மாநிலங்களின் கடன்: ஓர் ஆழமான பார்வை

அண்மைக் காலமாக, அரசியல் தளத்தில் மாநில அரசுகளின் கடன் ஒரு முக்கிய பேசுபொருளாக மாறி உள்ளது. எந்த மாநிலம் அதிகக் கடன் வாங்கி இருக்கிறது என்பது குறித்து விவாதங்களும் விமர்சனங்களும் எழுந்துள்ளன. ஆனால், எந்தக் கட்சி ஆட்சி செய்தாலும், கடன் வாங்காமல் மக்களுக்கான நலத் திட்டங்களைச் செயல்படுத்த முடியாது என்பதே எதார்த்தம்.

நிதி ஆதாரத்தைப் பெருக்குவதன் அவசியம்

கடன் வாங்காமல் நலத் திட்டங்களைச் செயல்படுத்த வேண்டுமெனில், மாநிலங்கள் மக்களிடமிருந்து வரி விதிப்பதன் மூலமோ அல்லது மின்சாரக் கட்டணம், போக்குவரத்துக் கட்டணம் போன்றவற்றை உயர்த்துவதன் மூலமோ நிதி ஆதாரத்தைப் பெருக்க வேண்டியிருக்கும். அரசியல் ரீதியான விமர்சனங்களைத் தவிர்க்க, ஆளும் கட்சிகள் பொதுவாக இத்தகைய கட்டண உயர்வுகளைத் தவிர்க்கவே விரும்புகின்றன.

உலகளாவிய கடன் சுமை

உலகம் முழுவதும் உள்ள வளர்ந்த, வளரும் மற்றும் ஏழை நாடுகள் உட்பட அனைத்து நாடுகளின் அரசுகளும் பல வழிகளில் கடன் வாங்குகின்றன. பெரும்பாலான நாடுகள் கடன் வாங்கித்தான் தங்கள் நிர்வாகத்தை நடத்துகின்றன. உதாரணமாக, இந்திய அரசு 2026-27 நிதியாண்டில் ரூ.17.20 லட்சம் கோடி கடன் வாங்க முடிவு செய்துள்ளதாக மத்திய நிதிநிலை அறிக்கையில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

மாநில அரசுகளின் கடன் வகைகள்

மாநில அரசுகள் வாங்கும் கடன் பெரும்பாலும் ஆண்டுதோறும் நிதிநிலை அறிக்கையில் குறிப்பிடப்படுகிறது. மாநில அரசுகள் மத்திய அரசிடமிருந்து நேரடியாகவும் கடன் பெற முடியும். அண்மையில், மூலதனச் செலவுகளுக்காகச் சிறப்புக் கடன் என்ற பெயரில் கடந்த ஆண்டு நவம்பரில் மத்திய அரசு மாநிலங்களுக்கு ரூ.61 ஆயிரம் கோடியை வழங்கியுள்ளது. இதில், 50 ஆண்டுகள் வட்டியில்லா கடனாக வழங்கப்படும் இந்தத் திட்டம் (2020-21 நிதியாண்டில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது) பொருளாதார வளர்ச்சி, வேலைவாய்ப்பு மற்றும் உட்கட்டமைப்பு மேம்பாட்டை நோக்கமாகக் கொண்டது.

இந்தத் திட்டத்தின் கீழ், நிபந்தனைகள் இல்லாத மாநிலங்களின் முன்னுரிமைத் திட்டங்களுக்கான நிதி, மற்றும் கட்டட விதிகள் சீர்திருத்தம், நில ஆவணங்களை எண்மமயமாக்குதல் போன்ற நிபந்தனைகளுக்கு உட்பட்ட நிதி என இரண்டு விதமாக நிதி விடுவிக்கப்படுகிறது.

தமிழ்நாடு vs. உத்தர பிரதேசம்: கடன் குறித்த ஒப்பீடு

தற்போது, தமிழ்நாடு மற்றும் உத்தர பிரதேசத்தின் கடன்கள் பேசுபொருளாக மாறியுள்ளன. மக்கள் தொகையில் உத்தர பிரதேசம் (24 கோடி) தமிழ்நாட்டை (8 கோடி) விடப் பெரியது. இந்திய ரிசர்வ் வங்கியின் தரவுகளின்படி, 2025-26ஆம் ஆண்டில் தமிழ்நாட்டின் மொத்தக் கடன் ரூ.9.55 லட்சம் கோடியாகவும், உத்தர பிரதேசத்தின் மொத்தக் கடன் ரூ.8.58 லட்சம் கோடியாகவும் இருக்கும். இதை வைத்து, உத்தர பிரதேசத்தைக் காட்டிலும் தமிழகம் அதிக கடன் வாங்கியுள்ளதாக விமர்சனம் எழுகிறது.

பொருளாதார வல்லுநர்களின் பார்வை

எனினும், பொருளாதார வல்லுநர்கள் இந்த ஒப்பீடு தவறானது எனக் கருதுகின்றனர். தொகை அடிப்படையில் தமிழ்நாடு கடன் அதிகமாக இருந்தாலும், ஒரு மாநிலத்தின் கடன் சுமையை அதன் ஜிடிபி (மொத்த மாநில உற்பத்தி) அடிப்படையில் அளவிடுவதே சரியானது. உதாரணமாக, அதிக ஊதியம் பெறுபவர் வாங்கும் கடனுக்கும், குறைந்த ஊதியம் பெறுபவர் வாங்கும் அதே தொகைக் கடனுக்கும் உள்ள சுமை ஒன்றல்ல. மத்திய அரசும் இந்த அடிப்படையில்தான் கடன் வரம்புகளை நிர்ணயிக்கிறது.

ஜிடிபி அடிப்படையிலான கடன் விகிதம்

2003ஆம் ஆண்டில் இயற்றப்பட்ட நிதிப் பொறுப்பு மற்றும் வரவு-செலவு மேலாண்மைச் சட்டத்தின் அடிப்படையில், நிதி ஆணையங்கள் கடன் மற்றும் நிதிப் பற்றாக்குறைக்கான வரம்புகளை நிர்ணயிக்கின்றன. 15வது நிதி ஆணையத்தின் வரம்பின்படி, 2025-26 நிதியாண்டில் ஒரு மாநிலத்தின் மொத்தக் கடன் அதன் ஜிடிபி-யில் 28.7% வரை இருக்கலாம்.

• தமிழ்நாடு: 2025-26ஆம் ஆண்டுக்கான நிதிநிலை அறிக்கையின்படி, தமிழ்நாட்டின் மொத்தக் கடன் அதன் ஜிடிபி-யில் 26.7% ஆக இருக்கும்.
• உத்தர பிரதேசம்: இதே காலத்தில், உத்தர பிரதேசத்தின் கடன் அளவு அதன் ஜிடிபி-யில் 29.4% ஆக இருக்கும்.

இந்த விகிதத்தின் அடிப்படையில் பார்த்தால், தமிழ்நாட்டைக் காட்டிலும் உத்தர பிரதேசத்தின் கடன் விகிதம் அதிகம். இந்திய ரிசர்வ் வங்கியின் 2025 மார்ச் மாதப் புள்ளிவிவரங்களின்படி, தமிழ்நாட்டின் கடன் விகிதம் ஜிடிபி-யில் 30.3% ஆகவும், உத்தர பிரதேசத்தின் கடன் விகிதம் 31.8% ஆகவும் உள்ளது.

கடந்த காலக் கடன் அதிகரிப்பு

கடந்த ஐந்து ஆண்டுகளில் தமிழ்நாட்டின் கடன் கணிசமாக உயர்ந்துள்ளது உண்மைதான். 2020-21இல் சுமார் ரூ.5.7 லட்சம் கோடியாக இருந்த மொத்தக் கடன், 2024-25இல் சுமார் ரூ.9 லட்சம் கோடியாக அதிகரித்துள்ளது. இதில், நிதிநிலை அறிக்கையில் குறிப்பிடப்படும் கடன் (சுமார் ரூ.8.3 லட்சம் கோடி) மற்றும் அறிக்கைக்கு வெளியே வாங்கப்படும் கடன்கள், மத்திய திட்டங்களுக்கான நிதி நிலுவைகள் (சேர்த்தால் ரூ.9 லட்சம் கோடி) என இரு வேறு கணக்கீடுகள் உள்ளன.

அதேபோல், உத்தர பிரதேசத்தின் கடனும் கடந்த ஐந்து ஆண்டுகளில் அதிகரித்துள்ளது. 2020-21இல் ரூ.5.64 லட்சம் கோடியாக இருந்தது, 2024-25இல் ரூ.8.17 லட்சம் கோடியாக உயர்ந்துள்ளது.

மாநிலங்களுக்கான அறிவுரை

எல்லா மாநில அரசுகளும் கடன் சுமையைத் தவிர்க்க, தங்கள் நிதி ஆதாரத்தைப் பெருக்க வழிகளை யோசிக்க வேண்டும். மத்திய அரசை மட்டுமே எதிர்பார்த்திருக்காமல், மாநிலங்கள் தங்கள் நிதி ஆதாரத்தை அதிகரித்துக் கொள்ளத் திட்டமிட வேண்டும் என்று அன்றைய நிதியமைச்சர் மொரார்ஜி தேசாய் தான் நாடாளுமன்ற உறுப்பினராக இருந்தபோது தனக்கு அறிவுறுத்தியதை கட்டுரையாசிரியர் நினைவுகூருகிறார்.

சர்வதேச அளவில் கடன் நிலை

சர்வதேச நாணய நிதியம், உலக வங்கி போன்ற நிறுவனங்கள் நாடுகளுக்குக் கடன் வழங்குகின்றன. சர்வதேச நாணய நிதியத்தின் 2023 அக்டோபர் அறிக்கையின்படி, 23 நாடுகள் தங்கள் ஜிடிபி-யை விட அதிகமாகக் கடன் வாங்கியுள்ளன. சில நாடுகள் கடனுக்குச் செலுத்தும் வட்டி, கல்வி மற்றும் முக்கியத் திட்டங்களுக்காகச் செலவிடுவதைவிட அதிகமாக உள்ளது. சர்வதேச அளவில் அரசுகளின் கடன் 110.9 டிரில்லியனாக உயரும் எனவும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

பாதுகாப்பான கடன் வரம்பு

ஒரு நாடு எவ்வளவு கடன் வாங்கலாம் என்பதற்கு வரம்பு இல்லை என்றாலும், அதன் ஜிடிபி அளவில் 60% வரை கடன் வாங்குவது பாதுகாப்பானது எனக் கருதப்படுகிறது. பொருளாதார வலிமையுடன் இருப்பதாகக் கூறப்படும் அமெரிக்காதான் (சர்வதேச அரசுகளின் கடனில் 34.5%) மிகப் பெரிய கடனாளியாக உள்ளது. சீனா, அமெரிக்காவின் மொத்தக் கடனில் 9% உட்பட உலக நாடுகளுக்குக் கடன் கொடுத்து தனது செல்வாக்கை நிலைநாட்டுகிறது. இந்தியா சர்வதேசக் கடனில் 3% என்ற அளவில் ஏழாவது இடத்தில் உள்ளது.

முடிவுரை

கடன் வாங்குவது தவறல்ல. ஆனால், அதை எவ்வாறு வளர்ச்சிக்குப் பயன்படுத்துகிறோம், அதன் மூலம் ஒரு நாடு அல்லது மாநிலம் எந்த அளவுக்குப் பொருளாதார ரீதியாக வளர்ச்சி பெறுகிறது என்பதே மிக முக்கியம்.