குடும்பச் சொத்தில் பெண்ணுக்கு உரிமை உண்டு

குடும்பச் சொத்தில் பெண்களுக்கு உரிமை உண்டு என்ற நிலை இன்று உறுதியாகியுள்ளது.

பின்னணி:

‘பெண் குழந்தை பிறந்தாலே செலவு' என்று கருதும் சமூகத்தில், பெண்களுக்குச் சொத்தில் உரிமை கிடைப்பது நீண்ட நாள் கனவாகவே இருந்தது. ஆஸ்தி இல்லையென்றாலும், அதை ஆள ஆண் குழந்தை வேண்டும் என்று கருதி, அடுத்தடுத்துப் பெண் குழந்தைகளைப் பெற்றுக்கொள்பவர்களும் இருக்கின்றனர். இப்படியான சூழலில், பெண்களைக் குடும்பச் சங்கடங்களில் இருந்து மீட்டு, அவர்களுக்கு உரிமையை ஏற்படுத்தித் தருவதற்காகக் கொண்டுவரப்பட்டதுதான் ‘பெண்ணுக்கான சொத்துரிமைச் சட்டம்’.

திருமணத்தின்போது சீர்செய்வது, நகைகள் போடுவது போன்ற காரணங்களைக் கூறி, பெண்களுக்குக் குடும்பச் சொத்தில் பங்கு கொடுக்காமல் பெரும்பாலான குடும்பங்கள் தவிர்த்து வந்தன. பூர்விகச் சொத்தாக இருந்தால், 'தாத்தா சொத்து பேரனுக்கு' என்று கூறி, பேத்தியைக் கைகழுவி விடுவார்கள்.

சட்ட திருத்தமும் உச்ச நீதிமன்றத் தீர்ப்பும்:

• பூர்விகச் சொத்தில் பெண்களுக்கு உரிமை உண்டு என்று 2005-ல் சட்டம் கொண்டுவரப்பட்டது.
• இதன் அடிப்படையில், 2020 ஆகஸ்ட் 11 அன்று உச்ச நீதிமன்றம் அளித்த தீர்ப்பு, பெண்களின் சொத்துரிமை குறித்த விவாதங்களில் அவர்களுக்குச் சாதகமான சில முடிவுகளைத் தந்துள்ளது.
• உச்ச நீதிமன்ற நீதிபதிகள் அருண் மிஸ்ரா, அப்துல் நசீர், எம்.ஆர்.ஷா ஆகியோர் அடங்கிய அமர்வு, ‘வினிதா சர்மா எதிர் ராகேஷ் சர்மா மற்றும் பலர்' வழக்கில், இந்துப் பெண்களுக்குப் பரம்பரைச் சொத்தில் பங்கு உண்டு என்ற சட்டத்தை நடைமுறைப்படுத்துவதில் உள்ள தடைகளை நீக்கித் தீர்ப்பளித்தது.

தீர்ப்பின் முக்கிய அம்சங்கள்:

1. பிறப்பின் மூலமே பங்குதாரர்: ‘பெண்களுக்கான சொத்துரிமை சீர்திருத்தச் சட்டம் 2005'-ன்படி, பெண்களும் தங்கள் குடும்பத்தின் ‘பங்காளிகளே’. தந்தை 9/9/2005-க்கு முன்னரே காலமானாலும், பெண்கள் தங்கள் பிறப்பின் காரணமாகவே குடும்பத்தில் பங்காளிகள் ஆகிறார்கள்.
2. வாய்மொழிப் பாகப்பிரிவினைக்கு முற்றுப்புள்ளி: பெரும்பாலான குடும்பங்களில் பெண்களுக்கு இழைக்கப்பட்டு வந்த ‘வாய்மொழிப் பாகப்பிரிவினை' என்ற அநீதிக்கு இந்தத் தீர்ப்பு முற்றுப்புள்ளி வைத்துள்ளது. முதல் நிலைத் தீர்ப்பு வழங்கப்பட்டிருந்தாலும், இறுதித் தீர்ப்பில் பெண்களுக்கும் சேர்த்துப் பாகப்பிரிவினை செய்யப்பட வேண்டும்.
3. பரம்பரைச் சொத்தில் பிறப்புரிமை: திருமணம் ஆன பெண்ணோ ஆகாத பெண்ணோ, பரம்பரைச் சொத்தில் பங்கு என்பது அவர்களின் பிறப்புரிமை ஆகும். தந்தையின் சுயசம்பாத்திய சொத்துக்கு மட்டுமே அவர் விரும்பும் வகையில் பிரித்துக் கொடுப்பது பொருந்தும்; பரம்பரைச் சொத்துக்கு இந்த நடைமுறை செல்லாது.
4. வாய்மொழிப் பாகப்பிரிவினை ஏற்புத் தகுதிக்கான நிபந்தனைகள்:
   • பரம்பரைச் சொத்தில் பெண்களுக்கான உரிமையை மறுப்பதை ஏற்கக் கூடாது.
   • பாகப்பிரிவினை பதிவு செய்யப்பட வேண்டும்.
   • வாய்மொழியாகப் பிரிக்கப்பட்ட பாகங்களின் உடைமையாளர்களின் பெயர்கள் அரசு ஆவணங்களில் மாற்றப்பட்டு, உண்மையாகவே நடைமுறைக்கு வந்திருக்க வேண்டும்.
   • இப்படி வாய்மொழிப் பாகப்பிரிவினை நடந்ததாகக் கூறுவதை நீதிமன்றங்கள் பரிசீலனை செய்த பின்னரே ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.
5. பழைய தீர்ப்புக்கு மறுப்பு: ‘பிரகாஷ் எதிர் புலாவதி' வழக்கில், 9/9/2005 அன்று தந்தையும் மகளும் உயிருடன் இருந்தால் மட்டுமே பங்கு உண்டு என்ற பழைய தீர்ப்பு தவறானது என உச்ச நீதிமன்றம் தற்போது கூறியுள்ளது. பிறப்பின் மூலமாகவே ஒரு பெண் சொத்தில் பங்குதாரராகிறார்.

தமிழகத்தின் முன்னோடிச் சட்டம்:

• இந்து வாரிசுரிமைச் சட்டத்தில் 1989-ம் ஆண்டு தமிழகத்தில் சட்டத் திருத்தம் கொண்டுவரப்பட்டது. (ஆந்திரம் 1986-ல் கொண்டுவந்தது).
• தமிழகச் சட்டப்படி, பெண்களுக்கு மூதாதை சொத்தில் பங்கு உண்டு என்றாலும், 26/03/1989-க்கு முன்பு திருமணமான பெண்களுக்கு அது பொருந்தாது.
• 1989-க்கு முன்னரே பாகம் பிரிக்கப்பட்டுவிட்டால் பெண்ணுக்கு அதில் உரிமை இல்லை. பிரிக்காத சொத்தில் பங்கு கேட்க மகள் உயிருடன் இல்லை என்றால், அவருடைய வாரிசுதாரரான மகள்/மகன் உள்ளிட்டோருக்குப் பங்கு உண்டு.
• 1989-90களில், திருமணத்துக்கு முன்னரே மகள்களிடம் ‘விடுதலைப் பத்திரம்’ எழுதி வாங்கும் வழக்கம் பெருகியது.

முடிவுரை:

பெண்களைத் திருமணம் செய்து கொடுப்பதே பெரும் சுமையாக நினைத்து, அவர்களுக்குச் சொத்து கொடுக்க மறுக்கும் குடும்பங்கள் அதிகம். இந்த நிலையை மாற்றியமைக்கும் விதமாகத் தற்போது வெளியாகியுள்ள தீர்ப்பு, பெண்களுக்கான சொத்துரிமை விஷயத்தில் அவர்களின் நிலையை ஓரடி முன்னேற்றி, உரிமையை உறுதிப்படுத்தியுள்ளது. எனவே, குடும்பத்தில் சொத்துரிமை மறுக்கப்படும்போது பெண்கள் தங்கள் உரிமையை விட்டுக்கொடுக்கக் கூடாது. கல்வி மற்றும் மற்ற விஷயங்களில் பெண்கள் தங்களை மேம்படுத்திக்கொள்வது, இந்தச் சொத்துரிமைச் சட்டம் நடைமுறைப்படுத்தப்படுவதற்கு வழிவகுக்கும்.