சமூக நினைவுகளை நசுக்க வேண்டாம்!

சமூக ஊடகங்களின் இருவேறு முகங்கள் : கருத்துச் சுதந்திரத்தின் வெளிச்சமா? வரலாற்றைச் சிதைக்கும் இருளா?

சமூக ஊடகங்களின் ஆபத்தான போக்கு:

கருத்துச் சுதந்திரத்தின் புதிய வழியாகப் போற்றப்படும் சமூக ஊடகங்கள் இன்று சமூக நினைவுகளைச் சிதைக்கும் அபாயகரமான களமாக மாறியுள்ளன. தவறான தகவல்களைத் திட்டமிட்டுப் பரப்புவது, வரலாற்றைத் திரிப்பது, நாட்டுக்காகத் தியாகம் செய்த தலைவர்களை இழிவுபடுத்துவது, சுயநலத்திற்காக பிறரை தரக்குறைவாகப் பேசுவது, சபை நாகரிகம் இல்லாமல் நடந்து கொள்வது போன்றவை வெறுமனே கருத்து வேறுபாடுகள் அல்ல. இவை சமூகத்தின் அறிவுசார் அடித்தளத்தையே அழிக்கும் வன்முறைச் செயல்களாகும்.

வரலாற்றின் முக்கியத்துவம்:

வரலாறு என்பது யாருடைய வசதிக்கும் ஏற்ப மாற்றிக்கொள்ளும் கட்டுக் கதையல்ல. அது ஆதாரங்கள், ஆவணங்கள், அனுபவங்கள் மற்றும் தியாகங்களின் தொகுப்பு. இந்திய சுதந்திரப் போராட்ட வரலாற்றில் ஆயிரக்கணக்கானோர் சிறை சென்றும், அடிபட்டும், உயிர் துறந்தும் உள்ளனர். இந்த ஆழமான தியாக வரலாற்றை, சில நிமிட காணொலிகள் அல்லது அரை வரிப் பதிவுகள் மூலம் 'பொய்', 'அரசியல் நாடகம்', 'சுயநலம்' என்று சுருக்குவது அறிவீனமல்ல; அது திட்டமிட்ட வரலாற்றுக் கொலை. இதை 'படுகொலை' என்று சொல்வதே பொருத்தமானது.

தவறான தகவல்களின் வடிவம்:

சமூக ஊடகங்களில் பரவும் தவறான தகவல்கள் ஒரே மாதிரியான வடிவத்தைக் கொண்டுள்ளன:

• உண்மையான வரலாற்றுச் சம்பவத்திலிருந்து ஒரு பகுதியை மட்டும் தனியே பிரித்துக் காட்டுவது.
• காலச்சூழலை மறைத்து மேற்கோள்களைப் பயன்படுத்துவது.
• முழுமையாகப் போலியாக உருவாக்கப்பட்ட தகவல்களை 'மறைக்கப்பட்ட உண்மை' என்ற பெயரில் பரப்புவது.

எடுத்துக்காட்டாக, தலைவர்களின் தனிப்பட்ட வாழ்க்கைச் சம்பவங்களை மட்டும் பெரிதுபடுத்தி, அவர்களின் சமூகப் பங்களிப்பை முழுமையாக மறைக்கும் பதிவுகள் பரவலாகப் பகிரப்படுகின்றன. இதன் நோக்கம் உண்மையை ஆராய்வது அல்ல; மக்களின் மனதில் சந்தேகம், வெறுப்பு, அவமதிப்பு ஆகியவற்றை விதைப்பதே.

தியாகங்களை இழிவுபடுத்துவதன் ஆபத்து:

நல்ல தலைவர்களின் தியாகங்களைக் கொச்சைப்படுத்தும் போக்கு மிகவும் ஆபத்தானது. ஒரு தலைவரின் வாழ்க்கையை முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ளாமல், ஒரே ஒரு முடிவையோ அல்லது சம்பவத்தையோ வைத்து அவரை மதிப்பிடுவது சரியான அணுகுமுறையல்ல. குறைகள் இல்லாத மனிதர்கள் வரலாற்றில் இல்லை. ஆனால், அவர்களின் ஒட்டுமொத்தப் பங்களிப்பு, ஏற்படுத்திய சமூக மாற்றம், தியாகத்தின் அளவு ஆகியவற்றை மதிப்பிடாமல், தனிப்பட்ட குறைகளை மட்டும் வைத்து வரலாற்றை நிராகரிப்பது அநியாயம்.

இளைஞர்கள் மீதான தாக்கம்:

இந்தத் தவறான ஊடகப் போக்கு இளைஞர்களை அதிகம் பாதிக்கிறது. இன்று பல மாணவர்கள் பாடப்புத்தகங்களைவிட சமூக ஊடகப் பதிவுகளையே வரலாற்றின் ஆதாரமாக நம்புகின்றனர். இதன் விளைவாக, ஒரு தலைமுறை உண்மையான வரலாற்றை ஆழமாக அறியாமல், உணர்ச்சிபூர்வமான, வெறுப்பூட்டும், பிரிவினைவாதக் கருத்துகளுடன் வளரக்கூடிய அபாயம் உள்ளது. அறிவுள்ள குடிமகனே வலுவான ஜனநாயகத்தின் அடித்தளம் என்பதால், இது ஜனநாயகத்துக்கு நல்லதல்ல.

ஊடகங்களின் பொறுப்பு:

இந்த விவகாரத்தில் ஊடகங்களின் பொறுப்பைத் தவிர்க்க முடியாது. பார்வையாளர்களை அதிகரிப்பதற்காகவும், 'விவாதம்' என்ற பெயரில் சர்ச்சையை உருவாக்குவதற்காகவும், ஆதாரமற்ற கருத்துகளுக்கு மேடை அமைப்பது ஊடக தர்மத்துக்குப் புறம்பானது. அதேபோல, சமூக ஊடகத் தளங்களும் உண்மைக்குப் புறம்பாக உணர்வைத் தூண்டும் பதிவுகளை முன்னிலைப்படுத்தும் நடைமுறையை மறுபரிசீலனை செய்ய வேண்டும். தவறான தகவல் வேகமாகப் பரவுவது ஒரு தொழில்நுட்ப விபத்து அல்ல; அது கட்டுப்பாடற்ற ஊடக நெறிமுறையின் விளைவு.

குடிமக்களின் பொறுப்பு:

இந்த நிலைமைக்கு 'பயனர்கள் பொறுப்பற்றவர்கள்' என்று கூறிவிட்டு விலகிச் செல்ல முடியாது. ஒரு செய்தியைப் பகிர்வதற்கு முன், அதன் ஆதாரம் என்ன, எந்த நூல், ஆவணம், வரலாற்று ஆய்வாளர் இதை உறுதிப்படுத்துகிறார் என்பதைச் சிந்திப்பது அவசியம். 'எனக்குப் பிடித்தது' என்பதாலேயே அது உண்மை ஆகிவிடாது.

முடிவுரை:

வரலாற்றை விமர்சிப்பதும், விவாதிப்பதும், மறுபரிசீலனை செய்வதும் அவசியம். ஆனால், அவை அனைத்தும் ஆதாரபூர்வமாகவும், அறிவியல் பூர்வமான முழுமையான பார்வையுடனும், மரியாதையுடனும் இருக்க வேண்டும். தியாகத்தை அவமதிப்பது, உண்மையைத் திரிப்பது, அடுத்தவரை இழிவுபடுத்துவது, சமூகத்தைப் பிளக்கும் விதத்தில் வரலாற்றைப் பயன்படுத்துவது ஆகியவை எந்த வகையிலும் ஏற்றுக்கொள்ள முடியாதவை.

சமூக ஊடகங்கள் ஒரு சக்திவாய்ந்த கருவி. அது உண்மையை வெளிச்சத்துக்குக் கொண்டு வரவும் பயன்படலாம்; சமூக நினைவுகளை நசுக்கவும் பயன்படலாம். நாம் எந்தப் பாதையைத் தேர்வு செய்கிறோம் என்பதே முக்கியம். நல்ல தலைவர்களின் தியாகத்தை மரியாதையுடன் நினைவுகூரும் பண்பும், வரலாற்றை உண்மையுடன் பாதுகாக்கும் பொறுப்பும் அரசுக்கோ, ஊடகங்களுக்கோ மட்டுமல்ல; ஒவ்வொரு குடிமகனுக்கும் உரியது. உண்மையைக் காக்கும் சமூகமே, தன்னம்பிக்கையுடன் எதிர்காலத்தை உருவாக்கும்.