது செய்வது? எனவே இந்தத் திட்டத்தை வெற்றிபெறச் செய்ய வழிமுறைகளைக் கண்டு செயல்படுத்துவதற்கு பாடுபட முயல்வதுதான் சமூகப் பொறுப்புள்ள ஆசிரியா்கள் என்பதை நிரூபிப்பதற்கான ஒரே வழி. முனைவோமா...வாருங்கள் களப் பணியாற்றிட...

கட்டுரையாளா் பேராசிரியா் (ஓய்வு)
விரிவாக படிக்க இங்கே கிளிக் செய்யுங்கள் | READ MORE | CLICK HERE

Saturday, 18 January 2020

கனவு காணுங்கள்

கனவு காணுங்கள் | By முனைவர் சொ. அருணன்  |   கனவு மனிதனுக்கு வாய்த்த நல்ல வரம். தனது குறிக்கோள்களை நோக்கி அவனை உந்துகிற ஆற்றல் மிகுந்த விசை கனவு. "உறக்கத்தில் வருவதன்று கனவு. நம்மை உறங்க விடாமல் செய்வதுதான் கனவு' என்றார் கனவு நாயகர் அப்துல் கலாம். இது பாரதி வாக்கின் தொடர்ச்சி...சித்த மரபின் நீட்சி. "தூங்காமல் தூங்கிச் சுகம் பெறுவது எக்காலம்?'என்ற சித்தர்களின் கருத்தினைப் பாரதியார், "தூக்கமில்லாக் கண் விழிப்பே சக்தி' என்றார்.

அடிமைப்பட்ட தேசத்தில் இருந்து கொண்டு "ஆனந்த சுதந்திரம் அடைந்து விட்டோ'மென்று மெய்க்கனவு கண்டவர் அவர். அந்தக் கனவு பலித்தது. அந்த வரிசையிலே அப்துல் கலாமும் "கனவு காணுங்கள்' என்றார். குறிப்பாக இளைஞர்களைப் பார்த்துச் சொன்னார். காலம் காலமாக ஞானிகள் கண்ட கனவின் வாயிலாகவே இந்தப் புதிய உலகம் சமைந்திருக்கிறது. அதனை இன்னும் மேம்படுத்துவதற்கு அதிக ஆற்றல் வாய்ந்த கனவுகள் தேவை.இன்றைய இளைஞர்களுக்குத் தன் வளர்ச்சியைப் பற்றிய கனவு மட்டும் போதாது. தன்னுடைய மொழி, தேசம் பிரபஞ்ச மேன்மை வரையில் குறிக்கோள்களுடனான கனவுகள் வேண்டியிருக்கின்றன. அத்தகைய மேன்மையான கனவையே அப்துல்கலாம் காணச் சொன்னார். இந்தியா 2020-இல் வல்லரசாகும் என்ற அவருடைய கனவும் இந்த இளைஞர்களை நம்பித்தான் எழுந்தது என்பதைச் சிந்தித்துப் பார்க்கும் தருணமிது. ஆண்டு பிறந்து விட்டது. அவருடைய கனவு பலிக்க வேண்டுமே.

பொதுவாகக் கனவு என்பது இல்லாதவற்றுக்காக ஏங்குவது என்கிற நோக்கத்திலேயே காணப்படுகிறது. வீடில்லாதவன் மாளிகை வாழ்க்கையையும், பாயில்லாதவன் பஞ்சு மெத்தையையும் கண்களை மூடிக் கொண்டு அனுபவித்து மகிழ்வதுதான் கனவு என்று நம்பிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். மெய்யான கனவு என்பது வீடில்லாதவன் தன்போல் வீடில்லாத அனைவருக்கும் வீடு கிடைக்க வேண்டும் என்று விரும்பி அதற்காக உழைப்பதும், உணவில்லாதவன் உலகத்திலே பசியே இல்லாது இருக்க வேண்டும் என்று போராடுவதும்தான்.

தனக்கு என்று காண்பது பொய்க்கனவு. உலகத்துக்கும் உயிர்களுக்கும் என்று பரந்த நிலையில் காண்பதே மெய்க்கனவு. மகாத்மாவைப் பார்த்து, "ஏன் சட்டை அணியாமல் இருக்கிறீர்கள்?' என்று எல்லோரும் ஏளனமாகக் கேட்டபோது, "இந்தத் தேசத்தில் இருக்கும் அத்தனை ஏழைகளுக்கும் சட்டை கிடைத்து விட்டால் எனக்கும் சட்டை கிடைத்து விடும்' என்றார். "நம் நாட்டில் பலர் வயிறு கொழுக்க, விலாப் புடைக்க, அஜீரணம் உண்டாகும்படி ஆஹாரங்களைத் தம்முள் திணித்துக் கொண்டிருக்கையிலே, உலகத்தில் வேறெந்த நாட்டிலும் இல்லாதபடி இந்தியாவில் மட்டும் தீராத, மாறாத பஞ்சம் தோன்றி ஜனங்களை அழிக்கிற கொடுமையைத் தீர்க்க வழி தேட வேண்டிய யோசனை அவர்களுடைய புத்திக்குச் சற்றேனும் புலப்படாதிருப்பதை எண்ணுந்தோறும் எண்ணுந்தோறும் எனக்கு மிகுந்த வருத்த முண்டாகிறது' என்று தேசத்தின் வறுமை குறித்துக் கவலை கொண்ட பாரதியார், "வயிற்றுக்குச் சோறிடல் வேண்டும், இங்கு வாழும் மனிதர்க்கு எல்லாம்' எனக் கனவு கண்டார். 

இதே நிலைப்பாட்டில்தான் காலங்காலமாக இந்த உலகம் குறித்து ஞானிகள் பெருங்கனவு கண்டார்கள். அந்தக் கனவுகளும் இன்றைய இளைஞர்களை நம்பித்தான் எழுந்தன. பாரதியார் அந்தக் கனவினையே குறிப்பிட்டு, "கனவு மெய்ப்பட வேண்டும்' என்கிறார்.காதலிப்பவர்கள்தான் கனவு காண்பார்கள் என்றால் அதுவும் உண்மைதான். பிரபஞ்சத்தையே காதலித்தவர்கள் கண்ட கனவினால்தான் பல அற்புதங்கள் நனவாகியிருக்கின்றன. தையல் ஊசியிலிருந்து தேசத்தின் மேன்மை வரைக்கும் கனவின் மூலமாகவே கண்டறியப்பட்ட அதிசயங்கள் பலப்பல.

புறத்தில் அடைய முடியாத சிக்கல்களுக்கு அகத்தில் ஏற்படும் ஆழ்மனத்தீர்வே கனவாக வெளிப்படுகிறது. இதற்குத் தீர்க்கதரிசனம் என்றும் பெயருண்டு. "ஒரு கருத்தை எடுத்துக் கொள். அந்த ஒரு கருத்தையே வாழ்க்கையின் மயமாக்கு. அதையே கனவு காண். அந்த ஒரு கருத்தை ஒட்டியே வாழ்ந்து வா. மூளை, தசைகள், நரம்புகள் உன் உடலின் ஒவ்வொரு பகுதியிலும் அந்த ஒரு கருத்தே நிறைந்திருக்கட்டும். அந்த நிலையில் மற்ற எல்லாக் கருத்துகளையும் மறந்து விடு. அதுதான் வெற்றிக்கு வழி' என்று வருங்கால இளைஞர்களுக்குக் கனவிலிருந்து வெற்றிக்கான வழியைக் காட்டுகிறார் சுவாமி விவேகானந்தர்.இந்தியாவின் கடைக்கோடியில் பிறந்து அன்றாடம் தினசரிகளைச் சுமந்து வீடு வீடாகச் சென்று வழங்கி அந்த வருமானத்தில் படித்த ஒரு சிறுவனின் கனவுதான் இந்தியாவை ஏவுகணைத் தொழில்நுட்பத்தில் உயர்ந்த இடத்தைப் பெறச் செய்தது. இந்தியாவின் குடியரசுத் தலைவர் என்னும் உயர்ந்த நிலையையும் அந்தக் கனவுதான் பெற்றுத் தந்தது.

தான் சிறுவனாக இருந்தபோது கண்ட கனவை தன் காலத்திலேயே நிறைவேற்றிவிட்ட அப்துல் கலாம், தன் தேசம் குறித்துக் கண்ட கனவுகளை இன்றைய இளைஞர்களின் பொறுப்பில் சுமத்தியிருக்கிறார். அதற்குத் தன் வாழ்க்கையையே வழியாகவும் காட்டியிருக்கிறார். இந்தியா வல்லரசு நிலையை அடைய வேண்டும் என்பதே அது. இதுவும்கூட பாரதியின் எதிரொலிதான்."எல்லாரும் அமரநிலை எய்தும் நன்முறையை இந்தியா உலகிற் களிக்கும்' என்னும் பாரதியின் பெருங்கனவுதான் இந்திய வல்லரசுக் கனவு. அணு ஆயுதங்கள் நிறைந்த பாதுகாப்பு மட்டுமன்று வல்லரசு. திருவள்ளுவர் குறிப்பிட்ட இயற்றலும், ஈட்டலும் காத்தலும், காத்த வகுத்தலும் ஆகிய பெருமை பெற்ற அரசுதான் பாரதியாரால் அமரநிலை என்றும் அப்துல் கலாமால் வல்லரசு என்றும் உணர்த்தப் பெற்றிருக்கிறது. அத்தகைய நிலையைப் பெற்றுத் தருவதற்கு இளைஞர்கள்தான் தகுதியானவர்கள் என்பதை அவர்கள் நன்குணர்ந்திருந்தார்கள்.அப்துல் கலாம் கனவு நனவாகும் வித்தையைத் தனது கவிதையில் இப்படிப் பதிவு செய்கிறார். "கனவுகள் நனவாகும் நம்முள்ளங்கள் ஒன்றுபட்டு உழைத்து உயர்வு காணில்...' அந்தக் கனவு நனவாக இளைஞர்களே கனவு காணுங்கள்!
விரிவாக படிக்க இங்கே கிளிக் செய்யுங்கள் | READ MORE | CLICK HERE

சாலைகள் மாடுகளுக்கு அல்ல!

சாலைகள் மாடுகளுக்கு அல்ல! By வெ. இன்சுவை  |  நான் பள்ளியில் படிக்கும்போது கட்டுரைப் பயிற்சியில், தெருவில் சுற்றித் திரியும் மாடுகள், நாய்கள் குறித்து மாநகராட்சி ஆணையருக்குப் புகார் கடிதம் எழுதக் கற்றுக் கொடுத்தார்கள். என் பிள்ளைகளுக்கும் கற்றுக் கொடுத்தார்கள். இப்போது என் பெயரப் பிள்ளைகளுக்கும் இந்தப் பயிற்சி தொடர்கிறது. தலைமுறைகள் தாண்டியும் நம் நாட்டில் இந்தப் பிரச்னை தீர்வதாக இல்லை. புகார் கடிதத்துக்குப் பதில் கடிதம் எழுத இன்னமும் எவருக்கும் சொல்லித் தரவில்லைபோலும். அதனால்தான் இந்த மாடு, நாய் தொல்லை தீராத பெரிய தலைவலியாகப் போய்க் கொண்டிருக்கிறது. நிலைமையின் தீவிரத்தைக் கண்டு தார்மிகக் கோபம் கொள்ளும் பெரியவர்கள், ஊடகங்களின் ஆசிரியர் பகுதிக்கு இது குறித்து கடிதம் எழுதி தங்கள் ஆற்றாமையைத் தணித்துக் கொள்கிறார்கள். வேறு என்ன செய்ய முடியும்?

தேசிய நெடுஞ்சாலைகளிலும், மாநில நெடுஞ்சாலைகளிலும், தெருக்களிலும் சுற்றித் திரியும் மாடுகளின் எண்ணிக்கை நாளுக்கு நாள் பெருகி வருகிறது. போக்குவரத்து நெரிசல் மிகுதியாக உள்ள சாலைகளில் இவை சாவதானமாக நடந்து போகின்றன; நின்று கொண்டிருக்கின்றன; படுத்துக் கிடக்கின்றன. வண்டிகள் வருவதை அவை பொருட்படுத்துவதே இல்லை. நாம் விரட்டினாலும் அசையாமல் நிற்கும். வேகமாக வாகனம் ஓட்டிக் கொண்டு வருபவர்களால் சட்டென வாகனத்தை நிறுத்த முடியாது. அதனால் அவர்கள் நிலைதடுமாறி கீழே விழுந்து விடுகிறார்கள். அதன் காரணமாக கை, கால், எலும்புமுறிவு, உயிர்ச் சேதம் என ஏற்படுகிறது. புறநகர்த் தெருக்களில் மாடுகளுக்கு நடுவே புகுந்துதான் வாகனத்தை ஓட்ட வேண்டியுள்ளது.

தெரு நாய்களின் எண்ணிக்கையும் பெருகி விட்டது. ஒரு தெருவில் குறைந்தது பத்து நாய்களாவது திரிகின்றன. அவை எப்போது யாரைக் கடிக்கும் என்று தெரியாது. திடீரென்று இரு சக்கர வாகனத்தில் வருபவர்களைத் துரத்தும். நான்கு நாய்கள் குரைத்துக் கொண்டே துரத்தும்போது குலை நடுங்கிப் போகிறார்கள். சில சமயம் அவர்களை அந்த நாய்கள் கடிக்கவும் செய்கின்றன. இந்த நாய்களுக்கு எப்போது வெறி பிடிக்கும் என்று நமக்குத் தெரியாது. அப்படி வெறி பிடித்த நாய்களிடம் கடிபட்டு ரேபீஸ் தாக்குதலுக்கு உள்ளாகும் நபர்களின் எண்ணிக்கை அதிகரித்துக் கொண்டே போகிறது. பச்சிளம் குழந்தைகளைக் குதறிப் போடுகின்றன.

இந்தியாவில் ஒவ்வோர் ஆண்டும் சுமார் 17 லட்சம் பேர் நாய்க் கடிக்கு உள்ளாகிறார்கள். மருத்துவமனைகளிலும் வெறிநாய்க் கடிக்கான தடுப்பூசி மருந்து போதிய அளவு இல்லை. 80 சதவீத அளவுக்குப் பற்றாக்குறை உள்ளதாம். உலகில் வெறிநாய் கடிக்கு பலியாவோரின் எண்ணிக்கை 36 சதவீதம் என்பதுடன், ரேபீஸ் பாதிப்புக்கு உள்ளானவர்கள் படும் அவஸ்தையைக் கண் கொண்டு பார்க்க முடியாது. அது கொடுமை.சுற்றித் திரியும் மாடுகளும், நாய்களும் சாலைகளை அசுத்தப்படுத்துகின்றன. சாலையெங்கும், தெருவெங்கும் சாணமும், நாய்களின் மலமும்தான் விரவிக் கிடக்கின்றன. அந்த அசுத்தத்தை மிதித்துக் கொண்டே மக்கள் போகும் அவலம், அருவருப்பும்கூட. போதாக்குறைக்கு மழையும் பெய்து விட்டால், சாலையில் கால் வைப்பதற்கே மனம் ஒப்ப மறுக்கிறது. ஏற்கெனவே நம் தெருக்கள் தூய்மையற்றவை. இந்த நிலையில் இந்த விலங்குகளின் கழிவுகளும் சேர்ந்து விடுகின்றன.

மாடுகள் மிரண்டு ஓடிவரும்போது வாகன ஓட்டிகள் பயந்து கீழே விழுந்து விடுகின்றனர். கடை வாசலில் நம் இரு சக்கர வாகனத்தை நிறுத்திவிட்டு உள்ளே போய் சிறிது நேரம் கழித்து வந்து பார்த்தால், வாகனத்தில் மாட்டியிருந்த பையிலிருந்து காய்கறிகளையும், பழங்களையும், கீரைகளையும் மாடுகள் தின்று கொண்டிருக்கும். காய்கறிகடைக்காரர்களுக்கும், பழக்கடை உரிமையாளர்களுக்கும் அவற்றைத் தின்ன வரும் மாடுகளை விரட்டுவதே பெரிய வேலையாகிவிட்டது. நாய்களும், மாடுகளும் குப்பைத் தொட்டிகளில் உள்ள குப்பைகளை இழுத்து வெளியே போட்டு விடுகின்றன. அதனால் தெருவெல்லாம் குப்பைகள் சிதறிக் கிடக்கின்றன. அந்த இடம் முழுவதும் ஈக்கள் மொய்க்கும், துர்நாற்றம் கடுமையாக இருக்கும். நமக்குத்தான் எல்லா அசெளகர்யங்களும் சில நாள்களில் பழகிப் போய் விடுமே! "இங்கே இப்படித்தான்', "இங்கே எதுவும் மாறப் போவது இல்லை' என்ற முணுமுணுப்போடும், எரிச்சலோடும் அந்த இடத்தைக் கடந்து விடுவோம்.

சொந்தப் பிரச்னைகள் நம்மைத் துரத்தும்போது பொதுப் பிரச்னைக்குக் கொடி தூக்க நமக்கு ஏது நேரம்? முக்கியமான, போக்குவரத்து அதிகமுள்ள சாலைகளையாவது தொடர்புடையவர்கள் முறையாகப் பராமரிக்கலாம் அல்லவா? சாலைகளில் மாடுகளைத் திரியவிடக் கூடாது என்பது சட்டம். மீறினால் அவ்வாறு திரியும் மாடுகளைப் பிடித்துக் கொண்டுபோய் அடைத்து விடுவர், மாட்டின் உரிமையாளர் சென்று அபராதத் தொகையைச் செலுத்தி அந்த மாட்டை மீட்டுக் கொண்டு வர வேண்டும். இது ஒரு கண்ணாமூச்சி விளையாட்டுபோல நடந்து கொண்டிருக்கிறது. மாடுகளோ நூற்றுக் கணக்கில் திரிந்து கொண்டிருக்கின்றன, இவர்களோ ஒரு சில மாடுகளை மட்டுமே பிடித்துக் கொண்டு போகின்றனர். அபராதம் செலுத்தி மீட்டு வருவார்கள். ஆனால், மறுநாளே அந்த மாடுகள் மறுபடியும் சாலைகளுக்கு வந்து விடும். காரணம், மாடு வளர்ப்பவர்களிடம் மாடுகளைப் பராமரிக்க இடம் இருக்காது.

மாட்டுத் தொழுவம் என்ற ஒன்றே இல்லாமல் நிறைய மாடுகளை வளர்க்கிறார்கள். பராமரிப்புச் செலவு மிச்சம், மாடுகளுக்குத் தீவனம் வைக்க வேண்டாம், தண்ணீர் காட்ட வேண்டாம்; சாணம் அள்ள வேண்டாம், காலையும், மாலையும் பாலைக் கறந்த பிறகு, அவற்றை விரட்டி விடுகின்றனர். அரசு என்ன சட்டம் போட்டாலும் அவர்கள் அசைந்து கொடுக்க மாட்டார்கள். அக்கம்பக்கத்தினரால் அவர்களிடம் வாயைக் கொடுத்து மீள முடியுமா? மெளனமாய் பொருமிக் கொண்டிருக்க மட்டுமே அவர்களால் முடியும். அடாவடி நபர்கள் ஏதாவது ஓர் அரசியல் கட்சியின் அடையாளத்தை வைத்துக் கொண்டு அதிகாரிகளுக்குப் பயப்படுவதில்லை.

மாநகராட்சி, பேரூராட்சி தரப்பில் உள்ள பிரச்னை என்னவென்றால் அவர்களிடம் இதற்கு போதுமான பணியாளர்கள் இல்லை. அடுத்து, பிடித்துக் கொண்டு போகும் மாடுகளை அடைத்து வைப்பதும், அவற்றுக்குத் தீவனம் கொடுப்பதும் பெரிய சவாலாக உள்ளது. அபராதத் தொகையைக் கணிசமாக உயர்த்தி அதைக் கொண்டு இன்னும் கூடுதல் நபர்களை இந்தப் பணியில் அமர்த்தலாம்.கார் நிறுத்த இடவசதி இல்லாதவர்கள் கார் வாங்கி தெருவில்தானே நிறுத்துகிறார்கள்?  தெருக்களின் இருபுறமும் கார்கள் அடைத்து நிற்க, நாம் செல்லும் வழி குறுகிப் போய் விட்டது. இன்னும் சிலர் அதிக நடமாட்டமில்லாத, வேறு ஏதாவது ஒரு  தெருவில் வாகனங்களை விட்டுச்  செல்வதை வழக்கமாக்கிக் கொண்டுள்ளனர். அவர்களைத் தட்டிக் கேட்க அந்த அப்பாவி தெருவாசிகளுக்குப் பயம். நம் ஊரில் நியாய தர்மங்களுக்கு இடமில்லையே? மாடு வைத்திருப்பவர்களுக்கும் தெருதான் கதி, கார் வைத்திருப்பவர்களுக்கும் தெருதான் கதி. அது பொதுச் சொத்து. எதிர்த்துக் குரல் கொடுக்க முடியாது.நாய்களின் தொல்லை என்று புகார் கொடுத்தால் நாய் பிடிக்க வருவார்கள்.

அந்த வாகனத்தையும், நபர்களையும் கண்டவுடன் எல்லா நாய்களும் ஓடி ஒளியும். அரும்பாடுபட்டு அவற்றைத் துரத்தி கயிறைப் போட்டு பிடிப்பதையும், அந்த ஜீவன்கள் கத்துவதையும் பார்த்தால் நமக்கு மனதைப் பிசையும்.  ஆனால், இப்போதெல்லாம் நாய்களைக் கொல்வதில்லை. அவற்றுக்குக் கருத்தடை செய்து மீண்டும் அதே இடத்தில் விட்டு விடுகிறார்கள். ஆனாலும், குட்டிகள் பெருகிக் கொண்டேதான் இருக்கின்றன. அவற்றின் தொல்லைகளும் அதிகரித்துக் கொண்டேதான் இருக்கின்றன.இதற்கு,  மாடு வளர்ப்பவர்கள் மனம் மாறினால் மட்டுமே தீர்வு கிடைக்கும். இட வசதி இல்லாதவர்களுக்கு மாடு வளர்க்கும் எண்ணமே வரக் கூடாது. தாங்கள் குடி இருக்க வீடு வேண்டும் என்று நினைப்பவர்கள், மாடுகளுக்கும் கொட்டகை வேண்டும் என்று நினைக்க வேண்டும். தங்களின் வருமானத்துக்காக அடுத்தவர்களுக்கு இடையூறு செய்யக் கூடாது.

அவர்களின் வாழ்வாதாரத்துக்கு ஒரு வழி வேண்டும் என்றால், அரசே முன் வந்து ஏதாவது ஓர் இடத்தை ஒதுக்கி அங்கே பலர் சேர்ந்து கூட்டுப் பால் பண்ணை அமைக்கவோ அல்லது ஒவ்வொருவருக்கும் மாடுகளின் எண்ணிக்கைக்கு ஏற்ப தேவையான இடமோ தரலாம். அருகிலேயே அதற்கான தீவனத்தையும் பயிரிட்டுக் கொள்ளச் செய்ய வேண்டும். அங்கே சேகரிக்கப்படும் சாணத்திலிருந்து சமையல் எரிவாயு தயாரிக்கலாம். இது சாத்தியமில்லை என்றால், அவர்களுக்கு வேறு ஏதாவது மாற்று ஏற்பாடு செய்யலாம்.

மாடுகளை முறையாகப் பராமரிக்காமல் சாலைகளில் அலைய விட்டு, நெகிழியையும், குப்பைகளையும், சுவரொட்டிகளையும் தின்ன வைத்து, பலரிடம் வசவும், அடியும் வாங்க வைப்பது சரியா? இவற்றால் பலர் விபத்துக்குள்ளாகி உயிர் விடுவதால் எத்தனை குடும்பங்கள் அநாதைகளாகிப் போகின்றன தெரியுமா? நம் உரிமைப் பொருள் நம் எல்லைக்குள் இருப்பதுதானே சரி? நம் சுயநலத்துக்காக நம் தெருக்களையும், சாலைகளையும் அசிங்கப்படுத்தி, மக்களுக்கு இடையூறு செய்யலாமா? மாடு வளர்ப்பவர்கள் உணர வேண்டும்.

கட்டுரையாளர்:
பேராசிரியர் (ஓய்வு)
விரிவாக படிக்க இங்கே கிளிக் செய்யுங்கள் | READ MORE | CLICK HERE

எல்லையை கடந்து இதயங்களை வென்ற ஜீவா

எல்லையை கடந்து இதயங்களை வென்ற ஜீவா | வெ.ஜீவகுமார், வக்கீல், மாநில துணைத்தலைவர், அகில இந்திய வழக்கறிஞர்கள் சங்கம்.

இன்று (ஜனவரி 18-ந் தேதி) ஜீவா நினைவுநாள்.

பொதுவுடைமை இயக்கத்தலைவர் ப.ஜீவானந்தம் காந்திய வாதியாகவும், தலைசிறந்த இலக்கிய வாதியாகவும் திகழ்ந்தவர். 1907-ம் ஆண்டு ஆகஸ்டு மாதம் 21-ந் தேதி நாகர்கோவிலுக்கு அருகே உள்ள பூதப்பாண்டியில் பிறந்தார். 18-1-1963 வரை வாழ்ந்தார். 40 ஆண்டுகள் பொது வாழ்க்கையில் ஈடுபட்டு தியாகங்கள் பல புரிந்தவர். சுதந்திர போராட்டத்தில் தீவிரமாக ஈடுபட்டு 10 ஆண்டுகள் சிறையில் கழித்தவர். தொழிலாளர்களுக்கான போராட்டத்தை தலைமை தாங்கி நடத்தியவர். 1952-ம் ஆண்டு வண்ணாரப்பேட்டை தொகுதியில் சட்டமன்ற உறுப்பினராக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர்.

1961-ம் ஆண்டு திரை வானில் ஜொலித்த நட்சத்திர காதல் ஜோடி ஜெமினி கணேசன், சாவித்திரி ஜோடி. இவர்கள் எட்டயபுரத்தில் மகாகவி பாரதி விழாவை நடத்தினர். விழா மேடையில் ராஜாஜி, காமராஜர், அண்ணா, ம.பொ.சி வீற்றிருந்தனர். எனினும் கூடிய பெருங்கூட்டம் யாரையோ தேடிக்கொண்டிருந்தது. அவர்களின் விழிகள் கீழே ஒரு இடத்தில் நிலைகுத்தி நின்றன. அங்கு உட்கார்ந்திருந்தவர் ஜீவானந்தம். மக்களின் கரகோஷம் ஜீவாவை மேடையில் தூக்கி அமர்த்தியது. பாரதியிடமிருந்து ஜீவாவை பிரிக்க முடியாது. 1947-ல் மணி மண்டப திறப்பு விழா நடந்தது. ராஜாஜி தலைமை தாங்கினார். ம.பொ.சி., கல்கி கிருஷ்ணமூர்த்தி ஆகியோர் சிறப்புரையாற்றினர். பாரதி விழாவின் பார்வையாளராக ஜீவா வந்திருந்தார். மக்களின் வேண்டுகோளின் பேரில் கல்கி ஜீவாவை அழைத்து பாரதி பற்றி சிறிது நேரம் பேச வைத்தார். ஜீவாவின் அருஞ்சுவை மேடைப்பேச்சுகளில் அதுவும் ஒன்றானது.

காண்பதற்கு எளிய ஆனால் அரிய மனதிடம் கொண்ட ஜீவாவிடம் காந்திஜி மிகுந்த பற்று கொண்டிருந்தார். வருணாசிரம கொள்கை குறித்து காந்திஜியிடம் வேறுபட்டு ஜீவா அவருக்கு கடிதம் எழுதினார். அதற்கு காந்திஜி பின்வருமாறு பதில் அனுப்பினார். நான் இரவு 9.30 மணிக்கு உங்கள் கடிதம் படித்தேன். அதிகாலை மூன்று மணி வரை எனக்கு தூக்கம் வரவில்லை. உங்களின் கருத்துகளையே சிந்தித்தேன். இறுதியில் உங்களுக்கே வெற்றி. விரைவில் தமிழ்நாடு வருவேன். அப்போது நேரில் சந்திக்கலாம் என்று கூறப்பட்டு இருந்தது.

இந்த நிகழ்வின் போது ஜீவாவுக்கு வயது 20 ஆகும். அஞ்சுபவர்களும், கெஞ்சுபவர்களும் சுதந்திரத்தை பெற முடியாது. ஜீவாவைப் போன்ற சிலர் இருந்தாலே சுதந்திரம் சாத்தியம் ஆகும் என வ.உ.சி. ஒரு முறை கூறினார்.

ஜீவாவின் இத்தகு உறுதி அவருக்கு வெற்றிகளை குவித்தது. 1938-ல் வத்தலகுண்டுவில் சென்னை மாநில காங்கிரஸ் மாநாடு நடந்தது.அகில இந்திய காங்கிரஸ் காரிய கமிட்டிக்கு தேர்தல் நடந்தது. அதிக வாக்குகள் பெற்று அதில் வென்ற தமிழர் ஜீவா தான். இந்த இடத்தை அடைய, அதை நிலைக்க வைக்க ஜீவா பெரும் எதிர் நீச்சல் அடிக்க வேண்டியிருந்தது. “நான் ஏன் நாத்திகனானேன்” என்ற பகத்சிங் நூலை ஜீவா மொழிபெயர்த்தார். ஒரு புத்தக ஆக்கத்திற்காக தமிழகத்தில் முதலில் கைது செய்யப்பட்டவர் ஜீவா ஆவார். ஜீவாவின் கால்களிலும், கைகளிலும் சங்கிலிகரணைகளை விலங்காக மாட்டி போலீசார் அவரை நடு வீதியில் இழுத்துச் சென்றனர்.

1927- களில் சிராவயல் ஆசிரமத்தில் சமபந்தி போஜனம் நடத்துவதில் ஜீவா முன்நின்றார். இதற்காக அவர் கத்திக்குத்தை சந்தித்தார். 1937-ல் மதுரை பசுமலை மில் தொழிலாளர் போராட்டம் நடந்தது. அதில் காவலரால் ஜீவா தாக்கப்பட்டார். இதேபோல் 1948-ல் சேலம் சிறைச்சாலையில் மிளகாய் பொடியை தண்ணீரில் கரைத்து அவர் மீது பீய்ச்சி அடித்தனர். தொழுநோயாளிகளை கும்பலாக கூட்டி வந்து ஜீவா உள்ளிட்டோரை தாக்கினர். கோவை மாவட்டத்தின் அனைத்து கிளை சிறைச்சாலைகளிலும் அடைக்கப்பட்டு அவர் சித்ரவதை செய்யப்பட்டார். இந்திய விடுதலைக்கு பின்னும் ஜீவாவின் மேனியில் ரணம் பட்டு கொண்டே இருந்தது.

1956-களில் தட்சணப் பிரதேச திட்டத்திற்கு தமிழகத்தில் எதிர்ப்பு எழுந்தது. தமிழ்நாடு என்று பெயரிட போராட்டத்திற்கு தி.மு.க., கம்யூனிஸ்டு கட்சி தமிழரசு கழகம் ஆகியவை அழைப்பு விடுத்தன. அப்போது நடந்த முழு அடைப்பு வெற்றி பெற்றது. அன்று மாலையே சென்னை தீவுதிடலில் இருந்து பேரணிக்கு திட்டமிட்டிருந்தனர். ஜீவா, எம்.ஆர்.வெங்கட்ராமன், மா.பொ.சிவஞானம் ஆகியோர் வந்து சேர்ந்தனர். போலீஸ் அடக்கு முறையை கட்டவிழ்த்து விட்டது. ஜீவா உள்ளிட்டோருக்கு மண்டையிலும், மார்பிலும், தொடையிலும் படுகாயங்கள் ஏற்பட்டன. இந்த சூழலில் தான் நடிகவேள் எம்.ஆர்.ராதா பின்வருமாறு கூறினார். ஜீவா பட்ட அடிக்கு ஒரு வாக்கு வாங்கிய வெட்டுக்கு 100 வாக்கு என்று கணக்கு போட்டால் கூட ஜீவாவுக்கு வாக்கு போதாது என தேர்தலில் பிரசாரம் செய்தார்.

காமராஜர், அண்ணா, எம்.ஜி.ஆர். உள்ளிட்டோர் வியந்து போற்றும் பேராளுமை கொண்டவராக ஜீவா திகழ்ந்தார். அடக்கு முறை காலங்களில் அவர் தலைமறைவாக வசித்தபோது கலைவாணர் என்.எஸ்.கிருஷ்ணன், எம்.ஆர்.ராதா, அவ்வை டி.கே.சண்முகம் ஆகியோர் வீடுகளில் தங்கினார். என்.எஸ்.கிருஷ்ணன் வீட்டில் அவர் தலைமறைவாக இருந்தபோது மு.கருணாநிதி அவரை சந்தித்தார். அடையாளம் கண்டுபிடிக்க முடியாமல் என்.எஸ்.கேயே அவரை அறிமுகம் செய்தார். நாடு கடத்தலையும், ஏராளமான சிறைவாசத்தையும் கண்ட ஜீவா மாற்றுத்துணிக்கு கூட வழியில்லாமல் ஓலைக்குடிசையில் வாழ்ந்தார்.

ஜீவா சட்டமன்ற உறுப்பினராக இருந்தபோது அவர் வசிக்கும் பகுதியில் அப்போது முதல்-அமைச்சராக இருந்த காமராஜர் ஒரு நிகழ்ச்சிக்கு போகிறார். ஜீவாவையும் உடன் அழைத்துச்செல்ல விரும்பிய காமராஜர் அவர் வீட்டுக்கு செல்கிறார். வாசலில் காமராஜரை காக்க வைத்து ஜீவா இதோ வருகிறேன் என்று உள்ளிருந்தே குரல் கொடுத்தார். நேரம் கடந்தது. காமராஜர் உள்ளே பார்த்தார். ஒரு ஈரமான வேட்டியை ஜீவா உலர்த்திக்கொண்டு இருந்தார். ஜீவாவிடம் இருந்தது ஒரே வேட்டி. வெளியில் போவதென்றால் அந்த வேட்டியை துவைத்து காய வைத்து கட்டிப்போவது ஜீவாவின் பொருளாதார நிலை ஆகும்.

கம்யூனிஸ்டு கட்சி தடை செய்யப்பட்ட காலத்தில் அவர் இலங்கை சென்றார். அங்கும் பெரும் வரவேற்பைப் பெற்றார். டைம்ஸ் ஆப் சிலோன் பத்திரிகை அவரின் படத்தை போட்டு தமிழக கவிஞரின் இலங்கை வருகை என எழுதியது.

கிளியோபாட்ரா மூக்கு சற்று வளைந்திருந்தால் வரலாறே மாறி இருக்கும் என்போர் உண்டு. ஜீவாவை மாரடைப்பும், மூச்சுத்திணறலும் தாக்காமல் இருந்தால் தமிழகத்தின் வரலாறும் மாறி இருக்கலாம். பாரதிதாசனால் துன்பம் தாங்கி என்று அழைக்கப்பட்ட ஜீவா தம் இன்ப வசந்தத்தை தமிழகத்திற்கு அர்ப்பணித்த தியாக தீபம் ஆவார்.
விரிவாக படிக்க இங்கே கிளிக் செய்யுங்கள் | READ MORE | CLICK HERE

Friday, 17 January 2020

பூக்கட்டும் மானுடவியல் புதுமைகள்

பூக்கட்டும் மானுடவியல் புதுமைகள் By நெல்லை சு. முத்து  |  திருக்குறளின் முதல் அதிகாரம் எந்தவொரு இறைவனையும் குறிப்பிட்டு பெயர் சொல்லி வாழ்த்தவில்லை. பாத மலர்களை மட்டுமே படம்பிடித்துக் காட்டுகிறார் திருவள்ளுவர். காரணம், முகம் அவரது மதத்தினைக் காட்டிக் கொடுத்துவிடுமே.

ஆதிபகலன் என்பதே பழைய சுவடியில் ஆதி பகவன் என்றும் பதிவாகி இருக்கலாம். பகவன் என்ற சொல் சங்க இலக்கியங்களில் பயிலவில்லை. சிலப்பதிகாரத்திலும் (10-177), மணிமேகலையிலும் (3-61; 26-54; 28-174) முறையே அருகப் பெருமானையும் புத்தரையும் குறிக்கும் இடுகுறிப் பெயராக இது இடம்பெறுகிறது.வட இந்தியாவில் புத்த கயாவில் மிகப் பழைமையான சூரியச் சிற்பம் ஒன்று கிடைத்துள்ளது. சூரியனுக்குத் தனியொரு கோயில் இருந்ததை "உச்சிக்கிழான் கோட்டம்' (மணிமேகலை 9:11) என்கிறார் சீத்தலைச் சாத்தனார். உண்மையில் "ஞாயிறு போற்றுதும்' என வணங்கப்படும் ஆதவனே ஆதி பகவன்.வேத, இதிகாசங்களும், விவிலியங்களும், ஜண்ட-அவஸ்தாவாகிய பாரசீக மறைகளிலும், பழந்தமிழ் இலக்கியங்களிலும் ஆதித்தியக் கடவுளே முதலாவது வழிபாட்டுத் தெய்வம்.

ரிக் வேதத்தில் (1-164-2) இதே கருத்து "ஏகம் ரதம் சப்த யுஜாந்தி' (ஒரு சக்கரம், எழு குதிரை) என்று வருகிறது. ரதம் என்பது பிற்காலத்தில் தேர் என்ற பொருளில் இலக்கியங்களில் இடம்பெறுகிறது.பன்னிரண்டு ராசிகளில் சூரியன் சஞ்சரிப்பதால் பன்னிரு ஆதித்யர் ஏற்பட்டிருக்கலாம் என அம்சுமத் பேதாகமம், சுப்ர பேதாகமம் மற்றும் சில்ப ரத்னம், மத்ஸ்ய புராணம் ஆகிய நூல்கள் விளக்குகின்றன. ஆதித்யர் பெயர்களாவன: தாத்ரி, மித்ரா, ஆர்யமன், ருத்ர, வருண, சூரிய, பாகா, விவஸ்வான், பூஷண், சவித்ரி, த்வஷ்டரி, விஷ்ணு.

வால்மீகி ராமாயணத்தில் ஆரண்ய காண்டத்தின் 23-ஆம் சர்க்கத்தில் முதல் 15 ஸ்லோகங்களில் சூரிய கிரகணம் பற்றிய தகவல் உள்ளது. கிரகணத்திற்குக் காரணம் ராகு என்றும் சுட்டப்படுகிறது.பூமிக்கும் சூரியனுக்கும் இடையே சந்திரன் இயங்கும்போது சூரிய கிரகணம் நிகழும் என்று ஆரம்பப் பள்ளிக் குழந்தையும் பாடம் நடத்திவிடும். அப்படியானால், ஒவ்வொரு அமாவாசையிலும் சூரிய கிரகணம் தோன்றுவது இல்லையே. காரணம், பூமி, சூரியனைச் சுற்றும் தளமும், சந்திரன் பூமியைச் சுற்றும் தளமும் ஒன்றுக்கு ஒன்று ஏறத்தாழ 5 பாகை சாய்மானத்தில் உள்ளன. அதனால், ஒவ்வொரு 223 அமாவாசைகளுக்குப் பிறகும் முழுச் சூரிய கிரகணம் நிகழ்கிறது. இது வானவியல்.

மோகினியாக வடிவெடுத்த திருமால், தேவர்களுக்கு அமுது வழங்கும்போது வரிசையில் நின்ற சூரிய, சந்திரர் இருவருக்கும் நடுவில் புகுந்தாராம் இராகு . திருமால் தமது கையில் இருந்த சட்டுவத்தால் இராகு தலையில் அடித்தார். தலை இராகு என்றும் தேகம் கேது என்றும் பிளந்தது. இராகு கரும்பாம்பு. கேது செம்பாம்பு. இவர்கள் முறையே திருமாலிடம் காட்டிக் கொடுத்த சந்திர, சூரியர்களை அவ்வப்போது மறைப்பதுதான் சந்திர, சூரியக் கிரகணங்களாம். இது தொன்மவியல் கருத்து.

அறிவியலுக்கும் வாழ்வியலுக்கும் சூரியன் முதன்மையானவன். வேளாண் மக்களுக்கு அறுவடைத் திருநாள் பொங்கல் விழா. பண்டைத் தமிழரின் மங்கல வழக்கு. இந்த உலகத்துக்கு வெளிச்சமாகவும், "கார்போஹைட்ரேட்' மாவுப் பொருள் தரும் தாவரங்களின் ஒளிச்சேர்க்கைக்கு உதவியாகவும் இருப்பது சூரிய ஆற்றல் மட்டுமே. மத, இன, மொழி, கட்சி பேதம் இன்றி அனைவருக்கும் இலவசமாக ஒளி வழங்கும் அமுதசுரபி. பூமிக்கு வெளியில் இருந்து வரும் ஒரே அண்டவெளி முதலீடு சூரிய ஒளி."வான மூழ்கிய வயங்கு ஒளி நெடுஞ்சுடர்க் கதிர்காயத்து எழுந்து அகம் கனலி ஞாயிறு' (163) என்பது கன்னம்புல்லனார் இயற்றிய நற்றிணைப் பாடல். அறிவியல் செறிவு மிக்க அற்புத வரிகள். "அகம் கனலி' என்கிற சொல்லாட்சி அருமை. சூரிய உள்ளகத்தில் அதீத வெப்ப அணுப் பிணைவு நிகழ்கிறது. ஹைட்ரஜன் அணுக் கருக்கள் ஹீலியமாக உருவாகும் அணு உலை சூரியன். அதிலும் ஏறத்தாழ 15 லட்சம் குறுக்களவு கொண்ட பிரம்மாண்ட சூரிய அணுப் பந்தின் மையத்தில் இருந்து ஒரு நியூட்ரினோ இம்மி மேற்பரப்புக்கு வருவதற்கே பல லட்சம் ஆண்டுகள் பிடிக்கும் என்றால் வேறு சொல்வானேன்?"வயங்கு ஒளி' சூரியனின் வெப்ப ஒளிப்படலம். பல லட்சம் பாகை அழல் நாக்குகள் நீட்டிச் சுடர்கின்ற "நெடுஞ்சுடர்க் கதிர்', சூரியப் புறப்படலம் அல்லவா? ஜெர்மனி ஹெய்டல்பர்க் பல்கலைக்கழகத்துடன் இணைந்து ஆமதாபாத் இயற்பியல் ஆராய்ச்சிக் கூடத்தினர்  அண்மையில் நடத்திய பரிசோதனை, சூரியனின் பிறப்பை அளந்தறிய முயற்சிக்கிறது.

ஏறத்தாழ 456 கோடி ஆண்டுகளுக்கு முன்பு அடர்த்தியான மூலக்கூறு முகில் திரள்கள் அதீத ஈர்ப்பு விசையினால் அசுர வேகத்தில் கவர்ந்து இழுக்கப்பட்டன. அவை முட்டி மோதியதால் சூழ்ந்திருந்த வாயுக்களும் தூசுக்களும் இறுகிச் சுழல ஆரம்பித்ததாம்.
அந்தச் "சூரிய முகில்' ஆகிய நெபுலாவில் இருந்து கோள்கள், சந்திரன்கள், குறுங்கோள்கள், கோளாங்கற்கள், வால்விண்மீன்கள் எல்லாம் உருண்டு திரண்டன. சூரியக் குடும்பத்தில் உருவான முதலாவது திடப் பொருள் கால்ஷியம்-அலுமினியம் அடங்கிய சுதைப் பொருள் தானாம். இரண்டாம் நிலை அயன நிறைமாலையளவி போன்ற நவீன உபகரணங்களால் இது உறுதி செய்யப்பட்டுள்ளது.அண்மையில் "எஃப்ரெமோவ்கா' என்கிற விண்தாதுவில் இருந்து வெளிப்படும் கன உலோக அணுக்கருக்களின் கதிர்வீச்சுகள் பதிவாகியுள்ளன. சூரியக்காற்று வீச்சின்போது விண்தாதுக்களில் படிந்த பல்லாடியம், ஹாஃப்னியம், இண்டியம், புளூட்டோனியம் போன்றவற்றின் அணுத்துகள்கள் இவை. இந்த விண்கொள்ளிகளின் அணுக்கதிர் வீச்சுகள், சூரியப் புயலின் நவீன எக்ஸ்-கதிர்வீச்சினைக் காட்டிலும் பல லட்சம் மடங்கு வீரியம் கொண்டவை. அண்மையில் "நேச்சர் அஸ்ட்ரானமி' என்கிற இயற்கை வானவியல் இதழில் வெளியான தகவல் இது.

அவற்றுள் குறைந்த ஆயுள் கொண்ட அலுமினியம்-26, கால்சியம்-41, மாங்கனீஸ்-53, இரும்பு-69 ஆகிய தனிமங்களும் உள்ளன. இயல்பினைவிடக் கூடுதல் அணுநிறை (புரோட்டான் துகள்கள்) உடையவை. பிரபஞ்சத்தில் குறைந்த ஆயுள் என்பது அற்பாயுசு இல்லை. சராசரி 100-110 ஆண்டுகள். சூரிய மண்டல உருவாக்கத்தில் இந்த விண்தாதுக்களின் பங்கு கணிசமானது. இத்தகைய குறை ஆயுள் அணுக்கருக்களே சூரியக் குடும்பத்தின் கோள்களும் சந்திரன்களும் உருவாகக் காரணம்.நமக்கு அருகில் இருக்கும் ஒரே விண்மீன் சூரியன். ஏறத்தாழ 15 கோடி கி.மீ. தொலைவில் இருக்கிறது. துல்லியமாகச் சொன்னால் 14,95,97,870.696 கி.மீ. ஆனால், 2004-இல் கிரிகொரி ஏ. கிராசின்ஸ்கி மற்றும் விக்டர் ஏ. ப்ரம்பர்க் ஆகியோர் பூமிக்கும் சூரியனுக்குமான இடைவெளி ஆண்டுதோறும் அரை அடி வீதம் அதிகரிப்பதாக ஆராய்ந்து அறிவித்தனர். அப்புறம் என்ன, சூரியன் நம்மை விட்டு விலகுகிறது. அதனால், பூமியில் வெப்பம் குறைந்துவிடும் என்று மட்டும் கற்பனை செய்ய வேண்டும்.

இன்றைய மஞ்சள் சூரியன், வெப்பம் தணிந்து சிவப்புச் சூரியனாக ஊதிப் பெருகி நமக்கு அருகில் வந்துவிடும். இப்படி ஒரு கணிப்பும் இருக்கிறது. சூரியன் ஒவ்வொரு விநாடியிலும் இழக்கும் பொருள் அளவு 60 லட்சம் டன்கள். கிட்டத்தட்ட 3 லட்சம் சரக்கு லாரி எடைக்குச் சமம் என்றால் பாருங்களேன். ஒவ்வொரு கணப்பொழுதும் அண்டவெளிக்குள் ஆற்றலை இறைத்துவரும் சூரியனின் பொருண்மையும் அதன் ஈர்ப்புவிசையும் குறைகிறது. அதனால்,  சூரியனை பூமி சுற்றிவரும் வேகமும் 100 ஆண்டுகளுக்கு 3 மில்லி விநாடி (ஒரு மில்லி-விநாடி என்பது ஒரு விநாடியின் ஆயிரத்தில் ஒரு பங்கு) வீதம் தளர்ந்து வருகிறது.உண்மையில் சந்திரனின் சுற்றுவட்டமும் ஆண்டுதோறும் 4 செ.மீ. வீதம் விரிவடைந்து வருகிறது. சந்திரனின் பருமனும் ஆண்டுக்கு ஆண்டு குறைந்து வருகிறதாம். நிலவின் முகத்தில் வயதான சுருக்க ரேகைகள் மாதிரி, அதன் தரைப்பரப்பில் பல்வேறு "முண்டு விரிசல்கள்' பதிவாகியுள்ளன. நிலவு கண்காணிப்புச் சுற்றுகலன் அனுப்பிய தகவல் இது.

சந்திரனேகூட கடந்த 100 கோடி ஆண்டுகளுக்குள் எந்த விளம்பர மருந்தும் சாப்பிடாமல் உடல் மெலிந்து 100 மீட்டர்கள் அளவு சுருங்கி விட்டது என்கிறார்  அமெரிக்க ஸ்மித்சோனியப் பல்கலைக்கழகத்தின் ஆவுக் குழுத் தலைவரான தாமஸ் வாட்டர்ஸ்; அதாவது, ஒவ்வொரு நூற்றாண்டும் நம் நிலவு 10 மைக்ரோன் அளவு மெலிந்து வருகிறது; இது சராசரி தலைமுடி அளவில் பத்தில் ஒரு பங்கு . இதற்குப் போய்ப் பயப்படுவானேன்? நிலவில் இந்திய "விக்ரம்' விண்கலன், 2019 செப்டம்பர் 7 அன்று மோதி விழுந்தது. மூன்றாம் நாளிலேயே (10-09-2019) விண்வெளித் துறை அதனைக் கண்டு பதிவிட்டது.  2019 அக்டோபர் 10 அன்று சந்திரயான் - 2 சுற்றுகலனில் இடம்பெறும் சூரிய எக்ஸ்-கதிர்ப் படக் கருவியில் சூரியப் புயல் பதிவாகியுள்ளது.

இன்னொரு சங்கப் பாடலில் "உரவுச்சினம் திருகிய உருகெழு ஞாயிறு' (புறம். 25:3) என்கிற வரிகளில் ஞாயிறு தன் உடலை முறுக்கிக் கொண்டு இருக்கிறதாகக் காட்டப்படுகிறது. அற்புதமான அறிவியல் உண்மை. இன்றைக்கும் அதன் துருவமுனைகள் ஒரு சுழற்சிக்கு 25 நாள்களும், இடுப்புப் பகுதி 34 நாள்களும் எடுத்துக் கொள்கின்றன. நனைத்த துணி முறுக்கிப் பிழிவது போன்ற தோற்ற திருகிய நிலை.இப்படியாக, வானவியல் உருமாறிக் கொண்டிருக்கிறது. கி.மு. 3000-ஆம் ஆண்டு வாக்கில் தூபான் எனும் விண்மீனே  துருவ விண்மீனாக இருந்தது. இன்று துருவ விண்மீனாகத் தோன்றும் "போலாரிஸ்'கூட நிலையானது அல்ல. காரணம், பூமியின் சுழற்சி அச்சு ஏறத்தாழ ஒவ்வொரு 400 ஆண்டுகளுக்கும் 3 பாகை வீதம் பூமி பம்பரம் போல் தலையாட்டம் போடுகிறது.

1831-ஆம் ஆண்டு ஆர்க்டிக் துருவத்தின் அருகே இருந்த புவிகாந்த மண்டலத்தின் சுழற்சி அச்சு, இன்றைக்கு 2,300 கி.மீ. இடம்பெயர்ந்து ரஷிய நாட்டு சைபீரியாவை நெருங்கி விட்டது. கடந்த 20 ஆண்டுகளில் இதன் இடப்பெயர்ச்சி வேகமும் அதிகரித்துள்ளதாம். ஆண்டுக்கு 55 கி.மீ. இந்த வானத்திரை ஆண்டுதோறும் தன்னைப் புதுப்பித்துக் கொண்டிருக்கிறது. மானிடக் கொள்கைகளும் கலாசாரங்களும் மாறிவரும் சமுதாயச் சூழலில் பூமித் தரையிலும் புதுமையான மாற்றங்கள் காண்பது காலத்தின் கட்டாயம்.
கட்டுரையாளர்
இஸ்ரோ விஞ்ஞானி (ஓய்வு)
விரிவாக படிக்க இங்கே கிளிக் செய்யுங்கள் | READ MORE | CLICK HERE

கண்டுகொள்ளப்படாத லோக்பால்

கண்டுகொள்ளப்படாத லோக்பால் | By அ. அரவிந்தன்  |   பிரதமர், மத்திய அமைச்சர்கள், உயர் அதிகாரிகள் மீதான ஊழல் குற்றச்சாட்டுகளை விசாரிக்கும் வகையிலான லோக்பால் அமைப்பு கடந்த 2013-இல் நாடாளுமன்றத்தில் சட்ட வடிவம் பெற்றது.

தேசிய அளவில் அதிகாரிகள், மக்கள் பிரதிநிதிகள் மீதான ஊழல் புகார்களை விசாரிக்கும் வகையில் லோக்பால் அமைப்பும், மாநில அளவில் முதல்வர், அமைச்சர்கள், அதிகாரிகள் மீதான ஊழல் புகார்களுக்குத் தீர்வு காணும் வகையில் லோக் ஆயுக்த அமைப்பும் ஏற்படுத்தப்பட்டன.உச்சநீதிமன்றம், தலைமைத் தேர்தல் ஆணையத்தைப்போல் தன்னாட்சி அதிகாரமிக்க லோக்பால் அமைப்பு ஏற்படுத்தப்பட்டு 6 ஆண்டுகளான போதிலும், கடந்த ஆண்டுதான் அதன் தலைவர் நியமிக்கப்பட்டார். லோக்பால் அமைப்பின் முதல் தலைவராக ஓய்வுபெற்ற உச்ச நீதிமன்ற நீதிபதி பினாஜி சந்திர கோஷ் கடந்த ஆண்டு மார்ச் மாதம் 23-இல் பதவியேற்றார். அவருக்கு குடியரசுத் தலைவர் பதவிப் பிரமாணம் செய்து வைத்தார்.

இதேபோல், லோக்பால் அமைப்பின் உறுப்பினர்களாக ஓய்வுபெற்ற உயர்நீதிமன்ற நீதிபதிகள் திலீப் பி. போஸ்லே, பிரதீப் குமார் மெஹந்தி, அபிலாஷா குமாரி, அஜய்குமார் திரிபாதி உள்ளிட்ட 8 பேர் அதே ஆண்டு மார்ச் 27-இல் பதவியேற்றுக் கொண்டனர். நீதித் துறையைச் சாராத 4 உறுப்பினர்கள் என்ற விதிமுறையின் அடிப்படையில், சஷாஸ்திர சீமாபல் முன்னாள் தலைவர் அர்ச்சனா ராமசுந்தரம், மகாராஷ்டிர மாநில முன்னாள் தலைமைச் செயலாளர் தினேஷ்குமார் ஜெயின், ஐஆர்எஸ் அதிகாரி மகேந்திரசிங், முன்னாள் ஐஏஎஸ் அதிகாரி இந்திரஜித் கௌதம் ஆகியோர் உறுப்பினர்களாக பொறுப்பேற்றுக் கொண்டனர். இதில், திலீப் பி. போஸ்லே தன்னுடைய உறுப்பினர் பதவியை  தனிப்பட்ட காரணங்களுக்காக ஜனவரி முதல் வாரத்தில் ராஜிநாமா செய்தார்.

லோக்பால் சட்டம் நிறைவேறி 6 ஆண்டுகளான போதிலும், அந்த அமைப்பு திறம்பட செயல்படுவதற்கான புகார் அளிக்கும் முறையோ, விசாரணைப் பிரிவோ, முதல்நிலை விசாரணை மேற்கொள்வதற்கான ஒழுங்குமுறை விதிகளோ இன்னமும்கூட ஏற்படுத்தப்படவில்லை. அரசு அதிகாரிகள், மக்கள் பிரதிநிதிகள் மத்தியில் பொறுப்புணர்வை விதைக்கக் கூடிய லோக்பால் என்ற பதம் இன்று, நேற்று வந்ததல்ல. அது அரை நூற்றாண்டுக்கால வரலாறு. லோக்பால் என்றாலே நம் அனைவருக்கும் நினைவுக்கு வருவது, ஊழலுக்கு எதிராக தில்லி ஜந்தர் மந்தரிலும், மராட்டிய மாநிலம் அகமதுநகர் மாவட்டம் ராலேகான் சித்தியிலும் அறவழியில் உண்ணாவிரதம் மேற்கொண்ட 82 வயது காந்தியவாதி அண்ணா ஹசாரேதான்.

ஆனால், லோக்பால் என்கிற பதத்தை 1963-ஆம் ஆண்டிலேயே டாக்டர் எல்.எம்.சிங்வி என்பவர் முதன்முறையாக கையில் எடுத்தார். இதைத்தொடர்ந்து, நாடாளுமன்றத்தில் லோக்பாலின் முக்கியத்துவத்தை 1960-களிலேயே அப்போதைய சட்ட அமைச்சர் அசோக் குமார் சென் முன்மொழிந்தார். 1968-இல் வழக்குரைஞர் சாந்தி பூஷணால் முன்மொழியப்பட்ட ஜன்லோக்பால் மசோதா 4-ஆவது மக்களவையில் முதன்முதலாக நிறைவேறியது. ஆனாலும், மேலவையில் இந்த மசோதா நிறைவேறுவதில் முட்டுக்கட்டை நிலவியது. இதனிடையே, 4-ஆவது மக்களவை கலைந்ததால், லோக்பால் மசோதாவும் காலாவதியானது. இதைத்தொடர்ந்து 1971, 1977, 1985 ஆகிய காலகட்டங்களில் அப்போதைய பிரதமர் ராஜீவ் காந்தியின் அமைச்சரவையில் சட்ட அமைச்சராக இருந்த அசோக் குமார் சென், மீண்டும் மீண்டும் லோக்பால் மசோதாவை மக்களவையில் தாக்கல் செய்த போதிலும், அது சட்ட வடிவம் பெறுவதில் சிக்கல் நீடித்தது. தொடர்ந்து, 1989, 1996, 1998, 2001, 2005, 2008-இல் கூட மக்களவையில் தாக்கல் செய்யப்பட்ட லோக்பால் மசோதா, சட்ட வடிவம் பெறாமலேயே காலாவதியாக நேர்ந்தது.

மக்களவையில் முதன்முறையாகத் தாக்கல் செய்யப்பட்டதிலிருந்து 45 ஆண்டுகளைக் கடந்து, ஏறத்தாழ 10 முறை தோல்வியைச் சந்தித்தபோதிலும், இறுதியாக கடந்த 2013-ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் 18-ஆம் தேதி லோக்பால் மசோதா நாடாளுமன்றத்தில் நிறைவேறி சட்ட வடிவம் பெற்றது. ஆயினும், லோக்பாலில் புகார்களைப் பதிவு செய்வதற்கான படிவம் இன்னமும் வரையறுக்கப்படாததால், பல்வேறு குளறுபடிகளுக்கும், குழப்பத்துக்கும் வித்திடுகிறது. இதுபோன்ற நடைமுறைச் சிக்கல் நீடித்த போதிலும், லோக்பாலுக்கான அடித்தளம் அமைக்கப்பட்ட கடந்த ஓராண்டில் மட்டும் மொத்தம் 1,190 புகார்கள் கிடைக்கப் பெற்றுள்ளன. இவற்றில், லோக்பால் அதிகார வரம்பு எல்லைக்குள் உட்படாத சுமார் 1,120 புகார்கள் நிராகரிக்கப்பட்டு விட்டதாகவும், இதுதொடர்பான அறிவிக்கை மனுதாரர்களுக்கு  அனுப்பப்பட்டு விட்டதாகவும் லோக்பால் இணையதள பக்கத்தில் தகவல் வெளியாகியுள்ளது.

அதேவேளையில், விசாரணைக்குத் தகுதி படைத்ததாக 35 புகார்கள் கண்டறியப்பட்டுள்ளன. எனினும், இதனைப் பரிசீலிக்க இயலாத சூழலில், புகார்களைப் பதிவு செய்வதற்கான படிவத்தை மத்திய அரசு வெளியிட்டதும், அதைப் பயன்படுத்தி மீண்டும் புகார்களைத் தாக்கல் செய்யுமாறு மனுதாரர்களுக்கு லோக்பால் அறிவுறுத்தியிருப்பதாகவும் தகவல் வெளியாகியுள்ளது. லோக்பால் கவனத்துக்கு வரும் பெரும்பாலான புகார்கள், சொத்து விவரங்களை மையப்படுத்தியே இருக்கும். 2017-இல் வகுக்கப்பட்ட வரைவு விதிகளைப் பரிசீலித்த நாடாளுமன்ற நிலைக்குழு, அதன் பரிந்துரைகளை மத்திய அரசிடம் 2018 ஜூலை மாதம் சமர்ப்பித்தது. இதன் மீது மாநிலங்களவையில் இதுவரை எந்தவோர் அறிக்கையையும் மத்திய அரசு தாக்கல் செய்யவில்லை.

லோக்பால் அமைப்பிடம் புகார் அளிக்கும் முறையோ அல்லது விசாரணைப் பிரிவோ நடைமுறையில் இல்லாததால், அதன் அதிகார வரம்பு எல்லைக்குட்பட்ட புகார்களைக் கூட பரிசீலித்து, தீர்வு காண இயலாத சூழல் நீடிக்கிறது. அதேவேளையில், முதல் நிலை விசாரணை அல்லது சோதனை மேற்கொள்வதற்கான நடைமுறைகளை வகுக்கும் அதிகாரத்தை லோக்பால் அமைப்புக்கு அதன் சட்டப் பிரிவு 60 அளிப்பதை எடுத்தியம்பாமல் இருக்க முடியவில்லை.நீண்ட இழுபறிக்குப் பின் ஏற்படுத்தப்பட்ட லோக்பால், முறையான புகார் அளிக்கும் முறையோ, உரிய படிவமோ வரையறுக்கப்படாமல், புகார்களைப் பரிசீலிப்பதில் தடுமாடுகிறது. இதைச் சரிசெய்ய வேண்டியது, மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அரசின் கடமை. 
விரிவாக படிக்க இங்கே கிளிக் செய்யுங்கள் | READ MORE | CLICK HERE

காவல் துறையினருக்கு இருப்பதும் உயிர்தான்!

காவல் துறையினருக்கு இருப்பதும் உயிர்தான்! By கே.பி. மாரிக்குமார்  |  கன்னியாகுமரி மாவட்டம் களியக்காவிளையில் உதவி ஆய்வாளர் வில்சன் அண்மையில் கொலை செய்யப்பட்டிருக்கிறார். களியக்காவிளை சந்தை பகுதியில் இஞ்சிவிளை செல்லும் அணுகுசாலையில் உள்ள சோதனைச் சாவடியில்  பணியில் இருந்தபோது சமூக விரோதிகளால் அவர் துப்பாக்கியால் சுடப்பட்டும், கத்தியால் குத்தப்பட்டும் கொலை செய்யப்பட்டிருக்கிறார்.

இந்தச் சம்பவத்தின் தாக்கம் ஒரு நிலைக்கு வருவதற்கு முன்பு, விருதுநகர் மாவட்டம் நரிக்குடியில் உள்ளாட்சித் தேர்தல் பாதுகாப்புப் பணியில் ஈடுபட்டிருந்த காவல் துணைக் கண்காணிப்பாளர் ஒருவர் கலவரக்காரர்களால் அரிவாளால் வெட்டப்பட்டு கையில் காயத்துடன் உயிர் தப்பியிருக்கிறார். இதே நேரத்தில் ராமநாதபுரம் மாவட்டத்தில் காவல் சோதனைச் சாவடியில் பணியிலிருந்த இரு உதவி ஆய்வாளர்கள் தாக்கப்பட்டிருக்கின்றனர்.இவ்வளவு நடந்தும், பொதுவாக காவலர்களின் மனித உரிமை மீறலுக்கு எதிராகக் குரல் கொடுக்கும் அரசியல் கட்சிகளும், தன்னார்வ அமைப்புகள் யாரும் காவலர்களுக்கு எதிரான இந்த வன்முறைக்கு எதிராக தங்களது நியாயக் குரலை உரக்க எழுப்பவில்லை.

வில்சனின் கொடிய மரணத்தின் தாக்கம் எந்த அளவுக்கு நீண்டிருக்கிறது என்றால், கொலை செய்யப்பட்ட வில்சனின் குடும்பத்தில் ஒருவருக்கு அரசு வேலையும், நிவாரணமாக ரூ.1 கோடி ரூபாயும் வழங்க உத்தரவிட்டிருக்கிறார் தமிழக முதல்வர். இதற்கு முன்னர் ஓசூர் காவலர் முனுசாமி, மதுரவாயல் காவல் ஆய்வாளர் பெரியபாண்டி ஆகியோர் பணியின்போது கொடூரமாகக் கொல்லப்பட்டபோது அவர்களது குடும்பத்துக்கும் தலா ரூ.1 கோடி ரூபாய் நிவாரணமாக வழங்கப்பட்டது நினைவுகூரத்தக்கது.காவலர்களையும், காவலர்களது குடும்பத்தையும் சோர்வடைந்துவிடாமல் தூக்கி நிறுத்திட நிவாரணங்கள்  உதவுமே தவிர, காவலர்களுக்கு பணியின்போது கிடைக்கும் பாதுகாப்பைவிட நிவாரணங்கள் பெரிய தீர்வல்ல. இதை மனதில் கொண்டே, கொலைச் சம்பவத்தின் எதிரொலியாக அனைத்து சோதனைச் சாவடிகளிலும் போலீஸா ருக்கு துப்பாக்கி வழங்க முடிவு செய்யப்பட்டிருப்பதாக தகவல்கள் வருகின்றன.

2011-ஆம் ஆண்டு, செப்டம்பர் -11-ஆம் தேதியன்று ராமநாதபுரம் மாவட்டம் பரமக்குடியில் இம்மானுவேல் சேகரன் நினைவு நாளின்போது ஏற்பட்ட கலவரத்தைக் கட்டுப்படுத்த காவல் துறையினர் நடத்திய துப்பாக்கிச்சூட்டில் ஆறு பேர் கொல்லப்பட்டனர். பலர் காயமடைந்தனர்.இந்தச் சம்பவத்தின் போதும், 2018–ஆம் ஆண்டு, மே 22 அன்று தூத்துக்குடியில் ஸ்டெர்லைட்டுக்கு எதிராக  நடந்த போராட்டம் கலவரமாக மாறி அங்கு நடந்த துப்பாக்கிச்சூட்டின்போது 13 போராட்டக்காரர்கள் கொல்லப்பட்ட சம்பவத்தின்போதும்கூட, காவலர்களுக்குக் காயம் ஏற்பட்டதே ஒழிய ஒரு காவலர்கூட உயிரிழக்கவில்லை.

ஆனால், 2012-ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் மாதத்தில் சிவகங்கை மாவட்டம் திருப்பாச்சேத்தி காவல்நிலைய எல்லைக்கு உட்பட்ட திருவேதம்புத்தூரில் நடந்த குருபூஜை பணியில் இருந்த காவல் அதிகாரி ஆல்வின் சுதன் சமூகவிரோதிகளால் குத்திக் கொல்லப்பட்டார். அப்போது அரசு அறிவித்த நிவாரணத் தொகை போக, தமிழ்நாட்டு காவல் துறையினர் அனைவரும் தன்னெழுச்சியாக அவர்களாவே நிதி திரட்டி ஏறக்குறைய ரூ.40 லட்சத்தை நிவாரணமாக ஆல்வினின் குடும்பத்தினரிடம் கொடுத்தனர்.பொதுமக்கள், சமூக அமைப்பினர், தன்னார்வலர்கள், அரசியல் கட்சிகள் ஆகியோர் அரசுக்கு எதிராக அவர்களின் நியாயமான கோரிக்கைகளை  வலியுறுத்தி செய்யும் போராட்டங்களின்போதும், எதிர்பாராதவிதமாகத் தோன்றும் வன்முறைச் சம்பவங்களின்போது எடுக்கப்படும் நடவடிக்கைகளில் சுட்டிக்காட்டப்படும் காவல் துறையினரின் அத்துமீறல்கள், மனித உரிமை மீறல் சம்பவங்களின்போதும்கூட இதுவரை தமிழகத்தில் காவலர்கள் காயம்பட்ட சம்பவங்கள் நடந்தேறியிருக்கிறதே தவிர காவலர்கள் கொல்லப்பட்டதில்லை.

பணி நேரத்தின்போது சட்டத்திற்குட்பட்டு அவர்களது கடமையை கண்ணும் கருத்துமாக செய்துகொண்டிருக்கும்போது மட்டுமே இதுபோன்ற கொடிய செயல்கள் காவல் துறையினருக்கு எதிராக நடந்தேறியிருக்கின்றன.இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன் சென்னை மெரீனா கடற்கரையில் உள்ள முன்னாள் முதல்வர் ஜெயலலிதா நினைவிடத்தில், மதுரை மாவட்டம், பெருங்குடியைச் சேர்ந்த ஆயுதப்படை காவலர் அருண் ராஜ் துப்பாக்கியால் சுட்டுத் தற்கொலை செய்துகொண்டார். இதேபோன்று, கடந்த 2017-ஆம் ஆண்டு மே மாதம் சிவகங்கை மாவட்டத்தைச் சேர்ந்த காவல் துறை ஆய்வாளர் அமுதசெல்வி, 2011-ஆம் ஆண்டு மயிலாப்பூர் இன்ஸ்பெக்டர், திருச்செங்கோடு பெண் டி.எஸ்.பி. விஷ்ணுப்பிரியா என்று காவலர்கள் பலர், பல்வேறு காலகட்டங்களில் தற்கொலை செய்திருக்கின்றனர்.

மத்திய உள்துறை அமைச்சகம் 2016-ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் மாதம் வெளியிட்டுள்ள தகவலின்படி, தமிழகத்தில் 166 காவலர்கள் தற்கொலை செய்துகொண்டுள்ளனர். அதேபோல், மகாராஷ்டிரத்தில் 161 காவலர்களும், கேரளத்தில் 61 காவலர்களும் உயிரிழந்துள்ளனர்.   தமிழக காவல் துறையில் ஆண்டுக்கு சராசரியாக 27  போலீஸ் அதிகாரிகள் தற்கொலை செய்துகொள்வதாக தேசிய குற்றப் பதிவுத் துறை ஆவணத்தின் புள்ளிவிவரம் தெரிவிக்கிறது.ரோந்துப் பணியில் ஈடுபடுபவர்கள், நீதிமன்றப் பணிகள், முக்கிய நபர்களின் பாதுகாப்புப் பணிகளில் ஈடுபடுபவர்கள் என்று பல்வேறு வகையில் சுழற்சி  முறையில் பணிபுரிபவர்களும், விடுமுறை மறுப்பு, மேலதிகாரிகளின் நெருக்குதலினால் மன உளைச்சலுக்கு உள்ளாவோரும், குறிப்பாகப் பெண் காவலர்கள் பலர், கடும் பணிச்சுமை, ஓய்வின்மை, குடும்பத்தினருடன் சரியாக நேரம் செலவிட முடியாத நிலை இருப்பதாலும், இவர்களின் பணி நேரம் ஒழுங்கற்றதாக இருப்பதால் சரியான நேரத்தில் உணவருந்த முடியாமலும், அதேபோல், பாதுகாப்பிற்காகப் பலர் வெளியிடங்களில் தங்க வைக்கப்படுவதாலும், இதனால் சுற்றுச்சூழல் மாற்றம், உணவுப் பழக்க மாற்றம் என்று பல்வேறு காரணங்களால் வலிமையானவர்கள் என்று கருதப்படுகிற காவலர்களும்  மன அழுத்தத்துக்கு உள்ளாகின்றனர். காவலர்களும் நம்மைப்போல மனிதர்கள்தானே.

காவல் துறையில் தொடர்ச்சியாக நடக்கும் பணி விலகல், தற்கொலைகளுக்கு  துறை சார்ந்த பல்வேறு காரணங்கள்  கூறப்பட்டாலும், சொந்தக் காரணங்களும், குடும்பப் பிரச்னைகளும்கூட பல நேரங்களில் முக்கியக் காரணமாக அமைந்து விடுகிறது. பொதுவாக காவலர்களின் இதுபோன்ற தற்கொலைகளும், மரணங்களும் எந்தத் தாக்கத்தையும் ஏற்படுத்தாத சாதாரண  செய்தியாகிவிட்ட சூழ்நிலையில், பணி நேரத்தின்போது அவர்தம் கடமையைச் செய்துகொண்டிருக்கும்போது சமூகவிரோதிகளால் கொலை செய்யப்படும் வில்சன் போன்றவர்களின் மரணங்கள் பெரும் அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்துவதோடு, சமூக கட்டமைப்பின் ஸ்திரத்தன்மையையே கேள்விக்குள்ளாக்கி விடுகிறது.அண்மைக்காலங்களில் குற்றவாளிகள் கழிவறைகளில் வழுக்கி விழுந்து காயம்படுவதும், காவலர்களைத் தாக்கிவிட்டு தப்பிக்க முயன்றதால் தற்காப்புக்காக சுட்டுக் கொல்லப்பட்ட சம்பவங்களும் பெருகிவரும் காலகட்டத்தில்கூட, கொலைக்கான காரணம், கொலையாளிகளின் உண்மையான நோக்கம் எதுவுமே பொது உலகுக்கு பகிரங்கமாகத் தெரியாத நிலையிலும்கூட, இந்தப் படுபாதகச் செயல் கடும் கண்டனத்துக்கு உள்ளாகவேண்டும் என்பதோடு, தொடர்புடைய குற்றவாளிகளை கடுமையான தண்டனைக்கும் உட்படுத்தப்படவேண்டும் என்பதும் அவசியமாகிறது.

காவல் துறையினர் அண்மையில் ஏற்பாடு செய்திருந்த பொதுமக்களுக்கான விழிப்புணர்வு நிகழ்ச்சி ஒன்றில் இளம் உதவிஆய்வாளர் ஒருவர், "வழிபாட்டுத்தலங்கள்கூட ஒரு சில குறிப்பிட்ட நேரங்களில் பூட்டப்படுகிறது. ஆனால், மக்கள் சேவைக்காக எப்போதும் திறந்தே இருக்கும் ஒரே இடம் காவல் நிலையங்கள் மட்டுமே' என்று ஒரு கருத்தைப் பதிவு செய்தார். அதில் உண்மையில்லாமல் இல்லை.சுட்டுக் கொல்லப்பட்ட வில்சனின் இளைய மகள் வினிதா மனநலம் பாதிக்கப்பட்டவர். வரும் மே மாதத்துடன் பணி ஓய்வுபெறவிருந்த வில்சன், அவரின் மனைவி, மூத்த மகளைவிட வினிதாவிடம் அதிக பாசம் வைத்திருந்தாராம். குழித்துறை பகுதியிலுள்ள மனநலம் குன்றியோர் பள்ளியில் படித்துவந்த வினிதாவுக்காவே தூத்துக்குடி மாவட்டத்திலிருந்து குமரி மாவட்டத்திற்கு பணியிட மாறுதல் பெற்று வந்திருக்கிறார் வில்சன்.இந்த நிலையில் சமூகவிரோதிகளால் சுட்டுக் கொல்லப்பட்ட வில்சன் சடலமாக அவரின் வீட்டுக்குக் கொண்டுவரப்பட்டபோது, "வேலைக்குப்போன எங்கப்பா, எப்ப வீட்டுக்கு வருவாரு?'”என்று கேட்டு வினிதா கதறியது எந்தவொரு கல் நெஞ்சையும் கரையச் செய்துவிடும். 

ஆம். நண்பர்களே, காவல் துறையினருக்கும் குடும்பம் உண்டு. வாழ்க்கை உண்டு. ஆசாபாசங்கள் உண்டு. எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக அவர்களுக்கும் உயிர் உண்டு என்பதை பொது சமூகமாக நாமும் அனைத்துக் காவலர்களும் நெஞ்சில் நிறுத்துவது ஓர் அமைதியான சமூகத்தை உருவாக்க வழிவகுக்கும். வினிதாக்களின்  கதறல்கள் இனியும் தொடரக் கூடாது.

 கட்டுரையாளர்:
பதிப்பாளர், உயிரோசை மாத இதழ். 
விரிவாக படிக்க இங்கே கிளிக் செய்யுங்கள் | READ MORE | CLICK HERE

ராணுவ வீரர்களை போற்றுவோம்...!

ராணுவ வீரர்களை போற்றுவோம்...!  கே.எம். கரியப்பா | லெப்டினன்ட் கர்னல் தியாகராஜன், ஓய்வு பெற்ற இந்திய ராணுவ அதிகாரி. | இ ன்று(ஜனவரி 15-ந்தேதி) இந்திய ராணுவ தினம்! உலகின் நான்காவது மிகப்பெரிய ராணுவ சக்தியாகத் திகழும் இந்திய ராணுவம் 14லட்சம் தரைப்படை, கடற்படை, விமானப்படை என நாட்டின் முப்படை விரர்களை கொண்டு நாட்டை பாதுகாத்து வருகிறது. குடியரசுத் தலைவரே தலைமைக் கமாண்டராக செயல்படுகிறார்.

இந்திய சுதந்திரத்திற்கு முன்னர் இந்திய ராணுவ தளபதியாக ஆங்கில அதிகாரிகள் இருந்தனர். சுதந்திர இந்தியாவில் இந்தியத் தரைப்படையின் முதல் படைத்தலைவராக லெப்டினன்ட் ஜெனரல் கே.எம். கரியப்பா 1949-ம் ஆண்டு ஜனவரி 15-ந் தேதி ஆங்கில அதிகாரி ஜெனரல் சர் பிரான்சிஸ் புட்சரிடமிருந்து பதவியேற்றார்.

இந்திய ராணுவத்துக்கு இந்தியரே முதல் இந்திய ராணுவ தளபதியாக லெப்டினன்ட் ஜெனரல் கே.எம். கரியப்பா பதவியேற்ற ஜனவரி 15-ந் தேதி ஒவ்வொரு ஆண்டும் இந்தியராணுவ தினமாக கொண்டாடப்பட்டு வருகிறது.

இந்த நாளில் ஆண்டுதோறும் சொந்தம், பந்தம், விருப்பு, வெறுப்பு, வாழ்க்கை, அனைத்தையும் துச்சமென கருதி, நாட்டுக்காக குருதி சிந்தும் ராணுவ வீரர்கள் மற்றும் போர் தியாகிகளுக்கு மரியாதை செய்யப்பட்டு, வீர வணக்கம் செலுத்தும் நாளாகவும் இத்தினம் அனுசரிக்கப்பட்டு வருகிறது.

பாதுகாப்பையும், அமைதியையும் மட்டுமே கருதி இந்திய ராணுவம் பாகிஸ்தானுடன் 4 முறையும், சீனாவுடன் ஒருமுறையும் போரில் ஈடுபட்டுள்ளது.

எதிரிகளிடமிருந்து நாட்டை காப்பாற்றுவதோடு, இயற்கை சீற்றம், தேசிய பேரிடர், உள்நாட்டு கலவரம் உள்ளிட்ட நிகழ்வுகளின் போது மீட்பு மற்றும் அமைதி பணிகளிலும் ராணுவம் ஈடுபடுகிறது.

டெல்லியில் நடக்கும் இந்த விழாவில் பிரதமர், முப்படை அதிகாரிகள், கலந்து கொண்டு உயிரிழந்த ராணுவ வீரர்களுக்கு அமர் ஜவான் ஜோதியில் அஞ்சலி செலுத்துவது வழக்கம். ராணுவ பொருட்களின் கண்காட்சியும் நடக்கும்.

தேசிய ராணுவ தினத்தையொட்டி சென்னையில் போர் நினைவு சின்னத்தில் தென் பிராந்திய ராணுவத்தை சேர்ந்த முப்படை ராணுவ உயர் அதிகாரிகள் மற்றும் முன்னாள் உயர் அதிகாரிகள் அவர்களது குடும்பத்தினர் கலந்துகொண்டு மரியாதை செலுத்துவார்கள்.

‘வடக்கில் இமயமலை பாப்பா, தெற்கில் வாழும் குமரிமுனை பாப்பா, கிடக்கும் பெரியகடல் கண்டாய் இதன் கிழக்கிலும் மேற்கிலும் பாப்பா, வேத முடையதிந்த நாடு, நல்ல வீரர் பிறந்ததிந்த நாடு, சேதமில்லாத ஹிந்துஸ்தானம் இதைத் தெய்வமென்று கும்பிடடி பாப்பா’, என்று பாடிய பாரதியாரின் வரிகளை மனதில் கொண்டு தியாகச் சுடராக ஒளிவீசி, ஒரு மாவீரனாக தன் தோள்களில் தன் தேசத்தை சுமந்து நம்மையும் காக்கும் ராணுவ விரர்களை போற்றுவோம்.
விரிவாக படிக்க இங்கே கிளிக் செய்யுங்கள் | READ MORE | CLICK HERE

திருவள்ளுவர் ஓவியத்துக்கு வழிகாட்டிய பாரதிதாசன்

திருவள்ளுவர் ஓவியத்துக்கு வழிகாட்டிய பாரதி தாசன் | கவிஞர் பொன்னடியார் | ஜனவரி 16-ந்தேதி திருவள்ளுவர் தினம். | உலகப் பொதுமறை என்று உலகம் ஏற்றுக்கொண்டாடும் திருக்குறள் நாயகன் திருவள்ளுவரை அவரின் நிகரில்லாப் பெருமைகளை நினைவு கூரும் நாள், இந்நாள். உயர்ந்த நீதி கடைப்பிடித்திருக்கும் சிறந்த மக்கள் வாழும் நாட்டில்தான் திருக்குறள் போன்ற ஒழுக்கநூல்கள் தோன்ற முடியும். அழுக்கில்லாத தூய நீருற்றுப்போல் திருக்குறள் தோற்றம் அளிக்கிறது.

இத்தகைய புகழாரங்களை நிறைய பதிவுசெய்துள்ளார் திருக்குறளின் முப்பாலையும் முதலில் ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்த்து உலகின் முன் வைத்த இங்கிலாந்து அறிஞர் போதகர், டாக்டர் ஜி.யு.போப்.

எண்ணற்ற தமிழ் நூல்களை, இலக்கண நூல்களைத்தமிழருக்குத் தந்த அந்தப் பெருந்தகை, தான் மொழி பெயர்த்த “திருக்குறளையும், திருவாசகத்தையும் மறைவுக்குப் பின் என்னுடன் வைத்து அடக்கம் செய்யுங்கள். இங்கே ஒருதமிழ் மாணவன் உறங்குகிறான் என்று எழுதிவையுங்கள்” என்றும் வேண்டுகோள் விடுத்துச்சென்றார் அவர். அதனால்தான், உலகப் பெருங்கவி நம் மகாகவி பாரதியாரும்,

“வள்ளுவன் தன்னை உலகினுக்கே தந்து

வான்புகழ் கொண்ட தமிழ்நாடு நெஞ்சை

அள்ளும் சிலப்பதிகார மென்றோர் மணி

யாரம் படைத்த தமிழ்நாடு”

என்று பாடிக் கொண்டாட்டம் போடுவார்.

அப்பெருங்கவியின் கவிதைவழித் தோன்றலான

புரட்சிக்கவிஞர் பாரதிதாசன்

“அறமிதொன்றும்யாம் மறமிதென்றுமே

அறிகிலாத போது தமிழ்

இறைவனாரின் திருக்குறளிலே

ஒரு சொல்

இயம்பிக் காட்ட மாட்டாயா? நீ”

என்று ஏக்கக் குரலோடு வேண்டுகோள் விடுப்பார். திருவள்ளுவர் பெருமானின் திருக்குறளைக் கண்டுகண்டு களித்தாடி, உலக மக்களுக்கு நல்வழிகாட்டும் பொதுமறை என்று போற்றிப்பாடி, முதன்முதல் லத்தீன் மொழியில் இருபால்களை (அறம், பொருள் ) மொழிபெயர்த்தவர் இத்தாலிய கிறிஸ்தவக் கத்தோலிக்க மத போதகர், ஜோசப் பொஸ்கி என்ற வீரமாமுனிவரே. இன்று உலகமெல்லாம் திருக்குறளைப் புகழ்ந்து பாடிக்கொண்டாடுவதற்கும், முப்பது மொழிகளில் மொழி பெயர்த்திருப்பதற்கும் அவரே முழுமுதற்காரணம். தென்ஆப்பிரிக்காவில் பணியில் இருந்த போது அண்ணல் காந்தி அடிகள் தமிழ் மொழியின் மீதுதீராக் காதல் கொண்டு கற்க விரும்புகிறார். முறையாகக் கற்பிக்க அவருக்கு ஆசான் கிடைக்கவில்லை. அவராகத் தமிழைப் பயின்றிருந்த வேளையில், ரஷியப் பேரெழுத்தாளர் லியோ டால்ஸ்டாய் எழுதிய இனிநாம் செய்ய வேண்டியது என்ன? என்ற ‘அகிம்சா கொள்கை’ பற்றிய நூலைப் படித்து அவருக்குப் பாராட்டுக் கடிதம் எழுதுகிறார் மகாத்மா. அதற்குப் பதில் கடிதம் எழுதுகிறார் டால்ஸ்டாய், “மிஸ்டர் காந்தி அந்த அகிம்சை தத்துவக்கொள்கை என்னுடையது அல்ல. அது, உங்கள் நாட்டின் தென்கோடியில் 2 ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன் வாழ்ந்த ‘திருக்குறள்’ என்ற நூல் படைத்தளித்த திருவள்ளுவர் பெருமானின் கொள்கை என்று பதில் எழுதுகிறார்.விழிதிறந்து வியந்து போனார் காந்தி!

உலகம் போற்றிக்கொண்டாடும் இத்தகைய பெருமைமிகு திருவள்ளுவரின் திருவுருவம் தமிழருக்கு கிடைக்கவில்லையே என்று புரட்சிக்கவிஞர் நாளும் ஏங்கினார். திருக்குறளின் வழி அறக்கொள்கை வகுத்த அவரின் தோற்றம் எப்படி இருக்கும், இருந்திருக்கும் என்று எண்ணி உலகம் போற்றிக் கொண்டாடும் திருவள்ளுவர் படம் காண அவர் கற்பனையில் திளைத்திருந்தார். அந்தக் கற்பனை வடிவத்தைச் சரியாகப் படம் பிடித்துத் தந்தவர் அவரின் உண்மைத்தொண்டரான ஓவியர் வேணுகோபால் சர்மா.

பாவேந்தர் 1939-40 ஆண்டுகளில் ‘கவிகாளமேகம்’ திரைப்படத்திற்கு திரைக்கதை, வசனம், பாடல்கள் எழுதத் தொடங்கிய காலந்தொட்டு நட்புக்குரியவரானவர் இவர்.இதுபற்றி ஓவியர் வேணுகோபால் சர்மா என்ன கூறினார் என்பதை எழுத்தில் பதிவு செய்துள்ளார்.

“‘பாவேந்தருக்கு ஓவியக்கலையில் நல்ல ஈடுபாடு உண்டு. ஓவியத்தைப்பற்றி அவர் கூறும் அபிப்பிராயம் சிறப்பாக இருக்கும். ஜனாதிபதி பரிசு பெற்ற திருவள்ளுவர் திருவுருவத்தை எழுதும்படி என்னை அடிக்கடி தூண்டி ஊக்கமளித்தவர் பாவேந்தரே. நான் திருவள்ளுவர் படத்தை தீட்டியபோது பாவேந்தர் அருகிலிருந்து கூர்ந்து கவனித்துக்கொண்டிருப்பார். இப்படி இருந்தால் நன்றாக இருக்கும் என்று தன் அபிப்பிராயத்தைச் சொல்லிக்கொண்டிருப்பார். படம் ஒன்று முற்றுப்பெற்ற நிலையில் இருந்தது. அப்படத்தை பலரும் நடமாடும் இடத்தில் வைக்குமாறு எனக்குக் கூறினார். அதைப்பார்த்த எல்லோரும் , “என்ன திருவள்ளுவர் படம்போல் இருக்கிறதே?” என்று கேட்டனர். பாவேந்தருக்கு பரமதிருப்தி, “சர்மா, படத்தை முடித்துவிடு” என்றார். நானும் முடித்தேன். அப்படம் அச்சேறுவதற்கும் பாவேந்தரே துணை நின்றார். அப்படம் தமிழகத்தில் பெருத்த விளம்பரம் பெற்ற போது எனக்குப் புகழையும், ஜனாதிபதி பரிசையும், செல்வத்தையும் வாரிவழங்கியது ஏன்? அப்படம்தான் இப்போதும் எனக்குச் சோறு போடுகிறது” என்று மனம்திறந்து உண்மைகளை உலகிற்குத் தெரிவித்தார்.

ஓவியர் வரைந்து காட்டிய சிறிய படத்தை சென்னை அண்ணாப்பிள்ளை தெருவில் பாவேந்தர் தங்கியிருந்த வசந்த விகார் ஓட்டலுக்கு வந்த குடியாத்தம் ராம.தமிழ்ச்செல்வனிடம் காட்டுகிறார் பாவேந்தர். திருவள்ளுவரின் உண்மைத்திரு உருவம் காணத் துடித்திருந்த அவரோ, “அய்யா இது திருவள்ளுவர் படம் போல் காட்சியளிக்கிறதே“ என்று கூறுகிறார். “ஆம். இப்படத்தை வரைந்த ஓவியர் சர்மா பக்கத்து அறையில்தான் இருக்கிறார். அழைத்துவரச் சொல்கிறேன். இப்படம் பெரிதாக சரியாக உருவாக அவருக்கு நீதான் பொருளுதவி செய்ய வேண்டும்” என்று கூறிய பாவேந்தர், வேணுகோபால் சர்மாவை அழைத்து தமிழ்ச்செல்வனுக்கு அறிமுகப்படுத்துகிறார். மூவரும் பேசி ஒரு முடிவெடுக்கின்றனர். ராம தமிழ்ச்செல்வன் பாவேந்தர் கட்டளையை ஏற்று பொருளுதவி செய்ய ஒப்புக்கொள்கிறார்.

பாவேந்தர் வழிகாட்டுதலின் படி 31.1.1959-ந் தேதி ஓவியர் வேணுகோபால் சர்மா, ராமதமிழ்ச்செல்வன் இருவரும் ஓர் ஒப்பந்தம் செய்துகொள்கின்றனர். அந்த ஒப்பந்தத்தில் பாவேந்தர்சாட்சிக் கையெழுத்திடுகிறார்.ஒப்பந்தப்படி வேலைகள் நடைபெறுகின்றன.

பாவேந்தர் எண்ணத்தின் படியே திருவள்ளுவர் உருவத்தை ஓவியமாக்கி, உள்ளத்தைக் கவர்கிறார் சர்மா. இந்த ஓவியத்தை, அப்போது முதல்-அமைச்சராக இருந்த பெருந்தலைவர் காமராஜருக்கு காட்டவேண்டும் என்று பாவேந்தர் விரும்புகிறார். அதற்காக, புதுவைப் பெரும்புலவர் ஒருவருக்கு எடுக்கும் விழாவிற்கு பெருந்தலைவரை சென்னை இல்லத்திற்குச் சென்று அழைக்கிறார். அவர் மகிழ்ச்சியுடன் ஒப்புக்கொள்கிறார். 5.2.1959 அன்று நடைபெற்ற அப்பெருவிழாவில் கலந்துகொண்டு சிறப்பித்த பெருந்தலைவரை, தன் இல்லத்தில் மதிய உணவு விருந்தளித்து, அங்கே காமராஜரிடம் சட்டமிட்டு அழகாக காட்சிக்கு வைத்திருந்த திருவள்ளுவர் படத்தைக் காட்டுகிறார் பாவேந்தர். கண்டு மகிழ்ந்த பெருந்தலைவர், “கவிஞர் இதுதான் திருவள்ளுவர் படம் என்றால் யார் மறுப்புக் கூற முடியும்?” என்று மகிழ்ந்து பாராட்டுகிறார்.

18.4.1959 அன்று கரந்தையில் முத்தமிழ்க் காவலர் கி.ஆ.பெ. விசுவநாதம் தலைமையில் நடைபெற்ற புலவர் குழு கூட்டத்தில் இப்படத்தைக் காட்சிக்கு வைத்த பாவேந்தர், உரையாற்றி புலவர்களின் ஒப்புதல் பெறுகிறார். அந்தப் புலவர் குழுக் கூட்ட நிகழ்ச்சி அன்றுதான், பாவேந்தரை யானை மீது அம்பாரியில் உட்காரவைத்து, தஞ்சை நகர வீதிகளில் ஊர்வலமாக அழைத்து வந்து, முத்தமிழ்க்காவலரும், புலவர்களும் சிறப்பித்தனர் என்பது வரலாற்றுப் பெருமைக்குரிய செய்தி.

அப்புலவர் குழுக் கூட்டத்தில், பேராசிரியர் இரா. பி.சேதுப்பிள்ளை, பன்மொழிப்புலவர் அப்பா துரையார் போன்ற வர்கள் கலந்துகொண்டனர். பாவேந்தரால் அங்கு வைக்கப்பட்டிருந்த திருவள்ளுவர் திருவுருவப்படத்தை ஏற்று உளம் மகிழ்ந்து ஒப்புதல் அளித்தனர். அதன்பின், அறிஞர் அண்ணா, நாவலர் நெடுஞ்செழியன், கலைஞர் கருணாநிதி, பேராசிரியர் அன்பழகன், டாக்டர் மு.வ. சிலம்புச்செல்வர், கவியரசர் கண்ணதாசன் எனப் பலதரப்பினரும் திருவள்ளுவர் திரு உருவத்தைக்கண்டு மகிழ்ந்து ஏற்றுக்கொண்டனர். தேனாம்பேட்டை காங்கிரஸ் மைதானத்தில் திருவள்ளுவர் திருவுருவப்பட வெளியீட்டு விழா பல்லாயிரக்கணக்கானவர் மத்தியில், அப்போதைய கல்வி அமைச்சர் சி. சுப்பிரமணியம் தலைமையில் மிகச்சிறப்பாக நடைபெற்றது.

அப்போது மத்திய தபால்துறை மந்திரியாக இருந்த டாக்டர் சுப்பராயன் திருவள்ளுவர் உருவப்படத்தைக் கண்டு மகிழ்ந்து, தபால்தலையாக வெளியிட்டு வரலாறு படைத்தார். இப்படித் தொடங்கியது திருவள்ளுவர் திரு உருவப்பட வரலாறு. பாவேந்தர் எண்ணத்தில், இயக்கத்தில், ஊக்கத்தில் பிறந்த திருவள்ளுவர் திருவுருவம் ஓவியர் வேணுகோபால் சர்மா கைவண்ணத்தில் குடியாத்தம், ராம தமிழ்ச்செல்வன் வள்ளல் தன்மையில் உருவாகி இன்று உலகம் கண்டு மகிழும் திருவள்ளுவர் திருவுருவ உண்மை வரலாறு இப்படிப் பதிவாகி இருக்கிறது.
விரிவாக படிக்க இங்கே கிளிக் செய்யுங்கள் | READ MORE | CLICK HERE

இளைஞர்களின் மனமாற்றமே சமுதாய சீர்கேடுகளுக்கு தீர்வாகும்

இளைஞர்களின் மனமாற்றமே சமுதாய சீர்கேடுகளுக்கு தீர்வாகும் | அரிமதி இளம்பரிதி, எழுத்தாளர், புதுச்சேரி. | கல்லூரி மாணவர்கள் கூட்டமாக நின்று பேசிக் கொண்டிருந்தார்கள். காதுக் கொடுத்து கேட்க முடியவில்லை. பேச்சு முழுக்க சமீபத்தில் கண்டு களித்த திரைப்படத்தை பற்றியும், வெளியாகவுள்ள நடிகர்களின் புதிய திரைப்படங்கள் மற்றும் புதிதாக வாங்கிய அலைபேசி குறித்து மட்டுமே இருந்தன. அரசு வேலைவாய்ப்பு அலுவலகம். பதிவை வெற்றிக் கரமாக முடித்து விட்ட மகிழ்ச்சியில் வேலையில்லா பட்டதாரிகள் எல்லோரும் ஒன்றுகூடியிருந்தனர். சில இளைஞர்களின் பேச்சு நகர மன்ற உறுப்பினர்கள், மாவட்ட கட்சித் தலைவர்கள், சட்டமன்ற உறுப்பினர்களின் பரிந்துரைகளோடு தனியார் நிறுவனங்களில் வேலையை பெறுவது தொடர்பாக இருந்தது. பெரும்பாலான இளைஞர்களோ, சமீபத்தில் வெளியான “டிக் டாக்” நடிகையின் ஆபாச பேச்சுக் குறித்தே சிலாகித்து அலசிக் கொண்டிருந்தனர்.

அரசுத் துறைகளில் பணியாற்றும், இளைஞர்கள் தேநீர் வேளையில் ஒன்று கூடிப் பேசுகின்றனர். பேச்சு முழுவதும் திருமணம், சொந்த வீடு, ஊதிய மற்றும் பதவி உயர்வுகள், வரவுள்ள பணியிடை மாற்றத்தை எப்படி நிறுத்துவது? எந்த அரசியல்வாதியின் பரிந்துரை எடுபடும்? குறித்தே இருந்தன. இவர்கள் எல்லோருக்கும் வயது 22-ல் தொடங்கி 28-க்குள் மட்டுமே இருக்கும்.

எண்ணிக்கை அளவில் பெருகிக் கொண்டிருக்கும் இளைஞர்களின் அன்றாட சிந்தனைகள், பேச்சுகளிலிருந்து அவர்களின் தற்போதைய மனோபாவத்தை நன்றாக கணிக்க முடிந்தது. அன்றாட பேச்சுகளில் தேசப்பற்றோ, சமூக அக்கறையோ, நிகழ்ந்துக் கொண்டிருக்கும் அநீதிகளுக்கெதிரான போராட்ட உணர்வோ சிறிதும் வெளிப்பட வில்லை. இவர்கள் எல்லோரும் பாதுகாப்பாக, மகிழ்வோடு இருக்க வேண்டும் என்று விரும்புகின்றனர். இந்தத் தேசம் இவர்களை போற்றி பாதுகாக்க வேண்டும் என்ற எதிர்பார்ப்பில் இருக்கிறார்கள். ஒன்றிரண்டு இளைஞர்கள் சமூக அக்கறையோடு சிந்தித்தால், செயல்பட்டால் விதிவிலக்காக எண்ணி வணங்கலாம்.

பெரும்பான்மையான இளைஞர்களின் அன்றாட வாழ்க்கையில் சுயநலம் மட்டுமே நிரம்பி வழிகிறது. மொழி, இனம், தேசம், சமூகம், சாமானிய மக்கள் மேம்பாடு குறித்த அக்கறையென்பது துளியும் இல்லை. இதுவே, யதார்த்த உண்மை. சமூக அவலங்கள், அநீதிகளுக்கெதிராக அரசியல்கட்சிகளும், இயக்கங்களும், அமைப்புகளும் போராட வேண்டும் என்ற எதிர்ப்பார்ப்பிலும், தப்பித்தல் மனப்பான்மையிலும் காலத்தை வீணடித்து வருகின்றனர். “சமூகத்தை சீர்திருத்த தனி மனிதனாய் தன்னால் எதுவுமே செய்ய முடியாது” என்று இளைஞர்கள் நம்புகின்றனர். அநீதிகளை ஒதுங்கி நின்று வேடிக்கை பார்ப்பதும், ஊடகங்களில் கருத்தை வெளியிடுவதோடு சமூகப் பங்களிப்பை நிறுத்திக் கொள்கின்றனர்.

தற்போதைய சமூக நிலைமையோ முற்றிலும் வேறாக உள்ளது. அரசுத் துறைகளில் பெருகிக் கொண்டிருக்கும் லஞ்சம், பாலியல் வன்கொடுமைகள், சாமானிய, நடுத்தர மக்களுக்கு இழைக்கப்படும் அநீதிகள், அரசியல்வாதிகள், மனசாட்சிக்கு முற்றிலும் எதிரான அரசு அதிகாரிகள், பணியாளர்களின் சுரண்டல் போக்கு, அத்துமீறல்கள், ஏமாற்றிப் பிழைக்கும் கொடூர குணம், ஆணவம் என்றெல்லாம் எத்தனையோ கொடுமைகள்; அநீதிகள், நாடு முழுவதும் தொடர்கதையாகி விட்டன. இவை குறித்து கவலைப்படுவதற்கோ, சிந்திப்பதற்கோ, போராடுவதற்கோ இளைஞர்கள் யாரும் தயாராயில்லை.

ஆனால், ஒரு நூற்றாண்டிற்கு முன்னர் இதே தேசத்தைச் சேர்ந்த இளைஞர்கள் எல்லோரிடமும் தேசப் பற்றும், சமூக அக்கறையும், பொறுப்புணர்வும், பேச்சுகளில், செயல்களில் வெளிப்பட்டன. அநீதிக்கு எதிராக கோபம் கொண்டு கொந்தளித்தார்கள். கோழைத்தனத்தை அறியாதவர்களாக இருந்தனர். “விடுதலை” என்ற பொது நோக்கம் எல்லோரிடமும் இருந்தது. அச்சமின்றிக் களத்தில் இறங்கிப் போராடினார்கள். நாடி, நரம்புகளில் தேசப்பற்றும், போராட்ட உணர்வுகளும் வெடித்துக் கிளம்பின. சொல், சிந்தனைச், செயல், பார்வை, நோக்கம் எல்லாமே தேசப் பாதுகாப்புச் சார்ந்தே இருந்தன. இளைஞர்களால் விடுதலைச் சாத்தியமாயிற்று. இதே நிலை திரும்புமா? இளைஞர்கள் மீண்டும் வீறுக் கொண்டு எழுவார்களா? அவலங்கள் எல்லாம் தீருமா? அநீதிகளுக்கும், அநியாயங்களுக்கும் எதிராக இளைஞர்கள் ஒன்று திரளுவார்களா? என்பதே தற்போதுள்ள எதிர்ப்பார்ப்பு. மாற்றத்திற்கான தீர்வு.

பாரதியார், சென்னையில் தங்கி இருந்தபோது அன்றாடம் மாலையில் கடற்கரைக்குச் செல்வார். துறைமுகத்திற்கு அருகிலுள்ள மணல் பகுதியில் அமருவார். அப்போதெல்லாம், கல்லூரி மாணவர்கள் அருகில் சென்று தேசிய கீதத்தைப் பாடும்படி பாரதியை வற்புறுத்துவார்களாம். அவரும் உரத்துக் குரல் எழுப்பி பாடுவார். நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்னர், மாணவர்களிடம் நாட்டுப் பற்றிருந்தது. கவிஞர்களை, இளைஞர்கள் மதித்துப் போற்றியுள்ளனர். சென்னைக் கடற்கரை, இளைஞர்களிடம் “விடுதலைத் தீயை” பற்ற வைக்கும் களமாக ஒரு காலத்தில் இருந்துள்ளது. அதே கடற்கரைத் தற்போது “காமத் தீ” பற்றி எரியும் கிடங்காக, குப்பை மேடாக சீரழிந்து விட்டது. நூற்றாண்டுகளுக்குள் எத்தனை மாற்றங்கள். எப்படிப்பட்ட தரம் கெட்ட, தாழ்வு நிலை? இழந்த பாரம்பரியங்களை எப்பொழுது மீட்டெடுக்கப் போகிறோம்?

அதுமட்டுமல்ல தேசிய கீதம் ஒலிக்கும்போது எழுந்து நிற்க வேண்டும் என்று இளைஞர்களுக்கு கற்றுக் கொடுத்துள்ளோம். ஆனால், அதனால் மட்டும் தேசப் பற்று உள்ளவர்களாக இளைஞர்கள் உருமாறி விடுவார்கள் என்று எதிர்பார்ப்பது சரியா? தொலைநோக்குச் சிந்தனையோடு தலைவர்கள் யோசிக்க வேண்டும்.

நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்னர் ஒவ்வொருவரின் பெயருக்கும் முன்னால் “வந்தே மாதரம்” என்ற அடைமொழி இருக்கும். மக்கள் மத்தியில் விடுதலைப் பாடலை உரத்துப் பாடுவதால், இயல்பாகவே இந்த அடைமொழியும் பெயர்களோடு சேர்ந்து விட்டது. “வந்தே மாதரம்” என்றால் தற்போதைய இளைஞர்களோ “புதிய திரைப்படத்தின் பெயரா?” என்று கேள்வி எழுப்புவார்கள். இந்த வார்த்தையில் மறைந்துள்ள தியாகத்தைப், புதைந்துள்ள வீர வரலாற்றை நம் இளைஞர்களுக்கு எப்போது உணர்த்தப் போகிறோம்? இளைஞர்களிடம், ஒழுக்கத்தை, சுயக் கட்டுப்பாட்டை நிரந்தரமாக உருவாக்குவதே தற்போதைய தேவை. விடுதலைத் தியாகிகள், வீர மறவர்களின் மறைந்த வாழ்க்கை முறைகள், விடுதலை காலத்தில் பேசப்பட்ட மறந்த வார்த்தைகள் மீண்டும் புணரமைக்கப்பட்டு இளைஞர் களிடம் கொண்டுபோய் சேர்க்க வேண்டும். ஒழுக்கமும், சுயக்கட்டுப்பாடும், நாட்டுப் பற்றும் உள்ள இளைஞர்களை உருவாக்க இதுவொன்றே நிரந்தர வழி.
விரிவாக படிக்க இங்கே கிளிக் செய்யுங்கள் | READ MORE | CLICK HERE

மனிதநேயத்தின் அடையாளம் எம்.ஜி.ஆர்

மனிதநேயத்தின் அடையாளம் எம்.ஜி.ஆர்  | சைதை சா.துரைசாமி. முன்னாள் மேயர், சென்னை பெருநகர மாநகராட்சி. | இன்று (ஜனவரி17-ந்தேதி) எம்.ஜி.ஆர் பிறந்தநாள்.| சுதந்திரம் அடைந்த காலத்தில் இருந்து தமிழகத்தை ஆண்டு வந்த காங்கிரசை ஆட்சியிலிருந்து அகற்றியதற்கும், இன்று வரையிலும் திராவிடக் கட்சிகளே ஆட்சியில் இருப்பதற்கும் முழு முதல் காரணம் புரட்சித்தலைவர் எம்.ஜி.ஆர். மட்டுமே என்பதுதான் வரலாற்று உண்மை. நாடகக் கலைஞராக இருந்த எம்.ஜி.ஆர்., திரையுலகில் நுழைந்து ஏராளமான வெற்றிப்படங்களை வழங்கினார். 1952-ம் ஆண்டு வெளியான, ‘என் தங்கை’ திரைப்படம் 350 நாட்கள் ஓடி மாபெரும் சாதனை புரிந்த நேரத்தில்தான், நடிகமணி டி.வி. நாராயணசாமி மூலம் பேரறிஞர் அண்ணாவை சந்தித்து தி.மு.க.வில் தன்னை இணைத்துக்கொண்டார் எம்.ஜி.ஆர்.

அப்போது, படித்தவர்கள் மத்தியில் மட்டுமே இருந்த தி.மு.க.வை, கல்வியறிவு பெறாத கிராமத்து மக்களிடம் கொண்டு செல்ல தன்னுடைய திரைப்படங்களை பயன்படுத்தினார். அருந்ததிய மக்களின் குலதெய்வமான மதுரை வீரன் வேடத்தில் நடித்து, அந்த மக்களின் பாதுகாவலனாகவே இன்றுவரை மதிக்கப்படுகிறார். படகோட்டி, விவசாயி, தொழிலாளி போன்ற வேடங்களில் நடித்து, அந்தந்த இன மக்களை தி.மு.க.வில் கொண்டுவந்து சேர்த்தார். ‘நான் ஆணையிட்டால் அது நடந்துவிட்டால், இங்கு ஏழைகள் வேதனை படமாட்டார்’ என்பது போன்ற பாடல்கள் மூலம் மக்களுக்கு முழு நம்பிக்கையை விதைத்தார்.

அதேபோன்று தி.மு.க.வை மக்களிடம் கொண்டு செல்வதற்கு பல்வேறு யுக்திகளைக் கையாண்டார். கருப்பு, சிவப்பு பெல்ட் மற்றும் சின்னஞ்சிறிய கருப்பு, சிவப்பு துண்டு தோளில் அணிந்திருப்பார். அதே நிறத்தில் பர்ஸ் வைத்திருப்பார். எம்.ஜி.ஆரை பின்பற்றி தமிழக இளைஞர்கள் பெல்ட், துண்டு அணிந்து பர்ஸ் வைத்துக்கொண்டனர். தி.மு.க.வின் அடையாளம் கருப்பு, சிவப்பு என்பதை கடைக்கோடி கிராமம் வரை கொண்டுசேர்த்தவர் எம்.ஜி.ஆர்.தான்.

இன்றைய வாட்ஸ் -அப் போன்று அன்றைய பொங்கல் வாழ்த்து அட்டைகள் புகழ்பெற்று விளங்கின. தி.மு.க. கொடி, சின்னத்துடன் எம்.ஜி.ஆர். படம் இருக்கும் பொங்கல் வாழ்த்து அட்டைகள்தான் அதிகம் பிரிண்ட் செய்யப்பட்டு, விற்பனையிலும் சாதனை படைத்தன. அதேபோன்று தியேட்டர்களில் எம்.ஜி.ஆர். படத்துடன் தி.மு.க. கொடி, சின்னம் போடப்பட்ட பாட்டு புத்தகங்கள் தினமும் ஆயிரக்கணக்கில் விற்பனையாகி தி.மு.க.வின் புகழ் பரப்பியது.

எம்.ஜி.ஆர். தயாரித்த, நாடோடி மன்னன் படத்தில் எம்.ஜி.ஆர். பிக்சர்ஸ் நிறுவனத்தின் சின்னமாக, தி.மு.க. கொடியை அடையாளப்படுத்தினார். படத்தில் தி.மு.க. கொடியைக் காட்டுவது மட்டுமின்றி, பாடல், காட்சி அமைப்பு, கதாபாத்திரங்களின் பெயர் என ஒவ்வொரு விஷயத்திலும் தி.மு.க. கொள்கைகளைப் பரப்பினார். மக்களைப் பொறுத்தவரை திராவிடக் கொள்கைகள் அல்லது கட்சித் தலைவர்கள் குறித்து கவலைப்பட்டதில்லை. ஏனென்றால், தி.மு.க.வை எம்.ஜி.ஆர். கட்சி, எம்.ஜி.ஆர். கொடி என்றுதான் பாமர மக்கள் புரிந்து கொண்டார்கள். இதனை பேரறிஞர் அண்ணா நேரடியாகவே கண்டு அறிந்தார்.

ஒருமுறை கிராமப்புறத்தில் பரப்புரை முடித்துவந்த அண்ணா, சாலையோரம் காரை நிறுத்தி தேநீர் அருந்திக்கொண்டிருந்தார். அப்போது அந்த வழியாக வந்த விவசாய தொழிலாளர்கள் காரில் இருந்த கொடியைப் பார்த்து, ‘நீங்க எம்.ஜி.ஆர். கட்சியா?’ என்று கேட்க, அண்ணாவும் பெருமையாக, ‘ஆம்’ என்று பதில் சொன்னார். இதுகுறித்து, ‘படிக்காத பாமர மக்களிடம் எம்.ஜி.ஆர். நமது கட்சியையும், கட்சிக் கொடியையும் கொண்டுபோய் சேர்த்துள்ளார் என்று பெருமைப்பட்டார் அண்ணா.

எம்.ஜி.ஆரின் செல்வாக்கையும், அவரது கட்சிப் பணியையும் முழுமையாக அங்கீகாரம் செய்தவர் பேரறிஞர் அண்ணா. அவர் கட்சித் தலைவர்கள் மற்றும் பேச்சாளர்கள் மத்தியில் பேசியபோது, ‘செய்தித்தாள்கள், புத்தகங்கள் மற்றும் மேடை பேச்சுகள் மூலம் நீங்கள் ஒரு வருடத்தில் எத்தனை பேரிடம் கட்சியை கொண்டுபோய் சேர்த்தீர்கள் என்று கணக்குப் போட்டுப் பார்த்தால், என் தம்பி எம்.ஜி.ஆர். ஒரே ஒரு நாளில் செய்வதை, நீங்கள் இரண்டு வருடம், மூன்று வருடம், ஐந்து வருடம் என்று கணக்குப் போட்டால்கூட யாராலும் செய்ய முடியாது” என்று வெளிப்படையாகவே பாராட்டினார்.

எம்.ஜி.ஆர். மீது அண்ணாவைப் போலவே மக்களும் முழு நம்பிக்கை வைத்தார்கள். அதனால்தான் 1957-ம் ஆண்டு 15 இடங்கள் மட்டுமே பிடித்த தி.மு.க., 1962-ம் ஆண்டு 50 இடங்கள் பெற்று முன்னேறியது. 1967-ம் ஆண்டு தி.மு.க. தேர்தலை சந்திக்க இருந்த நேரத்தில், எம்.ஜி.ஆரை துப்பாக்கியால் சுட்டார் எம்.ஆர்.ராதா. எம்.ஜி.ஆர். தேர்தல் பரப்புரை செய்யமுடியாத நிலையில், அவர் கழுத்தில் கட்டுப்போட்ட சுவரொட்டிகள் தமிழகம் முழுவதும் மவுன பிரசாரம் செய்தன. அந்த சுவரொட்டிகள்தான் தி.மு.க. 138 இடங்களில் வெற்றிபெற்று ஆட்சி அமைக்கக் காரணமாக இருந்தது.

தேர்தலில் வெற்றிபெற்ற அண்ணாவை பாராட்டுவதற்கு கோவை மாவட்ட கட்சிப் பிரமுகர்கள் மாலையுடன் சென்றார்கள். அவர்களிடம் மிகவும் தெளிவாக, ‘வெற்றிக்கான முதல் மாலைக்குச் சொந்தக்காரர் மருத்துவமனையில் இருக்கிறார். அங்கே செல்லுங்கள்’ என்று அனுப்பிவைத்தார் அண்ணா. அதுமட்டுமின்றி அமைச்சரவை; பட்டியலை மருத்துவமனையில் இருந்த எம்.ஜி.ஆருக்கு அனுப்பிவைத்து ஒப்புதல் பெற்றே அண்ணா வெளியிட்டார். அந்த அளவுக்கு கட்சியிலும், தன்னுடைய மனதிலும் எம்.ஜி.ஆருக்கு அண்ணா முக்கியத்துவம் கொடுத்தார்.

அண்ணாவின் திடீர் மறைவுக்குப் பிறகு நாவலர் நெடுஞ்செழியனே முதல்-அமைச்சராக வருவார் என்று அனைவரும் எதிர்பார்க்க, எம்.ஜி.ஆர். கைகாட்டியதால் கலைஞர் கருணாநிதி முதல்-அமைச்சராக பதவி ஏற்றார். தனக்கு பதவி கொடுத்த எம்.ஜி.ஆருக்கு நன்றிக்கடன் பட்டிருப்பதை கருணாநிதி தன்னுடைய கவிதை மூலம் வாக்குமூலமாகவே கொடுத்தார். இதோ அந்தக் கவிதையின் சில வரிகள்.

வென்றாரும் வெல்வாரும் இல்லாத வகையில் ஒளிவீசும் தலைவா..

தென்னாடும் தென்னவரும் உள்ள வரை மன்னா உன் திருநாமம் துலங்க வேண்டும்

உன்னாலே உயர்வடைந்த என் போன்றோர் உள்ளங்கள் அதைக்கண்டு மகிழ வேண்டும்

அதன்பிறகு காட்சிகள் மாறின. பொதுக்கூட்டத்தில் கணக்கு கேட்டார் என்பதற்காக எம்.ஜி.ஆர்., தி.மு.க.வில் இருந்து வெளியேற்றப்பட்டார். அப்போது, இரண்டாம் சுதந்திரப்போர் போன்று தமிழகமெங்கும் ஆட்சியாளர்களுக்கு எதிராக மக்களிடம் பெரும் புரட்சியே ஏற்பட்டது. அந்த மக்களின் எழுச்சிதான் எம்.ஜி.ஆர். அ.தி.மு.க. தொடங்க காரணமாக அமைந்தது.

கட்சி ஆரம்பித்த ஆறே மாதத்தில் திண்டுக்கல் இடைத்தேர்தல் வந்தது. அந்தத் தேர்தலில் ஆளும் தி.மு.க.வை மூன்றாவது இடத்துக்குத் தள்ளி எம்.ஜி.ஆரின் அ.தி.மு.க. 2 லட்சத்துக்கும் அதிகமான வாக்குகள் வித்தியாசத்தில் வெற்றி பெற்றது. எம்.ஜி.ஆர் இல்லாத தி.மு.க மொத்தமே 90 ஆயிரம் வாக்குகள் மட்டுமே பெற்றது. எம்.ஜி.ஆர் தான் தி.மு.க. என்பதை இந்த வெற்றி உரக்க சொல்லியது. முதல்-அமைச்சராக பொறுப்பேற்று முதல்-அமைச்சராகவே மறைந்து சரித்திரம் படைத்தார். எம்.ஜி.ஆர் இல்லாத தி.மு.க. தொடர் தோல்விகளை சந்தித்ததையும் அவருடைய மறைவுக்கு பிறகு அன்று முதல்-அமைச்சராக இருந்த ஜானகி அம்மையார், ஜெயலலிதா முதல் இன்று முதல்-அமைச்சராக இருக்கும் எடப்பாடியார் வரை இவர்களது வெற்றிக்கு அடிப்படையாக கண்ணுக்கு தெரியாத மின்சாரத்தை போல் இருந்தவர் எம்.ஜி.ஆர். தான்.

எம்.ஜி.ஆர். தான் தி.மு.க., தி.மு.க. தான் எம்.ஜி.ஆர். என்பதை கடைசி வரையிலும் மக்கள் உண்மையாக்கினார்கள். 136 திரைபடங்களின்மூலம் மக்களுக்கு தேவையான வாழ்வியல், பண்புகளை மற்றும் அரசியல் கொள்கைகளை தந்தார். மக்களுக்கான ஆட்சியை கொடுத்தார். மக்கள் மனதில் இன்றும் மனித நேயத்தின் அடையாளமாக வாழ்ந்து கொண்டு இருக்கிறார். ஆம், புரட்சித்தலைவர் எம்.ஜி.ஆர், ஓர் அதிசயம்! ஓர் ஆச்சரியம்! ஓர் அவதாரம்!

விரிவாக படிக்க இங்கே கிளிக் செய்யுங்கள் | READ MORE | CLICK HERE

Tuesday, 14 January 2020

மண் பானையில் பொங்கலிடுங்கள்

மண் பானையில் பொங்கலிடுங்கள்  | By செ. சரத்  |   தமிழர்களின் அறுவடைத் திருநாளான பொங்கலின் பெருமை, சீவக சிந்தாமணியில் பாடலாக இடம்பெற்றுள்ளது. அதாவது, மங்கை வளர்த்த செந்தீயில் பொங்கல் பொங்கியதாக அது கூறுகிறது. இப்படி சங்க காலம் தொட்டே பொங்கல் தமிழர்களின் மரபோடு ஒன்றிய திருவிழாவாய் இருந்து வருகிறது. ஆனால், அப்படிப்பட்ட திருவிழாவானது இன்று பட்டுப்போய், காலத்தோடு தேய்ந்து புதுமைப் பொங்கலாய் உருவெடுத்துள்ளது.

அதனை வளர்ச்சி என்று கூறமுடியவில்லை என்றாலும், நவீன யுகத்தின் வார்ப்பு என்று கூறுவதே சாலப் பொருந்தும். அத்தகைய யுகத்தின் முன்னோக்கிய பார்வையும், கடந்து வந்த பாதையும் பலவற்றையும் மாற்றியுள்ளது.இன்றும் பொங்கல் தமிழர்களின் அடையாளத்தை தரணியெங்கும் சொல்லாமல் சொல்லிக்கொண்டிருக்கிறது. "தை பிறந்தால் வழி பிறக்கும்' என்பார்கள். அதன் பொருள், உழவர்கள் தங்களின் வயலில் விளைந்த நெல்மணிகளை விற்று அதன்மூலம் அவர்களின் எதிர்கால வாழ்வைச் சீர்படுத்துவார்கள். அத்தகைய வாழ்வுக்கு அடித்தளமிட்ட  இயற்கை தெய்வத்துக்கும், சூரியன், மாடு என உதவிய எல்லாவற்றுக்கும் புதிதாக விளைந்த நெல்லை அறுவடை செய்து, அரிசியாக்கி, பொங்கலிட்டு நன்றி பாராட்டுவதே பொங்கல் திருவிழா.

பொங்கலுக்கு முதல் நாள் போகி. மழைக் கடவுளுக்கு நன்றி செலுத்துவதுடன், நமது பழைய ஆடைகளைக் குப்பையில் எறியும் விழா. விளைச்சல் முடிந்து பிறக்கும் ஆண்டு புதுமையாய், மகிழ்ச்சியாய் இருக்க வேண்டும் என்பதே இதன் பொருள். சூரியனுக்கு நன்றி செலுத்துவது சூரியப் பொங்கல்  நாளாகும். அதிகாலையில் சூரியக் கடவுளுக்குப் பொங்கல் பானையில் பொங்கலிட்டு, படையல் செய்து கொண்டாடுவார்கள்.அடுத்து விவசாயத்துக்கு உதவி செய்த கால்நடைகளுக்கு நன்றி செலுத்தும் நாள். அன்றைய தினம் கால்நடைகளைக் குளிப்பாட்டி, அழகுபடுத்தி, பொங்கலிட்டு வணங்குவர்.

இறுதியாக காணும் பொங்கலைக் கன்னிப் பொங்கல் அல்லது கணுப் பண்டிகை என்றும் அழைப்பர். இந்தப் பண்டிகையின் நிகழ்வுகளில் உற்றார், உறவினர், நண்பர்களைக் காணுதல், பெரியோர் ஆசி பெறுதல் முதலானவை அடங்கும். பல்வேறு விளையாட்டுப் போட்டிகள், பட்டிமன்றம், உறி அடித்தல், வழுக்கு மரம் ஏறுதல், வீர சாகசப் போட்டிகள் உள்பட பல்வேறு நிகழ்ச்சிகள் இடம்பெறும். இவையே பொங்கல் திருநாளின் அடையாளங்கள் ஆகும். ஆனால், அவை இன்று மெல்ல மெல்ல மாறிவருகின்றன.மனிதர்களின் வளர்ச்சி என்பது அவர்களின் அன்றாடத் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்து வளம் பெற்று மகிழ்ச்சியாய் வாழ்வதே ஆகும். அத்தகைய மகிழ்ச்சிக்கு வித்திடுவதில் பண்டிகைகள் முக்கியப் பங்காற்றுகின்றன. ஆனால், அவை இன்று குறுகிய வட்டத்தில் அரங்கேறி வருகிறது என்பது காலம் கடந்த வேதனை. முன்பெல்லாம் நண்பர்களிடத்திலும், உறவினர்களிடத்திலும் பொங்கல் பண்டிகையை  வாழ்த்து அட்டைகள் மனமார வரவேற்கும். அவை இன்று காலத்தின் பரிணாம வளர்ச்சியின் வெளிப்பாடான கட்செவி அஞ்சல் (வாட்ஸ்-ஆப்) மூலம் ஆக்கிரமித்துவிட்டது.

குயவன் வடித்த மண் பானையில் பொங்கல் பொங்குவதே அழகு. இங்கு அழகு என்பதைவிட அவர்களின் பொருளாதாரம் சார்ந்த வாழ்க்கைக்கு வித்திடும் பண்டிகைக் காலம் ஆகும்.  மண் பாண்டத் தொழிலை ஒரு குறிப்பிட்ட சமுதாயத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் (குயவர்கள்) மேற்கொள்வார்கள்.  அவர்கள் செய்யும் பானைக்கு, பொங்கல் விழா, கோடைகாலத்தில் (சித்திரை) குடிநீருக்குப் பயன்படுத்த நல்ல தட்டுப்பாடு இருக்கும். அதேபோல் அவர்கள் செய்யும் விளக்குகள் கார்த்திகை தீபத் திருநாளன்று அதிக அளவில் விற்கப்படும். பின் மாட்டுப்பொங்கலன்று (தை) அவர்கள் மண்ணைக் கொண்டு விதவிதமாக சிலைகளைச் செய்வார்கள். அவை மாடு, கோழி, குழந்தை முதலிய வடிவில் இருக்கும். தேவைப்படுவோர் அவர்களுக்கு வேண்டிய வடிவில் மண் சிலைகளை வாங்கி வனத்தில்  உள்ள ஒரு கோயிலில் சென்று வைப்பார்கள். அப்படி என்ன வடிவிலான சிலைகளை வைக்கிறார்களோ அவை நீண்ட ஆயுளுடன் நன்றாக இருக்கும் என்பது பக்தர்களின் நம்பிக்கை. 

மேலே குறிப்பிட்ட மூன்று மாதங்களின் வழியே கிடைக்கும் வருமானமே அவர்களுக்குப் பிரதான ஒன்றாகும். இப்படி இருக்கையில் இன்று பலரும் மண்பானையின் வசீகரத்தை மறந்து குக்கர் போன்றவற்றைக் கொண்டு பொங்கல் வைப்பது ரசனை மறந்த மனப்பான்மையை வெளிப்படுத்துகிறது. பொங்கல் திருவிழாவைக் கொண்டாட இதுவரை பலரும் பானை வாங்க குயவனை நாடி, பச்சரிசி, முந்திரி, உலர் திராட்சை என வகைகளைத் தேடி, இன்சுவையின் இதயமான கரும்பை வாங்கி நல்லதொரு பண்டிகையை நாளொரு விடியலில் கொண்டாடினர். ஆனால், அவையெல்லாம்  இன்று நொடிப் பொழுதில் ஒட்டுமொத்த தள்ளுபடி விலையில் விற்பனை செய்ய பெரிய இணையவழி வர்த்தக நிறுவனங்கள் வாரிக்கொண்டு வருகின்றன.எனவே, பண்டிகைக்காக தெருவோரக் கடைகளில் விற்கும் விற்பனையாளர்களும், சிறு மளிகை வியாபாரிகளும் பண்டிகையின் கொண்டாட்டத்தை அனுபவிக்காமலே கடந்து விடுகின்றனர். இணைய வழி வர்த்தகத்தில் வாங்குவது எளிது என்று சிலருக்கு மனதில் எழலாம். ஆனால், சற்றே சிந்தியுங்கள். இந்தப் பண்டிகைக்காகக் காத்திருந்து, தன்னிடம் உள்ளவற்றை விற்றால் மட்டுமே அவர்களின் பண்டிகை கொண்டாட்டம் நடைபெறும்.

என்னதான் நொடிப்பொழுதில் இணையத்தில் பொங்கல் பொருள்களை வாங்கி பொங்கல் வைத்தாலும் அதில் வராத சுவை, அலைந்து திரிந்து, பேரம் பேசி, அடித்து பிடித்து வாங்கி, வெயிலில் நடந்து, கரும்பை வாங்கி வந்து, முக்கோணத்தில் கல்வைத்து, கைவண்ணச் சித்திரமான மண் பானையில் பொங்கலிட்டு பொங்குவதில் வருமே ஒரு சுவை... அதுவே இனிதினும் இனிதாய் சுவைக்கும். நீங்களும் சுவைத்துப் பாருங்கள்.
விரிவாக படிக்க இங்கே கிளிக் செய்யுங்கள் | READ MORE | CLICK HERE

நீர் இருக்கும் வரை "நீர்' இருப்பீர்!

நீர் இருக்கும் வரை "நீர்' இருப்பீர்! By வைகைச்செல்வன்  |   காலத்துக்கும் கம்பீரமாய் நின்று 5 மாவட்ட மக்களின் கண்ணீரைத் துடைக்கும் முல்லைப் பெரியாறு அணையைக் கட்டியவர்  ஓர் ஆங்கிலேயப் பொறியாளர்.

தென் மாவட்டங்களின் தண்ணீர்ப் பஞ்சத்தைப் போக்குவதற்காக கட்டப்பட்ட 152 அடி உயரம் கொண்ட கம்பீரத்துடன் கூடிய முல்லைப் பெரியாறு அணையைக் கட்டுவதற்கு ஜான் பென்னிகுயிக் சந்தித்த துயரத்தை வார்த்தைகளால் சொல்லிவிட முடியாது.தீராத வேட்கையால், தியாக உள்ளத்தால், விடாமுயற்சியால் பென்னிகுயிக் பிரிட்டனுக்குச் சென்று தனது வீட்டை விற்று, கிடைத்த பணத்தில் அணையைக் கட்டினார் என்ற செய்தி, வரலாறு நெடுகிலும் அவரை வழிபட வைக்கிறது.நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்பு வைகை வடிநிலப் பரப்பில் மழை பொய்த்தது. இதனால், அதை நம்பியிருந்த ராமநாதபுரம், தேனி, திண்டுக்கல், மதுரை, சிவகங்கை ஆகிய மாவட்டப் பகுதிகளில் கடும் வறட்சியும், உணவுப் பஞ்சமும் சில ஆண்டுகள் ஏற்பட்டன.

மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையில் உற்பத்தியாகும் நதிகள், மேற்கு நோக்கிப் பாய்ந்து கடலில் வீணாகச் சென்று கலப்பதைப் பார்த்த ராமநாதபுரம் மன்னர் சேதுபதி 1798-ஆம் ஆண்டு முல்லைப் பெரியாறு, பெரியாறு நதிகளை இணைத்து அணை கட்டி தண்ணீர் முழுவதையும் மதுரை, ராமநாதபுரம் பகுதிகளுக்குக் கொண்டு வரத் திட்டமிட்டார்.இதற்காக முத்துஇருளப்ப பிள்ளை தலைமையில் 12 பேர் அடங்கிய குழுவை மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைக்கு அனுப்பினார். அந்தக் குழு அங்கு தங்கி, காடுகளை அழித்து அணை கட்டும் இடத்தைத் தேர்வு செய்து மதிப்பீட்டைத் தயார் செய்தது. நிதி வசதியின்றி இந்தத் திட்டத்தை நிறைவேற்ற முடியவில்லை என ஆவணங்கள் தெரிவிக்கின்றன.

மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையில் பெய்யும் மழைநீர் பெரியாறு என்ற ஆறாக ஓடி வீணாகக் கடலில் சென்று கலப்பதைப் பார்த்த ஜான் பென்னிகுயிக் என்ற மகத்தான வரலாற்று நாயகனுக்கு மனம் பதைபதைத்தது. ஓர் அணையைக் கட்டி வடக்குப் பகுதிக்குத் திருப்பிவிட்டால் வறண்ட நிலங்கள் பயனுள்ள விளைநிலங்களாக மாறிவிடும் என்று கனவு கண்டார். அப்போதைய சென்னை மாகாண அரசின் ஆளுநர் முன்னிலையில் அணை கட்டுவதற்கான பணிகள் தொடங்கப்பட்டன.   1893-ஆம் ஆண்டு ரூ.75 லட்சம் திட்ட மதிப்பீட்டில்  அணை கட்டும் பணி தொடங்கப்பட்டது.  அடர்ந்த காடு, அதில் இருக்கும் விஷப் பூச்சிகள், ஆபத்தை எந்த நேரமும் விளைவிக்கக் கூடிய காட்டு மிருகங்கள், இவை போதாதென்று கடும் மழை போன்ற இடையூறுகளைச் சமாளித்து அணையைக் கட்டிக் கொண்டிருந்தபோது தொடர் மழை காரணமாக ஏற்பட்ட காட்டாற்று வெள்ளத்தில் பாதி கட்டப்பட்டிருந்த அணை அடித்துச் செல்லப்பட்டது.

இதனால், சொல்லொணாத் துயரத்தை அடைந்த பென்னிகுயிக், அணை உடைந்தாலும் மனம் உடையாமல் நிதி கேட்டு ஆங்கிலேய அரசிடம் போராடினார்.  இவர் திட்டத்தை ஆங்கிலேய அரசு நிராகரித்து விட்டது. இதனால் சிறிதும் மனம் தளராத பென்னிகுயிக், பிரிட்டனுக்குத் திரும்பிச் சென்று அவரது குடும்பச்சொத்துகள் அனைத்தையும் விற்று கிடைத்த பணத்தில் முல்லைப்பெரியாறு அணையைக் கட்டி நிர்மாணித்தார்.முல்லைப் பெரியாறு அணையால் தமிழ்நாட்டின் தேனி, திண்டுக்கல், மதுரை, சிவகங்கை, ராமநாதபுரம் ஆகிய மாவட்டங்களில் உள்ள 2.23 லட்சம் ஏக்கர் நிலம் பாசன வசதி பெறுகிறது. மேலும் மதுரை, ஆண்டிபட்டி, உசிலம்பட்டி, சேடப்பட்டி பகுதிகளுக்கான குடிநீர்த் தேவையைப் பூர்த்தி செய்கிறது.

ஆங்கிலேயரின் ஆளுமைக்குக் கீழ் இருந்த தென்னிந்தியாவின் தமிழ்நாட்டில் ஒரு பகுதி தன் ஆளுகைக்கு உள்ளது என்பதை மறந்து, தனது பேரன்பால் அந்த மக்களை ஜான்பென்னிகுயிக் நேசித்த காரணத்தினால்தான், தன் உற்றார் - உறவினர் வாழும் தாய்நாட்டைப் போலக் கருதியதால்தான் மழையை நம்பி மானாவாரி சாகுபடி செய்யும் மக்களின் விவசாயத்துக்காக, அவர்களின் குடிநீர் வசதிக்காக ஆங்கிலேய அரசாங்கம் நிதி உதவி செய்ய மறுத்த நிலையிலும், தன் சொத்துகளை விற்றது அவரது தியாக உள்ளத்தைப் பறைசாற்றுகிறது.அணை கட்டுமானப் பணியின் போது பலர் உயிரிழந்தனர். தண்ணீரில் அடித்துச் செல்லப்பட்டும், காலரா வந்தும் பலியானார்கள். அவர்களில் தமிழர்கள் மட்டுமல்லர், ஆங்கிலேயர்களும் இருந்தனர். 20-க்கும் மேற்பட்ட பொறியாளர்கள் உயிரிழந்தனர். இப்படி தமிழர்களின் ரத்தமும், ஆங்கிலேயர்களின் ரத்தமும் கலந்து உருவாகி ஒரு தியாகத்தின் சின்னமாக விளங்கிக் கொண்டிருப்பதுதான் முல்லைப் பெரியாறு அணை.தென் தமிழக மக்களின் வாடிய வயிறுகளையும், வதங்கிய பயிர்களையும் கண்டு வள்ளலாராய் உருகிய ஜான் பென்னிகுயிக்கின் வாழ்க்கை என்பது, மனிதகுலத்துக்கு எடுத்துக்காட்டு.

பொறியியல் துறையில் மிக முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது முல்லைப் பெரியாறு அணை. இதன் உறுதியும், நவீனத் தொழில்நுட்பமும் பொறியியல் உலகில் இன்றும் வியப்பாகப் பேசப்படுகிறது. அதிசயமாகப் பார்க்கப்படும் இந்த அணையின் பின்புலத்தை நீங்கள் பார்த்தீர்கள் என்று சொன்னால், காட்டில் ஓடும் காட்டாற்றின் குறுக்கே அணை கட்டியிருப்பது பெரும் சாதனையாகும்.
கடல்மட்டத்தில் இருந்து 2,890 அடி உயரத்தில் அமைந்திருக்கும் முல்லைப் பெரியாறு அணையில், புவி ஈர்ப்பு விசை  கன அடிக்கு 145 பவுண்டாக இருக்கும் என்பதால் இந்த அணையை எடை ஈர்ப்பு அணை என்கிறார்கள் தொழில்நுட்பம் உணர்ந்த பொறியாளர்கள்.ஓடும் தண்ணீருக்குக் குறுக்கே அணை கட்டினால் மட்டும் போதாது. அந்தத் தண்ணீரை ஓங்கி உயர்ந்துள்ள மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையைக் கடந்து, கிழக்கே கொண்டு வந்து சேர்க்க வேண்டும். அதற்கு முதல் விதையாக மலையில் ஒரு சுரங்கம் அமைக்க வேண்டும். அதன் பயனாகத்தான் வடக்குப் பக்கம் இருந்தும், தெற்குப்பக்கம் இருந்தும் மலையைக் குடையும் வேலையைத் தொடங்கினார் ஜான் பென்னிகுயிக்.

மழைக் காலங்களில் ஏரியில் தண்ணீர் அதிகரிக்கும்போது வடக்குப் பக்கம் சுரங்கம் தோண்டும் பணி தடைபடும். அந்த நேரத்தில் தெற்குப் பக்கம் சுரங்கப் பணிகள் நடைபெறும். தொழில்நுட்பங்களும், செயற்கைக்கோள்களும் இல்லாத அந்தக் காலத்தில் எதிரெதிர் பக்கங்களில் இருந்து தோண்டப்பட்ட அந்தச் சுரங்கங்கள் சரியாக இருந்தன என்பது பெரும் அதிசயம். சுரங்கம் தோண்டுவதற்காக "நோபல் எக்ஸ்ப்ளோசிவ்' கம்பெனியிடமிருந்து உயர் ரக வெடிமருந்துகள் வாங்கியுள்ளார் பென்னிகுயிக் என்று வரலாற்றுப் பக்கங்களில் பதிவு செய்யப்பட்டிருக்கிறது.

சங்கத் தமிழனின் பண்பாட்டு அடையாளமாக விளங்கும் கல்லணையின் தொழில்நுட்பத்தைக் கண்டு வியப்பின் விளிம்பிற்கே சென்றவர்கள் ஏராளம். அவற்றை ஆராய்ச்சி செய்த பிரிட்டிஷ் பொறியாளர் சர் ஆர்தர் காட்டனின் கல்லணை குறித்த ஆய்வறிக்கையைப் படித்த ஜான் பென்னிகுயிக், தமிழர்கள் பயன்படுத்தும் சுண்ணாம்புக் கலவையால் ஆன "சுர்க்கி' கொண்டு முல்லைப் பெரியாறு அணையைக் கட்டத் திட்டமிட்டார்.அந்தக் காலத்தில் பிரபலமான போர்ட்லேண்ட் சிமெண்ட்டும் பயன்படுத்தப்பட்டது. பாறை ஒன்றை எடுத்துத் துளையிட்டு அதில் கான்கிரிட் - சுர்க்கி கலந்த கலவையைப் போட்டுக் காய வைத்து, அதன் உறுதித் தன்மையை ஆராய்ந்த பின்னரே அந்தக் கலவையை அணை கட்டப் பயன்படுத்தினோம் என்று தனது ஆவணங்களில் பதிவு செய்திருக்கிறார் பென்னிகுயிக்.

தட்பவெப்ப நிலை காலநிலை காரணமாக ஆண்டுக்கு 6 முதல் 9 மாதங்கள் மட்டுமே கட்டுமானப் பணியில் ஈடுபட முடிந்திருக்கிறது. முல்லைப் பெரியாறு அணையைக் கட்டி முடிக்க 9 ஆண்டுகள் ஆயின. மொத்தம் 483 பேர் நோயாலும், விபத்தாலும், தங்கள் இன்னுயிரை இந்தக் கட்டுமானத்தின்போது தியாகம் செய்திருக்கிறார்கள்.  கட்டுமானப் பணிகளின்போது 6 கான்கிரீட் கலவை இயந்திரங்கள் பிரிட்டனிலிருந்து வரவழைக்கப்பட்டன. இதற்கான மின்சாரத் தேவையைப் பூர்த்தி செய்ய, சிறு  அனல் மின் நிலையத்தை அக்காட்டுப் பகுதிகளில் அமைத்து, அதன் மூலம் மின்சாரத்தைப் பயன்படுத்தியிருப்பதும், கம்பம் பள்ளத்தாக்கில் இருந்து குமுளி வரை செங்குத்தான சரிவுகளைக் கொண்ட மலைப் பகுதியில் தொங்குபாலம் அமைத்ததும், தொங்குபாலத்தில் வந்திறங்கும் பொருள்களை அணைப் பகுதிகளுக்குக் கொண்டுவர சிறிய மின்சார ரயில்,  பெரியாற்றில் பயணிக்கக் கூடிய மிதவைப் படகு இவையனைத்தும் அடர்ந்த காட்டில் பென்னிகுயிக் செய்திருக்கும் வியக்கத்தக்க நிகழ்வுகளாகும்.

ஒரு பிரிட்டிஷ் பொறியாளர் தமிழக மக்களுக்கு செய்திட்ட மானுடப் பற்றின் மகத்தான மறுபெயர்தான் முல்லைப் பெரியாறு அணை. தேனி வட்டாரங்களில்  பென்னிகுயிக்கின் பிறந்தநாளான ஜனவரி 15-ஆம் தேதியன்று பொங்கல் வைத்து வழிபாடு செய்து அவரின் உருவப் படத்தை வணங்கி மகிழ்கிறார்கள். ஓர் அரசு அதிகாரியாக, ஓர் ஆங்கிலேயராக இருந்த ஒருவரின் விலை மதிக்க முடியாத அன்பு, எத்தகையதொரு பேரன்பின் சின்னமாகத் திகழ்ந்து அது அணையாக எழுந்து நிற்பதை இன்று நாம் நினைத்துப் பார்த்தாலும்கூட நெஞ்சம் உருகுகிறது."நன்றி' என்ற  ஒரு வார்த்தையில் இவற்றை நாம் முடித்துவிட முடியுமா? இருந்தாலும், நாம் நன்றிக்கடன் உடையவர்களாகிறோம்.

 கட்டுரையாளர்: 
முன்னாள் அமைச்சர்.

(நாளை ஜான் பென்னிகுயிக் பிறந்தநாள்)
விரிவாக படிக்க இங்கே கிளிக் செய்யுங்கள் | READ MORE | CLICK HERE

கவனச்சிதறலும், தடுக்கும் வழிமுறையும்

கவனச்சிதறலும், தடுக்கும் வழிமுறையும் | வே. பாலகிருஷ்ணன், ஐ.பி.எஸ்., காவல் துறை துணைத் தலைவர், திருச்சி சரகம் | சமீபத்தில் ஒரு குடும்பத் தலைவர் இரு சக்கர வாகனம் ஓட்டிச் சென்ற போது சாலை ஓரமாக இருந்த பேருந்து நிறுத்தத்தில் மோதி உயிர் இழந்த சம்பவம் போன்ற நிகழ்வுகள் தனியாக எப்போதாவது நடப்பது அல்ல. எத்தனையோ விபத்துகள், சாலைகளிலும் வேறு இடங்களிலும் நாள்தோறும் எத்தனையோ மனிதர்கள் வாழ்வில் நடந்து கொண்டுதான் இருக்கின்றன. இந்த சம்பவங்கள் உடல் ரீதியாகக் காயத்தை ஏற்படுத்துவதோடு நின்று விடாமல் மனதளவிலும் காயங்களை ஏற்படுத்துகின்றன.. தசாவதானிகள், சதாவதானிகள் என்ற எண்ண வரிசையில் இன்று நம் சமுதாயத்திலும், கலாசாரத்திலும் ஒரே நேரத்தில் பல பணிகளை செய்யக்கூடிய அல்லது ஒரே நேரத்தில் பல விஷயங்களில் கவனத்தை செலுத்துகின்ற திறமை எல்லோரிடம் எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. இதன் உச்சகட்டம் தான் நம் நாட்டின் இரும்பு சட்டமாக ’ஸ்டீல் ப்ரேம்’ ஆக இருக்கக்கூடிய குடிமைப்பணியான இந்திய ஆட்சிப்பணி கூட பொதுமைப்பட்டவர்களாகத் தான் தேர்வு செய்யப்படுகிறார்கள். குடும்ப சூழலிலும் அலுவலக சூழலிலும் மற்றும் பல்வேறு அமைப்புச் சூழல்களிலும் அவ்வாறு ஒரே நேரத்தில் பல செயல்களைச் செய்ய முயற்சிக்காதவர்கள் கூட மற்றவர்களால் ஏற்படும் அழுத்தத்தால் அவ்வாறு முயலும் போது பல்வேறு பிரச்சினைகளுக்கு ஆளாகின்றனர்.

ஒரு செயலை செய்யும் போது ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட மற்ற செயல்கள் பற்றிய சிந்தனை பின்மனதில் உள்மனதில் ஓடிகொண்டிருப்பதால் நாம் செய்து கொண்டிருக்கும் செயலில் முழுக் கவனம் செலுத்த முடியாமல் போவதோடு மட்டுமல்லாமல், மற்ற சிந்தனைகளால் கவனம் சிதைந்து, ஒரு வேலையைக் கூட உருப்படியாக செய்ய முடியாமல் போகிறது. மேலும் மனதில், அனைத்து வேலைகளையும் ஒரே நேரத்தில் முடிக்க வேண்டும் என்ற அவசரத்தை மனதில் ஏற்படுத்துகிறது. அதனால் மனதில் உள்ள எண்ணங்களில் கவனம் செலுத்த முடியாமை ஏற்படுவதோடு மட்டுமன்று, அந்த எண்ணங்களுக்கு எல்லாம் செயல்; உருவம் கொடுக்க முடியாமையால் ஏற்படும் பதற்றமும் அதனடிப்படையில் ஏற்படும்.கவனமின்மையும் ஆழமாகச் சுழலும் ஒரு மோசமான சுழற்சிக்குள் மனதைக் இழுத்துச் சென்று விபரிதமான விளைவுகளை ஏற்படுத்தும் என்பது திண்ணம். ஆராய்ச்சிகளின் மூலம், பல செயல்களை ஒரே நேரத்தில் செய்யும் திறமை என்பது அந்தந்த வேலைகளை தனித்தனியாக செய்யும்போது எடுத்துக்கொள்ளும் நேரத்தை விட அதிகமான நேரத்தை எடுத்துகொள்வதோடு மட்டுமல்லாமல் முழுமையான செயல்பாட்டையும் முற்றுபெறாத செயல் வடிவத்தையும் கொடுக்கும் என்று நிரூபணமாகியுள்ளது.

பெரும்பாலான சாலை விபத்துகள் ஓட்டுனர்கள் மற்றும் சாலையைப் பயன்படுத்துபவர்களின் கவனமின்மையால் ஏற்படுகின்றன. கவனமின்மைக்கு முக்கிய காரணம் கவனச்சிதறலாகும். கவனச்சிதறலுக்கு காரணம் வாகனம் ஓட்டும் போது ரோட்டில் முழுக் கவனத்தையும் செலுத்தாமல் வீட்டுச் சிந்தனை, வேலைச் சிந்தனை, நாட்டுச் சிந்தனை என பல எண்ணங்களால் கவனம் சிதறுண்டு எதிரே வரக்கூடிய வாகனம் தெரியாமலும், அவற்றின் வேகத்தை சரியாக கணிக்காமலும் செல்வதால் சாலை ஓரங்களில் உள்ள மரங்கள், பஸ்நிறுத்தங்கள் மீது மோதி விபத்துகள் ஏற்படுகின்றன. சிறு வயதிலிருந்து குழந்தைகளை எல்லா விஷயங்களிலும் அவர்கள் சிறந்து விளங்க வேண்டுமென்று, அவர்கள் பல வித அறிவு மற்றும் திறமைகளை வளர்த்து கொள்ள, அதுவும், ஒரு சில நேரம் ஒரு சில விஷயங்களில் ஆர்வம் இல்லாத குழந்தைகளைக்கூட பெற்றோர்கள் அவர்கள் இளம் வயதில் செய்யத் தவறிய விஷயங்களை எல்லாம் குழந்தைகள் செய்ய வேண்டும் என எதிர்பார்த்து குழந்தைகள் மனதில் ஒரு அவசர உணர்வையும், பதற்ற உணர்வையும் ஏற்படுத்துகிறார்கள்.

ஆகவே, சிறு வயதிலேயே ஒரு வேலை செய்து கொண்டிருக்கும் போதே இன்னொரு வேலைப் பற்றிய எண்ணங்கள் உள் மனதில் ஓடிக்கொண்டிருக்கும் நிலை ஏற்பட்டு இரண்டு வேலைகளையும் சரிவர செய்ய முடியாமல் அந்தக் குழந்தைகள் வளர்ந்து அவர்கள் வளர்ந்து பெரியவர்கள் ஆகும் போது கவன சிதறல்கள் அதிகமாக ஏற்படுகின்றன.

பல்வேறு துறைகளில் ஆராய்ச்சிகளில் இந்தியா முதல் நிலை வகிக்காததற்குக்கூட இது ஒரு காரணம் எனலாம். தனிப்பட்டத்துறைகளில் அல்லது வேலைகளில் கவனம் செலுத்தி அந்தத் துறைகளில் செயல்களில் சிறந்த வல்லுனர்களாக ஆகக்கூடிய பண்பு சிலரிடமே இருக்கிறது. அவர்கள் அந்தந்தத் துறைகளில் முழுக்கவனம் செலுத்துபவர்களாக பலர் எல்லா பாடங்களிலும் சிறந்த அறிவு பெற வேண்டுமென்று நினைத்து முயற்சி செய்து பல துறைகளில் தங்களின் அறிவு மற்றும் நேரத்தை ஒரே சமயத்தில் செலவிடுவதால் பெரும்பாலான தருணங்களில் எந்த செயலும் முழுமையாக நிறைவேறாமல் போவதற்கு வாய்ப்புண்டு.

ஏனெனில் நமது மூளை, மனம் இரண்டும் ஒரு நேரத்தில் ஒரு வேலை செய்வதற்கு மட்டுமே தான் பயிற்சி பெற்றுள்ளது. இதற்குத் தீர்வு எந்த ஒரு செயலை செய்வதற்கு முன்பும், குறிப்பாக வாகனம் ஓட்டுவதற்கு முன்பு இரண்டு நிமிடம் அமைதியாக இருந்து மனதில் எழக்கூடிய மற்ற வேலைகள் பற்றிய சிந்தனையை பட்டியலிட்டு பின்பு செய்ய விரும்பும் செயலை செய்ய தொடங்கலாம்.

அவ்வாறு செய்வதால் வாகனம் ஓட்டும் போது மற்ற எண்ணங்கள் வராமல் பார்த்துக் கொள்ளலாம். அதையும் தாண்டி வேறு எண்ணங்களோ, கேள்விகளோ வாகனம் ஓட்டும்போது மனதில் எழும்பும் போது அவற்றை முக்கியமானவைகள் என்று அங்கீகரித்து, அதே நேரம் அந்த எண்ணத்தின் பின்னால் மனதை தொடரவிடாமல் வாகனம் ஓட்டி முடித்தபின் அந்த செயல்களை செய்து கொள்ளலாம் என்று மனதுக்குள் தனக்குத் தானே சொல்லிக் கொள்வதும், பின்பு வாகனம் ஓட்டி முடித்த பின் ஏற்கனவே மனதில் வந்த எண்ணங்களுக்கு ஒரு அட்டவணைத் தயார் செய்து செயல்படுத்துவதும் முக்கியமானதாகும்.

வாகனம் ஓட்டும் போது கவனச் சிதறல் ஏற்படுவது மட்டுமல்லாது, கடந்து செல்லும் பாதையில் ஏதாவது மனதை ஈர்க்கக்கூடிய பொருளையோ, செயலையோப் பார்த்துவிட்டால் அதைப் பற்றிய எண்ணங்களுடன் பயனிப்பதும் தவறான முறையாகும். அதற்கு பதில், அந்தப்பொருட்களையோ, செயல்களையோ பார்ப்பதோடு நிறுத்தி கொண்டு தேவைப்பட்டால் இடையில் சிறிய ஓய்வு எடுப்பதோ அல்லது பயணம் முடித்த பின்பு அந்த எண்ணங்களுக்கு இடம் கொடுப்பதோ செய்யலாம். இதே பிரச்சினை தான் இளைஞர்களுக்கு! ஒரு வேலையை எடுத்து செய்யும் போதுஅதில் முழுமையான கவனம் செலுத்த முடியாமல், மனதில்; தன்னுடைய திறமையை தானே சந்தேகிக்கும் கேள்விகளில் தொடங்கி உலகத்தை பற்றிய எண்ணங்கள் வரை அனைத்தையும் மனதில் நினைத்து கொண்டு செயல்படுவதால் எந்தச்செயலையும் சிறப்பாக செயல்பட முடியவில்லை.

ஆகவே, பல வேலைகளை ஒரேநேரத்தில் செய்வது என்பது கேட்பதற்கு ஒரு அசாத்தியத் திறமை என்று தோன்றினாலும் அது ஒரு சிறந்த செயல் வகை இல்லை என்பது ஆராய்ச்சிகளின் மூலம் நிரூபிக்கப்பட்டுள்ளது. ஒரு நேரத்தில் ஒரு செயலில் கவனம் செலுத்துவதும் ஒரு எண்ணத்தை எண்ணுவதும் மனிதனுக்கு மன வளத்தைக் காப்பது மட்டுமல்லாமல் விபத்தில்லா வாழ்க்கையையும் கொடுக்கும் என்பதில் ஐயமில்லை.

விரிவாக படிக்க இங்கே கிளிக் செய்யுங்கள் | READ MORE | CLICK HERE

ஞாபகம் வருதே...!

ஞாபகம் வருதே...! சேரன், திரைப்பட இயக்குனர் | பொங்கல் வாழ்த்துகள் உங்களுக்கு சொல்ல நினைத்தபோது என் மனதிற்குள் ஏதேதோ நினைவுகளும் மாற்றங்களும் வந்து அலையடித்து போகிறது. எத்தனை மாற்றங்களை இந்த குறுகிய காலகட்டத்தில் நாம் கடந்திருக்கிறோம்..எதெல்லாம் நம்மிடமிருந்து பறிபோயிருக்கிறது எதெல்லாம் நம் முன்னேற்றத்தில் பங்கெடுத்திருக்கிறது...

எழுத நினைத்தவுடன் பேனாவும் மைபாட்டிலும் வெள்ளை பேப்பர் அடங்கிய ஒரு குயர் நோட்டில் ஒரு வெள்ளைத்தாளை கிழிக்கும் காட்சியும் தொலைந்து போய் போனின் ‘நோட்பேட்டில்’ குறிப்பு எடுக்க ஆரம்பித்து அதிலேயே டைப் பண்ணி காப்பி அண்ட் பேஸ்ட்...

பொங்கல் வாழ்த்து அல்லது பிறந்தநாள் வாழ்த்து சொல்ல அட்டை தேடுவோம்.. அருகில் உள்ள நகரத்தில் ஒரே ஒரு கடையில் இருக்கும். ஒரு வாரம் முன்பே சென்று வாங்கி தபால் ஆபீசில் சென்று காந்தி தலை போட்ட ஸ்டாம்ப் வாங்கி ஒட்டி ஒரு கவரின் மேலே முகவரி எழுதும்போது அவர்களின் ஞாபகத்தோடு அனுப்பிய அந்த மெனக்கெடலுக்கான நேரத்தில் அவர்களைப் பற்றிய நினைவுகளும் பிரிவின் துயர வலிகளையும் அசைபோட்ட நேரங்கள் போனில் உடனே போட்டோ வைத்து வாட்ஸ்-அப்பில் ஸ்டேட்டசில் பிறந்த நாள் வாழ்த்துகள் என நாமே டைப் செய்து டிசைன் பண்ணி நாம் நினைத்த ஐந்து நிமிடத்தில் செய்து முடித்து விட்டு அடுத்த வேலைக்கு நகர்ந்துவிடுகிறோம்.. அவர்களும் பதில் அனுப்பும் கடிதம் வரும் நாளில் அதைப்பற்றி குறிப்பிடுவார்களா என்ற ஏக்கம் போய் ஒரு லைக் போட்டு கடந்து செல்ல நாமும் புன்னகைத்து மறக்க ஆரம்பித்துவிட்டோம்.

திண்ணைப்பேச்சுகளும் மந்தைச்சாவடி அரட்டைகளும் பாலத்தின் மேல் அமர்ந்து மணிக்கணக்கில் புதிதாக வந்த படத்தை அருகில் உள்ள தியேட்டரில் 50 நாள் கழித்து வெளியிடும்போது 12 கி.மீ. சைக்கிள் மிதித்து சென்று பார்த்துவிட்டு வந்து விவாதித்து சண்டைபோட்ட காலங்களை முகநூலும், டுவிட்டரும் களவாடிக்கொண்டன. எப்போது நம் ஊருக்கு இந்தபடம் வரும் என் காத்திருந்த காலங்களை அடுத்த 5 மணி நேரத்தில் வெளியிடும் பைரசி சைட்டுகள் விழுங்கிக்கொண்டது.

படம் பார்த்துக்கொண்டிருக்கும்போதே விமர்சனம். நல்ல வார்த்தைகளிலும் கெட்ட கெட்ட வார்த்தைகளிலும் பொது தளத்தில் பேசும் சுதந்திரம் அடைந்தோம். ஒரு ஐடி உருவாக்கி வைத்துக்கொண்டு எவ்வளவு பெரிய தலைவர்களையும் உழைத்து முன்னேறியவர்களையும் சுட்டிக்காட்டி வசவு பேசும் முகமூடி மனிதர்களானோம்... அதே நேரம் சமூக கொடுமைகளை பார்த்து கண்டும் காணாமல் கடந்து சென்ற நாம் இந்த யுகத்தில் யாரோ ஒருவராக அந்த ஐடிகளை வைத்து சமூகவலைத்தளங்களில் கருத்துகளையும், ஊழல்களையும் அரசியல் தவறுகளை அலசி ஆராயும் சுதந்திரமும் அடைந்திருக்கிறோம் என்பதும் உண்மை.

காலார நடந்து சென்று கூட பயணிக்கும் நண்பர்களோடு நட்பு வளர்த்து பள்ளிக்கு சென்ற காலங்களை, சைக்கிள் மிதித்து பத்து கி.மீ. ஓட்டி சென்று மேல்படிப்பு படித்த நாட்களில் உடல் ஆரோக்கியம் சேமித்து வைத்த நாட்களையெல்லாம் பள்ளி கல்லூரி வாகனங்களில் காலை 5 மணிக்கு ஏறி அமர்ந்து 3 மணி நேரம் பயணித்து படிக்கும் சோம்பேறிகளாக மாற்றி வைத்துவிட்டது சமூகம் முன்னேற்றம் என்ற பெயரில்... குழந்தைகளை அலங்கரித்து பள்ளிக்கு அனுப்பி அழுக்கு மூட்டைகளாக திரும்பி வரும் காட்சிகளை தினம் தினம் காண்கிறோம். பள்ளிகளில் இருந்த விளையாட்டு மைதானங்கள் களவு போய் கட்டிடங்களாகவே பெருகிவிட்ட இடைவெளியில் நடக்கும் அவலம் அதை ஏற்றுக்கொண்டது.

மழை நீரில் வீட்டு வாசலில் காகிதக்கப்பல் விட அது நம்மை மழை நீரோடு அருகில் உள்ள கன்மாய் அல்லது ஏரிக்கு அழைத்துச்செல்லும் வரைபடங்களும் நீர் சேமிக்கும் முறைகளும் அழிந்து போய் வீட்டுக்கு ஒரு கேன் குடிக்க விலைக்கு வாங்கவும் பழகிக்கொண்டோம்.. கன்மாய்கள் இருந்த இடங்களில் அடுக்குமாடிக்கட்டிடங்கள் அலங்கரிக்க அங்கேதான் தண்ணீர் லாரிகள் வந்து நிற்கிறது...

இளம் வயதில் காதல் வரும்.. மனசுக்கு பிடிச்ச பெண்ணை தேர்ந்தெடுக்க காலங்களாகும்.. கண்ணசைவுக்கு ஒரு காத்திருப்பு.. காதல் சொல்ல ஒரு காத்திருப்பு கடிதம் கொடுக்க வாங்க ஒரு பயம்... கல்லூரிக்கு செல்லும்போது கூடவே பயணிக்க ஒரு பயம்..

கைவிரல் பட்ட சுகம்... மணிக்கணக்கில் அமர்ந்து பல விஷயங்களை அசைபோட்ட திருப்தியோடு அவளே எதிர்காலமாய் நினைத்த களைப்போடு உறக்கம் என காதலை அழகாக நகர்த்திச்சென்று வாழ்க்கை முழுதும் அந்த காதலில் அழகுணர்வுகளை சுமந்து வாழ்ந்த வாழ்க்கையை எல்லாம் பிடுங்கிக்கொண்டது செல்போன் விஞ்ஞானம். அது காதலின் காத்திருப்பையும் அனுபவிக்க விடவில்லை காதலின் பிரிவையும் உணரவிடவில்லை... காதலுக்கான வயசு ஒரு ஈசலின் வயசு போல குறைந்துவிட்டது... இப்படி எழுதிக்கொண்டே போகலாம்....

வாழ்க்கையில் நாம் உணர்ந்து உணர்ந்து வாழ்ந்த காலங்களில் நட்பும் உறவும் அன்பும் மனிதநேயமும் இருந்தது..இன்றைய அவசர உலகில் பணம்தேடி பொருள்தேடி ஓடும் அவலநிலையில் மாற்றம் விஞ்ஞானம் என்ற பெயரில் இதையெல்லாம் நாம் இழந்துவிட்ட நிலையில் எந்த ஒன்றிலுமே உறவுப்பாலம் இல்லாமல் போய்விட்டு எந்திர கதியாகிவிட்டோம்..மனித உணர்ச்சிகள் மழுங்கிபோய்விட்டது..

இனிய நினைவுகளை சுமக்கும் வாய்ப்பு சுருங்கிப்போய்விட்டது. இப்போது இது போன்ற விஷயங்களை கேட்ககூட காதுகள் இல்லாமல் ஹெட்செட் அடைத்துக்கொண்டது.

இன்றைய தலைமுறை பின்நாட்களில் அசைபோட ஒன்றுமே இருக்காது.. ஏன் அசைபோட அவர்களுக்கு நேரமே இருக்காது...

வாழுங்கள் வாழ்க்கையை என சொல்லக்கூட வாய்ப்பிருக்காது.. இடைப்பட்ட தலைமுறை செருக்கோடு சொல்லிக்க்கொள்ளும் நாங்களே கடைசியாக நல்ல வாழ்க்கை வாழ்ந்தவர்கள் என... இது எதற்காக எழுதப்பட்டது என்றால் எப்போதேனும் மீண்டும் வராதா அந்த காலங்கள்.. அடுத்த தலைமுறைக்கு அந்த அனுபவங்கள் கிடைத்துவிடாதா என்ற ஏக்கம்தான்...
விரிவாக படிக்க இங்கே கிளிக் செய்யுங்கள் | READ MORE | CLICK HERE

Monday, 13 January 2020

தமிழர்களின் கடல் வணிகம்

உலகிலேயே தொன்மையான தொல்லியல் சான்றுகளையும் கல்வெட்டுச் சான்றுகளையும் பாரம்பரியச் சின்னங்களையும் அதிக அளவில் கொண்ட முதல் நாடாக இந்தியா மட்டுமே விளங்குகிறது. இவற்றின் மூலம் இந்தியாவின் தொன்மையான பண்பாட்டு கூறுகளையும் இந்திய நாடு 5 ஆயிரம் ஆண்டு காலமாக கொண்டுள்ளதுடன் பல நாடுகளுடன் கடல் வழியாகவும், நில வழியாகவும் வணிகத் தொடர்பு கொண்டிருந்தமையையும் அறிய முடிகிறது.

இந்தியாவின் தொன்மை நாகரிகமான சிந்துவெளியில் வாழ்ந்த மக்கள் கடல் வழியாகவும் நில வழியாகவும் பல நாடுகளுக்கு வணிகத் தொடர்பு கொண்டிருந்தனர். அக்காலகட்டத்தில் தழைத்தோங்கிய சுமேரியாவில் சிந்துவெளி நாகரிகத்தின் முத்திரைகள் பல கிடைத்துள்ளன. குஜராத் மாநிலத்தில் உள்ள லோதால் என்ற இடத்தில் சிந்துவெளி நாகரிகத்தின் சிறந்த துறைமுகம் இருந்துள்ளது. இத்துறைமுகத்தின் வழியாக மேலை நாடுகளுக்கு கப்பல்கள் சென்றுள்ளன.

சிந்துவெளி நாகரிகத்தில் கிடைத்துள்ள முத்திரைகளிலும் கப்பலின் உருவம் உள்ளன. சிந்துவெளி நாகரிகத்தை பெரும்பாலான ஆய்வாளர்கள் திராவிட நாகரிகம் என்றும் தமிழர் நாகரிகம் என்றும் குறிப்பிடுகின்றனர். சிந்துவெளியின் தொடர்ச்சியான சான்றுகள் பல தமிழகத்திலும் கிடைத்துள்ளன.

தமிழர்கள் பொதுவாக கடலோடிகளாக விளங்கியிருந்தனர். தமிழகத்தில் பல துறைமுகப்பட்டினங்கள் வழியாக மேலை நாட்டிலிருந்து வணிகர்கள் பலர் வந்துள்ளனர். அதே போன்று தமிழகத்திலிருந்து மத்திய தரைக்கடல் நாடுகளுக்கும் கிழக்காசிய நாடுகளுக்கும் தமிழ் வனிகர்கள் பலர் குழுக்களாகச் சென்றுள்ளனர். மதுரையை ஆண்ட பாண்டியர்கள் தங்களை கடலோடிகளாகவே கருதினர். அவர்களது மீன் சின்னம் அதனை புலப்படுத்தும். மேலும் மதுரைக்கருகிலுள்ள மாங்குளம் என்ற இடத்தில் கிடைத்துள்ள கி.மு 6- ம் நூற்றாண்டைச் சார்ந்த தமிழக கல்வெட்டில் -கடலன் வழுதி நெடுஞ்செழியன்- என்ற பெயர் பாண்டியர்கள் கடலை எளிதில் வணிக உறவை வளர்த்துக் கொண்டனர்.

சிவகங்கை மாவட்டத்தில் பூலாங்குறிச்சி என்ற இடத்தில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட மூன்றாம் நூற்றாண்டைச் சார்ந்த கல்வெட்டு ஒன்றில் -கடலகப் பெரும்படைத்தலைவன்- என்ற பெயர் காணப்படுகிறது. கடலில் தனது ஆதிக்கத்தைச் செலுத்திய படைத்தலைவராக இவர் இருந்திருத்தல் வேண்டும்.

சங்க இலக்கியங்களில் தமிழர்களின் கடல் வணிகம் பெரிதும் சொல்லப்படுகிறது. மத்திய தரைக்கடல் நாடுகளுக்கு மேற்குக் கடற்கரையில் இருந்த முசிறி துறைமுகம் வழியாக தமிழ் வணிகர்கள் சென்றுள்ளனர். அதேபோன்று அந்நாடுகளிலிருந்து பல அயலக வணிகர்கள் தமிழகத்திற்கு வந்துள்ளனர். ஐக்கிய நாட்டின் அவையில் இடம் பெற்றுள்ளதும் உலகமே வியக்கும் வண்ணம் இன்றளவும் பேசப்படும் கணியன் பூங்குன்றனாரின் - யாதும் ஊரே யாவரும் கேளிர்- என்ற புறநானூற்றுப் பாடல் பாடிய இடம் சேரர்களின் தலைநகரமான முசிறி துறைமுகமாகும். இங்கு தான் அவர் பல நாட்டுவணிகர்களைக் கண்டு இப்பாடலை எழுதுகின்றார். முசிறித் துறைமுகத்திற்கு வரும் படகுகளை இப்பாடலில் குறிப்பிடுகிறார்.

முசிறி துறைமுகத்தில் இருந்து பல பொருள்களை தமிழர்கள் ஏற்றுமதி செய்து ஆப்பிரிக்க நாடுகளில் செங்கடலை ஒட்டி இருந்த துறைமுகங்களுக்கு பெருங்கப்பல்களில் ஏற்றிச் சென்றனர். அவ்வாறு செல்லும் பொழுது காற்றின் போக்கிற்கேற்ப பல கலங்களைச் செலுத்தினர்.

நமது தமிழ் வணிகர்களோ செங்கடலை ஒட்டியுள்ள துறைமுகங்களில் கப்பல்களை நிறுத்தி விட்டு, அத்துறைமுகங்களிலிருந்து தமிழகத்திலிருந்து கொண்டு வந்த வணிக பொதிகளை ஒட்டகங்களில் ஏற்றி ஆப்பிரிக்காவில் தெற்கிலிருந்து வடக்காக ஓடும் நைல் நதிக்கு எடுத்துச் செல்வர், நைல் நதியில் அலெக்சாண்டிரியா வணிக நகரத்திற்குச் செல்லும் கப்பல்களில் மீண்டும் சரக்குகளை ஏற்றுவர். நைல் நதி மத்தியத் தரைக்கடலில் அலெக்சாண்டிரியா துறைமுகத்திற்கு அருகில் கடலில் கலக்கும் ஆறாகும். ஏறக்குறைய இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பாகவே உலகத்தைச் சுற்றியவனாக தமிழன் இருந்திருப்பது இதிலிருந்து தெரிகிறது. அலெக்சாண்டிரியா துறைமுகம் வழியாக மத்தியத் தரைக்கடலைக் கடந்து தமிழகப் பொருள்கள் பல ஐரோப்பிய நாடுகளுக்கும் ரோமிற்கும் அக்காலத்தில் சென்றிருத்தல் வேண்டும்.

பொதுவாக மேலை நாட்டு வணிகர்கள் தமிழகத்திற்கு வந்துள்ளமையை சங்க இலக்கியங்கள் யவனர் எனக் குறிக்கின்றன. தமிழகத்திற்கும் அந்நாடுகளிலிருந்து வணிகர்கள் வந்துள்ளனர். யானர் என்ற சொல்லிலிருந்து பிறந்தது யவனர். யானர் என்றால் புதியவர் என்பது பொருள். எனவே தமிழகத்திற்கு வந்த மேலை நாட்டினரை யவனர் என சங்க இலக்கியங்கள் சுட்டும். தமிழகத்தின் கிழக்குக் கடற்கரையில் அமைந்துள்ள வசவசமுத்திரம், அரிக்கமேடு, அழகன் குளம் ஆகிய துறைமுகங்களில் சங்க காலத்தில் யவனர்கள் வந்து தங்கியிருந்தமைக்கான சான்றுகள் மிகுந்த அளவில் கிடைக்கின்றன. ரோமானிய அரசரிடம் பிளினி என்ற வரலாற்று ஆசிரியர் எச்சரிக்கை ஒன்றை விடுவதாக அவரது குறிப்பில் கூறப்பட்டுள்ளது. தமிழகத்தில் உள்ள வணிகத்தால் ரோமானிய பொருளாதாரம் சீர்குலைந்து விட்டதாகவும் தமிழகத்தின் நறுமணப் பொருள்களுக்காக ரோமானிய கஜானா காலியாகி வருகி்றது எனவும், அதனால் தமிழர்களின் கடல் வணிக உறவைக் கட்டுப்படுத்தும்படி அவர் எச்சரிக்கை விடுகின்ற அளவிற்கு தமிழர்கள் கடல் வணிகத்தில் சிறந்து விளங்கினர்.

கீழை நாடுகளான சுமத்ரா ஜாவா, சீனம் ஆகிய நாடுகளிலும் தமிழ் வணிகர்கள் பலர் இரண்டாயிரத்து ஐநூறு ஆண்டுகளுக்கும் முன்பாகவே கடல் வணிகம் செய்துள்ளனர். அப்பகுதியிலும் தமிழர்கள் சென்றமைக்கான தடயங்கள் பல கண்டுபிடிக்கப்பட்டுள்ளன. மேலை மற்றும் கீழை நாடுகளுடன் தமிழகம் சிறந்த வணிக உறவையும் அரசியல் உறவையும் கொண்டிருந்தது. இரண்டாயிரத்து ஐநூறு ஆண்டுகளுக்கும் முன்பாகவே உலகை கடல் வழியாகச் சுற்றி வந்தவர்கள் தமிழர்கள் என்பது நன்கு விளங்கும். வரலாற்றுப் பிழைகளால் நாம் இன்னும் வாஸ்கோடகாமாவையும் கொலம்பஸையும் படித்துக் கொண்டிருப்பதால் தமிழரின் பெருமையை நம்மால் அறிய இயலவில்லை.

சு.ராஜவேலு, வருகைப் பேராசிரியர்,
அழகப்பா பல்கலைக்கழகம்
விரிவாக படிக்க இங்கே கிளிக் செய்யுங்கள் | READ MORE | CLICK HERE

Popular Posts