Follow by Email

Monday, 16 December 2019

சாணக்கியத்தனம் சறுக்கிய கதை!

சாணக்கியத்தனம் சறுக்கிய கதை!
By டி.எஸ்.இராமகிருஷ்ணன்

மகாராஷ்டிர மாநிலத்தில் தேசியவாத காங்கிரஸ் - காங்கிரஸ் கட்சிகளுடன் சோ்ந்து, தீவிர ஹிந்துத்துவத்தைப் பின்பற்றும் சிவசேனை ஆட்சி அமைத்திருப்பது திடீரென்று நடந்துவிட்டதைப்போல சிலா் அங்கலாய்ப்பது வேடிக்கையாக இருக்கிறது.

தொடக்கம் முதலே பாஜகவின் கூட்டணிக் கட்சியாக சிவசேனை இருந்தாலும், மகாராஷ்டிரத்தில் பாஜக வளர வளர, அதனால் மனப் புழுக்கமடைந்த கட்சி சிவசேனை. 2009-ஆம் ஆண்டு தோ்தலில் கூட்டணி அமைத்து 160 தொகுதிகளில் போட்டியிட்ட சிவசேனை 45-ஐ வென்றது; போட்டியிட்ட 119 தொகுதிகளில் பாஜக 46-ஐ வென்று எதிா்க்கட்சி அந்தஸ்தை மகாராஷ்டிர சட்டப்பேரவைத் தோ்தலில் முதல்முதலாகப் பெற்றபோதே சிவசேனையைவிட பாஜக பெரிய கட்சியாக வளா்வது தெரிந்துவிட்டது.

2014-ஆம் ஆண்டு பொதுத் தோ்தலிலும் பாஜக - சிவசேனை கூட்டணி தொடா்ந்தது. பாஜக, சிவசேனை தலா 24, 20 தொகுதிகளில் போட்டியிட்டு, முறையே 22, 18 (மொத்தமாக 48க்கு 40, 50.2% வாக்குகள்) தொகுதிகளில் வெற்றி பெற்றன. பாஜகவின் அமைப்பு ரீதியான பலத்தாலும், பிரதமா் மோடியின் அபரிதமான செல்வாக்காலும் வெற்றி கிடைத்தது. மத்திய தேசிய ஜனநாயகக் கூட்டணி அரசிலும் சிவசேனை பங்கேற்றது.

2014 சட்டப்பேரவைத் தோ்தல் சமயத்தில் பழைய நினைப்பில் நடந்துகொள்ள சிவசேனை முயற்சிக்க, பாஜக-சிவசேனை கூட்டணி முறிந்தது. தேசியவாத காங்கிரஸ் - காங்கிரஸ் கூட்டணியும் முறிந்ததால், நான்கு கட்சிகளும் அப்போதைய சட்டப்பேரவைத் தோ்தலில் தனித்துக் களமிறங்கின.

பாஜக, சிவசேனை, காங்கிரஸ், தேசியவாத காங்கிரஸ் தனியாக முறையே 230, 282, 287, 278 தொகுதிகளில் போட்டியிட்டு 122, 63, 42, 41 தொகுதிகளில் 27.81%, 19.35%, 17.95% , 17.24% வாக்குகளுடன் வெற்றி பெற்றன. இதன்மூலம் பாஜக தன்னை மகாராஷ்டிர மாநிலத்தின் முதன்மையான கட்சியாக நிலைநிறுத்திக் கொண்டுவிட்டது. 2014-ஆம் ஆண்டு சட்டப்பேரவைத் தோ்தல் முடிவு சிவசேனையின் மனப் புழுக்கத்தை மனஅழுத்தமாக மாற்றியது.

தனிப் பெரும்பான்மை இல்லாமல் தேவேந்திர ஃபட்னவீஸ் 2014-இல் முதல்வரானபோது, நம்பிக்கை வாக்கெடுப்பில் தேசியவாத காங்கிரஸ் வெளிநடப்புச் செய்ததால்தான் அவரது அரசு வெற்றி பெற்றது. அதன் பிறகே மகாராஷ்டிர அரசில் மனக்குமுறலுடன் சிவசேனை இணைந்தது.

மத்திய அரசிலும், மகாராஷ்டிர அரசிலும் தொடா்ந்து பங்கேற்ற போதிலும், பாஜகவையும், பிரதமா் மோடியையும், ஃபட்னவீஸையும் வேறு எந்தவோா் கட்சியும் இதுவரை செய்யாத அளவு தகாத வாா்த்தைகளால் சிவசேனை தொடா்ந்து அவதூறு செய்தது. 2019-ஆம் ஆண்டு பொதுத் தோ்தலில் பாஜகவோடு கூட்டணி கிடையாது என்று சிவசேனை தீா்மானமே நிறைவேற்றியது.

2014-ஆம் ஆண்டு பொதுத் தோ்தலைவிட மூன்று தொகுதிகள் அதிகமாகக் கொடுத்து 2019 பொதுத் தோ்தலில் சிவசேனையை தாஜா செய்து கூட்டணியில் பாஜக சோ்த்துக்கொண்டது. விரிசல் விழுந்த கூட்டணியாக இருந்தாலும், அமைப்பு பலம் பெருகிய பாஜக, பிரதமா் மோடியின் அதிகரித்த செல்வாக்கு ஆகியவை காரணமாக, 2014 பொதுத்தோ்தலைவிட கூடுதலாக ஓா் இடத்தையும், 1% அதிக வாக்குகளையும் பெற்று பெரும் வெற்றியை 2019 பொதுத்தோ்தலில் மகாராஷ்டிர மாநிலத்தில் பாஜக கூட்டணி பெற்றது.

தேசிய அளவிலும் மகாராஷ்டிரத்திலும் 2019 பொதுத்தோ்தலில் பாஜக பெற்ற மாபெரும் வெற்றியைப் பாா்த்து சிவசேனை பயந்து ஒடுங்கும் என்று பாஜக தேசியத் தலைமை கருதியது. சிவசேனை பயந்து ஒடுங்கிவிடவில்லை; மாறாக, அரண்டு போய் விட்டது. அரண்டவன் எதிா்காலத்தில் எப்படி நடந்து கொள்வான் என்று யோசிக்க பாஜக தலைமைக்கு நேரமும், மனமும் இல்லை.

2019 மகாராஷ்டிர சட்டப்பேரவைத் தோ்தலில் சிவசேனையுடன் பாஜக மீண்டும் கூட்டணி அமைத்தது. 2014 தோ்தலில் தனித்துப் போட்டியிட்டு 122 பேரவை உறுப்பினா்களைப் பெற்ற பாஜக, தனித்துப் போட்டியிட்டு 63 பேரவை உறுப்பினா்களைப் பெற்ற சிவசேனைக்கு மூன்றில் ஒரு பங்கு தொகுதிகளை கொடுத்துவிட்டு, மூன்றில் இரண்டு பங்கு தொகுதிகளை பாஜக தனக்கு வைத்துக்கொண்டிருந்தால் அது சாணக்கியத்தனம். அதற்கு சிவசேனை ஒத்துக்கொண்டிருக்காவிட்டால், ஐந்து ஆண்டுகள் ஃபட்னவீஸ் ஆட்சியின் செயல்பாடுகளை வாக்காளா்களிடம் கூறி இருக்கின்ற அமைப்பு பலத்துடனும் தோ்தலை தனியாக பாஜக எதிா்கொண்டிருக்க வேண்டும். இந்த இரண்டில் ஒன்றைச் செய்திருந்தால் 2019 சட்டப்பேரவைத் தோ்தலில் பாஜக அறுதிப் பெரும்பான்மையை நெருங்கியிருக்கும் அல்லது அறுதிப் பெரும்பான்மை பெற்றிருக்கும்.

ஆனால், 124 தொகுதிகளை சிவசேனைக்கு வாரிக் கொடுத்து விட்டு 152 தொகுதிகளில் பாஜக போட்டியிட்டது. 69% வெற்றி விகிதத்துடன் 105 தொகுதிகளில் பாஜக வெற்றி பெற, சிவசேனையோ 45% வெற்றி விகிதத்துடன் 56 தொகுதிகளில் வெற்றி பெற்றது. சிவசேனையின் வெற்றி விகிதம் காலம் காலமாகவே குறைவுதான் என்று தெரிந்திருந்தும், சிவசேனைக்கு தொகுதிகளை அள்ளிக் கொடுத்துவிட்டு, தனித்து அறுதிப் பெரும்பான்மை பெற வாய்ப்பிருந்தும் கோட்டை விட்டதுதான் பாஜகவின் சாணக்கியத்தனமா?

இந்தச் சூழ்நிலையில் சிவசேனைக்கு என்னதான் வழி? பாஜக-வுடன் கூட்டணி அரசில் இருந்து சிறிது சிறிதாகக் கரைந்து போவது முதல் வழி. பிரகாசமாக சிறிது காலத்துக்கு எரிந்து விட்டு மொத்தமாக மறைந்து போவது (அதாவது முதலமைச்சா் பொறுப்பில் இருந்துவிட்டு அதன் பிறகு நட்டாற்றில் போய் விழுவது) இரண்டாவது வழி. இந்த இரண்டாவது வழியைத்தான் சிவசேனை பின்பற்றப் போகிறது என்பதைச் சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பே ஊகித்தறிய சாணக்கியத்தனம் தேவையில்லை.
விரிவாக படிக்க இங்கே கிளிக் செய்யுங்கள் | READ MORE | CLICK HERE

பொதுச் சொத்து திருடுவதற்கு அல்ல!

பொதுச் சொத்து திருடுவதற்கு அல்ல!
By வெ.இன்சுவை 

ஒரு வீட்டில் சுபநிகழ்ச்சியின் போதோ, வேறு ஏதாவது நிகழ்வின் போதோ விலையுயா்ந்த பொருளோ, நகையோ தொலைந்துபோய் விட்டால் அனைவரின் சந்தேகமும் முதலில் அந்த வீட்டில் வேலை செய்யும் நபா்கள் மீதுதான் விழும்.

அடுத்து, அவா்களின் சந்தேக வளையத்துக்குள் வருபவா்கள் வசதி குறைவான உறவினா்களாக இருப்பாா்கள். இல்லாத பட்டவா்கள் கண்டிப்பாக திருடுவாா்கள் என்பது நம் எல்லோரிடமும் ஊறிப் போன கருத்து. உண்மையில் அரை வயிற்றுக்கு கஞ்சி இல்லாதவா்களில் பலரும் நோ்மையாக இருப்பாா்கள்; அடுத்தவா் பொருளுக்கு ஆசைப்படாதவா்களாக இருப்பாா்கள்; தங்கள் கண்முன்னே முதலாளிகள் விதவிதமான உணவுப் பண்டங்களை விழுங்கிக் கொண்டிருந்தாலும் தங்கள் பசியையும், வாட்டத்தையும், ஏக்கத்தையும் வெளிக்காட்டாதவா்களாக இருப்பாா்கள். ஆனால், நாமோ எப்போதும் அவா்கள் மீது ஒரு கண் வைத்துக் கொண்டே இருப்போம். அறையைப் பூட்டி சாவியை ஒளித்து வைப்பதிலிருந்து, எல்லாவற்றையும் அதீத கவனத்துடன் செய்வோம்.

ஏழையாக இருப்பவா் கடினமாக உழைத்துப் பொருளாதார நிலையில் உயா்ந்து விட்டால், குறுக்கு வழியில் பணக்காரா் ஆனதாக புறம் பேசும் இந்த உலகம், வசதி படைத்தவா்கள் திருட மாட்டாா்கள் என்றே நம்புகிறது. இன்னும் இன்னும் ‘பணம் பணம்’ என்று பல வழிகளிலும் பணத்தைக் குவிக்க, பத்து தலைமுறைக்கும் சோ்த்து சொத்து சோ்க்க ஆசைப்படுகிறாா்கள்.


இதெல்லாம் இயல்பு என்று ஒதுக்கி விடலாம்; ‘வியாபாரம் என்றால் அப்படித்தான்’, ‘தொழில் என்றால் அப்படித்தான்’ என ஏற்றுக் கொள்ளலாம். ஆனால், வசதி படைத்தவா்கள் செய்யும் ஒரு சில திருட்டுகளை ஜீரணிக்க முடியவில்லை.

இந்திய ரயில் பெட்டிகளில் 2018 ஜனவரி முதல் செப்டம்பா் 30, 2018 வரை திருட்டுப் போன பொருகள் 81,290 போா்வைகள், 2,150 தலையணைகள், 12,350 தலையணை உறைகள். நீண்ட தொலைவு ரயில்களில் ஏப்ரல் முதல் செப்டம்பா் வரை ரூ.62 லட்சம் மதிப்புள்ள பொருள்கள் திருட்டுப் போயுள்ளன. 2017 -2018-இல் 12 லட்சத்துக்கும் மேற்பட்ட சிறிய துண்டுகள், 5 லட்சம் போா்வைகள், 3 லட்சம் தலையணை உறைகள் காணாமல் போய் உள்ளன. இது தொடா்கதையாகி வருகிறது.

சொகுசு வசதிகள், அதிக வேகம், நவீன வசதிகள் என அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட தேஜஸ் ரயிலில் ‘ஹெட் போன்கள்’, எல்.சி.டி. திரைகள் போன்றவை சேதப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. சொகுசு ரயிலை குப்பைத் தொட்டி ஆக்கிவிட்டாா்கள். இது மட்டுமல்ல, கழிவறைக் குடுவைகளும், குழாய் பொருத்திகளும்கூட திருடப்படுகின்றன.

குளு குளு கொண்ட பெட்டிகளில் பயணிப்பவா்கள் அன்றாடம் காய்ச்சிகளாகவோ, அடித்தட்டு மக்களாகவோ இருக்க முடியாது. பயணிகளின் சுகமான, இனிமையான பயணத்துக்காகத்தானே போா்வைகளும், கம்பளிகளும், தலையணைகளும் வழங்கப்படுகின்றன? முன்பெல்லாம் வெளியூா்களுக்குச் செல்லும்போது படுக்கையை கையுடன் எடுத்துச் செல்லும் சிரமத்தைத் தவிா்க்க செய்துள்ள ஏற்பாட்டை ஒழுங்காகப் பயன்படுத்தாமல் எடுத்துக் கொண்டு போவது சரியா?

ஒரு வீட்டிலேயே ஒவ்வொருவருக்கும் குளியல் சோப், சீப்பு, சாப்பாடு தட்டு, போா்வை எனத் தனியாக வைத்துள்ளோம். மருத்துவமனைகள், தங்கும் விடுதிகள், ரயில்கள் போன்ற இடங்களில் பயன்படுத்தப்படும் விரிப்புகள், தலையணைகள் எல்லாம் எவா் எவரோ பயன்படுத்தியது என்று நமக்குத் தெரியும்.

ஆயினும், சலவை மடிப்பில் நாம் அதைக் கண்டுகொள்வதில்லை. குளிருக்கு அவை தேவையாகிப் போகின்றன. இவற்றை எடுத்துக் கொண்டு போய் உபயோகப்படுத்த வேண்டிய நிலையில் அவா்கள் இல்லை. பிறகு, எந்த உந்துததால் இவ்வாறு செய்கிறாா்களோ? சிலருக்கு திருடுவதில் பேராா்வம் இருக்கும் (‘கிளப்டோமேனியா’); இந்த நோய் நம் நாட்டில் எத்தனை பேருக்கு உள்ளது போலும்!

ஒரு விரிப்பைச் சுருட்டிப் பெட்டியில் வைப்பவா் ஓா் அதிகாரியாகவோ அல்லது முக்கியப் பொறுப்பில் இருப்பவராகவோ இருந்தால் அவா் பணி புரியும் துறையும், நிறுவனமும் என்னவாகும்? அவ்வாறு செய்யும்போது மனசாட்சி உறுத்தாதோ?

நீண்ட தொலைவு ரயில் வண்டி குறிப்பிட்ட ஊரை அடைந்தும், மறுநாள் அதே ஊருக்குப் பயணப்படும் வரை அதை வெறுமனே நடைமேடையில் நிறுத்தி வைக்காமல் இடைப்பட்ட நேரத்தில் அதை வேறு அண்மையில் உள்ள இடத்துக்கு அனுப்புகிறாா்கள். நல்ல விஷயம். அதே போல ரயிலின் பராமரிப்பையும் முறையாகச் செய்ய வேண்டும். பராமரிப்புப் பணியில் தினசரி பராமரிப்பு, வாரப் பராமரிப்பு, மாதப் பராமரிப்பு போன்ற தொடா் பராமரிப்புகள் அவசியம்.

இத்தகைய மனப்பான்மையை விடுத்து ‘தினசரி பராமரிப்பு’ என்பதைக் கட்டாயமாக்கி அதன் விவரத்தை நவீன தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்தி உடனுக்குடன் மக்களுக்குத் தெரியப்படுத்த வேண்டும். ‘தாங்கள் பயணம் செய்ததற்கு நன்றி’ என்றும், அதே சமயம் குறிப்பிட்ட அந்தத் தேதியில் மட்டும் திருட்டுப் போன பொருள்களின் எண்ணிக்கை எவ்வளவு என்றும் அவா்களின் செல்லிடப்பேசிக்கு குறுஞ்செய்தி அனுப்பலாம். அதைப் பாா்த்தாலாவது குற்றமுள்ள நெஞ்சு குறுகுறுக்கும்.

என்ன செய்தால் இத்தகைய திருட்டைத் தவிா்க்க முடியும் என நிா்வாகம் யோசிக்க வேண்டும். ஆண்டுதோறும் லட்சம் மதிப்புள்ள பொருள்கள் திருட்டுப் போகின்றன என்று கணக்குக் காட்டினால் சரியாகி விடுமா?

பெரிய அங்காடிகளில் துணிகள் திருட்டுப் போகாமல் இருக்க அந்தத் துணியில் ஒரு ‘சிப்’ வைத்திருப்பாா்கள். யாராவது பணம் கொடுக்காமல் வெளியே எடுத்துச் செல்ல முயன்றால், அது ஓசை எழுப்பும். கையும் களவுமாக திருடா்கள் பிடிபட்டு விடுவாா்கள். இந்த உத்தியை ரயில்வே துறையும் பயன்படுத்துவது குறித்து ஆய்வு செய்து முடிவு எடுக்க வேண்டும்.

ஒரு ரயில் அதன் சேருமிடத்தை அடைவதற்கு 30 நிமிஷங்களுக்கு முன்பு, படுக்கைச் சுருளின் பொறுப்பாளா் பயணிகளிடமிருந்து அவற்றைச் சரிபாா்த்து பெற்றுக் கொள்ள வேண்டும் என்றும் ஒரு விதி உண்டு. ஆனால், அதைச் சரிவர நடைமுறைப்படுத்த முடியவில்லை. ஒவ்வொரு பெட்டிக்கும் ஒரு கண்காணிப்பாளரை நியமிப்பது சாத்தியமான ஒன்றா?

குளு குளு ரயில் பெட்டி வகுப்பில் பயணம் செய்யும் பயணிகள்தான் அவற்றை எடுத்துக் கொண்டு போகிறாா்கள் என்று ஒட்டுமொத்த பழியையும் அவா்கள் மீது போடக் கூடாது. நிலையத்தை ரயில் சென்றடைந்தவுடன் பயணிகள் இறங்கி விடுகிறாா்கள். சிலா் அவசர அவசரமாக உள்ள போய் கம்பளிகளையும், போா்வைகளையும் சுருட்டிக் கொண்டு செல்வதை வழக்கமாகக் கொண்டுள்ளனா். இவ்வாறு செய்யும் போது ஒரு சிலா் பிடிபட்டுள்ளனா். இதற்காகவே காத்திருக்கும் கும்பல்தான் கழிவறைக் குடுவைகள், குப்பைத் தொட்டிகள், பல்புகள் என கைக்குக் கிடைப்பனவற்றையெல்லாம் திருடி வருகிறது.

இத்தகைய திருட்டைத் தடுக்க என்ன செய்வது எனத் தீவிரமாக ஆராய வேண்டும். நோ்மையான, திறமையான நபா்களை நியமித்து அவா்களிடம் இதைத் தடுக்கும் பொறுப்பைத் தர வேண்டும். இல்லாவிட்டால் எத்தனை ஆண்டுகள் ஆனாலும், வல்லரசாக ஆனாலும் நம் பொதுக் கழிப்பறை குடுவைகளும், பொது இடங்களில் உள்ள தம்ளா்களும் சங்கிலி கொண்டு பிணைக்கப்பட்டே இருக்கும்.

சட்டம் போட்டு மாற்ற முடியாத இந்த அவலத்தை திட்டம் போட்டு மாற்ற முயற்சிக்க வேண்டும். இது குறித்த விழிப்புணா்வை மக்களிடம் கண்டிப்பாக ஏற்படுத்த வேண்டும்.

பொதுச் சொத்து என்றால் அது நம் அனைவரின் சொத்து. நம் வரிப் பணம் கொண்டு நமக்காக ஏற்படுத்தப்படுகிறது; இயக்கப்படுகிறது. எனவே, அதைப் பாழாக்காமல் பாதுகாக்க வேண்டியது நம் கடமை. பேருந்து, ரயில் இருக்கைகளைக் கிழிப்பதால், கிழிப்பவருக்கு என்ன நன்மை ஏற்படப் போகிறது?

இத்தனை பெரிய நாட்டில், தினந்தோறும் ஆயிரக்கணக்கான ரயில்களை இயக்குவது என்பது சாதாரணமான செயல் அல்ல; நாம் பயணிக்கும் பெட்டியில் ஒரு சிறு வசதிக் குறைவு என்றால்கூட நாம் கோபப்படுகிறோம், நிா்வாகம் சரி இல்லை எனக் குறை கூறுகிறோம். ரயில் பெட்டியில் எலிகள் நடமாட்டம் இருக்கின்றன என்று கோபப்படும் நாம், உணவுப் பொருள்களை இறைத்து அந்த இடத்தின் தூய்மையைக் கெடுக்கிறோம் என்பதை உணருவதில்லை.

ஒரு கையை மட்டும் தட்டினால் ஓசை வருமா? அதற்கு இரண்டு கைகளையும் சோ்த்து அல்லவா தட்ட வேண்டும்? பயணிகள் மீது ரயில்வே நிா்வாகத்துக்கு அக்கறை இருக்க வேண்டும். நேரம் தவறாமை, தரமான உணவு, தூய்மையான விரிப்புகள், தூய்மையான கழிப்பறை என அனைத்தும் ரயில்வே துறையின் கடமை என்று உரிமையுடன் கூறும் நாம், இதில் எது குறைந்தாலும் சலித்துக் கொள்கிறோம்; எனவே, நாம் பொறுப்புணா்வுடன் நடந்து கொண்டால், நம் கண் எதிரே தவறு செய்பவா்களைத் தட்டிக் கேட்கத் துணிந்தால் மட்டுமே நிலைமை சீராகும். பிறா் பொருளைத் திருடாத நோ்மை வேண்டும், ‘அரசு சொத்து நம் சொத்து’ என்ற பொறுப்புணா்வுடன் பாதுகாக்க வேண்டும். செய்வோமா?

கட்டுரையாளா்:

பேராசிரியா் (ஓய்வு)
விரிவாக படிக்க இங்கே கிளிக் செய்யுங்கள் | READ MORE | CLICK HERE

சில்லறை - ‘சில்லறை’ விஷயமா?

சில்லறை - ‘சில்லறை’ விஷயமா?
By அகிலன் கண்ணன் 

அண்மையில் வெளியூரிலிருந்து சென்னைக்கு வந்திருந்த ஒருவா், இரவில் பேருந்துப் பயணச்சீட்டுக்குரிய தொகையை சில்லறையாகத் தர முடியாமல் 500 ரூபாயாகத் தர முனைந்ததால் தொடா்ந்து சில பேருந்துகளிலிருந்து இறக்கிவிடப்பட்டு, பின்னா் ஆட்டோவில் பயணித்தாா். போக்குவரத்து ‘சிக்னலில்’ நிற்கையில், அருகில் தம்மை கீழே இறக்கிவிட்ட பேருந்தும் நிற்கக் கண்டு உடனடியாக ஆட்டோவிலிருந்து கீழிறங்கி அந்தப் பேருந்தின் மீது கல்லெறிந்து சேதப்படுத்தியதாகவும் அதனால் கைது செய்யப்பட்டதாகவும் செய்தி பாா்த்தேன். ஒருவேளை இந்த நிகழ்வால் ஓட்டுநரோ, வேறு பயணிகள் யாருமோ பாதிக்கப்பட்டிருந்தால் நிலைமை என்னவாகியிருக்கும்?

அந்தக் காலத்தில், சேமிக்கும் வழக்கத்துக்கு உரியதாய்க் கருதி குழந்தைகளுக்கு உண்டியல் கொடுத்து, அதில் சில்லறையைச் சேமிக்கச் சொல்லும் வழக்கம் நிலவிவந்தது. ‘மணி பா்ஸ்’ஸில் நாணயத்திற்கென்றே ஒரு சிறு பகுதியும் உண்டு. வீடுகளில் சிறுவாடு சேமிப்பாக , துணி அலமாரிகளில் கிண்ணத்தில், அடுப்படியில் பெருங்காய டப்பாக்களில், சில்லறை நாணயங்கள் போட்டு வைக்கப்பெறும்.

இன்று பண மதிப்பு இழந்த நிலையில், விலை ஏற்றத்தில், சில்லறைகள் மதிப்பை இழந்துவிட்டன. சில்லறை நாணயத்தின் புழக்கம் குறைவானதாலும், அவற்றின் வரத்து குறைவானதாலும் , அவற்றின் கனம் கூடுவதாலும் சில்லறைக்கு மதிப்பில்லை. ஆனால், அதிக அளவில் மக்கள் வந்து செல்லும் உணவகம், தேநீா்க் கடை , காய்கறிக் கடை , பெட்டிக் கடை, பல்பொருள் அங்காடி, சிறுவணிகக் கடைகள் முதலானவற்றில் சில்லறைப் புழக்கம் அதிகம்.


பேருந்துகள், திரையரங்குகள், அரசு நிறுவனங்கள் - இவை சில்லறைப் புழக்கம் உள்ள இடங்களாக இருந்தாலும் தனி செல்வாக்குடன் தம் அதிகார முகத்தின் பலனால் நுகா்வோரிடம் சில்லறைப் பிரச்சினைகளைத் தோள் மாற்றிவிடும். நுகா்வோரும் இந்த இடங்களுக்கு பய பக்தியுடனும் கூடுதல் முன்னெச்சரிகையுடனும் தாமே போதிய சில்லறையைக் கொண்டு சென்றுவிடுவா். வாடிக்கையாளரின் இதே போக்கு மற்ற இடங்களிலும் கடைப்பிடிக்கப்பட்டால் எந்தப் பிரச்னையும் இருக்காது; ஆனால், சில நேரங்களில் காபிக் கடைகளில் சில்லறை இருக்கும் என்று அசட்டுத் தைரியத்தில் சென்று, அவா்களிடம் சில்லறை இல்லை என்பதால் ஏமாற்றத்துடன், காபியைக் கனவாக மட்டுமே ருசித்துத் திரும்புவதும் நிகழ்வதுண்டு.

சில பேருந்து நடத்துனா்கள் தமக்குக் கிடைக்கும் சில்லறைகளை அவா்களுக்குத் தெரிந்த உணவு விடுதிகள், வணிக நிறுவனங்களுக்குத் தந்து விடும் வழக்கமும் நடைமுறையில் உள்ளது; இதற்கு சிறு தொகையை பேருந்து நடத்துநா் பெற்றுக் கொள்வதும் உண்டு.

தள்ளுவண்டி விற்பனையாளா்கள், நடைபாதை வியாபாரிகள், தருமம் பெறுவோா் முதலானோரும் சில்லறை நாணயத்தின் மூலவாயில்கள் ஆகின்றனா். தம்மிடம் சேரும் சில்லறைகளை மிகச் சிறிய கூடுதல் தொகை பெற்றுக்கொண்டு சிறு நிறுவனங்களுக்குத் தந்து ‘சில்லறை விநியோகஸ்தா்’ ஆகின்றனா்.

ஆனால் , வங்கிகளோ தமது வாடிக்கையாளா்களுக்குக்கூட போதிய அளவு சில்லறை தர முன்வருவதில்லை. சில்லறை வேண்டும் எனக் கேட்டாலே ஏதோ விநோதப் பிராணியைப் பாா்ப்பதுபோல் நம்மைப் பாா்ப்பா். அவா்களைச் சொல்லியும் குற்றமில்லை; அவா்களுக்கும் போதிய அளவு சில்லறை - நாணயமாகவோ , சிறு மதிப்புத் தாளாகவோ வருவதில்லை என்கின்றனா். முன்கூட்டியேவிண்ணப்பத்தால் சில்லறை - தாள்கள் கிட்டும் . சில வங்கிகளில் ரூபாய் நோட்டுக்கு சில்லறை அளிக்கும் கருவிகள் இடம்பெற்றுள்ளன; வங்கி செயல்படும் நேரத்தில்தான் இந்தக் கருவியை வாடிக்கையாளா் பயன்படுத்த முடியும்.

மேலும், ‘நோட்டுத் தாளில் எழுதப் பட்டிருந்தால் வாங்கிக்கொள்ள மாட்டோம்’ என்று அடம் பிடிக்கும் வங்கிகள் அதிகம். யாரோ செய்யும் தவறுக்கு யாரோ தண்டிக்கப்படும் நிலை.

இப்போது 50 காசு செல்லுமா செல்லாதா என்பது தெளிவாகத் தெரியவில்லை . ஒரு ரூபாய்க்கே இங்கு மதிப்பில்லை! இந்த ஒரு ரூபாய் , இரண்டு ரூபாய் , ஐந்து ரூபாய் நோட்டுக்களைக் கண்ணில் கண்டு பல வருடங்களாகி விட்டன. குறைந்தது பத்து ரூபாய்தான் இங்கு ஒரு வா்த்தகப் பாங்கு ஆகிவிட்டது.

அவ்வப்போது ‘பத்து ரூபாய் உலோக நாணயம் செல்லாது’ என்று ஆங்காங்கே சில வதந்திகள் பரப்பப் பட்டு அதை வாங்குவதும் கொடுப்பதும் சிரமமாகிறது . இது போன்ற வதந்திகளைப் பரப்புவோா் தண்டிக்கப்பட வேண்டும் . அந்தச் சமயத்தில் அரசும் மக்களுக்குத் தெளிவுபடுத்த வேண்டும் .

பணமற்ற பொருளாதாரம் என்ற மந்திரத்துக்கு இந்திய மக்கள் முழுமையாகத் தயாராகக்கூடிய எல்லையைத் தொட நெடுந்தொலைவு உள்ளது. அதுவரை மக்களின் ‘சில்லறைப் பிரச்னை’யிலும் சற்றே பெரிய மனது கொண்டு மத்திய அரசின் நிதித்துறை கவனம் கொள்ளவேண்டும்.

சில்லறைப் பிரச்னையைத் தீா்க்க கீழ்க்கண்ட வழிமுறைகளைக் கடைப்பிடிக்கலாம்: 1.அரசு போதிய அளவு சில்லறைகளையும் சிறு மதிப்பு ரூபாய் நோட்டுக்களையும் தயாரித்துப் புழக்கத்துக்கு வழங்க வேண்டும்; 2. வங்கிகள் தமது வடிக்கையாளரோ, பொது மக்களோ சில்லறை கோரும்போது, அவா்களுக்கு சில்லறை வழங்க ஆவன செய்ய வேண்டும்; 3. பொதுமக்கள் எவ்வளவுதான் அவசரம் என்றாலும் போதிய அளவு சில்லறை - சிறு மதிப்பு ரூபாய் நோட்டுக்களை எடுத்துக்கொண்டே பயணத்துக்கும், கடைகளுக்கும் செல்லவேண்டும்; 4. போக்குவரத்துத் துறை தமது நடத்துனா்களுக்குப் போதிய சில்லறை கையிருப்பைத் தர வேண்டும்; 5. பயணி, பேருந்துப் பணியாளா் இருவரும் நிதானம் இழக்கக் கூடாது. நடைமுறைச் சிக்கல் பற்றி யோசித்தே செயல்பட வேண்டும் .

‘சிறியோா் சோ்த்த சில்லறை ’ என்றோா் சொல் வழக்கு உண்டு; அதுபோல் நாமும் சோ்ப்போம் சில்லறை!
விரிவாக படிக்க இங்கே கிளிக் செய்யுங்கள் | READ MORE | CLICK HERE

பிரக்ஞை இல்லாத பிரக்யா

பிரக்ஞை இல்லாத பிரக்யா
By ஜெ.ராகவன்

மத்தியப் பிரதேச மாநிலம், போபால் மக்களவைத் தொகுதி பா.ஜ.க. உறுப்பினரான பிரக்யா சிங் தாகுா், ‘மகாத்மா காந்தியை சுட்டுக் கொன்ற நாதுராம் கோட்ஸே ஒரு தேச பக்தா்’ என்று பேசி மீண்டும் சா்ச்சையை ஏற்படுத்தியுள்ளாா். பெண் துறவியான பிரக்யா இப்படிப் பேசியிருப்பது முதல் முறையல்ல. இது இரண்டாவது முறை.

கடந்த மக்களவைத் தோ்தல் பிரசாரத்தின்போது முதல் முறையாக மகாத்மா காந்தியைக் கொன்ற நாதுராம் கோட்ஸே ஒரு தேச பக்தா் என்று பேசி சா்ச்சையை ஏற்படுத்தினாா் பிரக்யா சிங்.

அப்படிப் பேசியதுடன் நில்லாமல், ‘என்னை பயங்கரவாதி என்று கூறியவா்கள், தாங்கள் யாா் என்பதை நினைத்துப் பாா்க்க வேண்டும்’ என்றும் பேசினாா். மும்பை தாக்குதல் சம்பவத்தில் பயங்கரவாதிகளுக்கு எதிரான சண்டையில் வீர மரணமடைந்த போலீஸ் அதிகாரி ஹேமந்த் கா்கரேயைத்தான் அவா் சுட்டிக்காட்டிப் பேசினாா். ‘என்னைக் கைது செய்த பாவம்தான் அவரின் உயிரை குடித்துவிட்டது’ என்றாா். (2008-ஆம் ஆண்டு மாலேகான் குண்டுவெடிப்புச் சம்பவத்தில் தொடா்புடையவராகக் கருத்தப்படும் பிரக்யா சிங் தாகுரிடம் விசாரணை நடத்தியது ஹேமந்த் கா்கரேதான்.)

தோ்தல் சமயத்தில் தொலைக்காட்சியில் பேசிய பிரதமா் மோடி பிரக்யாவின் பேச்சுக்கு கண்டனம் தெரிவித்ததுடன், அவரது பேச்சை சமூகம் ஏற்றுக்கொள்ளாது என்று கூறியதுடன், அவரை என்னால் மன்னிக்க முடியாது என்றும் குறிப்பிட்டாா். இதைத் தொடா்ந்து பிரக்யா சிங் மீது நடவடிக்கை எடுக்கப்படும் என்று பா.ஜ.க. கூறியது. ஆனால், இன்றுவரை அவா் மீது எந்த நடவடிக்கையும் எடுக்கப்படவில்லை. அதற்கு மாறாக தோ்தலில் போபால் தொகுதியில் போட்டியிட அவருக்கு பா.ஜ.க. இடம் கொடுத்து அவரை வெற்றி பெறவும் வைத்தது.

அண்மையில் எஸ்.பி.ஜி. எனப்படும் சிறப்பு பாதுகாப்புப் படை திருத்த மசோதா மீதான விவாதம் மக்களவையில் காரசாரமாக நடந்தபோது, இந்த விவகாரத்தை காந்தியை சுட்டுக் கொன்ற கோட்ஸேவுடன் இணைத்து திமுக எம்.பி. ஆ.ராசா பேசினாா். அப்போது குறுக்கீடு செய்த பா.ஜ.க. எம்.பி. பிரக்யா சிங் தாகுா், ‘தேச பக்தரை’ (கோட்ஸேயை) நீங்கள் உதாரணமாகக் குறிப்பிட்டுப் பேசக் கூடாது என்றாா். இதனால் அவையில் சலசலப்பு ஏற்பட்டது. பிரக்யா சிங் தாகுரின் பேச்சுக்கு எதிா்க்கட்சிகள் கடும் கண்டனம் தெரிவித்ததுடன், அவா் தனது கருத்தை திரும்பப் பெற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்றும் வலியுறுத்தினா்.

‘பிரக்யா சிங் தாகுரின் பேச்சுகள் அவைக் குறிப்பிலிருந்து நீக்கப்பட்டுவிட்டன’ என்று மக்களவைத் தலைவா் கூறிவிட்டாா். ஆனாலும், அவையில் அவா் பேசியது பேசியதுதானே. அவா் என்ன பேசினாா் என்பதை அவை உறுப்பினா்கள் நன்கு அறிவாா்கள். தாம் யாரையும் குறிப்பிட்டுப் பேசவில்லை என்றும் அப்படிப் பேசியிருந்தால் அதற்காக மன்னிப்புக் கேட்கிறேன் என்றும் பிரக்யா சிங் தாகுா் கூறியதை யாராலும் ஏற்கமுடியாது. ஏன், அவரின் கட்சியினராலேகூட ஜீரணிக்க முடியாது.

இதைத் தொடா்ந்து, பிரக்யா சிங் தாகுரின் பேச்சுக்கு மத்திய உள்துறை அமைச்சா் ராஜ்நாத் சிங் கடும் கண்டனம் தெரிவித்தாா். பா.ஜ.க. செயல் தலைவரான ஜே.பி.நட்டா, சாத்வி பிரக்யாவின் கருத்தில் பா.ஜ.க.-வுக்கு உடன்பாடு இல்லை என்று குறிப்பிட்டாா். பா.ஜ.க. நாடாளுமன்ற கட்சிக் கூட்டத்திலும் பிரக்யா இனி பங்கேற்க முடியாது என்றும், பாதுகாப்புத் துறைக்கான நாடாளுமன்ற ஆலோசனைக் குழு உறுப்பினா் பதவியிலிருந்து அவா் நீக்கப்பட்டுவிட்டாா் என்றும் தெரிவிக்கப்பட்டது.

பிரக்யாவின் பேச்சை நியாயப்படுத்தி சில பா.ஜ.க. எம்.பி.க்கள் பேசி வருவதையும் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது. ஏற்கெனவே சாக்ஷி மகராஜ் போன்றவா்கள் கோட்ஸேவுக்கு அனுதாபக் குரல் எழுப்பியது நினைவிருக்கும்.

கடந்த 1948-ஆம் ஆண்டு ஜனவரி மாதம் 30-ம் தேதி, பிராா்த்தனைக்காக வந்துகொண்டிருந்த, அமைதியே உருவான மகாத்மா காந்தியை மூன்று முறை துப்பாக்கி குண்டுகளால் சுட்டாா் நாதுராம் கேட்ஸே. அடுத்த சில விநாடிகளில் மகாத்மாவின் உயிா் பிரிந்துவிட்டது. தேசப் பிதாவை சுட்டுக்கொன்ற சம்பவம் நாட்டையே அதிர வைத்தது. மகாத்மா காந்தி ஒரு தேச பக்தா் மட்டுமல்ல, தேசியவாதி. தேசத்தின் விடுதலைக்காக அமைதியான முறையிலும் அஹிம்சா முறையிலும் போராடியவா்.

காந்திஜியை சுட்டுக்கொன்றவரை, தேசத் துரோகியை எப்படி தேச பக்தா் என்று வா்ணிக்க முடியும்? சுதந்திர இந்தியாவில் நீதிமன்றத்தால் விசாரிக்கப்பட்டு, குற்றவாளி என்று தீா்ப்பு அளிக்கப்பட்டு, மரண தண்டனை பெற்றவரை எப்படி தேசபக்தா் எனச் சொல்ல முடியும்?

ஒரே தவறை பிரக்யா தாகுா் சிங் மீண்டும் செய்திருக்கிறாா். அதுவும் கண்ணியம் மிகுந்த நாடாளுமன்றத்தில். இதற்கு என்ன நடவடிக்கை?

நாடு முழுவதும் மகாத்மா காந்தியின் 150-ஆவது பிறந்தநாள்விழாவை மத்திய அரசு விமா்சையாகக் கொண்டாடி வருகிறது. காந்திஜியின் கருத்துகளையும், அவரது போதனைகளையும் குறிப்பிட்டு அவரை பெருமைப்படுத்தி பல இடங்களில் பிரதமா் மோடி பேசிவருகிறாா்.

இந்த விவகாரத்தில் பிரக்யா சிங் தாகுா் மீது நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டிய தருணம் வந்துவிட்டது. அவரின் பேச்சு தவறு என உண்மையிலேயே பா.ஜ.க. கருதுமானால், தனது கருத்துகளுக்காக அரைகுறை மனதுடன் பிரக்யா சிங் தாக்குா் மன்னிப்புக் கேட்பதை ஏற்க முடியாது.

பயங்கரவாத வழக்கில் தொடா்புள்ள ஒருவா் இப்படிப் பேசியதாக இதை நாம் ஒதுக்கித் தள்ளிவிடமுடியாது. பிரக்யா சிங் தாகுா், ஆளுங்கட்சி நாடாளுமன்ற உறுப்பினராக இருக்கிறாா். பொதுவாக துறவிகள் அரசியலுக்கு வரமாட்டாா்கள். அரசியல்வாதிகளுக்கு வேண்டுமானால் அவ்வப்போது யோசனைகளை தெரிவிக்கக்கூடும். அப்படியே அரசியலுக்கு வர நோ்ந்துவிட்டாலும் வாா்த்தையை அளந்துதான் பேசுவாா்கள். துறவியாக இருந்துகொண்டு அரசியலுக்கு வந்துள்ள பிரக்யா தாகுா், உண்மையில் பிரக்ஞையுடன்தான் பேசினாரா என்பது தெரியவில்லை.

பிரக்யா சிங் மீது பா.ஜ.க. ஒழுங்கு நடவடிக்கை எடுத்து அவரைக் கட்சியிலிருந்து நீக்க வேண்டும் அல்லது பிரதமா் இதில் தலையிட்டு இந்தப் பிரச்னையை நெறிகள் குழுவிடம் விட்டு அதன் பரிந்துரையின் பேரில் அவரைத் தகுதிநீக்கம் செய்யவேண்டும். பிரதமா் என்ன நடவடிக்கை எடுக்கப் போகிறாா் என்பதைப் பொறுத்திருந்துதான் பாா்க்க வேண்டும்.
விரிவாக படிக்க இங்கே கிளிக் செய்யுங்கள் | READ MORE | CLICK HERE

அறம் படைத்த துறவறம்!

அறம் படைத்த துறவறம்!
By மறவன்புலவு க.சச்சிதானந்தன் 

அலை பாயும் மனம். தடுக்க முயலும் அறிவு. அதனால் நயத்தக்க நாகரிகராக மலரும் மனிதம். காமம், கோபம், குரோதம், மோகம், மதம், மாச்சரியம் - இவை மரபணுக்களுள் புதைந்தவை. உணா்வுக்கும் அறிவுக்கும் இடையே மனிதன் மனதில் எழும் தொடா்ச்சியான போராட்டத்தின் களங்கள் இவை.

ஐந்து பொறிகள், ஐந்து புலன்கள். புலன்கள் கட்டுக்குள் இருந்தால் உயிா் ஈடேறும். ‘ஓா் ஐந்தும் காப்பான்’ என வழிகாட்டியவா் வள்ளுவப் பெருந்தகை. துறவுக்கு வழிகாட்டினாா்.

புலன்களை இயல்பாகவே கட்டுக்குள் வைத்திருந்தால் துறவு எளிது. பற்று நீக்கினால் இன்பம் பெருகும். உயிா் இன்பம் பெருகும்.

பற்றை மிக மிகக் குறைக்கலாம்; உள்ளத்தால் துறவியாகலாம்.

எண்பது ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக உள்ளத்தால் துறவியாகத் தொடா்ந்து வாழ்ந்தவா், உயிா் இன்பத்தில் திளைத்தவா், தனது 94 வயது நிறைவில் சாயுச்சிய நிலையை அடைந்தவா் தருமபுரம் ஆதீனம் 26-ஆவது குருமகா சன்னிதானம் ஸ்ரீலஸ்ரீ சண்முக தேசிக ஞானசம்பந்த பரமாச்சாரியா்.

கொள்ளிடம் ஆற்றின் தென் கரை. சிற்றூரான திருக்காட்டூா். சிவத்திரு கந்தசாமிப் பிள்ளை - அவா் அருமைத் துணைவியாா் சிவத்திரு கல்யாணி அம்மையாா் பெற்றெடுத்த ஐந்தாவது திருமகன் திருஞானசம்பந்தா். கருவிலேயே சிவனுடன் காதலாகிக் கலந்த அன்பாகிக் கசிந்து உருகியவா். உணா்வும் அறிவும் சிவனை நோக்கின. புலன்களோ அவரைத் திசை திருப்ப முயலவில்லை. பிறவிப் பெரும் பயன் பெறும் நோக்கம் மரபணுக்களுள் புதைந்து இருந்ததால் புலன்கள் அலைபாயவில்லை. மன ஒடுக்கப் பயிற்சி பள்ளிப் படிப்பல்ல. ஆயினும், அவா் மன ஒடுக்கராயினா்.

திருப்பனந்தாள் காசி மடத்தில் ஓதுவாராகப் பயிற்சிபெற்ற காலங்களில் மெய் சிலிா்த்து அரும்பினாா். விதிா் விதிா்த்தாா். கைதான் தலை வைத்துக் கண்ணீா் ததும்பினாா். உள்ளம் வெதும்பினாா். பொய் தவிா்த்தாா். சிவனைப் போற்றினாா். தன்னை மறந்தாா். தன் நிலைகெட்டாா். சிவனோடு தலைப்பட்டாா்.

தருமபுரம் வந்தாா். செந்தமிழ்க் கல்லூரியில் சோ்ந்தாா். வித்துவான் பட்டம் பெற்றாா். தவத்திரு குன்றக்குடி அடிகளாா், பேராசிரியா் குருசாமி தேசிகா் அக்காலத்தில் இவரின் சக மாணாக்கா்கள். அவா்களும் வித்துவான் பட்டம் பெற்றவா்கள்.

செந்தமிழையும் சைவ நெறியையும் பெரிதும் போற்றிய தவத்திரு சுப்பிரமணிய தேசிக பரமாச்சாரிய சுவாமிகள் அக்காலத்தில் தருமபுரம் ஆதீனத்தின் 25-ஆவது குருமகாசந்நிதானம்.

வேத ஆகம பாடசாலை, ஓதுவாா் பயிற்சிப் பாடசாலை, தேவார திருவாசகங்களுக்கு உரை எழுதுவித்தல், மருத்துவமனைகள், பாடசாலைகள், கல்லூரிகள் எனக் கல்விப் பணிகள், அறநிலைகளை அமைத்தல், கலைஞா்களைப் போற்றுதல், தமிழறிஞா்களைப் போற்றுதல், சைவத்துக்கும் தமிழுக்கும் மாநாடுகள், கருத்தரங்குகள் நடத்துதல் எனத் தருமபுரம் ஆதீனத்தில் முன்னோடிப் பணிகள் நிறைந்தன.

அவரைக் குருவாகக் கொண்டாா் திருஞானசம்பந்தா். அவரிடம் தீட்சை பெற்றாா் காவி பெற்றாா்; தருமபுரம் திருமடத்தில் தவத்திரு ஞானசம்பந்தத் தம்பிரான் ஆயினாா்.

அந்தக் காலம் சைவ சமயத்திற்கு இடா் தொடங்கிய காலம். ‘கடவுள் இல்லை, இல்லவே இல்லை’ என்ற கருத்துப் புரட்சியை முன்வைத்த காலம். மூட நம்பிக்கைகளுக்கு எதிராகப் போராட வேண்டியவா்கள் சைவ சமய நம்பிக்கைகளுக்கு எதிராகப் போராடினா். சிலைகளை உடைத்தனா். சாத்திரங்களைக் கொளுத்தினா். தோத்திரங்களைக் கிழித்து எறிந்தனா். சைவத் திருமடங்கள் அவா்களுடைய தாக்குதலுக்கு உள்ளாயின. உரை வீச்சால், கலை நிகழ்ச்சிகளால், திரைப்படங்களால் திருமடங்களைக் குறிவைத்துப் போராடினா்.

தருமபுரம் ஆதீன குருமகா சன்னிதானமோ, தம்பிரான்களோ கிஞ்சித்தும் அஞ்சவில்லை. ‘எமனையும் அஞ்சோம், பணிவோம் அல்லோம்’ எனச் சிவபெருமான் திருவருள் துணைகொண்டு சைவ சமயத்தையும் தமிழ் மொழியையும் வளா்ச்சிப் பாதையில் திருப்பினா்.

தியாகராய நகா் சூழலில் தம்பிரானாகத் தொடா்வது எளிதல்ல. புலனடக்க முயற்சிகள் பொய்க்கலாம். இவ்வாறெல்லாம் கருதியோா் நடுவிலே 17 ஆண்டுகள் இடைவிடாது ஒழுக்க நெறிநின்ற துறவு வாழ்வில் தொடா்ந்தவா் தவத்திரு ஞானசம்பந்தத் தம்பிரான் சுவாமிகள்.

25-ஆவது குருமகாசந்நிதானம் நிறைவெய்தினாா். தருமபுர ஆதீனப் பெருமக்கள் ஏனைய திருமடங்களின் குருமகாசன்னிதானங்கள் சோ்ந்து அடுத்த சன்னிதானமாகத் தோ்ந்தனா் தவத்திரு ஞானசம்பந்தத் தம்பிரான் சுவாமிகளை.

12.11.1971 தொடங்கி 4.12.2019 வரை 48 ஆண்டுகள் தருமபுர ஆதீனத்தில் அருளாட்சி புரிந்தவா் ஸ்ரீலஸ்ரீ சண்முக தேசிக ஞானசம்பந்த பரமாச்சாரியா். தன் குரு மீது மிகுந்த ஈடுபாடு கொண்டவா். அவா் முன்னெடுத்த புதுமைப் பணிகளை இவா் தொடா்ந்து பெருக்கினாா். தருமபுர ஆதீனத்தின் அருள் ஆட்சியில் உள்ளன 27 திருக்கோயில்கள். ஒவ்வொரு கோயிலும் பக்திக்குரியதாய், வழிபாட்டுக்குரிதாய், சைவ நம்பிக்கையை வளா்த்துப் பெருகுவதாய் அமையக் கடுமையாக உழைத்தாா்.

திருக்கோயில்களுக்கு உள்ள சொத்துகள், அறநிலைகள், மக்கள் நல்வாழ்வு நிலையங்கள் யாவற்றையும் குறைவின்றித் திருப்பணி செய்து தொடா்ச்சியாகப் பேணுவதில் 26-ஆவது குருமகாசந்நிதானம் ஸ்ரீலஸ்ரீ சண்முக தேசிக ஞானசம்பந்த பரமாச்சாரியா் கடுமையாக உழைத்தாா்.

மனமோ பற்றுகளை விட்டு அகல முயல்கிறது. பொறுப்புகளோ பற்றைப் பெருக்க முயல்கின்றன. பற்றற்ற நிலையைப் பேணினாா்.

நம்பிக்கைகள், மரபுகள், தோத்திரங்கள், சாத்திரங்களுக்கு எதிரான குரல்கள் ஒருபுறம்; காலங்கள் ஊடாகச் சைவ உலகம் உருவாக்கி விட்டுச் சென்ற அற நிலைகள், திருக்கோயில்கள் சாா்ந்த பொறுப்புகள் மறுபுறம்.

உடல்நிலை செம்மையாக இருந்த காலங்களில் எங்கு செல்வதெனினும் நடந்தே சென்ற தளராத எளிமை, குறையாத வலிமை, காட்சிக்கு

எளியவராக வாழ்ந்த இனிமையாளா். பல்லக்குகளை ஒதுக்கினாா். பவனிகளைக் குறைத்தாா். படாடோபத்தை முற்றாகத் தவிா்த்தாா்.

25-ஆவது குருமகாசந்நிதானம் தொடங்கிய பன்னிரு திருமுறைப் பதிப்பில் குறையில் நின்ற பகுதிகளுக்கு உரை எழுதுவித்தமை; 18,268 திருமுறைப் பாடல்களுக்கும் பொழிப்புரை, குறிப்புரை, திருக்கோயில் வரலாறு, அடியாா்கள் வரலாறு எனத் தன் குருவானவா் விட்டுச் சென்ற பணிகளைத் தன் காலத்தில் முழுமையாக முடித்தமை. ஒவ்வொரு வீட்டிலும் முழுமையான பன்னிரு திருமுறைத் தொகுப்பு, திருக்கோயிலாக இருக்குமாறு செய்தமை. யாவும் தவத்திரு மகாசன்னிதானத்தின் அரிய பெரிய பணிகள்.

உலகெங்கும் 80 நாடுகளில் நாளொன்றுக்கு பல்லாயிரம் சைவத் தமிழரும் மற்றவா்களும் 18,268 திருமுறைப் பாடல்களைப் படிக்கவும் உரையைத் தெரிந்து கொள்ளவும் இசையைக் கேட்கவும் ஆய மின்னம்பலம் தளத்தை (‌t‌h‌e‌v​a​a‌r​a‌m.‌o‌r‌g) உருவாக்கியமை தவத்திரு குரு சன்னிதானத்தின் அரிய, பெரிய பணியாகும்.

18,000 பக்கப் பன்னிரு திருமுறைப் பதிப்பிலும் மின்னம்பலம் தள உருவாக்க நடைமுறையிலும் பன்னிரு திருமுறைகளைப் பத்து அயல் மொழிகளுக்கு மொழிபெயா்க்கும் பணியிலும் கடந்த 25 ஆண்டுகளாகத் தவத்திரு குருமகாசந்நிதானம் அவா்களுக்குத் துணையாக நின்று அவருடைய வாழ்த்தையும் அன்பையும் பெற்றேன் என்பது என்னுடைய பிறவிப் பேறு.

உலகெங்கும் சைவ சமய ஆதீனங்கள் உருவாகியுள்ள காலம். இலங்கையில், அமெரிக்காவில், ஐரோப்பாவில், மலேசியாவில் என சைவ ஆதீனங்கள் ஆங்காங்கே தனித் தனியாக அமைந்து அரும்பணி ஆற்றி வருகின்றன. தமிழகத்திலும் 20-க்கும் குறையாத சைவ ஆதீனங்கள் உள்ளன.

இன்றைய காலகட்டத்தில் தமிழுக்கும் சைவத்துக்கும் அமைந்த அனைத்து நிறுவனங்களுக்கும் தலைமைப் பீடமாக அமைந்தது தருமபுர ஆதீனமே.

கடந்த அரை நூற்றாண்டு காலமாகத் துறவுக்கு இலக்கணம் கண்ட தவ சீலா், ஒழுக்க மாண்பினா், நெறிநின்ற நோ்மையா் தருமபுர ஆதீனத்தின்

26-ஆவது ஸ்ரீலஸ்ரீ சண்முக தேசிக ஞானசம்பந்த பரமாச்சாரிய சுவாமிகள்தான். உலகெங்கும் வாழும் 10 கோடிச் சைவத் தமிழ் மக்களுக்கும் அவா்கள் சாா்ந்த ஆதீனங்களுக்கும் அமைப்புகளுக்கும் தலைமைத் துறவியாக வாழ்ந்தவா் வழிகாட்டியவா் சாயுச்சிய நிலை எய்தினாா்.

அவா் விட்ட இடத்தை நிரப்ப, சைவத் தமிழ் உலகத்தின் தலைமைத் துறவியாக, தருமபுர ஆதீனத்தின் 27-ஆவது குருமகா சன்னிதானமாகப் பொறுப்பேற்க உள்ளாா் தவத்திரு மாசிலாமணி தேசிக பரமாச்சாரிய சுவாமிகள்.

கட்டுரையாளா்:

எழுத்தாளா்.
விரிவாக படிக்க இங்கே கிளிக் செய்யுங்கள் | READ MORE | CLICK HERE

தமிழிலும் பேச்சுத்திறன் பயிற்சி தருக!

தமிழிலும் பேச்சுத்திறன் பயிற்சி தருக!
By கிருங்கை சேதுபதி

நிகழ் கல்வியாண்டிலிருந்து அரசுப் பள்ளி மாணவா்களுக்கு ஆங்கிலப் பேச்சுத் திறன் (Spoken English)  பயிற்சி வழங்கும் முயற்சியை மேற்கொள்வதாக அண்மையில் தமிழக அரசு அறிவித்திருக்கிறது. இதன் காரணமாக, தமிழகத்தில் உள்ள தனியாா் பள்ளிகளில் பயிலும் மாணவ, மாணவியா்களுக்கு இணையாக அரசுப் பள்ளிகளில் பயில்வோா் ஆங்கிலத்தில் சரளமாக உரையாடும் திறன் பெறுவாா்கள் என்றும், அரசுப்பள்ளிகளில் சோ்பவா்களின் எண்ணிக்கையும் கணிசமாக அதிகரிக்கும் என்றும் எதிா்பாா்க்கப்படுகிறது. இதற்கென்றே, தனிப் பாடவேளைகள் ஒதுக்கி, புதிய வகையில் அந்தந்த வகுப்புகளுக்கென்று திட்டமிட்ட பயிற்சிக் கையேடுகளும் உருவாக்கப்பெற்று வழங்கப்பட உள்ளன.

முதல் வகுப்பு தொடங்கி ஐந்தாம் வகுப்பு வரை இரண்டாம் பருவத்துக்கு ஒரு பயிற்சிக் கையேடு (கட்டகம் ), 6-ஆம் வகுப்பு தொடங்கி, 9-ஆம் வகுப்பு வரை 3 பருவங்களுக்கும் சோ்த்து வகுப்புவாரியாக 4 கட்டகங்களும், மாநிலக் கல்வியியல் ஆராய்ச்சி மற்றும் பயிற்சி நிறுவனத்தால் தயாரிக்கப்பட்டுள்ளன.

அனைத்து ஊராட்சி ஒன்றியத் தொடக்கப் பள்ளி, நடுநிலைப் பள்ளி, உயா்நிலை, மேல்நிலைப் பள்ளிகளில் பயில்வோா் பயன்பெறத்தக்க வகையில் இவை ஆசியா்களுக்கு வழங்கப்பெறவுள்ளன. 30 வாரங்களுக்கான பாடப்பகுதிகள், காணொலிகள் தயாரிக்கப்பட்டு, பள்ளிக் கல்வித் துறையில் பணியாற்றும் ஆசிரியா்களுக்கான வலைதளத்தில் பதிவேற்றம் செய்யப்படவுள்ளன. மேலும், அரசு கல்வித் தொலைக்காட்சியில், ‘ஆங்கிலம் பழகுவோம்’ என்ற நிகழ்ச்சியின்மூலம் சிறப்புச் செயல்பாடுகளும் ஒளிபரப்பு செய்யக் காத்திருக்கின்றன.


பல்லாயிரக்கணக்கான பிரதிகள் அச்சிடப்பட்டும், பயிற்சிக்கான காலவரையறைகள் முறைமை செய்யப்பட்டும் நடத்தப்பட இருக்கின்ற இந்தப் பயிற்சி வகுப்புகள் முறைமையாகச் செயல்படுவதற்கான கண்காணிப்புத் திட்டங்களும் நடைமுறைப்படுத்தப்பட இருக்கின்றன.

பல்கிப் பெருகும் தனியாா் பள்ளிகளில் இடமின்றித் தவிக்கும் தமிழக மாணவ, மாணவியா், ஆண்டுதோறும் சோ்க்கைக் குறைவு ஏற்படும் அரசுப் பள்ளிகளில் சென்று சேரவும், பொதுத் தோ்வுகளிலும் பணிச் சோ்க்கைகளிலும் ஆங்கிலத்தில் பேசும் ஆற்றல் பெற்று வெற்றி பெறவும் இந்த முயற்சியானது பெரிதும் கைகொடுக்கும்.

அதைவிடவும், பள்ளியில் சோ்ந்து பயிலும் காலத்தில் தனிப் பயிற்சிக்கென பணம் செலுத்தி, தனியாரிடத்தில் ஆங்கிலப் பயிற்சி பெறும் சிரமங்கள் தவிா்க்கப்பெறும். நகா்ப்புறங்களைவிடவும், கிராமப்புறங்களில் பயில்வோா்க்கு, இந்தப் பயிற்சியானது ஆங்கிலத்தில் பேசவியலாத தாழ்வு மனப்பான்மையை போக்கித் தன்னம்பிக்கையை வளா்க்கும் என்பதிலும் சந்தேகமில்லை. உரிய நேரத்தில் காலத்தின் தேவை உணா்ந்து இந்த முயற்சியை மேற்கொண்டுள்ள தமிழகக் கல்வித் துறையைப் பாராட்டுவது கடமை. இதே வேளையில், இத்துறையினா் இன்னொரு முயற்சியையும் இணைந்து மேற்கொள்வது இன்றியமையாதது.

ஆங்கிலப் பேச்சுப் பயிற்சி வலுப்படும் இந்த நேரத்தில், அன்னை தமிழின் நிலைமை என்ன தன்மையில் இருக்கிறது என்பதையும் எண்ணிப் பாா்க்க வேண்டும். அந்நியமொழியான ஆங்கிலத்தில் ஒலிப் பிழை, மொழிப் பிழை இன்றிப் பேசுவதில் எவ்வளவு அக்கறை கொள்கிறோமோ, அதற்கு இணையாக தாய்மொழித் தமிழிலும், மயங்கொலிப் பிழைகள் இன்றி, ஒற்றுப் பிழையின்றிப் பேசுகிற முயற்சிக்கு வாய்ப்பளிக்க வேண்டாமா?

திரும்பிய திசையெங்கும் இயங்கும் இலக்கியக் குழுக்கள் ஆண்டுதோறும் பல்வேறு இலக்கியப் போட்டிகளை நடத்தி பல்லாயிரக்கணக்கான ரூபாய்களைப் பரிசளிக்கின்றன. அவற்றுள் கண்டிப்பாகப் பேச்சுப் போட்டி இடம்பெறுகிறது. காட்சி ஊடங்களும் தமிழ்ப் பேச்சுக்குத் தனித்த இடமளிக்கின்றன. பங்கேற்று பரிசு பெறுவோா் பெரும்பாலும், ஆங்கில வழியில், தனியாா் நிறுவனங்களில் பயில்பவா்களாகவே இருக்கிறாா்கள். அவா்களுக்கென்று தனிப் பயிற்சி கொடுத்துப் பங்கேற்றுப் பரிசு பெற ஊக்கமளிக்கும் சிறப்புப் பயிற்றுநா்களும் இருக்கிறாா்கள்.

கொடுமை என்னவெனில், திருக்கு உள்ளிட்ட மேற்கோள்களையும் உரைகளையும் கூட, ஆங்கிலத்தில் எழுதிக்கொண்டு தமிழ்மரபில் உச்சரித்து வெற்றிபெறுகிறவா்களாக அவா்கள் இருக்கிறாா்கள். இடையில் ஏதேனும் நடுவா்கள் குறுக்கிட்டுச் சின்னஞ்சிறு ஐயங்களைத் தமிழில் எழுப்பினால், ‘மன்னிக்கவும். எனக்குத் தமிழ் தெரியாது’ என்று நளினமான ஆங்கிலத்தில் பதில் கிடைக்கிறது.

இதுதான் இன்றைய தாய்த் தமிழ்நாட்டில் தமிழின் நிலைமை. அரசுப் பள்ளிகளில் பயில்வோா் ஆசிரியா்கள் மற்றும் பெற்றோா் உதவியுடன் தன்முயற்சியும் கொண்டு பங்கேற்றாலும் உரிய உச்சரிப்பு முறையோ, கருத்துச்செறிவோ, மனனச் செழுமையோ இன்றித் தடுமாறுவதையும் பாா்க்க நேரிடுகிறது. அது மட்டுமன்றி, இவா்களின் முன்மாதிரிகள், சின்னத் திரைகளில் ஆங்கிலம் கலந்து தமிழ் பேசுகிறவா்களாக இருக்கிறாா்கள். அவா்களின் தமிழ் உச்சரிப்பு எத்தன்மையது என்பதை உலகம் நன்கு அறியும்.

அண்மையில் அயலகத் தமிழ்த் தம்பதிகள் நம் தாயகம் வந்தபோது சொன்ன செய்தியை இங்கு நினைவுகூா்வதுகூடப் பொருந்தும். ‘ஊடகத் தமிழ் உச்சரிப்புகளையும், மொழிக் கலப்புமிக்க சொல்லாடல்களையும் பின்பற்றக் கூடாது என்றே சொல்லி எங்கள் பிள்ளைகளை வளா்க்க வேண்டி இருக்கிறது’ என்றாா்கள்.

‘அவா்களைக் குறைகூறுவதைவிட, அதற்குமாற்றாக, நல்ல தமிழை நாம் சொல்லிக் கொடுப்பதே நல்லது என்ற நிலையில், அன்றாட உணவு வேளைகளில், விடுமுறை நாள்களில் நல்ல தமிழில் எல்லோரும் பேசுவது என்ற கொள்கைச் செயல்பாட்டை நாங்கள் கடைப்பிடித்து வருகிறோம். இது குழந்தைகளிடத்தில் நல்ல மாற்றத்தை உண்டாக்கி இருக்கிறது. மேலும், செல்லிடப்பேசிகளில் கவனம் செலுத்தும் குழந்தைகளுக்கு வாய்மொழியாகத் தமிழ்ப் பாடல்களை, கதைகளை சொல்லிக் காட்டுகிறோம். முகம் நோக்கி, கண் பாா்த்து, அகம் மலரச் சின்னஞ்சிறு பிள்ளைகள் பழக வேண்டாமா? அதற்கான பாடப்பகுதிகளை, தமிழ் இணையக் கல்விக் கழகம் - (Tamil Virtual Academy) உள்ளிட்ட இணையதளங்களில் இருந்து பெற்றுக்கொள்கிறோம்’ என்றாா்கள்.

வீட்டுக்குள் நடக்கும் இந்த முயற்சி நாடெங்கும் நடந்தால் எவ்வளவு நன்றாக இருக்கும் என்று எண்ணிக் கொண்டிருந்த வேளையில்,

‘அரசுப் பள்ளி மாணவா்களுக்கு ஆங்கிலப் பேச்சுத் திறன் பயிற்சி’ என்ற செய்தி வெளியானது மகிழ்ச்சி தருகிறது. இதேபோல், தமிழிலும் பேச்சுத் திறன் பயிற்சி கொடுக்கும் முயற்சியையும் தமிழகம் செய்வது காலத்தின் கட்டாயம். இதனால், வளரும் தலைமுறையினா் தமிழைப் பிழையின்றிப் பேசப் பழகுவாா்கள். ஒற்றுப்பிழைகள், மயங்கொலிப்பிழைகள், ஒருமை - பன்மை மயக்கங்கள் இன்றிப் பேசப்பழகிவிட்டாலே, எழுத்துப் பிழைகள் காணாது ஒழிந்து போகும். கூடவே, கருத்துப்பிழைகளும் இல்லாது நீங்கும்.

மொழியானது இருவேறு செயல்பாடுகளை உடையது என்றாலும் சிந்தனை ஒன்றுடையது. உச்சரிப்பு உயிா் போன்றது; எழுத்து உடல் போன்றது. உயிா் நீங்கிய உடலும், உடலைத் தவிா்த்த உயிரும் இயக்கமற்றுப் போகும். தமிழியக்கம் கண்ட தமிழகத்தில் ஆங்கிலம் பெறுகிற சிறப்பை அன்னைத் தமிழ் பெறவேண்டாமா? அதற்குத் தமிழ்நாடு அரசு தலைநிற்கிறது என்ற சிறப்பையும் புகழையும் பெறுதற்கு இதுவே தக்க தருணம்.

ஆங்கில மொழிக்கு எடுத்த முயற்சிபோலவே, தமிழுக்கும் எளிய கையேடுகள், காணொலிப் படங்கள் உருவாக்கும் முயற்சிகளை மேற்கொள்ளலாம். ஆங்கிலவழிப் பள்ளிகளில் சிறப்பாகவும், தமிழ்ப் பள்ளிகளில் பொதுவாகவும் இந்த முயற்சியை மேற்கொள்கிறபோது தமிழ் ஆங்கில உச்சரிப்பு மரபுகள் எளிதாக உள்வாங்கிக் கொள்ளப்பெறும். தடுமாற்றங்களை நீக்கவும் இயலும். அதைவிடவும், தமிழில் திறம்படப் பேசிய - பேசுகிற வல்லுநா்கள் நிறைந்திருக்கிறாா்கள்.

அரசியலாளா்கள், தமிழறிஞா்கள் உரைகள் குறுந்தகடுகளாக, வானொலி உரைகளாக, தொலைக்காட்சிப் பதிவுகளாக நிறையக் கிடைக்கின்றன. அறிஞா் அண்ணா, பேராசிரியா் அ.ச.ஞானசம்பந்தன், புலவா் கீரன், தவத்திரு குன்றக்குடி அடிகளாா் உள்ளிட்ட பெரியோா்களின் உரைகளை, ‘சான்றோா் பேருரைகளாக’ வாரம் ஒருமுறையேனும் செவிமடுக்கும் வாய்ப்பை மாணவா்களுக்கு வழங்கலாம். அவற்றை வகுப்பறையில் வழங்குதற்கு நேரமில்லாவிடினும், அரசுக் கல்வித் தொலைக்காட்சியில், இணைய தளங்களில் இணைத்து வெளியிடலாம்.

தக்க அறிஞா்களைக் கொண்டு, தமிழில் செய்யுள் பயிற்சி, உரையாடல் பயிற்சி, தனிப் பேச்சுப் பயிற்சி, பொதுப் பேச்சுப் பயிற்சி ஆகியவற்றைத் தயாரித்து வழங்குவதோடு வட்டார வழக்குகளுக்கும் சொலவடைகள் மற்றும் பழமொழிகளுக்கும் முக்கியத்துவம் தந்து அவற்றைப் பயன்படுத்தும் வாய்ப்பளிக்கலாம். அதனால், பேச்சுமொழியின் சிறப்புக் கூறுகளை அடுத்த தலைமுறைக்கு எடுத்துக் கொடுத்த, பாதுகாத்த புண்ணியத்தைப் பெற்றுக் கொள்ளமுடியும்.

உலகில் அழிந்து வரும் மொழிகளின் பட்டியலில் ஆங்கிலம் இல்லை. ஆனால், நம் அன்னைத் தமிழ் இருக்கிறது என்பதைச் சொல்லிச் சொல்லிக் கவலைப்பட்டுக் கலங்குவோருக்கு மாற்று மருந்தாக, ஆற்றல்மிகு செயலாக இதனைத் தமிழக அரசு செயல்படுத்துமானால், என்றுமுள தென்றமிழ் தமிழகத்தில் நின்று நிலைக்கும். உரியவா்களைத் தாம் உள்ள காலம் வரை வாழ்த்தும் வாழ்விக்கும் என்று சொல்லி உணா்கிற நிலையிலா நாம் இருக்கிறோம்? நல்லது...உடனே நடப்பது நல்லது.

கட்டுரையாளா்:

பேராசிரியா்
விரிவாக படிக்க இங்கே கிளிக் செய்யுங்கள் | READ MORE | CLICK HERE

தானம்...தலைமுறைகள் வாழ்த்தும்

தானம்...தலைமுறைகள் வாழ்த்தும்
By கே.ஏ.ராஜபாண்டியன்

‘‘புத்தே ளுலகத்தும் ஈண்டும் பெறலரிதே ஒப்புரவின் நல்லபிற’’ என்னும் வள்ளுவப் பெருந்தகையின் கு நெறிக்கேற்ப, தன்னலம் கருதாமல் பொதுத் தொண்டாம் ஒப்புரவை தங்களின் லட்சியமாகக் கொண்டு மனித குலம் சிறப்புடன் செழித்தோங்க இந்த உலகில் அருந்தொண்டாற்றிய அறவோா்களையும், அத்தகைய பண்பாளா்களின் அடியொற்றி இன்று சமுதாய மேம்பாட்டுக்காக ஆரவாரமின்றி உழைத்துக் கொண்டிருக்கும் நல்லோரையும் நன்றி பாராட்டிக் கொண்டாடுவது மானுடத்தின் தலையாயக் கடமையாகும்.

நம் பாரத தேசம் அந்நியரிடம் அடிமைப்பட்டு சீரழிந்து கிடந்த நிலையில், தன்னாா்வ சேவை மனப்பான்மையுடன் சத்தியாகிரகம், ஒத்துழையாமை இயக்கம், உண்ணாவிரதம் ஆகிய அறவழிக் கோட்பாடுகளை மகாத்மா காந்தி மக்களிடம் போதித்தும், அதன் வழியே போராட வைத்தும் சுதந்திரத்தைப் பெற்றுத் தந்தாா். ‘ஆயுத பலத்தைவிட அகிம்சையின் சக்தியே வெற்றியை எளிதில் சாத்தியமாக்கும்’ என்று ஓங்கி ஒலித்து அதில் வெற்றியும் கண்ட மகாத்மா காந்தியடிகளின் அறவழித் தத்துவமும், தியாக வாழ்வும் ஊழிக் காலம்வரை இவ்வுலகில் தன்னாா்வ சேவையில் ஈடுபட முற்படுவோருக்கு ஒரு தலைசிறந்த பாடமாக அமைந்து வழிகாட்டும் என்பது நிதா்சனம்.

அண்ணல் காந்தியடிகளைப் போன்று தூய தொண்டுள்ளத்துடன் தன் இறுதி மூச்சுவரை அமெரிக்காவில் நீக்ரோ சமூகத்தினரின் உரிமைகளுக்காகவும் மறுமலா்ச்சிக்காகவும் போராடி, ‘அமெரிக்க காந்தி’ என்று உலகம் போற்ற வாழ்ந்து மறைந்த மாா்டின் லூதா் கிங், ஐக்கிய நாடுகளின் அரசியல் அமைப்பில் மக்கள் அனைவரும் சுதந்திரம் பெற்றவா்கள் என்றும், கருப்பின மக்களை வெள்ளையா்கள் அடிமைகளாக்கி கொடுமைப்படுத்தும் அநீதி அகல வேண்டும் என்றும், நிற வெறிக்கு எதிராகக் குரல் கொடுத்து சமூகநீதியை நிலைநாட்ட அல்லும் பகலும் அயராது உழைத்த ஐக்கிய அமெரிக்ககாவின் 16-ஆவது குடியரசுத் தலைவா் ஆபிரகாம் லிங்கன், செஞ்சிலுவைச் சங்கம் நிறுவனம் 1864-ஆம் ஆண்டு உருவானதற்குக் காரணகா்த்தாவாக விளங்கிய ஜீன் ஹென்றி டூனாந்து போன்ற போற்றுதலுக்குரிய பலதன்னாா்வலா்கள் வரிசையில் தமிழகத்தைச் சோ்ந்த தனித்துவமிக்க வள்ளன்மை கொண்ட சான்றோா் டாக்டா் ராம. அழகப்பசெட்டியாா், பச்சையப்ப முதலியாா், டாக்டா் எம்.ஏ.முத்தையா செட்டியாா் போன்றோரும் இடம்பெற்று சுடரொளியாய் ஒளிா்வதை நம்மால் உணர முடிகிறது.


‘அன்னசத்திரம் ஆயிரம் வைத்தல், ஆலயம் பதினாயிரம் நாட்டல், பின்னருள்ள தருமங்கள் யாவும் பெயா் விளங்கி ஒளிரநிறுத்தல்,

அன்னயாவினும் புண்ணியம் கோடி - ஆங்கோா் ஏழைக் கெழுத்தறிவித்தல்’ என்று பாடிய மகாகவி பாரதியின் உன்னத உணா்வுக்கு உயிரூட்டும் வண்ணம் தமிழகத்தில் கல்விப் பணிக்காகத் தன் செல்வத்தை வாரிவழங்கி தன்னிகரில்லாத கொடையாளியாகத் திகழ்ந்தவா் ராம.அழகப்பா்.

1943-ஆம் ஆண்டு திருவாங்கூா் பல்கலைக்கழகத்தில் தமிழ்த் துறை உருவாக்கப் பணிக்காக ரூ.1 லட்சம் நன்கொடை வழங்கி தமது கல்விச் சேவைக்கு முன்னுரை கண்டஇவா் 1947-ஆம் ஆண்டு காரைக்குடியில் அழகப்பா கலைக் கல்லூரியை நிறுவி காரைக்குடியை கல்விச் சோலையாக மாற்றினாா்.

நம் தேசம் சுதந்திரக் காற்றை சுவாசித்த தருணத்தில் அன்றைய பிரதமா் ஜவாஹா்லால் நேரு அறிவியல் சாா்ந்த தொழில் நுட்பத்துடன் நாட்டை முன்னெடுத்துச் செல்ல வேண்டும் என்று கருதி பலதிட்டங்களை அறிவித்தாா். அத்தகைய திட்டங்களில் ஒன்றான மத்திய மின் வேதியியல் ஆராய்ச்சி மையத்தை (செக்ரி) காரைக்குடியில் நிறுவ வேண்டும் என அழகப்பா் ஆவல் கொண்டாா்.

அந்தக் கூடத்தை தங்கள் பகுதியில் நிறுவ விருப்பம் கொண்டு பிற மாநிலத்தவரும், செல்வந்தா் பலரும் போட்டியில் இறங்கினா். அதற்கெல்லாம் அஞ்சாத அழகப்பா் 1948-ஆம் ஆண்டு பிரதமா் நேருவை நேரில் சந்தித்து மத்திய மின் வேதியியல் ஆராய்ச்சி மையத்தை காரைக்குடியில் நிறுவுவதற்குச் சாதகமான அம்சங்களை முன் வைத்ததோடு, அதற்காக 300 ஏக்கா் நிலம், ரூ.15 லட்சம் நன்கொடையாக வழங்குவதாகக் கூறினாா்.

அழகப்பரின் லட்சிய உணா்வை பிரதமா் நேரு புரிந்துகொண்டு அவருக்கு ஒப்புதல் கூறியதுடன் ‘அழகப்பா் சோஷலிச முதலாளி’ என்று பாராட்டும் தெரிவித்தாா். அழகப்பரின் எண்ணம் ஈடேறும் வண்ணம் 1953-ஆம் ஆண்டு மத்திய மின் வேதியியல் ஆராய்ச்சி மையத்தை அன்றைய குடியரசுத் தலைவா் சா்வபள்ளி ராதாகிருஷ்ணன் திறந்து வைக்க, காரைக்குடி புதுப் பொலிவு பெற்றது.

இவ்வாறு, தமிழகம் மட்டுமல்லாமல் கேரளா, மலேசியா போன்ற இடங்களில் அழகப்பா் ஆற்றிய எண்ணற்ற கல்வித் தொண்டு குன்று போல் நின்று என்றும் அவா் புகழ்பாடும் என்பதில் சந்தேகமில்லை.

கல்வியிலும் ஆன்மிகத்திலும் தமிழகம் செழித்தோங்க வேண்டும் என விருப்பம் கொண்டு, சமூக சேவையில் நடைபோட்டு தனித்துவ முத்திரை பதித்தவா் வள்ளல் பச்சையப்ப முதலியாா். மனிதனை மனிதனாக்குவது கல்வி மட்டுமே என்பதை இளமையிலேயே நன்கு உணா்ந்த இவா், தான் ஈட்டிய செல்வத்தைத் கொண்டு சென்னை, காஞ்சிபுரம், சிதம்பரம் ஆகிய நகரங்களில் உயா் நிலைப் பள்ளிகளையும், காஞ்சியிலும் சென்னையிலும் கல்லூரிகளையும் தொடங்கி கல்விப் பணியினை செம்மையுடன் செய்தாா்.

தமிழகம் நன்கறிந்த மற்றொரு வள்ளல் டாக்டா் எம்.ஏ.முத்தையா செட்டியாா். இவரும் இவரின் தந்தையாா் ராஜா சா். அண்ணாமலைச் செட்டியாரும் தமிழிசைக்குச் செய்த தொண்டு அளப்பரியதாகும். இவா்களின் அரும்பெரும் முயற்சியால் தமிழிசைச் சங்கம் உருவாகி, பண் ஆராய்ச்சியை மேற்கொண்டு மேதினியெங்கும் தமிழிசை இன்றளவும் ஒலிப்பதைத் தமிழ்கூறும் நல்லுலகம் நன்கறியும்.

இவ்வாறு செயற்கரிய செய்த அறவோா்களின் வரலாறுகளை நன்றியுடன் நாம் நினைவுகூா்ந்து போற்றுவதோடு, நம்மை வாழ வைக்கும் இந்தச் சமூகத்திற்கு நம்மால் முடிந்த அறத் தொண்டினை நாம் அனைவருமே செய்யக் கடமைப்பட்டவா்கள் என்ற உணா்வினைப் பெறுவது அவசியம்.

(இன்று உலக தன்னாா்வலா் தினம்)
விரிவாக படிக்க இங்கே கிளிக் செய்யுங்கள் | READ MORE | CLICK HERE

களைகள் மண்டிக் கிடக்கும்...

களைகள் மண்டிக் கிடக்கும்...
By பேராசிரியா் தி. இராசகோபாலன் 

வயலில் நாற்றுக்களை நட்டு நம் உடலினை வளா்க்கும் உழவன், எப்படியிருக்க வேண்டும் என்று நம் முன்னோா் இலக்கணம் சொல்லவில்லை. நாடி பிடித்துப் பாா்த்து நம் உயிா்களைக் காக்கும் மருத்துவா் எப்படியிருக்க வேண்டும் என்று நம் மூதாதையா்கள் இலக்கணம் எழுதவில்லை.

ஆனால், உழைப்பாளியையும் மருத்துவா்களையும் உருவாக்கும் ஆசிரியன் எப்படி இருக்க வேண்டும் என்று நன்னூல் எழுதிய பவணந்தி முனிவா் இலக்கணம் சொன்னாா். அத்துடன் ஆசிரியப் பணிக்கு வரக் கூடாதவா்கள் யாா், யாா் என்றும் சட்டம் போட்டுப் போனாா், அந்த மாமுனிவா்! ‘மொழிகுணம் இன்மையும் இழிகுண இயல்பும், அழுக்காறு அவாவஞ்சம் அச்சம் ஆடலும்...முரண்கொள் சிந்தையும் உடையோா், இலா் ஆசிரியா் ஆகுதலே’” என்பது எழுத்ததிகாரத்தின் 31-ஆவது நூற்பா. ஆசிரியப் பணிக்குத் தகுதியில்லாதவா்கள் என நன்னூலாா் சொன்ன இலக்கணமே, இன்று தகுதியாகிவிட்டது.

நாட்டின் பெருமை பேசவந்த மகாகவி பாரதி, ‘கல்வி சிறந்த தமிழ்நாடு’ எனப் பாடினாா். ஆனால், அந்த மகாகவி இன்று வந்து கல்விக்கூடங்களைப் பாா்த்தால், பிணக்கிடங்கு ஆகிப்போன கல்விச் சாலைகளைப் பாா்த்துக் கண்ணீா் வடிப்பாா். வறுமையின் காரணமாக வளா்த்த ஆட்டை கசாப்புக் கடைக்காரனிடம் ஒப்படைக்கும் தரித்திரனைப் போல, இன்றைக்குப் பிள்ளைகளைக் குணங்கெட்ட கல்வியாளா்களிடம் பெற்றோா் ஒப்படைத்துச் செல்கிறாா்கள். பட்டமளிப்பு விழாவில் தங்கள் பிள்ளைகள் பட்டம் வாங்குவதைக் காண வேண்டும் எனும் கனவுகளோடு, சொந்த சுகங்களைத் துறந்து வாழும் பெற்றோா், இன்று தூக்கிலே தொங்கிய பிணங்களையும், பத்தாவது மாடியில் இருந்து கீழே குதித்த சடலத்தையும் பெற்றுக்கொள்ள வருகிறாா்கள்!


ஒரு காலத்தில் தெய்வத்தைக் காட்டுகின்ற குருமாா்களையும், தெய்வமாகவே திகழ்ந்த குருமாா்களையும் இந்த நாடு கண்டிருக்கிறது. திருக்குடந்தையில் ஸ்ரீமடத்தில் வெங்கடநாதன் (ஸ்ரீ ராகவேந்திரா்) ஆசாரியா் சுதீந்திரரிடம் சீடராகச் சோ்ந்தாா். ஸ்ரீமத்வாச்சாரியாா் உரை செய்த பிரம்மசூத்திரத்துக்கு ஸ்ரீ ஜய தீா்த்தா் விளக்கவுரை எழுதினாா். அந்த உரையை ‘நியாயசுதா’ என வழங்குவா். சுதீந்திரா் நியாயசுதாவைப் பாடஞ் சொல்லும்போது, ஒரு சொல்லுக்குப் பொருள் அவா் மனத்திரையில் தென்படவில்லை. அதனால், இடையில் பாடத்தை நிறுத்தி விட்டாா்.

ஒரு சொல்லுக்குப் பொருள் விளங்காததை எண்ணி, தூக்கம் பிடிக்காதவராய் நடு இரவில் ஸ்ரீமடத்தைச் சுற்றிச் சுதீந்திரா் உலவிக் கொண்டிருந்தாா். அப்போது கடுங்குளிரில் வெங்கடநாதன் கட்டாந்தரையில் படுத்திருப்பதையும், அவா் அருகில் ஓலைச்சுவடிகள் விரிந்து கிடப்பதையும் கண்டாா். அந்த ஓலைச்சுவடிகளை விரித்துச் சுதீந்திரா் படித்தபோது, அதில் நியாய சுதாவுக்கு வெங்கடநாதன் எழுதியிருக்கும் புதிய, எளிய விளக்கவுரையைப் படித்து வியந்தாா். உடனே, தம்முடைய காவி மேலாடையை எடுத்துக் குளிரில் படுத்திருந்த வெங்கடநாதன் மேல் போா்த்திவிட்டுச் சென்றாா்.

காலையில் பொழுது விடிந்து எழுந்த வெங்கடநாதன், தம் குருநாதருடைய மேலாடை தம் மீது போா்த்தப்பட்டிருப்பதைப் பாா்த்து அதிா்ச்சியடைந்தாா். பதற்றத்துடன் தம் குருநாதா் முன் நின்றாா். சுதீந்திரா் ‘வெங்கடநாதா! பதற்றம் வேண்டாம். நியாயசுதாவுக்கு நீ எழுதிய உரைக்கு ‘சுதா பரிமளம்’” எனப் பெயா் சூட்டுகிறேன். அத்துடன் ‘பரிமளாச்சாரியா்’” என்னும் சிறப்பு விருதையும் உனக்கு வழங்குகிறேன்” என்றாா். வெறும் வெங்கடநாதனாக வந்தவரை ஸ்ரீராகவேந்திரராக மாற்றியவா் சுதீந்திரா் என்ற ஆசாரியன். கூழாங்கற்களை வைரக்கற்களாக மாற்றியவா்கள் அன்றைய குருநாதா்கள்; வைரக்கல்லைக் கூழாங்கல்லாக மாற்றுகின்றவா்கள் இன்றைய பாடம் சொல்லிகள்.

நல்லாசிரியா்களால் நல் மாணாக்கா்களை உருவாக்க முடியும் என்பதற்கு இன்னொரு நிகழ்வையும் சுட்டலாம். முன்னாள் குடியரசுத் தலைவா் சங்கா் தயாள் சா்மா 1994-ஆம் ஆண்டு அரசுப் பணி நிமித்தமாக அரபு நாடுகளுக்குச் சென்றாா். அப்போது அவரை விமான நிலையத்தில் வரவேற்க ஓமனுடைய சுல்தான் கபூஸ் பின் சையத்தே நேரில் வந்து விமானம் தரையிறங்கியவுடன் குடியரசுத்தலைவா் இறங்குவதற்கு முன்னரே, சுல்தான் படியேறிச் சென்று அவரை வரவேற்றாா். அத்துடன் தம்முடைய காரில் குடியரசுத் தலைவரை உட்காரவைத்து, ஓட்டுநா் இடத்தில் தாமே உட்காா்ந்து காரை ஓட்டிச் சென்றாா்.

சுல்தான் மரபு மீறி நடந்தது அரபு நாடுகளில் எதிா்ப்பை ஏற்படுத்தியது. அந்த நாட்டுப் பத்திரிகையாளா்கள் சுல்தானை நேரில் கண்டு, ‘இங்கிலாந்து மகாராணியே வந்தபோதுகூட நேரில் சென்று அழைக்காத நீங்கள், இன்னொரு நாட்டு குடியரசுத் தலைவரை எப்படி விமானத்திலிருந்து கைபிடித்துக் கீழே இறக்கலாம்? அத்துடன் ஓட்டுநரை நகா்த்தி உட்கார வைத்துவிட்டு, நீங்களே எப்படி காரை ஓட்டலாம்? அது மரபு மீறிய செயல் அல்லவா?’ எனக் கேட்டனா்.

அதற்கு சுல்தான், ‘நான் புணே கல்லூரியில் படிக்கும்போது அவா்தான் எனக்குப் பேராசிரியா். ஓா் இஸ்லாமியராகச் சென்ற என்னை ஒரு சுல்தானாக வடித்து எடுத்தவா், அவா். அவா் எனக்குப் போதகாசிரியா் மட்டுமன்று; எனக்கு ஒரு ஞானாசிரியரும் கூட! ஒரு குடியரசுத் தலைவரை வரவேற்கச் சென்ாக நினைக்காதீா்கள்; என் குருநாதரை வரவேற்கச் சென்ாகக் கருதுங்கள்’” எனக் கூறி விடைபெற்றாா். இப்படி படிக்கல்லைச் சிற்பங்களாக வடித்தெடுத்த அந்த ஞானச்சிற்பிகள் எங்கே? வயது வரம்பு பாராமல் பாலியலில் ஈடுபடுகின்ற காமுகா்களும், உளவியல் ரீதியாக மாணாக்கா்களைத் துன்புறுத்திக் கொல்கின்ற ‘சேடிஸ்ட்’டுகளும் இங்கே ஆசிரியப் பணியில் நுழைந்தது எப்படி?

இந்தியாவின் குடியரசுத் தலைவராக இருந்த டாக்டா் ஜாகீா் ஹுசைன், ‘ஜாமியா மிலியா’” எனும் பல்கலைக்கழகத்தின் துணைவேந்தராகவும் இருந்தாா். துணைவேந்தராக இருந்தபோது, அந்த வளாகத்துக்குள் இருந்த தொடக்கப் பள்ளியின் வகுப்புக்குச் சென்று திருக்குா் ஆன் போதிப்பாா். அந்த வகுப்பிலிருந்து ஒரு மாணவன் ஒருவன் தொடா்ந்து அழுக்குப் படிந்த குல்லாவையே அணிந்து வருவதை ஜாகீா் ஹுசைன் கூா்ந்து கவனித்து வந்தாா். ஒருநாள் அந்த மாணவனை அழைத்து, ‘குல்லாவைத் தினமும் இத்தனை அழுக்காக அணிந்து வருகிறாயே; அதைப் பாா்க்கவே அருவருப்பாக இருக்கிறதே! இனிமேல் இப்படி வரக்கூடாது. துவைத்துச் சுத்தமாக அணிந்து வா’” என அறிவுறுத்தினாா்.

அதற்குப் பிறகும் அம்மாணவன் அழுக்குக் குல்லாவையே அணிந்து அந்த மாணவன் வந்ததால், அதைத் துணைவேந்தரால் சகித்துக் கொள்ள முடியவில்லை. ஒருநாள் அவன் தலையில் இருந்த குல்லாவை அவரே எடுத்துக்கொண்டு போய் சுத்தமாகத் துவைத்தாா்; நன்றாகக் காய வைத்து எடுத்து அவன் தலையில் அணிந்தும் விட்டாா். ஒரு துணைவேந்தா் தனது அழுக்குக் குல்லாவைத் துவைத்து சுத்தமாக்கிக் கொண்டு வந்து கொடுத்ததை எண்ணி வெட்கித் தலை குனிந்தான். மறுநாளிலிருந்து தூய்மையான குல்லாவையே அணிந்து வந்து, துணைவேந்தருடைய பாராட்டையும் பெற்றாா். இப்படி முன்மாதிரியாக வாழ்ந்த ஆசிரியா்களால்தாம், களா் நிலங்கள் பயிா் நிலங்களாயின.

குருமாா்கள் தெய்வமாகத் திகழ்ந்த காலத்தில்தான், மாணாக்கா்கள் அவா்களை வழிபடும் பக்தா்களாகத் திகழ்ந்தாா்கள். டாக்டா் அம்பேத்கரின் குடும்பப் பெயா் பீமா ராவ். அவா் அம்பேடாவை எனும் குக்கிராமத்தில் இருந்து வந்ததால், அவருடைய பெயா் ‘அம்பேடாவேகா்’” எனப் பதிவாயிற்று. ஆனால், அவருக்கு உணவு கொடுத்து, உடை கொடுத்து ஆதரித்தவா் அவருடைய ஆசிரியா், அந்தணா் குலத்தைச் சோ்ந்த கிருஷ்ண கேசவ் அம்பேத்கா் என்பதாகும். அதனால், நன்றி மறவாத பீமா ராவ், தம் குருநாதா் பெயரையே தம் பெயராகச் சூட்டிக் கொண்டாா். ஒரு படிகத்திலிருந்து உடைந்த துண்டு, இன்னொரு படிகமாகத் திகழுமே தவிர, உப்புக் கல்லாகாது அல்லவா?

டாக்டா் சா்வபள்ளி இராதாகிருஷ்ணன் மைசூா் பல்கலைக்கழகத்தில் பேராசிரியராகப் பணியாற்றிக் கொண்டிருக்கும்போது, அவருடைய கற்பிக்கும் திறனில் மாணவா்கள் தேனுண்ட வண்டுகளாய் மயங்கிக் கிடந்தனா். அப்போது, ஆந்திரப் பல்கலைக்கழகத்தில் துணைவேந்தா் பொறுப்பை ஏற்கும்படி அவருக்கு அழைப்பு வந்தது.

மைசூா்ப் பல்கலைக்கழக மாணவா்களை விட்டுப் பிரிய மனமில்லாமல் டாக்டா் இராதாகிருஷ்ணன் புறப்படத் தயாரானாா். மைசூா்ப் பல்கலைக்கழக மரபு என்னவென்றால், அங்கு பணியாற்றிவிட்டு விடைபெற்றுச் செல்லும் பேராசிரியா்களை, ஆறு குதிரைகள் பூட்டிய ‘கோச்’சிலே ஏற்றி, ரயில் நிலையம் வரை சென்று மாணவா்கள் வழியனுப்புவா். ஆனால், டாக்டா் எஸ். இராதாகிருஷ்ணன் தமது வாக்காலும் போக்காலும் மாணவா்களுடைய வாழ்க்கையில் ஒரு வசந்தத்தை ஏற்படுத்தியவா் என்பதால், மாணவா்கள் ‘கோச்’சிலே குதிரைகளைப் பூட்டுவதற்குப் பதிலாக தங்களையே குதிரைகளாகப் பூட்டிக் கொண்டு, ரயில் நிலையம் வரையில் அழைத்துச் சென்றனா். மைசூா் மகாராஜாவேகூட எண்ணிப் பாா்க்க முடியாத மதிப்பை ஒரு பேராசிரியா் பெற்றாா் என்றால், அதுதான் ஆசிரியா் தொழிலுக்குக் கிடைத்த அரியாசனம் ஆகும்.

‘ஆசிரியப் பணி அறப்பணி; அதற்கு உன்னை அா்ப்பணி’” என்றோா் முதுமொழி உண்டு. பகவத் கீதையில் ‘சுதா்மம்’” என்றொரு சுலோகம் உண்டு. அதன் பொருள் என்னவென்றால், ‘யாா் யாருக்கு எந்தெந்தத் தொழிலில் ஆற்றலும், நாட்டமும் இருக்கிறதோ, அந்தந்தத் தொழிலில்தான் அவா்கள் ஈடுபட வேண்டும்’ என்பதாகும்.

லட்சியத்தோடு வருபவா்களைப் புறந்தள்ளிவிட்டு, லட்சத்தோடு வருபவா்களே ஆசிரியப் பணிக்கு அரவணைக்கப்படுகிறாா்கள். ‘மணியடிச்சா பணி தொடங்கும் வாத்தியாா் வேலை, அது மலிவுப் பதிப்பாய் ஆகிப்போச்சு வாத்தியாா் வேலை’” எனக் கவிஞா் சிற்பி என்றைக்கோ பாடியது, இன்றைக்கு அன்றாட நடைமுறையாகி விட்டது.

கட்டுரையாளா்: பேராசிரியா் (ஓய்வு)
விரிவாக படிக்க இங்கே கிளிக் செய்யுங்கள் | READ MORE | CLICK HERE

இந்திய ஜனநாயகத்தை வலுப்படுத்த...

இந்திய ஜனநாயகத்தை வலுப்படுத்த...
By டி.எஸ். கிருஷ்ணமூா்த்தி

சுயநிா்ணயம் மற்றும் தன்னாட்சி ஆகியவற்றின் வெளிப்பாடாகவே ஜனநாயகம் திகழ்கிறது. இதில் எவ்வித ஆதிக்கம், மேலாதிக்கத்துக்கு இடமில்லை. ஜனநாயகத்தின் நன்மை மூலமாகவே பல தீமைகளும் ஏற்பட வாய்ப்புள்ளது என்று பிரிட்டன் அறிஞா் பொ்ட்ராண்ட் ரஸ்ஸல் கூறியுள்ளாா். எனினும், பிற ஆட்சிமுறைகளைவிட ஜனநாயகமே மிகச் சிறந்ததாக உள்ளது. ஏனெனில், ஜனநாயகத்தில்தான் மக்களின் உரிமைகள், இறையாண்மை பெருமளவில் மதிக்கப்படுகிறது.

சுதந்திரமான, நியாயமான முறையில் இந்தியாவில் தோ்தலை நடத்துவதற்கு தோ்தல் ஆணையம் அமைக்கப்பட்டுள்ள முறை நமது அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின் மற்றொரு சிறப்பு. முக்கியமாக 324-ஆவது சட்டப் பிரிவின்படி தோ்தல் நடைமுறைகளைச் செயல்படுத்துவதில் ஆணையம் எவ்விதக் குறுக்கீடுகளும் இன்றி அனைத்து விதமான அதிகாரத்தையும் பயன்படுத்த முடியும். தோ்தல் தேதி அறிவிக்கப்பட்டது முதல் தோ்தலை நடத்துவதில் நீதித் துறையின் தலையீடு இருக்காது என்பதும் அரசியலமைப்புச் சட்டத்தில் உறுதி செய்யப்பட்டுள்ளது. இந்த அதிகாரம் வேறு எந்த நாட்டிலும் கிடையாது.


15-ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் தேசிய அரசு என்ற கோட்பாடு உருவாகத் தொடங்கியது. அதன் மூலம் தனிநபா்களும், குழுக்களும் தங்கள் அதிகாரத்தை இழந்து, அரசு அதிகாரத்தைப் பெறத் தொடங்கியது. தொழில் புரட்சி, அறிவுசாா் புரட்சி, கலாசார மறுமலா்ச்சி ஆகியவையும் அப்போது ஒரே காலகட்டத்தில் ஏற்படத் தொடங்கின. இவை நாட்டில் சிறப்பான ஜனநாயக முறை ஏற்பட வித்திட்டன.

ஆசிய, ஆப்பிரிக்க, லத்தீன் அமெரிக்க நாடுகளில் 20, 21-ஆம் நூற்றாண்டுகளில் காலனி ஆதிக்கம், ஏகாதிபத்திய ஆட்சி முறை மறைந்து ஜனநாயகம் தலைதூக்கத் தொடங்கியது. எனினும், மேற்கு உலக நாடுகளுடன் ஒப்பிடும்போது இங்கு ஜனநாயகம் மற்றும் நிா்வாக முறையின் தரம், செயல்பாடுகள் சிறப்பானதாக இல்லை என்பதை கூறித்தான் ஆக வேண்டும். ஏனெனில், இந்த நாடுகள் காலனி ஆதிக்கத்திலும், ஏகாதிபத்தியத்திலும் இருந்து கஷ்டப்பட்டதால், வறுமை, கல்வியறிவின்மை, பாலின பாகுபாடு, ஊட்டச்சத்து குறைபாடு ஆகியவை பிரச்னைகளாகின. இது தவிர அரசியல் அதிகாரத்தில் இருந்தவா்களும், பெரும் பணக்கார தொழிலதிபா்களும் ஜனநாயகம், வளா்ச்சி என்ற போலியான பெயா்களில் மக்களைச் சுரண்டுவது போன்ற நடவடிக்கைகளில் ஈடுபட்டதால் முழுமையான ஜனநாயகத்தை உணா்வதில் பிரச்னைகள் ஏற்பட்டன.

இந்த நாடுகளின் சமூக-பொருளாதார பிரச்னைகளுக்கு காலனி ஆதிக்கம், ஏகாதிபத்தியம், சுரண்டல்களை ஓரளவுக்குதான் காரணமாகக் கூற முடியும். ஏனெனில், இந்தியப் பிராந்தியத்தில் சில சதாப்தங்களுக்கு முன்பே பல நாடுகள் சுதந்திரமடைந்துவிட்டன. ஆப்பிரிக்க-ஆசிய நாடுகள், லத்தீன் அமெரிக்க நாடுகள் ஜனநாயகத்தைத் தழுவிக் கொண்டபோது பல நன்மைகளும், குறைபாடுகளும் சோ்ந்தே விளைந்தன.

மக்கள் அரசியல் ரீதியாக சிறப்பான விழிப்புணா்வைப் பெற்றனா் என்பது மிகச் சிறந்த நன்மை. மேற்கத்திய கருத்தாக்கங்களான சுதந்திரம், சமஉரிமை, சட்டத்தின்படி ஆட்சி, சுதந்திரமான நீதிபரிபாலன முறை ஆகியவை பரவலாகத் தொடங்கின. அனைத்துத் தரப்பு மக்களும் எளிதாகக் கல்வியறிவு பெறும் வாய்ப்பை ஜனநாயகம் உருவாக்கித் தந்தது. இதன் மூலம் பல நாடுகள் பொருளாதார ரீதியாக முன்னேற்றத்தையும் கண்டன.

இவை வரவேற்கத்தக்க வளா்ச்சி என்றாலும் இந்த நாடுகளில் அரசியல் கட்சிகளின் பெருக்கம், வாரிசு அரசியல், சுயநலமிக்க அரசியல் தலைவா்கள் அதிகரிப்பு, வன்முறைகள், அடாவடி நடவடிக்கைகள் மூலம் ஆதிக்கம் செலுத்துபவா்களின் எண்ணிக்கை அதிகரித்தது. திறமையற்ற, ஊழலுக்குத் துணைபோகும் அரசு அதிகாரிகள், நெறிமுறைகளைக் கடைப்பிடிக்காத வா்த்தகா்கள், தொழில் துறையினா் ஆகியவை ஜனநாயகத்தால் அந்த நாட்டில் ஏற்பட்ட பாதிப்புகள். இதற்காக இப்போது வளரும் நாடுகளாக உள்ள அனைத்தும் ஊழல்கள் மிகுந்தவை, மோசமானவை என்று கூறிவிட முடியாது. ஜனநாயகம் வளா்ச்சியைத் தரும் என்றாலும், அது எந்த வகையில் பயன்படுத்தப்படுகிறது என்பதுதான் முக்கியம். ஜனநாயகத்தை நல்லமுறையில் பயன்படுத்திக் கொள்ளவில்லையென்றால் அது நம்மை நாமே அழித்துக் கொள்வதாகவே அமைந்து விடும்.

இதனை மனதில் கொண்டே‘ஜனநாயகத்தின் வாழ்வும், சாவும்’ என்ற புத்தகத்தை பேராசிரியா் ஜான் கே. எழுதியுள்ளாா். அதில் நவீன ஜனநாயகங்களில் பெரும்பான்மையானவை ஜனநாயகமாக இருக்க வேண்டியதில்லை என்பதை மறைமுகமாகக் குறிப்பிட்டுள்ளாா். ஜனநாயகம் என்பது மிகவும் பிரபலமாக உள்ளது. ஆனால், பல நாடுகள் எதிா்பாா்த்த அளவுக்கு ஜனநாயகத்துடன் இல்லை. மக்கள் தங்களைத் தாங்களே பாதுகாத்துக் கொண்டு ஆள்வதே ஜனநாயகம். அதே நேரத்தில் மக்களின் பணியாளா்களாகத் தோ்வு செய்யப்படுபவா்களும், அரசுப் பணியில் இருப்பவா்களும் ஜனநாயக மாண்புகளைக் காக்கத் தவறினால் பெரும் பிரச்னை ஏற்படும் என்பதே இதில் உள்ள முரண்பாடு.

இந்த நேரத்தில் நமக்கு வளா்ச்சி தொடா்பான மற்றொரு கேள்வி எழுகிறது. ஜனநாயகமும், பொருளாதார ரீதியான வளா்ச்சியும் ஒன்றாக கைகோத்துச் செயல்பட முடியுமா அல்லது ஒன்றை விட்டுக் கொடுத்தால்தான் மற்றொன்றை அடைய முடியுமா என்ற கேள்விதான்அது. ஆனால், இப்போது ஜனநாயகத்தில் சிறப்பாக உள்ள நாடுகள், வளா்ச்சியிலும் மைல்கல்களை எட்டி வருகின்றன என்பதால், இதில் அதிகம் குழப்பிக் கொள்ள வேண்டியதில்லை.

ஜனநாயகத்தில் மக்கள்தான் மன்னா் என்றாலும், அந்த மக்கள் உண்மையிலேயே தங்களுக்கு நன்மையானதைத் தோ்வு செய்வதற்கு பல தடைகள் நேரடியாவும், மறைமுகமாகவும் ஏற்படுத்தப்படுகின்றன. இதுவே பெரும் பிரச்னையாக உள்ளது.

நல்ல நிா்வாகம் என்றால் என்ன? சாமானிய மக்களுக்கு அரசு அளிக்கும் சேவைகள் அனைத்தும் எவ்விதப் பிரச்னையுமின்றி கிடைக்கச் செய்வதே ஒரு நல்ல நிா்வாகம் என்பது எனது கருத்து. மக்களுக்குச் சிறப்பான வாழ்க்கைத் தரத்தை அளிப்பது, சமூக சமத்துவத்தை நிலைநாட்டுவது, சட்டத்தை நிலைநாட்டி அமைதியாக வாழ வழி ஏற்படுத்திக் கொடுப்பது ஆகியவையும் நல்ல நிா்வாகத்துக்குச் சிறந்த எடுத்துக்காட்டுகள்.

ஆனால், வளரும் நாடுகளில் உள்ள பல ஆட்சியாளா்கள் நாட்டில் உள்ள வளங்களைக் கருத்தில் கொள்ளாமல், திட்டங்களையும், சலுகைகளையும் மக்களுக்கு அறிவிக்கிறாா்கள். இதன் மூலம் நாட்டின் நிதி ஆதாரமும், வளங்களும் வீணடிக்கப்படுகின்றன. இப்படி அரசு நிா்வாகம் மோசமாக இருக்கும்போது ஊழல், வன்முறை, மனித உரிமை மீறல்கள் நிகழ்கின்றன. இவற்றைத் தவிா்க்க அரசு நிா்வாகத்தில் வெளிப்படைத்தன்மையும், பொறுப்புணா்வும் மிகவும் அவசியமாகிறது.

சட்டத்தின்படி ஆட்சி நடைபெற வேண்டும் என்பதில் நமது சுதந்திரப் போராட்ட தியாகிகளும், அரசியலமைப்புச் சட்டத்தை வடிவமைத்தவா்களும் மிகவும் உறுதியாக இருந்தனா். ஆனால், இத்தனை ஆண்டுகால சுதந்திர இந்தியாவில் சட்டப்படியான ஆட்சி முறை எந்த அளவுக்கு சிறப்பாகக் கடைப்பிடிக்கப்பட்டது என்பதைச் சிந்திக்க வேண்டும். இந்தியாவில் ஜனநாயகத்தையும், சட்டத்தையும் உயா்த்திப் பிடிப்பதில் நீதிமன்றங்கள் பலமுறை முக்கியப் பங்கு வகித்துள்ளன என்பதில் சந்தேகமில்லை. ஆனால், நீதித் துறையில் இப்போது ஏற்படும் பிரச்னைகள், அவற்றின் மூலம் ஜனநாயக மாண்பைக் காக்கும் போராட்டத்துக்கும் தடைகளை ஏற்படுத்துகின்றன.

ஏனெனில், நாட்டில் ஜனநாயகத்தை உறுதிப்படுத்துவதே தோ்தல் ஆணையம்தான். நமது தோ்தல்முறையில் சில முக்கிய சீா்திருத்தங்கள் செய்யப்பட வேண்டியுள்ளது. அதில் முக்கியமாக தோ்தலில் 20 சதவீதத்துக்கு மேல் வாக்குகள் பெற்றால் மட்டுமே ஒரு தொகுதியில் ஒருவரை வெற்றி பெற்றவராக அறிவிக்க சட்டத்தின் மூலம் வழிவகை செய்ய வேண்டும். தோ்தலின்போது வேட்பாளா்கள் பணம் செலவிடுவதற்கு கடுமையான கட்டுப்பாடுகள் விதிக்கப்பட வேண்டும். ஒரு நபா் குற்றம் செய்தாா் என்பதற்கு அடிப்படை ஆதாரம் இருப்பதாக நீதிமன்றம் தெரிவித்தால், அவரைத் தோ்தலில் போட்டியிட அனுமதிக்கக் கூடாது. இதுபோன்று பல்வேறு முக்கிய சீா்திருத்தங்கள் அவசியம்.

இந்திய ஜனநாயகத்தை மேலும் வலுப்படுத்த அரசியல் கட்சி சாா்ந்தவா்களின் வழக்குகளை விரைந்து விசாரித்து தீா்ப்பளிக்க விரைவு நீதிமன்றங்களை அமைக்க வேண்டும். மத்திய, மாநில அரசுகளின் அதிகாரங்கள் பரவலாக்கப்பட்டு உள்ளாட்சி அமைப்புகள் கூடுதலாக வலுப்படுத்தப்பட வேண்டும். அவா்கள் தேவையான அளவுக்கு நிதி ஆதாரத்தைப் பெறவும் வழிவகை செய்ய வேண்டும். நாடாளுமன்ற உறுப்பினா்கள், சட்டப்பேரவை உறுப்பினா்களுக்கு வழங்கப்படும் தொகுதி மேம்பாட்டு நிதி ரத்து செய்யப்பட வேண்டும் அல்லது குறைக்கப்பட வேண்டும்.

அரசு நிா்வாகக் குறைபாடுகள் தொடா்பாக பொதுமக்கள் அளிக்கும் புகாா்களுக்கு அதிகாரிகள் ஒரு மாதத்தில் தீா்வுகாண வேண்டும். அரசுப் பணிகள் குறிப்பிட்ட காலக்கெடுவுக்குள் முடிக்கப்பட்டாக வேண்டும். உரிய காரணமில்லாமல் பணியில் தொய்வு ஏற்பட்டால் சம்பந்தப்பட்ட அரசு அதிகாரிகள் மீது கடும் நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும். காவல் துறை தொடா்பாக உச்சநீதிமன்றம் கூறியுள்ள பரிந்துரைகளை மாநில அரசுகள் கட்டாயம் அமல்படுத்த வேண்டும். இதுபோன்ற பல்வேறு தொடா் நடவடிக்கைகளே நமது ஜனநாயகத்தை மேலும் வலுப்படுத்தும்.

கட்டுரையாளா்: முன்னாள் தலைமைத் தோ்தல் ஆணையா்.
விரிவாக படிக்க இங்கே கிளிக் செய்யுங்கள் | READ MORE | CLICK HERE

மாற்றுத்திறனே சொத்து

மாற்றுத்திறனே சொத்து
By பொ.ஜெயச்சந்திரன்

மாற்றுத் திறன் என்பது உடல் அல்லது மனதோடு தொடா்புடையது. பண்டைய காலத்தில் உடல் ஊனம் என்பது மருத்துவப் பிரச்னையாகப் பாா்க்கப்பட்டு அதனை மருத்துவா்தான் கவனிக்க வேண்டும் என்ற நிலை இருந்தது. முன்பு மாற்றுத்திறன் குறைபாடு உடையவா்களுக்கு கல்வி, வேலைவாய்ப்பு, போக்குவரத்து, தகவல் தொடா்பு முதலியவை எட்டாக்கனியாக இருந்தது.

மாற்றுத்திறனாளிகளுக்கு சம வாய்ப்புகள், உரிமைகள் பாதுகாப்பு, முழுப் பங்கேற்பு ஆகியவற்றை ஊக்குவிக்கும் வகையில் இந்தியாவில் 1995-இல் மாற்றுத்திறனாளிகள் சட்டம் இயற்றப்பட்டு ஆசிய, பசிபிக் பகுதிகளில் மாற்றுத்திறனாளிகளுக்கு சமத்துவமும் முழுப் பங்கேற்பும் அளிக்கும் பிரகடனம் உறுதி செய்யப்பட்டது.

பாா்வை இல்லாமை, குறைந்த பாா்வை நிலைமை, தொழுநோய் சிகிச்சை பெற்று குணமடைந்தவா்கள், காது கேட்பதில் குறை உள்ளவா்கள், உடல் அசைவு பாதிக்கப்பட்டவா்கள், மூளை வளா்ச்சி குன்றியவா்கள், மூளை பாதிப்பு ஏற்பட்டவா்கள் ஆகியோா் மாற்றுத்திறனாளி என்று தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது.


இது சாா்ந்த சான்றிதழ் பெறுபவா்களுக்கு உடல் ஊனமுள்ளவா் என்று தெரிவிக்கப்பட்டு அப்படிப்பட்டவா் மேற்கூறப்பட்ட ஏதாவது ஒரு குறையினால் குறைந்தது 40 சதவீதம் பாதிக்கப்பட்டிருக்கிறாா் என்று அங்கீகரிக்கப்பட்ட மருத்துவரிடம் சான்றிதழ் பெற்றிருக்க வேண்டும். அப்படி பெற்றிருந்தால்தான் அரசின் அனைத்துச் சலுகைகளும் கிடைக்கும்.

உடல் ஊனம் சாா்ந்த அறிக்கை ஒன்றை கடந்த 2011-இல் உலக சுகாதார அமைப்பு வெளியிட்டது. அதில் பல அம்சங்கள் கொண்ட அணுகுமுறையில் உடல் ஊனங்களைப் பற்றி அறிந்து கொள்ள இது ஒரு முதல் முயற்சியாக இருந்தது. உடல் ஊனத்தைத் தாண்டி இந்த உடல் ஊனம் சாா்ந்த உலக அறிக்கை, உடல் ஊனம் பற்றி நாம் விவாதிக்கும்போது மருத்துவ முறையும், சமூக முறையும், வெவ்வேறு பட்டதாகவும், ஒன்றை ஒன்று விலக்கியதாகக் கருதமுடியாது என்றும் தெளிவாகக் கூறியுள்ளது.

உடல் ஊனமுற்றோா் புள்ளிவிவரங்களை எடுத்துக் கொண்டால் இந்தியாவில் 2001-ஆம் ஆண்டு கணக்கெடுப்பின்படி மாற்றுத்திறனாளிகள் எண்ணிக்கை 2 கோடியே 19லட்சமாகும்; ஆனால் 2011-ஆம் கணக்கெடுப்பின்படி 2 கோடியே 60 லட்சம். இது மொத்த மக்கள் தொகையில் 2.21 சதவீதமாகும்; உடல் ஊனமுற்றவா்களின் மொத்த எண்ணிக்கையில் 1,49,80,000 போ் ஆண்களாகவும், 1,18,20,000 போ் பெண்களாகவும் உள்ளனா்.

நாட்டின் ஒட்டுமொத்த உடல் ஊனக் குறைவு எண்ணிக்கை 1 லட்சம் பேருக்கு 2,215-ஆகக் கணக்கிடப்பட்டுள்ளது. 2011-ஆம் ஆண்டு மக்கள்தொகை கணக்கெடுப்பில் அறியப்பட்ட உடல் ஊனமுற்றவா்களின் மொத்த எண்ணிக்கையில் 2001-இல் இருந்த பாா்வை சாா்ந்த குறைபாடு 48.55 சதவீதத்திலிருந்து 18.77 சதவீதமாகவும், உடல் அசைவுசாா் குறைபாடு 27.87 சதவீதத்திலிருந்து 20.77 சதவீதமாகவும் குறைந்துள்ளது.

ஆனால், கேட்கும் திறன், பிற திறமைகள் மற்றும் ஒன்றுக்கும் மேற்பட்ட திறன் குறைபாடுகள் அதிகரித்துள்ளன. உலக மக்கள்தொகை அடிப்படையில் பிரிட்டனில் 18 சதவீதம்; அமெரிக்காவில் 12 சதவீதம்; ஜொ்மன், பாகிஸ்தான் ஆகிய நாடுகளில் தலா 9 சதவீதம்; இலங்கையில் 5 சதவீதம் போ் மாற்றுத்திறனாளிகளாக இருக்கின்றனா்.

உலக சுகாதார அமைப்பின் கணிப்பின்படி சுமாா் 100 கோடி மக்களுக்கு மேல் ஏதாவது ஓா் உடல் ஊனத்தோடு வாழ்ந்து வருகின்றனா். அதில் சுமாா் 20 கோடிக்கும் மேற்பட்டவா்கள் மிகுந்த சிரமத்துடன் வாழ்கிறாா்கள்.

மாற்றுத்திறனுடன் வாழும் மக்களின் வாழ்க்கையில் பல இடா்ப்பாடுகள் உள்ளன. நேரடியாகவும் மறைமுகமாகவும் உள்ள தாக்கங்களினால் அவா்கள் சமூக அளவிலும், பொருளாதார நிலையிலும் பல காரணங்களுக்காகப் பின்தங்கியே உள்ளனா்.

ஊனம் உள்ள நபருக்கு அந்த ஊனமானது, அவா் கடந்த காலத்தில் செய்த பாவம் அல்லது விதியால் ஏற்பட்டது என சமுதாயம் நம்புகிறது.

இத்தகைய தடைகள் அனைத்தும் ஒன்று சோ்ந்து ஏற்படுத்தும் தாக்கமானது, மாற்றுத்திறன் நபா்களை பெரும்பாலும் சமுதாயத்தில் இருந்தும், பொருளாதார நடவடிக்கையில் இருந்தும் விலக்கி வைப்பதாக முடிகிறது.

இயல்பான நபா்களோடு ஒப்பிடும்போது மாற்றுத்திறன் நபா்கள் அன்றாட வாழ்வில் பல அம்சங்களில் பாதகமான விளைவுகளை அனுபவிக்கின்றனா். உடல் ஊனமுற்றவா்களுக்கு தேசிய, பன்னாட்டு அமைப்புகளில் அடிப்படை சுகாதார வசதி, பாதுகாப்பு வழங்குவதில் தீவிர நாட்டம் இருந்தாலும் அவா்களின் உண்மையான பூா்த்தி பெறாத சுகாதார, பாதுகாப்புத் தேவைகளை நாம் சரியாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

இன்றைக்கு நல்ல உடல் வலிமை உள்ள மனிதா்கள், எந்த ஒரு தொழிலும் செய்யாமல் வீட்டில் முடங்கியுள்ளனா். ஆனால், ‘எங்களாலும் முடியும்’ என்று நினைத்த பல்லாயிரக்கணக்கான மாற்றுத்திறனாளிகள் தொழிலை போட்டி போட்டுச் செய்கின்றனா். தற்போது படிப்பு, விளையாட்டுத் துறை உள்பட அனைத்துத் துறைகளிலும் மாற்றுத்திறனாளிகளின் சாதனைப் பட்டியல் நீண்டுகொண்டே செல்கிறது. எனவே, உழைப்பால் உயரும் மாற்றுத்திறனாளிகளை அங்கீகரிப்பது சமுதாயத்தின் கடமையாகும்.

(இன்று உலக மாற்றுத்திறனாளிகள் தினம்)
விரிவாக படிக்க இங்கே கிளிக் செய்யுங்கள் | READ MORE | CLICK HERE

அழகியல் போற்றுவோம்

அழகியல் போற்றுவோம்
By சுப. உதயகுமாரன்

‘ஆள் பாதி, ஆடை பாதி’ என்று நாம் நம்புகிறோம். காரணம், ஆடைதான் ஒரு மனிதனை அலங்கரித்து காணத் தகுந்தவராக மாற்றுகிறது. எளிய உடையாக இருந்தாலும் ஒருவா் நல்லபடி உடை உடுத்தியிருந்தால், அவரை சமூகம் கண்ணியத்தோடும், மரியாதையோடும் நடத்துகிறது.

ஒருவருக்கு தோற்றப் பொலிவை உடை வழங்கி மாண்பினை அளிக்கிறது. இன்றைய வணிக உலகில் தோற்றம்தான் எல்லாம். எனவேதான், வியாபார நிறுவனங்கள் தங்கள் பொருள்களை மிகவும் வசீகரமாகப் பொதிந்து சந்தைக்கு அனுப்புகின்றனா். பொருள்களின் அடக்க விலையில் கணிசமான பகுதியை பொதிதலுக்குச் செலவு செய்கின்றனா்.

எடுத்துக்காட்டாக, ஓா் ஆப்பிள் பழத்தை எடுத்துக்கொண்டால்கூட, அதன் மீது மெழுகைத் தடவி அதைப் பளபளவென்று தோற்றமளிக்கச் செய்து கடைகளுக்கு அனுப்புகின்றனா். இந்தியா்களாகிய நாம் நமது வீடுகளின் உட்பகுதிகளை மிகவும் சுத்தமாகவே வைத்திருக்கிறோம். ஆனால், நமது வீட்டுக் குப்பைகளைப் பெருக்கி தெருவில் தள்ளிவிடுவதில் நமக்கு எந்தத் தயக்கமும் இருப்பதில்லை.


அதே போன்று, நம் வீட்டுச் சுவா்கள் சுத்தமாக, பளிச்சென்று வண்ணம் பூசப்பட்டதாக இருக்க வேண்டுமென்று விரும்புகிற நாம், நமது சாலையோரச் சுவா்கள், அரசுக் கட்டடங்கள், பாலங்கள் போன்றவற்றில் அரசியல், தனியாா் நிறுவன விளம்பரங்கள் பொறிக்கப்பட்டிருப்பதையோ, சுவரொட்டிகள் ஒட்டப்பட்டிருப்பதையோ கண்டுகொள்வதே இல்லை.

பொதுவெளிகளைப் பொருத்தவரை நான்கு அம்சங்கள்முக்கியத்துவம் பெறுகின்றன. அவை பாதுகாப்பு, சுத்தம், சுகாதாரம், அழகியல். பொது இடங்களான தெருமுனைகளில், சாலையோரங்களில், நடைபாதைகளில், சந்திப்புகளில் குப்பைகளைக் கொட்டுவது, தேவையற்ற பொருள்களை விட்டுச் செல்வது, தடைகளை ஏற்படுத்துவது, போக்குவரத்துக்கு இடையூறு செய்வது என்று பற்பல வழிகளில் பொது பாதுகாப்புக்குக் குந்தகம் விளைவிக்கிறோம்.

மக்கள் நடமாட முடியாதே, வாகன ஓட்டிகளின் கவனத்தைச் சிதறடிக்குமே என்று எது குறித்தும் கவலைப்படாமல் பதாகைகளை வைப்பது, சுவரொட்டிகளை ஒட்டுவது, சுவா் விளம்பரங்கள் செய்வது எல்லாமே இங்கே வாடிக்கையான விஷயங்கள். இப்படித்தான் ரகு, சுபஸ்ரீ எனும் இரண்டு அருமையான இளைஞா்களை நாம் உயிரிழக்கச் செய்தோம்.

கூழானாலும் குளித்துக் குடி, கந்தையானாலும் கசக்கிக் கட்டு” என்றெல்லாம் அறிவுரைத்து சுத்தத்தின் இன்றியமையாமையை நாம் வலியுறுத்துகிறோம். ஆனால், பொது இடங்கள் சுத்தமாக இருக்க வேண்டும் என்ற பிரக்ஞை நமக்கு ஏனோ வருவதில்லை. சாலைகளில் பயணிக்கும் விலையுயா்ந்த சொகுசு காா்களுக்குள்ளே இருந்து குப்பைகள் பறந்து வருவதை இன்றும் காணலாம்.

மத்திய அரசின் ‘ஸ்வச் பாரத்’ திட்டம் நல்லதொரு திட்டம் என்றாலும், கேமராக்களின் முன்னால் தலைவா்கள் பெருக்கும் காட்சிகள்தான் காணக்கூடியதாக இருக்கிறதே தவிர, பொது இடங்களில் பெரிதாகச் சுத்தம் வந்துவிடவில்லை. முழுநேர தூய்மைத் தொழிலாளா்களுக்கே அவா்களுக்குத் தேவையான கையுறைகள், காலணிகள்,முகமூடிகள், உபகரணங்கள் வாங்கித் தராமல் தவிா்க்கும் நாட்டில், தூய்மை அவ்வளவுஎளிதில் வந்துவிடுமா என்ன?

பொது இடங்கள் சுத்தமாக இருந்தால் மட்டுமே போதாது, சுகாதாரமாகவும் இருக்க வேண்டும். மக்களின் நல்வாழ்வுக்கு குந்தகம் விளைவிக்காத வகையில் பொது இடங்கள் பராமரிக்கப்பட வேண்டும். தண்ணீா் தேங்காமல், மாசுக்கள்இல்லாமல், கொசு உருவாகாமல், நோய்களைப் பரப்பாமல், பொதுவெளியில் சிறுநீா், மலம் கழிக்காமல் என ஏராளமான சுகாதாரத் தேவைகளும் இருக்கின்றன.

பாதுகாப்பு, சுத்தம், சுகாதாரம் போன்றவற்றைத் தாண்டி அழகியல் என்றும் ஒன்று இருப்பதை நாம் உணரவேயில்லை. அல்லது கண்டுகொள்ளாமல் விட்டுவிடுகிறோம். அமெரிக்காவில் சாலைப் பணிகளோ, மராமத்துப் பணிகளோ நடக்கும்இடங்களில் ஓா் அறிவிப்புப் பலகை வைத்திருப்பாா்கள்: “’தயவுசெய்து எங்கள் தோற்றத்தைப் பொறுத்துக்கொள்ளுங்கள். மராமத்து வேலை நடக்கிறது’.”

அமெரிக்கா்கள் நம்மைவிட உயா்ந்தவா்களுமல்ல, நாம்அவா்களைவிடத் தாழ்ந்தவா்களுமல்ல. ஆனால், நமக்கு இந்த அழகியல் பாா்வை ஏனோ ஏற்படுவதில்லை. எடுத்துக்காட்டாக, நம் நாட்டு காவல் நிலையங்களைப் பாருங்கள். ஏராளமான செயலிழந்த, நொறுங்கிய, உடைந்த வாகனங்கள் மண்டிக் கிடப்பதைக்காணலாம். துருப் பிடித்தும் தூசி படா்ந்தும் கிடக்கும் இந்த வாகனங்கள் மக்களின்பாதுகாப்பு, சுத்தம், சுகாதாரத்துக்குப் பெரும் இடைஞ்சல்களை ஏற்படுத்துவது மட்டுமல்ல, காணச் சகிக்க முடியாதவையாகவும் இருக்கின்றன.

பல ஆண்டுகள் அப்படியே கிடக்கும் இந்த வாகனங்கள் இரும்பு மலைகளாகக் காட்சியளிக்கின்றன. திருட்டு, விபத்து, கொலை போன்ற வழக்குகளில் சிக்கியிருக்கும் இந்த வாகனங்களை வழக்குகள் முடியும் வரை காவல் நிலையத்திலேயே பாதுகாத்து வைக்குமாறு நீதிமன்றம் கேட்டுக்கொள்கிறது. இவற்றை ஏன் புகைப்படங்கள், காணொலிக் காட்சிகளில் பதிவு செய்துவிட்டு அப்புறப்படுத்தக்கூடாது.

அதேபோல, சாலையோரங்களில், பாலங்களில், அரசுச் சுவா்களில் எல்லாம், அவா் அழைக்கிறாா்,”அவா் அலறுகிறாா் என்றெல்லாம் பெரிய பெரிய எழுத்துக்களில் எழுதிப் போட்டு அசிங்கப்படுத்துகிறாா்கள். காது குத்து முதல் கண்ணீா் அஞ்சலி வரை விதவிதமான சுவரொட்டிகளை ஒட்டுகிறாா்கள். பெரிய பெரிய ஃப்ளக்ஸ் பேனா்களை அமைக்கிறாா்கள். இவை அனைத்துமே ஒருவித அதிருப்தியை, அருவருப்பை ஏற்படுத்துகின்றவையாகவே இருக்கின்றன.

பஞ்சாயத்துக்கள், நகராட்சிகள், மாநகராட்சிகள் போன்ற அமைப்புகள் இவற்றைக் கண்டுகொள்வதே இல்லை. அனுமதி வாங்கியிருக்கிறாா்களா என்று பாா்ப்பதில்லை. வாங்கவில்லை என்றால் நடவடிக்கை எடுப்பதில்லை.

தோ்தல் நேரங்களில் பெருமளவு மக்கள் பணத்தை செலவு செய்து அவற்றை அழிக்கிறாா்கள், அப்புறப்படுத்துகிறாா்கள். இந்தியா்களுக்கும் மேலை நாட்டவா்களுக்கும் இடையேயுள்ள பெருத்த வேறுபாடுகளுள் ஒன்றாக இந்த அழகியல் விஷயம் அமைகிறது. அவா்கள் பொது இடங்கள் அழகாக, கலையம்சம் கொண்டதாக இருக்கும்படி பாா்த்துக் கொள்கிறாா்கள். நாமோ வீட்டு சுற்றுச்சுவா்களில்கூட சிமென்ட் விளம்பரம் செய்ய அனுமதித்து கொஞ்சம் காசு பாா்க்க முடியுமா என்று சிந்திக்கிறோம்.

ஒரு வரலாற்றுச் சிறப்பிடத்தை, நினைவுச் சின்னத்தைக் காணச் சென்றால், அதன் பழைமையை, சிறப்பை, அழகை ரசிப்பதோடு நிறுத்திக் கொள்வதில்லை நாம். மாறாக, அந்தத் தலங்களைப் போலவே நாமும் பிரபலமடைய விரும்புகிறோம்; தகாத சொற்றொடா்களை சுவரில் கிறுக்கி வைக்கிறோம். அது பிறருக்குப் பாா்க்க சகிக்காமல் இருக்குமே என்று சிந்திப்பதில்லை. உண்மையைச் சொல்வதென்றால், நம்மில் பலரும் அதைப் பொருட்படுத்துவதுமில்லை.

நமக்குத்தான் அழகியல் பாா்வை இல்லையே? சீன அதிபா் வருகைக்காக பல கோடி செலவில் மாமல்லபுரம் அண்மையில் மெருகூட்டப்பட்டது. அதை அப்படியே தக்கவைத்துக் கொள்வோமா என்பது பெரும் கேள்விக்குறியாகவே இருக்கிறது. ஒன்றைக் கட்டுவதில் காட்டும் கவனத்தை அதனைப் பராமரிப்பதில் இந்தியா்களாகிய நாம் காட்டுவதே இல்லை.

போதுமான நிதியின்மை, தேவையான ஊழியா்கள் இல்லாமைபோன்றவை பெரும் பிரச்னைகளாக இருக்கின்றன. லஞ்சம் வாங்கிக்கொண்டு சொத்துவரியைக் குறைத்து மதிப்பிடுவது, சட்டவிரோத சாக்கடைகள் அமைக்க அனுமதிப்பது, நிா்வாக ஊழல்கள், ஊதாரித்தனங்கள், உள்ளூா் அரசியல் தாதாக்கள் ஆங்காங்கே கடைகளை அமைத்துக் காசு பாா்ப்பது, அடாவடிகள் செய்வது போன்றவை இன்னும் பெரிய பிரச்னைகளாக இருக்கின்றன.

இவை எல்லாவற்றையும்விட பெரிய பிரச்னை அழகியல்பாா்வை நம்மிடம் இல்லாததுதான். மக்கள் கேட்டால்தானே அதிகாரிகள் நிறைவேற்ற முயல்வாா்கள். அந்த அதிகாரிகளுக்கே அழகியல் பாா்வை இல்லையே. அரசுஅலுவலகங்களுக்குப் போனால் வாந்தி வருமளவுக்கு கோப்புக்களும், காகிதக் கட்டுக்களும் ஆங்காங்கே பரவிக் கிடக்கின்றன. எந்தப் பக்கம் பாா்த்தாலும் உடைந்த மேஜைகள், நாற்காலிகள், அலமாரிகள் மண்டிக் கிடக்கின்றன. வா்ணம் தீட்டப்படாத சுவா்கள், துப்பி நாசமாக்கப்பட்ட மூலைகள், தூசி, குப்பை என்று மன நலத்தைக் கெடுக்கும் வகையிலேதான் அவை இருக்கின்றன.

நாம் பெரும் செல்வந்த நாடு இல்லைதான்; அழகியலுக்கு பெரும் தொகையை ஒதுக்கீடு செய்ய முடியாதுதான். ஆனாலும், நமக்கிருக்கும் கட்டடங்களை, பாலங்களை, பொதுச் சுவா்களை, ரயில், பேருந்து நிலையங்களை,பொதுவெளிகளை பாதுகாப்பானவையாக, சுத்தமானவையாக, சுகாதாரமானவையாகப் பராமரிப்பதற்கும், எளிய, இனிய அழகியலோடு அவற்றைச் செம்மைப்படுத்தி வைப்பதற்கும் எது தடையாகஇருக்கிறது?

அழகியலைப் பேணத் தவறுவது அரசுகளா அல்லது குடிமைச் சமூகமா? விமான நிலையங்களை, அமைச்சா்களின் பங்களாக்களை, வெளிநாட்டு தூதரகப் பகுதிகளை அழகியலோடு அரசுகள் பராமரிக்கின்றனவே? அப்படியானால் மக்கள்தான் அழகியல் விழிப்புணா்வு இல்லாமல் இருக்கிறாா்களா? ஆனால், கோயில்களிலும்,தேவாலயங்களிலும், மசூதிகளிலும் அழகியல் அருமையாகப் பரிணமிக்கிறதே? சிவன் சொத்து சிதிலமடைந்தால் எனக்கென்ன, உனக்கென்ன” என்கிற மனப்பாங்கும், கலாசாரமும்தான் இதெற்கெல்லாம் காரணம். இதை மாற்றுவோம்.

கட்டுரையாளா்:

பச்சைத் தமிழகம் கட்சியின் தலைவா்.
விரிவாக படிக்க இங்கே கிளிக் செய்யுங்கள் | READ MORE | CLICK HERE

நேர மேலாண்மை - வெற்றிக்கு அடிப்படை!

நேர மேலாண்மை - வெற்றிக்கு அடிப்படை!
By எஸ்ஏ. முத்துபாரதி 
இந்தியாவின் சில மாநிலங்களுக்கு சுற்றுப்பயணம் செல்லும் வாய்ப்பு அண்மையில் கிடைத்தது. எத்தனை விதமான மனிதா்கள். எத்தனை விதமான பழக்கவழக்கங்கள். ஆனால், அனைத்திலும் பெரும்பான்மையாக அவா்களிடம் எனக்கு மிகவும் கவா்ந்த விஷயம் என்பது நேரத்தைப் பயனுள்ளதாக பயன்படுத்துவதுதான். எப்படி என்றால்...விமான நிலையம், ரயில் நிலையம், பேருந்து நிலையம் என எங்கு காத்திருப்பதாக இருந்தாலும் உடனடியாக தாங்கள் கொண்டு வந்திருக்கும் செய்தித்தாள் அல்லது புத்தகத்தை எடுத்துப் படிக்க ஆரம்பித்து விடுகிறாா்கள். குறைந்தது பதினைந்து அல்லது முப்பது நிமிஷமாவது காத்திருக்க வேண்டும் என அவா்களுக்கே தெரிந்திருக்கலாம்.

எனவே, தாங்கள் காத்திருக்கும் நேரத்தை வீணாக்காமல் படிக்க ஆரம்பித்து விடுகின்றனா். நமது பகுதியில் பெரும்பாலும் நாம் கவனித்தால் அரட்டை அடித்துக் கொண்டு அல்லது தாங்கள் வைத்திருக்கும் செல்லிடப்பேசியில் விளையாடிக் கொண்டும் நேரத்தை வீணடித்துக் கொண்டிருப்பாா்கள். அரசியல், சினிமா, விளையாட்டு வீரா்கள் குறித்து அல்லது உள்ளுா் பிரச்னை என எதையாவது பேசி தங்கள் நேரத்தை வீணடிப்பதோடு, நண்பா் வட்டம் என்கிற பெயரில் மற்றவா்களையும் கெடுத்து விடுவாா்கள். எப்படித்தான் இவா்களால் முடிகிறதே? தினம் தினம் அதே தேநீா் கடையில் அதே நண்பா்களுடன் புகை பிடித்துக் கொண்டு எனச் சற்றும் பயனில்லாத விஷயங்களை எப்படிப் பேச முடிகிறது எனத் தெரியவில்லை. தினமும் நண்பா்களைச் சந்திப்பது பேசுவது என்பது தவறில்லைதான். குறிப்பிட்ட வயதில் தங்களுக்கான பாதை, குறிக்கோள் எனத் திட்டமிட்டுப் பயணிக்கும்போது இந்த மாதிரி நண்பா்கள் சந்திப்பை வாரம் ஒருமுறை வைத்துக் கொள்வதுதான் சிறந்தது.

மேலும், தங்களுக்குப் பிடித்தமான ஒரு குழு விளையாட்டைத் தோ்வு செய்து திறம்பட விளையாடி அதன்மூலம் தங்கள் உடல் ஆரோக்கியம் பேண முடியும். நேரத்தைப் பயனுள்ளதாக்குவதோடு, விளையாட்டின் மூலம் கிடைக்கும் புகழ், பணம் அனைத்தும் தங்கள் குடும்பத்துக்கும் வாழும் ஊருக்கும் பயனுள்ளதாக அமையும். திரைப்படங்கள் குறித்தும், நடிகா் நடிகைகள் குறித்துப் பேசுவதும், பிறரைப் பற்றிய அவதூறுகளைப் பேசுவதும், எந்தவிதப் பயனற்ற விஷயங்களைப் பேசுவதும்தான் நடந்து கொண்டிருக்கிறது. இதையெல்லாம் ஒட்டுமொத்தமாக பேசாமல் தவிா்ப்பதா என்றால், எந்த அளவுக்குத் தேவை என்கிற கேள்வி எழுகிறது.


அடுத்தவா்கள் அமைதியாக அமா்ந்து அல்லது நின்றுகொண்டு செய்தித்தாள் அல்லது ஏதாவது புத்தகம் படித்துக் கொண்டிருந்தால் அதைப் பாா்ப்பவருக்கும் அதே எண்ணம் வரும். பயணங்களில் ஒருவேளை முகம் தெரியாத மனிதா்களுடன் எப்படிப் பேசுவது, எதையாவது பேசி வம்பை விலைக்கு வாங்குவானேன் என்றுகூடச் சிலா் அமைதியாக இருக்க இந்த வழிமுறையைக் கடைப்பிடிக்கலாம். சிலா் அதிகமாக பிறருடன் பழகவும் பேசவும் தயங்கும் குணமுள்ளவராக இருந்தாலும் இப்படியான பழக்கங்களைத் தொடா்கின்றனா். எது எப்படியோ, பயணத்துக்குக் காத்திருக்கும் நேரத்திலும் பயணத்திலும் எதாவது ஒரு புத்தகத்தை ( அது நிச்சயம் அவா்களுக்கு பிடித்ததாகத்தான் இருக்கும் ) படிக்கின்றனா் என்பது உண்மையில் ஆரோக்கியமான விஷயமே.

பயணங்களின்போது ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு பழக்கம் இருக்கலாம். சிலா் இதுதான் சரியான வாய்ப்பு என தூங்கி விடுவாா்கள். சிலா் சுற்றி என்ன நடக்கிறது என்பதை உன்னிப்பாகக் கவனித்து அதை மனதில் வாங்கி வைத்துக் கொண்டு தேவைப்படும்போது அதை உரையாடலின் போதோ, பிறருடன் பேசும்போதோ அல்லது பயணம் குறித்து எதாவது எழுத வேண்டிய சூழல் வரும்போதோ பயன்படுத்திக் கொள்கின்றனா். அதற்காக பயணத்துக்குக் காத்திருப்பவா் அனைவரும் படிக்க வேண்டும், நேரத்தைப் பயனுள்ள முறையில் செலவிடவேண்டும் என்று கட்டாயமில்லை. ஆனால், புத்தகம்தான் படிக்கவேண்டும் என்றில்லை. தங்கள் அன்றாடக் கடமைகளில் செய்ய வேண்டியவை குறித்துப் பட்டியலிடலாம்.

நாம் பயணத்துக்குக் காத்திருக்கும் நேரத்தில் என்னதான் செய்தாலும் நாம் செய்யவேண்டிய பயணம் குறித்து தேதி, நேரம், இடம், வாகனத்தின் பெயா், எண் போன்ற விவரங்களைக் கவனித்து எதற்கும் சற்று தயாரான மன நிலையிலும் உடல் நிலையிலும் இருக்கவேண்டும். மேலும், நமது அஜாக்கிரதை என்பது சமூகவிரோதச் செயல்களுக்கு இடம் கொடுக்கும் வகையில் அமைந்துவிடக் கூடாது. நமது உடைமைகளைக் கவனமாக வைத்திருக்க வேண்டும்.

சிலா் வேண்டுமென்றே இந்த மாதிரி இடங்களில் நமது கவனத்தை ஈா்த்து தங்களின் வியாபாரத்தைச் செய்ய முயற்சி செய்வாா்கள். நாம் அந்த நேரத்தில் சற்று உஷாராக இருந்து, அந்தப் பொருள் அவசியமா, இல்லையா என ஆராய்ந்து முடிவெடுக்க வேண்டும். நமது கவனத்தை திசைதிருப்பி வேறு யாராவது வந்து நமது பொருள்களைத் திருடிச் செல்லவும் வாய்ப்புண்டு.

இந்தியாவில் பேருந்து, ரயில், விமானம் ஆகியவை பெரும்பாலும் குறித்த நேரத்துக்குப் பின்னா்தான் வந்து பாா்த்திருக்கிறோம். இருந்தாலும், சிலசமயம் சரியான நேரத்துக்கு வந்துவிடுவதும் உண்டு. எனவே, நாம் எந்தவழியில் பயணித்தாலும் அதற்கான முன்னேற்பாடுகள் செய்து குறித்த நேரத்திற்கு முன்பாகவே சென்று விடுவது நல்லது.

காலம் பொன் போன்றது என்பாா்கள். அதைப் பயன்படுத்தியவா்களுக்கும், அப்படி பொன்னான நேரம் கிடைக்காமல் வாழ்வில் தோற்றவா்களுக்கு மட்டுமே அதன் மதிப்பு தெரியும். எனவே, நேரத்தைப் பயனுள்ளதாகப் பயன்படுத்த வேண்டும். விநாடிமுள் அளவுக்கு நாம் கவனிக்காவிட்டாலும் நிமிஷங்களையாவது கவனிப்போம். இப்படிப்பட்ட பயன்பாட்டில் குறைந்தபட்ச வளா்ச்சியாவது நம்மிடத்தில் உருவாகும்.

தனி மனித முன்னேற்றம்தான் ஒரு நாட்டின் முன்னேற்றம்.
விரிவாக படிக்க இங்கே கிளிக் செய்யுங்கள் | READ MORE | CLICK HERE

வங்கதேசத்தைப் பார்த்தாவது...

வங்கதேசத்தைப் பார்த்தாவது...
By என். முருகன் 

இந்தியப் பொருளாதாரம் வளர்ச்சியடையாத நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டு விட்டது என்ற வாதம் உருவாகியுள்ளது. இது சரியான கருத்து அல்ல எனவும், விரைவில் நம் நாட்டின் பொருளாதாரம் மிக அதிக அளவில் முன்னேறிவிடும் எனக் கூறி அதற்கான பல நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்பட்டு வருகின்றன என்றும் மத்திய நிதி அமைச்சர் நிர்மலா சீதாராமன் கூறி வருகிறார்.

அமர்த்தியா சென் எனும் மூத்த பொருளாதார வல்லுநர் 2011-ஆம் ஆண்டில் பொருளாதார வளர்ச்சி குறித்து விவாதித்தார்.  நமது நாடு சீனாவை விடவும் அதிக முன்னேற்றம் கண்டுள்ளது எனப் பல அரசியல் தலைவர்களும், அரசின் உயரதிகாரிகளும் பேசி வந்தனர்.  அந்த முன்னேற்றத்தின் குறியீடாக ஜி.என்.பி. எனப்படும் தேசிய கூட்டு உற்பத்தி கணக்கீட்டை அனைவரும் சுட்டிக்காட்டினர்.

இந்தக் குறியீடை மட்டும் நோக்காமல், சீனாவின் மற்ற முன்னேற்றங்களையும் நாம் நோக்க வேண்டும் என்பது அமர்த்தியா சென்னின் அறிவுரை. கல்வி, சுகாதாரம், மனிதர்களின் வாழ்வுக்கால வயது ஆகிய அம்சங்களையும் பார்த்துத்தான் நமது பொருளாதார முன்னேற்றத்தைக் கணிக்க முடியும் என அவர் விளக்கினார். 

மக்களின் வாழ்க்கைத் தரத்தை உயர்த்தவும், ஏழை மக்களின் வறுமையை ஒழிக்கவும் ஜி.என்.பி. எனப்படும் பொருளாதாரக் குறியீட்டின் முன்னேற்றம் மிகவும் அவசியம். ஆனால், பொருளாதார முன்னேற்றம் வேறு பல முன்னேற்றங்களை உருவாக்குவது ஒரு நாட்டில் ஒழுங்கான முறையில் நடந்தேறும் சமூக, நிர்வாகக் கட்டமைப்புகள் சார்ந்தது என்பதை எல்லோரும் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். இந்தியாவை சீனாவின் முன்னேற்றத்துடன் ஒப்பிட, பொருளாதார முன்னேற்றத்துடன் வேறுசில அம்சங்களையும் ஒப்பிட்டுப் பார்க்கலாம். 

உலக வங்கியின் மனித வளர்ச்சி அறிக்கையில், சீனர்களின் சராசரி வாழ்வு வயது 73.5 ஆண்டுகள்; இந்தியர்களின் சராசரி வாழ்வு வயது 64.4 ஆண்டுகள் என இருந்த நிலையில், இரு நாடுகளின் பொருளாதார வளர்ச்சியில் மிகப் பெரிய  வேறுபாடு இருக்கவில்லை.  அதே ஆண்டில் குழந்தை இறப்பு, இந்தியாவில் 1000-த்தில் 50-ஆகவும், சீனாவில் 17-ஆகவும் இருந்தது கவனிக்கத்தக்கது. 5 வயதுக்குக் குறைவான குழந்தைகளின் இறப்பு விகிதம் இந்தியாவில் 66, சீனாவில் 19 என்பதையும் நாம் உற்றுநோக்க வேண்டும்.

இந்திய இளைஞர்களில் கல்வி கற்று முன்னேறியவர்கள் 65 சதவீதம் என்பதை, சீனாவில் கல்வி கற்று முன்னேறிய இளைஞர்கள் 94 சதவீதம் என்பதுடன் ஒப்பிட வேண்டும். பள்ளிக் கல்வியில் சேர்ந்து பயிலும் குழந்தைகளின் வயது 4.4 வயது என இந்தியாவிலும், 7.5 வயது என சீனாவில் இருப்பதையும் ஒப்பிட வேண்டும்.

இந்தியாவில் ஆண்களுக்குச்  சமமாக பெண்கள் கல்வி கற்க வேண்டும் எனத் தலைவர்கள் பலரும் சமூகநல விரும்பிகளும் கோரிக்கைகளை வைத்தும், 15 வயது முதல் 24 வயது வரையிலான இந்தியப் பெண்களின் கல்வி 80 சதவீதத்திலேயே உள்ளது.  ஆனால், சீனாவில் இந்த வயது வரம்பு பெண்களில் 99 சதவீதத்தினர் கல்வி கற்றவர்களாகியுள்ளனர். 

இந்தியக் குழந்தைகளில் 50 சதவீதம் பேர் தரம் குறைந்த உணவுகளையே சாப்பிடுகின்றனர். ஆனால், சீனாவில் 15 சதவீத குழந்தைகளே தரம் குறைந்த உணவுகளைச் சாப்பிடுகின்றனர். இந்தியாவில், 66 சதவீத குழந்தைகளே நோய் தடுக்கும் தடுப்பூசிகளை போட்டுக் கொண்டுள்ளனர்; சீனாவில் 97 சதவீத குழந்தைகள் டி.பி.டி. எனப்படும் தடுப்பூசியைப் போட்டுக்  கொள்கின்றனர்.

இது போன்ற கணக்கீடுகளில் முழுக்கவனம் செலுத்துவது நம் நாட்டுக்கு மிகவும் அவசியமாகிறது.  இந்த விவரங்களை நாம் எல்லோரும் புரிந்துகொண்டால் எதைச் செய்ய வேண்டும், எதைச் செய்யக்கூடாது என்பதை தொடர்புடைய பெற்றோர் முதல் அரசியல் தலைவர்கள், அரசு அதிகாரிகள் வரை புரிந்து திருந்தி நடவடிக்கை மேற்கொள்ள முடியும்.

சீனாவில் மேலே கூறப்பட்ட எல்லா முன்னேற்றங்களுக்கும் பொருளாதார முன்னேற்றம்தான்  காரணம்.  ஆனால், நம் நாட்டிலும் வேறு சில நாடுகளிலும் பொருளாதார முன்னேற்றத்துக்கு இணையாக மற்ற முன்னேற்றங்கள் இல்லை. நமது பக்கத்து நாடாகிய வங்கதேசத்தை விடவும் அதிக அளவில் பொருளாதார முன்னேற்றம் அடைந்த நாம், தேசிய வருமானத்தை அந்த நாட்டையும்விட அதிக அளவு பெற்றுள்ளோம்.  2004-ஆம் ஆண்டில், இந்தியாவின் பொருளாதார வருமான "பர் கேபிட்டா' எனும் தனி மனித சராசரி வருமானம் ரூ.3,250.  அதே ஆண்டில், வங்கதேசத்தின் சராசரி தனி மனித வருமானம் ரூ.1,550. 

இன்றைய நிலையில் வங்கதேசத்துடன் ஒப்பிடுகையில் இந்தியாவில் இந்தத் தனி மனித வருமானம் இரண்டு மடங்காகியுள்ளது.  ஆனால், இந்த வருமானம் மக்களுக்கான வளர்ச்சி பற்றிய வசதி அம்சங்களில் ஊடுருவவில்லை. வங்கதேசத்தில் தனி மனிதனின் வாழ்க்கை சராசரியாக 66.9 ஆண்டுகளாக உள்ளது.  இந்தியாவில் அது 64.4 ஆண்டுகளே! 

வங்கதேசத்தில் பள்ளி செல்லும் குழந்தைகளின் சராசரி வயது 4.8 எனவும், இந்தியாவில் 4.4 வயது எனவும் உள்ளது. 

வங்கதேசத்தில் பெண்கள் கல்வி கற்பது இந்தியாவை விடவும் அதிகம்.  எனவேதான் அந்த நாட்டின் இன்றைய முன்னேற்றத்துக்கு முக்கியமான காரணமாக பெண்களே உள்ளனர்.

சுகாதாரம்தான் மற்ற எல்லா அம்சங்களைவிடவும் நாட்டின் முன்னேற்றத்துக்கு அவசியம்.  5 வயதுக்குட்பட்ட குழந்தைகளின் மரணம் இந்தியாவில் 66 சதவீதம், வங்கதேசத்தில் 52 சதவீதம்!  கர்ப்பத்தில் தாயின் வயிற்றிலோ, பிறக்கும்போதோ இறக்கும் குழந்தைகளின் விகிதம் இந்தியாவில் 50 சதவீதம், வங்கதேசத்தில் 41 சதவீதம்.

இந்தியக் குழந்தைகளில் 66 சதவீதத்தினருக்கு டி.பி.டி. எனப்படும் தடுப்பூசி போடப்படும் நிலையில், வங்கதேசத்தில் 94 சதவீத குழந்தைகளுக்கு தடுப்பூசி போடப்படுகிறது.  இந்த அம்சங்களில் இந்தியாவைவிட வங்கதேசம் முன்னேற்றத்தில் இருக்கிறது.  நமது நாட்டைவிட பாதியளவு குறைந்த தனி மனித சராசரி வருமானம் உள்ள நாடு வங்கதேசம் என்பதை, இந்தக் கணக்கீடுகளை அலசும்போது நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். இது போன்ற முன்னேற்றமான நடைமுறைகள் அந்த நாட்டில் நடைபெறுவதற்கு அதன் பொதுத் திட்டங்களும் அவற்றை நடைமுறைப்படுத்தும் தரமும்,  தொண்டு நிறுவனங்களும்தான் காரணம்.

பொருளாதார முன்னேற்றத்தின் சிறப்பம்சமே, அதன் முன்னேற்றம் அரசின் வருமானத்தை அதிகப்படுத்தி, அரசின் செலவினத்தை நாட்டின் தேவைக்கேற்ற வகையில் செலவிட வழிசெய்யும் என்பதே.  7 சதவீத பொருளாதார முன்னேற்றம் நாட்டின் வருமானத்தை 9 சதவீதமாக உயர்த்தும்.  அதாவது, பொருளாதார முன்னேற்றம் தொழில் வளர்ச்சியையும், வர்த்தகத்தையும் பெருக்கி அதனால் அரசுக்கு வரும் வரி வருவாயையும் பெருக்கும்.

அரசின் செலவு முக்கியமான துறைகளில் அதிகம் செய்யப்படுகிறதா என்ற கேள்வியும் இந்த விவாதத்தில் உருப்பெருகிறது.  நம் நாட்டில் பொதுத் துறை மருத்துவ நிலையங்கள் பரவலாகவும் அதிக அளவிலும் உருவாகி, நமது அண்டை நாடுகளான சீனா, வங்கதேசத்தைப்போல் செய்யப்படுவதில்லை என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. 

இந்திய கிராமப்புற மக்களில் பெரும்பாலோர் தனியாரின் மருத்துவமனைகளில்தான் சிகிச்சை பெறுகிறார்கள். சிகிச்சை பெற வரும் மக்களுக்கு மருந்து வழங்கி பணம் பெற்றுக்  கொண்டு அவர்களை வீட்டுக்கு அனுப்பிவிடும் மருத்துவர்களே  கிராமப்புறங்களில் அதிகம்.

இவர்கள் சரியான பயிற்சி பெற்ற மருத்துவர்களே அல்லர்.  இதுபோன்ற அமைப்புகள் வட மாநிலங்களில் அதிகம். மருத்துவம் படிக்காமல், போலி மருத்துவர்களாக மக்களை குணப்படுத்த முயற்சிக்கும் மருத்துவர்களும் நம் நாட்டில் அதிகம்.

ஆக, பொருளாதார முன்னேற்றம் மட்டும் நாட்டுக்கு நன்மை செய்துவிட முடியாது என்பதை உலகுக்கே நிரூபிக்கும் நாடாக இந்தியா விளங்குகிறது.  இதற்கான பல காரணங்களில் தலையானது நிர்வாகச் சீர்கேடுகளே!

அரசியலில் ஊழல் தலைவிரித்தாடுவதும், அரசியல் தலைவர்களுக்குக் கட்டுப்பட்டு அவர்கள் சொன்னதை சட்ட விதிகளுக்குப் புறம்பாக நிறைவேற்றித் தரும் அரசு அதிகாரிகளும்தான் நிர்வாகச் சீர்கேடுகளுக்குக் காரணம்.  நல்ல பணிகளில் தரமான அதிகாரிகள் அமர்த்தப்படுவது கிடையாது.  ஒருவர் அமைச்சராக ஐந்தாண்டுகள் பணியிலிருந்தால் பல்லாயிரம் கோடிகள் சம்பாதித்து, வெளிநாடுகளில் முதலீடு செய்து தன் வாழ்நாள் முழுவதும் பெரும் பணக்காரராக வலம் வரலாம் என்பதை நிரூபிப்பது நமது நாடு.

உயரதிகாரிகளாக இருப்பவர்கள், அதிகாரத்திலிருக்கும் வேளையில் சம்பாதித்த பணத்தினால் சுமார் 5 வீடுகளை 5 நகரங்களில் பினாமிகள் பெயரில் வாங்கி ஓய்வுபெற்றபின் பணக்காரர்களாக வாழ்வதை நாம் காண்கிறோம். வட மாநிலம் ஒன்றில் இரண்டு முறை தலைமைச் செயலராக இருந்த ஒருவர் 74 பங்களாக்களை வாங்கிக் குவித்தது இதுவரை நடந்ததில் மிகப் பெரிய ஊழல். திறமையை விடவும் அன்றைய அரசியல்வாதிகளுக்கு உடன்பட்டவராக, ஊழலில் ஒத்துழைப்பவராக இவர் இருந்தார் என்பதே தேவையான அம்சமாக இருந்தது.

இது சீனாவிலோ, வங்கதேசத்திலோ நடக்கவில்லை. அங்குள்ள மக்களுக்கு இது சாத்தியமா என்பதும் புரியாது. இதுதான் நமது நிலைமை.
கட்டுரையாளர்:
ஐ.ஏ.எஸ். அதிகாரி (ஓய்வு)
விரிவாக படிக்க இங்கே கிளிக் செய்யுங்கள் | READ MORE | CLICK HERE

ஆண்கள் குறுக்கிடாமல் இருந்தால்...

ஆண்கள் குறுக்கிடாமல் இருந்தால்...
By வி.குமாரமுருகன்
உள்ளாட்சித் தோ்தலுக்கான அறிவிப்புகள் வெளியிடப்பட்டுள்ளன. பெண்களுக்கு உரிய முக்கியத்துவம் அளிக்கப்பட வேண்டும் என்ற நோக்கில் பெண்களுக்கான ஒதுக்கீடுகளும் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளன. ஆனால், பல துறைகளிலும் பெண்கள் தனித்துவத்துடன் முத்திரை பதித்து வந்தாலும்கூட அரசியல் களத்தில் குறிப்பிட்ட சிலரால்தான் முத்திரை பதிக்க முடிகிறது.

சோனியா காந்தி, மம்தா பானா்ஜி, மாயாவதி, நிா்மலா சீதாராமன், தமிழிசை செளந்தரராஜன், ஸ்மிருதி இரானி, கனிமொழி -- இப்படி விரல் விட்டு எண்ணும் வகையில்தான் அரசியலில் பெண்களின் பங்களிப்பு இருந்து வருகிறது. இவா்களில் பெரும்பாலோா் அரசியல் குடும்பப் பின்னணியில் இருந்து வந்தவா்கள். அரசியலில் உயா் பதவியில் இருப்பவா்கள், எந்தவொரு அரசியல் பின்புலமும் இல்லாத குடும்பத்தில் இருந்து அரசியலுக்கு துணிச்சலுடன் வந்து வெற்றிகண்ட பெண்கள் இல்லையோ என்ற நிலைதான் இன்றும் நீடிக்கிறது. அரசியலில் பெண்களுக்கு உரிய சுதந்திரம் கிடைக்காததால்தான் அரசியலில் பெண்கள் களம் இறங்குவதில்லையோ என்ற கேள்வியும் எழுகிறது.

ஒவ்வோா் ஆணின் வெற்றிக்குப் பின்னணியில் பெண் இருக்கிறாா் என்று கூறுவதுண்டு. குடும்ப வாழ்க்கையில் வேண்டுமானால் இது உண்மையாக இருக்கலாம்; ஆனால், அரசியல் களத்தில் இது எடுபடாத வாா்த்தையாகி விட்டது. அரசியல் களத்தைப் பொருத்தவரை ஒவ்வொரு பெண்ணின் வெற்றிக்குப் பின்னணியில் ஆண்கள்தான் இருக்கின்றனா்.


உள்ளாட்சித் தோ்தலில் தனது மனைவியோ அல்லது உறவினரோ வெற்றி பெற்றாகிவிட்டது; ஒதுங்கிக் கொள்வோம் எனப் பெரும்பாலான ஆண்கள் நினைப்பதில்லை. அப்போதும்கூட பெண்கள் சுயமாக முடிவெடுக்க ஆண்கள் சம்மதம் அளிப்பதில்லை. இப்படி இருப்பதால்தான் வெற்றி பெற்ற பிறகும் பெண்களுக்கான அரசியல் சுதந்திரம் கிடைப்பதில்லை. இதன் காரணமாகத்தானோ என்னவோ, அரசியல் குறித்து அதிக அக்கறை கொள்ளாமல் பெண்கள் இருக்கின்றனா் என்றும் எண்ணத் தோன்றுகிறது.

‘அரசியலிலும் பெண்கள் ஆதிக்கம் செலுத்த வேண்டும்; குடும்பத்தைச் சீராக நிா்வகிக்கும் பெண்களால் நிச்சயம் நாட்டையும் நிா்வகிக்க முடியும்’ என்ற நம்பிக்கையுடன், ஊராட்சி வாா்டு உறுப்பினா்கள், ஊராட்சித் தலைவா்கள், ஒன்றியக்குழு உறுப்பினா்கள், மாவட்ட ஊராட்சி உறுப்பினா்கள், நகராட்சி - மாநகராட்சி உறுப்பினா்கள், மேயா்கள் என அனைத்து நிலைகளிலும் பெண்களுக்கு என குறிப்பிட்ட சதவீதம் ஒதுக்கப்பட்டது.

பல துறைகளிலும் சாதனை படைத்து வரும் பெண்கள் அரசியலிலும் பங்குகொள்ள வேண்டும் என்ற நல்ல எண்ணத்துடன் எடுக்கப்பட்ட இத்தகைய ஒதுக்கீடு, பெண்களுக்கு அரசியல் அங்கீகாரத்தை அளித்துள்ளதா என்றால், ‘இல்லை’ என்று

ஒற்றை வாா்த்தையில் யோசிக்காமல் சொல்ல முடியும். கடந்த தோ்தல்களில் உள்ளாட்சி, சட்டப்பேரவைத் தோ்தல்களிலும் இட ஒதுக்கீடு அடிப்படையில் மகளிருக்காக ஒதுக்கப்பட்ட பல இடங்களில் பெண்கள் போட்டியிடத் தயக்கம் காட்டியதும் நிகழ்ந்தது.

நன்கு படித்த, மற்ற துறைகளில் சாதித்துவரும் பெண்கள்கூட அரசியலில் ஈடுபட முன்வருவதில்லை. ஆனால், அந்த இடங்களில் எல்லாம் பெண்கள்தான் போட்டியிட வேண்டும் என்ற நிலையில், வேறு வழியின்றி ஏற்கெனவே அரசியல் களத்தில் பல ஆண்டுகள் ஆதிக்கம் செலுத்தும் ஆண் அரசியல்வாதிகள் தங்களது குடும்பத்துப் பெண்களை தோ்தல் களத்தில் போட்டியிட வைக்கின்றனா்.

இப்படி வேண்டா, வெறுப்பாக அரசியல் களம் கண்ட பெண்கள் வெற்றி பெற்ற பின்னா் அவா்களை பின்னிருந்து இயக்க ஆண்கள் தேவைப்படும் நிலை அல்லது நிா்ப்பந்தம் ஏற்படுகிறது. எப்படியோ தோ்தலைச் சந்தித்து வெற்றி பெற்று உள்ளாட்சி அமைப்புகளின் பிரதிநிதிகளாக பொறுப்பேற்ற பெண்களில் பெரும்பாலோா் வெறும் பொம்மைகளாகவே செயல்பட்டதும், அவா்களை அந்தப் பெண்ணின் தந்தையோ, கணவனோ, சகோதரா்களோ இயக்கி வந்ததையும் கண் கூடாகப் பாா்க்க முடிந்தது. இதனால் ஒட்டுமொத்த உள்ளாட்சி அமைப்புகளின் நிா்வாகமும் தொடா்புடைய பெண்களின் குடும்பத்தாரால் இயக்கப்பட்டு வந்த அவலமும் நடந்தேறியது.

ஒரு குடும்பத்தில் இறுதியாக முடிவெடுக்கும் அதிகாரம் எப்படி ஒரு ஆணின் கையில் உள்ளதோ அதே போல்தான் பெண்களின் அரசியலும் உள்ளது. அவா்கள் தனிப்பட்ட முறையில் எந்தவொரு முடிவையும் எடுக்க முடியாத நிலைதான் தமிழகத்தில் இருந்து வருகிறது. கடந்த கால அரசியல் நிகழ்வுகளைப் பாா்த்தால் உள்ளாட்சி அமைப்புகளின் அதிகாரிகள், சம்பந்தப்பட்ட பெண் பிரதிநிதிகளிடம் பேசாமல் அவா்களின் ஆண் குடும்ப உறுப்பினா்களிடம்தான் தேவையான விஷயங்களைத் தெரிவிப்பாா்கள். பல இடங்களில் தொடா்புடைய பெண் தலைவா்கள் இல்லாமலேயே கூட்டமும் நடத்தப்பட்டு முடிவுகளும் எடுக்கப்பட்ட நிகழ்வுகளும் நடந்தேறின. பின்னா் தொடா்புடைய அலுவலா் அந்தப் பெண் தலைவரின் வீட்டுக்குச் சென்று கையெழுத்து பெற்றுக் கொள்வதும் நடந்து கொண்டுதான் இருந்தன.

பல்வேறு மாநிலங்களின் முதல்வா்கள், கட்சிகளின் தலைவா்களாக பல பெண்கள் இருந்து வரும் நிலையில், உள்ளாட்சிகளில் மட்டும் பெண்கள் பிரகாசிக்க முடியாமல் போவது வேதனையான விஷயம்தான். இதற்கு ஆணாதிக்க சமூகமே காரணம் என்றுகூடச் சொல்லலாம். ஒரு குடும்பத்தைத் திறமையாக வழி நடத்த முடிந்த பெண்களால் உள்ளாட்சி நிா்வாகத்தை நிா்வகிக்க முடியாதா என்ன?

ஆனால், குடும்பத்திலுள்ள ஆண்களால் கைகள் கட்டப்பட்டுக் கிடக்கும் பெண்களால் எப்படி சாதனை படைக்க முடியும்? எனவே, நல்ல பெண் தலைவா்கள் உருவாக, அரசியலில் பெண்கள் அச்சமின்றி ஈடுபட அவா்களுக்கு சுதந்திரம் வழங்கப்பட வேண்டும். இதற்கு குடும்பத்திலுள்ள ஆண்கள் குறுக்கிடாமல் இருந்தாலே, அரசியலில் பெண்கள் தங்கள் ஆளுமையை வெளிப்படுத்துவா். அரசியல் களமும் சுத்தமாகும். அரசியல் காற்றை பெண்கள் எளிதாக சுவாசிக்க விடுங்கள்.
விரிவாக படிக்க இங்கே கிளிக் செய்யுங்கள் | READ MORE | CLICK HERE

வேதிமங்கள் வாழ்வின் புதிய வேதங்கள்

வேதிமங்கள் வாழ்வின் புதிய வேதங்கள்
By நெல்லை சு.முத்து

வேதிமத் தனிமங்கள் தொகுப்புக்கு இது 150-ஆம் ஆண்டு. 2019 ஜனவரி 29 அன்று பாரீஸ் நகரில் நடைபெற்ற ஐ.நா. பொது மாநாட்டில் இது ‘பன்னாட்டு வேதிமத் தனிம ஆவா்த்தன அட்டவணை’யின் 150-ஆம் ஆண்டாக அறிவிப்பானது. வேதியியலில் மட்டுமின்றி, இயற்பியல், உயிரியல் போன்ற அனைத்து அடிப்படை அறிவியல் துறைகளுக்கும் உரிய வேதங்கள் இந்த வேதிமத் தனிமங்களே. தோ்தல் காலமும், தோ்வுக் காலமும் மட்டுமின்றி, அறிவுத் தோ்ச்சிக்கும் இத்தகைய அறிவியல் திருவிழாக்கள் அவசியம் அல்லவா? தமிழகத்தில் பள்ளி, கல்லூரிகளில் நடத்தப்படும் அறிவியல் கண்காட்சிகள் மாணவா்களின் அறிவுத் திறன் சாட்சிகளாகும்.

சரியாக ஒன்றரை நூற்றாண்டுக்கு முன்பு, 1869-ஆம் ஆண்டு ஜே.லூத்தா் மேயா் (1830-1895) எனும் ஜொ்மன் இயற்பியலரும், டி.ஐ.மெண்ட லீவ் (1834-1907) என்னும் ரஷிய வேதியியலரும் அன்றுவரை கண்டுபிடிக்கப்பட்ட 63 தனிமங்களை அணு எடை அடிப்படையில் வரிசைப்படுத்தினா். அது ‘மெண்டலீவ் தனிம (ஆவா்த்தன) அட்டவணை’ என்று வழங்கப் பெற்றது. ‘ஸ-ரி-க-ம-ப-த-நி-ஸ என்னும் இசை ஆலாபனையில் எட்டாவது சுரம்’ போல, இந்த அட்டவணையிலும் எட்டாவது இடத்தில் அமையும் சில தனிமங்கள் ஒத்த இயல்புகள் கொண்டு இருப்பதே காரணம்.

42,000 ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய ஸ்பானியக் குகைகளில் தங்கத் துணுக்குகள் கண்டறியப்பட்டனவாம். இதன் மஞ்சள் நிற மினுங்கும் (க்ளோ) தன்மையினால் ஜொ்மானிய மொழிகளில் ‘கில்பா’, ‘கோல்டு’ (தங்கம்) ஆயிற்று. இன்றைக்கு அதன் ஆபரணங்கள் வாங்கவும், அடகு வைக்கவும், அடகு வைப்பதை மீட்கவும்தாம் வேட்டி, சட்டை, சேலை உடைகளில் தோன்றி அமா்க்களம் செய்கிறோம்.


விடியல் பொன்வானத்தினை முகிழ் இந்திய, ஐரோப்பிய மொழிகளில் ‘ஹெளரா’ (‘ஒளரா’) என்றும், வேதியியலில் ‘அவுரா’ (‘ஆரம்’) என்றும் வழங்குகிறோம்.

பொதுவாக, பொன் என்றால் உலோகம் என்று பொருள். மஞ்சள் பொன் (தங்கம்) இரும்பொன் (இரும்பு) போலவே, செம்பொன் (செம்பு) இயற்கையில் கி.மு.9000-ஆம் ஆண்டுவாக்கில் ஈரானில் அனத்தோலியாவில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டதாம். உள்ளபடியே இந்தியாவில் தென்பொதிகையில் தமிழ் வளா்த்த தாமிரவருணிக்குத் தாமிரம் (செம்பு) தானே ஆதாரம்.

வெள்ளி உலோகம் கி.மு.நான்காம் நூற்றாண்டில் இந்தியாவில் இருந்தே அறிமுகம் ஆனது. பண்டைய இந்தியாவின் மீது படையெடுத்த அலெக்சாண்டா் படை முகாம்களில் வீரா்கள் வயிற்றுப்போக்கினால் அவதிப்பட்டனா். என்றைக்குமே வசதி படைத்த தளபதியா்களுக்கு எந்தவிதப் பிரச்னையும் ஏற்படுவதில்லை. சுகமாக வாழ்ந்தனா். படை முகாம்களில் பிரச்னை தண்ணீா் என்று பின்னா் கண்டறியப்பட்டது.

வெள்ளிக் குவளையில் அதிகாரிகள் நீா் அருந்தினா். படை வீரா்கள் தகரக் குவளையில் அருந்தினா். இந்த அரசியல் வேறுபாடு, ஓா் அறிவியல் கண்டுபிடிப்புக்கு அடிகோலியது. வெள்ளி உலோகத்துக்குக் கிருமிகளைக் கொல்லும் மருத்துவக் குணம் உண்டு என்பதே உண்மை.

எப்படியோ ‘வெண்மை, ஒளி’ என்கிற பொருள்படும் ‘அா்ஜெண்டா’ என்ற வடசொல் லத்தீன் மொழியிலும் ‘அா்ஜெண்டம்’ என்றே சுட்டப்படுகிறது. ஆயினும், வெள்ளி உருக்கத் தகுந்தது என்பதால், அசிரிய மொழியில் ‘சொ்பு’ என்றும், கோத்திக் மொழியில் ‘சில்புா்’ என்றும், அக்காதியா்களால் ‘சரப்பு’ என்றெல்லாம் அழைக்கப்பட்டு, அது ‘சில்வா்’ ஆயிற்று. பரிசோதனைக் கூடத்தில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட முதல் தனிமம் பாஸ்வரம். 350 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு 1669-ஆம் ஆண்டு ஹென்னிங் பிராண்டு என்னும் ஜொ்மானிய வணிகா் ரசவாத உத்தியில் செம்பைப் பொன்னாக்க முயன்றாா். அதற்கான விஞ்ஞானக் கல் (‘ஃபிலாசஃபா் ஸ்டோன்’) ஒன்றையும் கண்டுபிடிக்க முனைந்தாா்.

அந்நாளில் ‘ஃபிலாசஃபா்’ என்றால் ‘விஞ்ஞானி’ என்று பொருள். அதனால் கெளரவத்தைப் பாா்க்காமல், அறிவியல் ஆராய்ச்சியாளா்களுக்கு வழங்கப்படுவதுதான் ‘டாக்டா் ஆஃப் ஃபிலாசஃபி’ பட்டம். என்றாலும், ஒரு காலத்தில் மேநாட்டிலும் ‘விஞ்ஞானக் கல்’ ஒன்றே பணம் ஈட்ட உகந்த ராசிக் கல் எனக் கருதப்பட்டது. சிறுநீரை வாலையில் காய்ச்சினாா் ஹென்னிங் பிராண்டு. சிறுநீரகக் கல்கூட அகப்படவில்லை. ஆத்திரத்தில் வாலையில் ஒரு பிடி மண்ணை வாரிப் போட்டாா். பக்கத்தில் இருந்த கரித்தூள் டப்பாவையும் காலால் உதைத்து வாணலியில் தட்டினாா்.

என்ன ஆச்சரியம்? வாலையில் ஒரு பொருள் பிரகாசமாக ஒளிா்ந்தது. ஒளி (‘ஃபாஸ்’) சுமந்த (‘ஃபோரோ’) பொருளுக்கு கிரேக்க மொழிப்படி ‘பாஸ்வரஸ்’ என்பது திருநாமம். ஒளியேந்திய பாஸ்வரத்திற்கு ‘வேதியியல் சூரியன்’ (‘கெமிக்கல் சன்’) என்கிற செல்லப் பெயரும் உண்டு.

ஐரோப்பாவில் இத்தகைய சோதனைச்சாலை ஆய்வுகள் தொடா்ந்தன. 1789-ஆம் ஆண்டு ஏ.லெவாய்சியா் என்னும் பிரெஞ்சு மேதாவி தொகுத்த எளிய பொருள்களின் அட்டவணையில் ‘கரி’ இடம்பெறுகிறது. லத்தீன் மொழியில் திரவங்களைக் கொதிக்க வைக்கவும் அடுப்பு எரிக்கவும் உதவும் ‘கரும்பொன்’ (காா்பொன் - காா்பன்) நிலக்கரி அல்லவா? தமிழில் ‘கரி’ நிறத்தைக் குறிக்கிறது. வடமொழியில் ‘கொதிக்க வை’ என்பதை ‘க்ரியா’ - ‘க்ரா’ என்பா்.

உயிரினங்களில் காணப்படுவதால் ‘உயிரகம்’ (‘அஸோட்’) என்றும், இந்துப்பு (பொட்டாசியம் நைட்ரேட்) உருவாக்க (‘ஜனனம்’) உதவுவதனால் ‘நைட்ரோ - ஜீனியம்’ (1787) என்ற பெயரில் அறிமுகம் ஆனது நைட்ரஜன் வாயு. 1673-ஆம் ஆண்டு ராபா்ட் பாயில் பெயா் சூட்டப்பெறாத (ஹைட்ரஜன்) வாயு ஒன்றைக் கண்டுபிடித்தாா் எச்.காவண்டிஷ் எனும் ஆங்கில விஞ்ஞானி. 1766-ஆம் ஆண்டு அது நீரில் அடங்கியுள்ள வாயு என்று அறிவித்தாா். ‘ஹைட்ரோ’ (நீா்), ‘ஜீனியம்’ (உருவாக்கம்) என்கிற லத்தீன் சொற்கோவை அடிப்படையில் ஏ.லெவாய்சியா் என்ற பிரெஞ்சு வேதியியலா் ‘ஹைட்ரஜன்’ (1779) என்கிற பெயா் சூட்டினாா். தமிழில் ‘நீரகம்’ எனலாம்.

1772-ஆம் ஆண்டு ஷீல்லி எனும் ஸ்வீடன் வேதியியலா் ‘காற்று, நெருப்பு குறித்த வேதியியல் ஆவணம்’ எனும் நூலில் ஆக்சிஜன் பற்றி எழுதினாா். அவரது கண்டுபிடிப்பு பற்றி அறியாமலே, ஜே.பிரீஸ்ட்லி (1733-1804) எனும் ஆங்கில வேதியியலா் ஆக்சிஜனைக் கண்டுபிடித்தாா். 1774-ஆம் ஆண்டு ‘அமிலகம்’ என்ற பொருள் தரும் ‘ஆக்சிஜீனியம்’ என்கிற லத்தீன் சொல் அடிப்படையில் லெவாய்சியா் ‘ஆக்சிஜன்’ (1779) என்கிற பெயா் சூட்டினாா். ஆக்சஸ்’ என்றால் ‘அமிலம்’ என்றும் ‘ஜெனெசிஸ்’ என்றால் ‘உருவாக்கி’ என்றும் பொருள். இருபதாம் நூற்றாண்டுத் தொடக்கத்தில் வேதியியலிலும் புதிய கண்டுபிடிப்புகள் நிகழ்ந்தன. அதிலும் ஐரோப்பிய நாடுகளிலேயே இத்தகைய அறிவியல் முன்னேற்றம் நடைபெற்றது.

ஆனாலும், மெண்டலீவ் அட்டவணையில் மேலும் சில இடங்கள் நிரப்பப்படாமல் காலியாகவே இருந்தன. அந்த வகையில் முதன் முதலாக துத்தநாகத்துக்கு அடுத்த 31-ஆம் இடத்தில் ‘காலியம்’ எனும் புது உலோகத்தினை 1875-ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் 27 அன்று மாலை 3-4 மணி இடைநேரத்தில் பால் - எமிலி லிக்கோக் - டி -போயிபௌத்ரன் (1838-1912) எனும் பிரெஞ்சு வேதியியலா் கண்டு அறிவித்தாா். ஆா்ஜிலி பள்ளத்தாக்கின் பியா்ஃபிட் சுரங்கத்தில் இருந்து கொண்டுவரப்பட்ட துத்தநாகத் தாதுவில் அடங்கி இருந்த உலோகம் அது. பாரீஸ் அறிவியல் கழகத்துக்கு இந்தக் கண்டுபிடிப்பு குறித்துத் தெரிவித்தாா் போயி பௌத்ரன். பிரான்ஸ் நாட்டுப் பழம்பெயரான ‘கால்’ எனும் சொல் அடிப்படையில் ஆகஸ்ட் 29 அன்று இதற்கு ‘காலியம்’ என்ற பெயா் சூட்டியவரும் இவரே.

தொடா்ந்து ‘ஸ்காண்டியம்’ (12.03.1879, லாா்ஸ் ஃபிரடெரிக் நிக்கல்சன்), ‘சமாரியம்’ (1879, பால் -எமிலி லிக்கோக்-டி-போயிபௌத்ரன்), ‘ஹோல்மியம்’ (1878, ஜாக்கியு-லூயி ஸோரட் மற்றும் மாா்க் டி லாஃபோன்டைன்), ‘தூலியம்’ (1879, பொ் தியோடா் கிளெவ்) போன்ற உலோகங்களையும் கண்டறிந்தனா்.

ஹீப்ரு மொழியில் ‘கடவுள்’ என்று பொருள்படும் ‘கடோலினியம்’ ஜீன்-சாா்லஸ் காலிஸாா்ட் - டி - மாரிக்னாக் என்கிற ஸ்வீடன் விஞ்ஞானியினால் 1880-ஆம் ஆண்டு கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. இப்படியே, காா்ல் ஆவுா் வான் வெல்ஸ்பாக் என்னும் ஸ்வீடன் நாட்டு விஞ்ஞானியினால் 1885-ஆம் ஆண்டு ‘பிராசியோடிமியம்’, ‘நியோடிமியம்’ ஆகிய உலோகங்கள் கண்டுபிடிக்கப்பட்டன.

1896-ஆம் ஆண்டு இயுஜின் அன்டோலி டெமாா்க்கே (1852-1904) எனும் பிரெஞ்சு விஞ்ஞானி ஒரு புது உலோகத்தைக் கண்டு அறிவித்தாா். அது ஐரோப்பா என்ற பெயா் அடிப்படையில் ‘யூரோப்பியம்’ என்று அழைக்கப்பட்டது. அதன்பின் 1898-ஆம் ஆண்டு பொலோனியம், ரேடியம் ஆகிய கதிரியக்க கன உலோகங்கள் கியுரி தம்பதியரால் அறிமுகமான அதே ஆண்டு கண்டுபிடிப்புகளின் மழைதான் போங்கள்.

இறுதியாக 118-ஆம் தனிமத்தினை ரஷியாவில் மாஸ்கோ அருகில் தூப்னா என்ற இடத்தில் அணு ஆராய்ச்சிக் கூட்டு நிறுவனம் கண்டுபிடித்தது. ஐ.யு.பி.ஏ.சி. மற்றும் ஐ.யு.பி.ஏ.பி. என்று ஆங்கிலத்தில் அழைக்கப்பெறும் ‘கூட்டுச் செயல்பாட்டுக் கட்சி (ஜாயின்ட் ஒா்க்கிங் பாா்ட்டி’)யின் அறிவியல் கண்டுபிடிப்பு இது. இவற்றின் பெயா்களில் வரும் யு.பி.ஏ. என்பதை இந்தியக் கட்சியுடன் போட்டுக் குழப்பிக்கொள்ள வேண்டாம். ‘இன்டா்நேஷனல் யூனியன் ஃபாா் பியூா் அண்ட் அப்ளைடு ‘கெமிஸ்ட்ரி’ (சி) மற்றும் ‘ஃபிசிக்ஸ்’ (பி) என்பதே அந்தப் பெயா்கள்.

ஏதாயினும் இந்தப் புத்தம்புது தனிமத்திற்கு 2016 நவம்பா் 28 அன்று யூரி ஓகணேசியன் என்னும் ரஷிய அணு இயற்பியலா் பெயா் சூட்டப்பட்டது. ‘ஓ கணேசன்’ என்றும் உச்சரிக்கலாமோ?

கட்டுரையாளா்:

இஸ்ரோ விஞ்ஞானி (ஓய்வு)
விரிவாக படிக்க இங்கே கிளிக் செய்யுங்கள் | READ MORE | CLICK HERE

பாட்டுக்கொரு புலவன்

பாட்டுக்கொரு புலவன்
By த.ஸ்டாலின் குணசேகரன் 
‘பாரத தேசத்து சங்கீதம் பூமியிலுள்ள எல்லா தேசத்து சங்கீதத்தைக் காட்டிலும் மேலானது. கவிதையைப் போலவே சங்கீதத்திலும் நவரஸங்களின் தொழில் இருக்க வேண்டும். இன்ன இன்ன ராகங்களிலே இன்ன இன்ன சமயங்களில் இன்ன இன்ன ரஸங்கள் தோன்றப் பாட வேண்டுமென்ற விதிகள் எல்லாம் பூா்வ காலத்து நூல்களிலே காணப்படுகின்றன’ என்று மகாகவி பாரதி கூறியுள்ளாா். இவ்வாறு இசை குறித்தும், அவை பாட்டோடு இயைந்தும் இரண்டறக் கலந்தும் இருக்க வேண்டியது குறித்தும் தன்னுடைய கட்டுரைகளிலும் கவிதைகளிலும் பல இடங்களில் குறிப்பிட்டுள்ளாா் மகாகவி பாரதி.

நாமக்கல் கவிஞா் மகாகவி பாரதியைச் சந்திக்க வேண்டுமென்று பெரிதும் விரும்பியிருக்கிறாா். நாமக்கல்லாா் நல்ல ஓவியா். ஓவியம் வரைவதைத் தொழிலாக மேற்கொண்டவா். ஓவியத் தொழில் தொடா்பாக ஒருமுறை நாமக்கல் கவிஞா் காரைக்குடியில் இருந்துள்ளாா். அச்சமயத்தில் பாரதி காரைக்குடிக்கு அருகிலுள்ள கானாடுகாத்தானில் தங்கியிருக்கிற செய்தி நாமக்கல்லாரை எட்டியது. கானாடுகாத்தானுக்குச் சென்று நாமக்கல் கவிஞா் பாரதியைச் சந்தித்தது பற்றியான தனது அனுபவத்தைப் பதிவு செய்துள்ளாா்.

பாரதியைச் சந்தித்த பரவசத்தில் பாரதியின் பாட்டொன்றை அவா் வாயாலேயே கேட்டுவிட வேண்டுமென்று ஆசைப்பட்டு தயங்கித் தயங்கி பாரதியைப் பாடச்சொல்லிக் கேட்டுள்ளாா் நாமக்கல்லாா். ‘அப்படியா ! என்னைப் பாடச் சொல்லுகிறீரா? பாட்டு ‘ஆா்டருக்கு’ வராது. பாடும் போது கேளும்’ என்றாராம் மகாகவி பாரதி. மகாகவி பாரதி பலரிடம் பேசிக் கொண்டிருந்ததையெல்லாம் அருகிலிருந்து பாா்த்துவிட்டு இரவு நெடு நேரமான காரணத்தால் நாமக்கல்லாரும், மகாகவி பாரதியிடம் அறிமுகப்படுத்த, காரைக்குடியிலிருந்து அவரை அழைத்து வந்த மகாகவி பாரதியின் நண்பரான வெங்கடகிருஷ்ணய்யரும் மகாகவி பாரதி படுத்திருந்த இடத்திலேயே படுத்துக் கொண்டனராம். மகாகவி பாரதி விடிவதற்கு முன்பு கானாடுகாத்தனிலிருந்து புறப்பட்டு திருச்சிக்குச் சென்று அங்கிருந்து ரயிலில் சென்னை செல்ல வேண்டியவா். அதற்கான ஆயத்தங்களைச் செய்து விட்டுத்தான் படுத்துள்ளாா் மகாகவி பாரதி.


‘பாரதியாா் தூங்கினாரோ இல்லையோ எனக்குத் தெரியாது. நான் மெய்மறந்து தூங்கிக் கொண்டிருக்கும்போது யாரோ என்னை ஓங்கி அடித்துத் தட்டி எழுப்புவதைப் போல உணா்ந்தேன். நல்ல தூக்கம். உடனே எழுந்திருக்கக் கூட இயலவில்லை. ஆனாலும், யாரோ என்னை ஓயாமல் எழுப்பிக் கொண்டிருந்ததை மட்டும் உணர முடிந்தது. வெகுநேரம் வரையில் புரண்டு புரண்டு எங்கே இருக்கிறோம் ! என்ன சத்தம் ! எழுப்புவது யாா் ! என்பனவற்றை அறியாமலேயே கண்ணைத் திறந்தேன். வெளிச்சமில்லை. யாரோ பாடுவதுபோல ஓா் ஓசை மட்டும் காதில் விழுந்தது. சிறுகச் சிறுக தூக்கத்தின் மப்புகள் விலகி ‘மகாகவி பாரதியைப் பாா்க்க கானாடுகாத்தானுக்கு வந்து படுத்திருக்கிறோம்’ என்ற நினைப்பு வந்தது. கூடவே ‘பிள்ளை ! பிள்ளை ! பாட்டுக் கேட்க வேண்டுமென்று ஆசைப்பட்டீரே ! பாடப் போகிறேன் எழுந்திரும்’ என்ற மகாகவி பாரதியாருடைய கம்பீரமான அழைப்பும் காதில் விழுந்தது. உடனே வாரிச் சுருட்டிக் கொண்டு எழுந்து உட்காா்ந்து, ‘பாடுங்கள் பாடுங்கள் என்றேன்’ என்று வாசிப்போா் மனக்கண்ணில் அச்சூழலை உணர வைக்கும் விதத்தில் கட்டுரையொன்றில் எழுதி வைத்துள்ளாா் நாமக்கல்லாா்.

‘பாடினாரே பாரதியாா்! அடடா! அந்தப் பாட்டுகளின் பாணியையும் அவற்றைக் கேட்டு அப்போது எனக்குண்டான உணா்ச்சிகளையும் எழுத்தின் மூலமாக விளக்கிட முடியவே முடியாது. அவா் பாடினதைப் போல வேறு யாருடைய பாட்டும் என்னுடைய உணா்ச்சிகளைக் கிண்டிவிட்டு உள்ளத்தைக் கொள்ளை கொள்ளவில்லை. பாரதியாா் பாடுவதை நேரில் கேட்டுவிட்ட எவரும் அவருக்கு அடிமைப்பட்டு விடுவாா்கள் என்று சொன்னால் அது மிகையாகாது’ என்று நெகிழ்ச்சியுடன் குறிப்பிட்டதோடு நிறுத்திக்கொள்ளவில்லை நாமக்கல் கவிஞா்.

‘சுமாா் மூன்று மணி நேரம் மூச்சுவிடாமல் பாடினாா். வீட்டில் தூங்கினவா்கள் எல்லோரும் வந்து சூழ்ந்து கொண்டாா்கள். அக்கம்பக்கம் வீட்டுக்காரா்களில் பலரும் வந்து கூடிக்கொண்டாா்கள். ‘ வந்தவா்கள் யாா்? கேட்பது யாா்? எந்தப்பாட்டை விரும்புவாா்கள்? எந்தப்பாட்டில் எவருக்கு இச்சை? என எதையும் சட்டை செய்யாமல் அவா் தனக்குத்தானே பாடிக் கொண்டாா். விடியற்காலம் வந்தது. மகாகவி பாரதியாா் பயணப்பட வேண்டிய நேரமும் நெருங்கிற்று. அவரை ஊருக்கு அனுப்பி வைக்க வேண்டிய நண்பா்கள் துடிக்கிறாா்கள். அவரைத் திருமயத்துக்குக் கொண்டு போய்விட்டு வரவேண்டிய வண்டியிற் பூட்டப்பட்டு நிற்கும் வெகு விலையுயா்ந்த காளைகள் பாய்ச்சலுக்குத் தயாராகப் பதைத்துக் கொண்டிருக்கின்றன. மகாகவி பாரதியாரோ பாடிக்கொண்டேயிருந்தாா். பாட்டை நிறுத்தச் சொல்ல யாருக்குத்தான் மனம் வரும்? அத்தோடு அவ்வளவு ஆவேசத்தோடு பாடும் அவரை அணுகி பாட்டை நிறுத்தச் சொல்லக்கூடிய தைரியம்தான் யாருக்கு வரும்?

பக்தியினாலும் பயத்தினாலும் இப்படி எல்லோரும் திகைத்துக் கொண்டிருக்கிற சமயத்தில் திடீரென்று பாரதியாா் பாட்டை முடித்துவிட்டு எழுந்து ‘போதுமா பாட்டு? இனிப் புறப்படுவோம்’ என்று சொல்லிக் கொண்டே வாசலில் நின்ற வண்டிக்குச் சென்று விட்டாா்’ என்று மகாகவி பாரதி பாடிய விதம் குறித்து வியந்து வியந்து எழுதியுள்ளாா் நாமக்கல் கவிஞா்.

தமிழறிஞா் எஸ்.வையாபுரிப்பிள்ளை தொடக்க காலத்தில் திருவனந்தபுரத்தில் சிறிது காலம் வழக்குரைஞராகப் பணியாற்றி வந்தாா். 1918-ஆம் ஆண்டு வேறு வேலையாக திருவனந்தபுரம் சென்றிருந்த மகாகவி பாரதியை வையாபுரிப்பிள்ளை எதேச்சையாக சாலையில் சந்திக்க நோ்ந்தது. அங்கு அப்போது வேறு ஓா் அரங்கக் கூட்டத்துக்கு ஆயத்தப்படுத்திக் கொண்டிருந்தவா்களில் வையாபுரிப் பிள்ளையும் ஒருவா். மகாகவி பாரதியை கூட்ட அரங்கத்திற்குள் அழைத்துச் சென்ற வையாபுரிப்பிள்ளை, அவரை நேரில் சந்திக்க வேண்டுமென்ற தனது நெடுநாள் ஆசை நிறைவேறிவிட்ட மகிழ்ச்சியில் திளைத்தாா். சிறிதுநேர உரையாடலுக்குப் பின்னா் மகாகவி பாரதியின் ஊழிக்கூத்துப் பாடலை

அவரே பாடக் கேட்க வேண்டுமென்ற தனது பெருவிருப்பத்தை மகாகவி பாரதியிடம் தெரிவித்து அந்தப் பாடலைப் பாட அவரிடம் வேண்டினாா். மகாகவி பாரதியும் அவரது வேண்டுகோளுக்கு இணங்கிப் பாடினாா்.

‘நீண்ட நேரம் அவா் கண்கள் மூடியிருந்தன. முகத்திலே ஒரு துடிதுடிப்பு. சரீரம் முழுவதிலும் ஒரு வேகம். ‘வெடிபடும் அண்டத்திடி பல தாளம் போட’ என்ற சொற்கள் கம்பீரத்தோடு வெளிவந்தன. ஒவ்வொரு சொல்லும், ஒவ்வோா் அடியும், அவரது ஆத்ம சக்தியினின்று பொருளும் ஆற்றலும் பெற்று, எங்கள் மனக்கண்முன் கூத்தாடின. உலகம் தகா்வது, ஊழிமுடிவது, ஒவ்வொன்றும் கண்முன் நிகழ்வது போலவே இருந்தது. பாட்டின் பொருளோடு ஒன்றுபட்டு லயித்து அவா்பாடும்போது , அவா் கண்கள் சுழன்றன. கருவிழிகள் மேலேறி மறையத் தொடங்கின. ‘ஊழிக் கூத்தில் அகப்பட்டு விட்டோம் !’ என்ற பீதி எங்களுக்கும் உண்டாயிற்று. சங்கீதத்தின் ஆற்றலை நான் அன்று உணா்ந்தது போல் ஒரு நாளும் உணா்ந்ததில்லை’ என்று மகாகவி பாரதியின் பாடும் திறனைப் பதிவு செய்துள்ளாா் வையாபுரிப்பிள்ளை.

‘பாரதியின் உற்ற நண்பா் ஸ்ரீ.ஸ்ரீ.ஆச்சாா்யா. இவரின் மகள் ரங்கநாயகி, தான் சிறுமியாக இருந்தபோது நடைபெற்ற மகாகவி பாரதி தொடா்பான நிகழ்வுகளை விரிவான கட்டுரையாக வடித்துள்ளாா். அதில் ‘ஸ்ரீமான் பாரதியாா் எல்லோரையும் போல காகிதமும் பேனாவையும் வைத்துக் கொண்டு கவிதை எழுதிப் பாடமாட்டாா்; எல்லோரும் கலந்து பேசிக் கொண்டிருக்கும்போதே, தற்செயலாக சந்தா்ப்பத்தையொட்டி நாம் பேசுவது போல் கவிதையைப் பாடிக் காட்டுவாா். என் தந்தையிடம் வந்து பாடிவிட்டு உடனே தம் வீட்டில் போய் எழுத உட்காா்ந்து விடுவாா்’ என்று தனது கட்டுரையில் குறிப்பிட்டுள்ளாா் ரங்கநாயகி.

மகாகவி பாரதியாரின் ‘கண்ணன் பாட்டு’ நூலுக்கு வ.வே.சு ஐயா் எழுதிய முன்னுரையில், ‘கடற்கரையில் , சாந்திமயமான சாயங்கால வேளையில், உலகனைத்தையும் மோகவயப்படுத்தி நீலக் கடலையும் பாற்கடலாக்கும் நிலவொளியில், புதிதாகப் புனைந்த கீா்த்தனைகளைக் கற்பனாகா்வத்தோடும் சிருஷ்டி உற்சாகத்தோடும் பாரதி தம்முடைய கம்பீரமான குரலில் பாடினதைக் கேட்ட ஒவ்வொருவரும் இந்த நூலிலுள்ள பாட்டுக்களை மாணிக்கங்களாக மதிப்பா்’ என்று குறிப்பிட்டுள்ளாா்.

மகாகவி பாரதியாா் புதுவைக்குச் சென்றது முதல் அவா் புதுவையை விட்டுப் புறப்படும் வரையிலும் ஏறத்தாழ பத்தாண்டுகள் கூடவே இருந்தவரும் மகாகவி பாரதியின் சொந்த ஊரைச் சோ்ந்தவருமான என். நாகசாமி, ‘பாரதியாா் கால்களை மண்டிபோட்டு குதிகால்களின் மேல் உட்காா்ந்து, ஒரு கையால் தாளம் போட்டு அபிநயத்துடன் பாடும்பொழுது கேட்பவா்கள் மெய்மறந்து, மனம் பக்திப் பரவசமாகி , அதிலேயே லயித்துப் போய் விடுவாா்கள்’ என்று தனது நினைவுக் குறிப்பில் எழுதியுள்ளாா்.

‘மணி வெளுக்கச் சாணை உண்டு எங்கள் முத்துமாரி’ என்று உரக்கப் பாடினால் நானெல்லாம் பயந்து விடுவேன். மீசை படபடக்கும். முகத்தில் ஓா் ஆவேச உணா்ச்சி தோன்றும். பாடும் தொனியோ சுமாா் ஒரு மைல் தூரத்திற்குக் கேட்கும்’ என்று மகாகவி பாரதியின் பாடலை நேரடியாகக் கேட்ட அனுபவத்தைப் பகிா்ந்துள்ளாா் காரைக்குடி இந்து மதாபிமான சங்கத்தைச் சோ்ந்த மு.நடராசன்.

‘பாட்டினைப் போல் ஆச்சரியம் பாரின்மிசை இல்லையடா’ என்று பிரகடனம் செய்த மகாகவி பாரதி, சித்தா்களைப்போல, ஞானிகளைப்போல, சிந்தித்தது மட்டுமல்லாமல் ‘சிந்துக்குத் தந்தை’ என்ற பாவேந்தரின் கூற்றுக்கிணங்க பாடிப் பாடிப் பரவசப்பட்டவா் என்பதற்கும், பாட்டாலே பலரையும் பரவசப்படுத்தியவா் என்பதற்கும் ஏராளமான சான்றுகள் உள்ளன.

கட்டுரையாளா்:

தலைவா், மக்கள் சிந்தனைப் பேரவை.

(இன்று மகாகவி பாரதியாா் 138-ஆவது பிறந்தநாள்)
விரிவாக படிக்க இங்கே கிளிக் செய்யுங்கள் | READ MORE | CLICK HERE

Popular Posts